Creatief met Corona 16. Comfortzone

Comfortzone
Door Kelly Zijlmans

Ze zeggen dat het leven begint aan het einde van je comfortzone. Dus ging ik op een zaterdag in het voorjaar met mijn bonusdochter naar een kinderworkshop bij Intratuin. Op de vide bij het paviljoen werden de kinderen neergezet. Jonge kinderen en echte moeders. De paniek sloeg gelijk toe. Ik ben nergens een grotere 'misfit' dan bij een verzameling moeders; moeders met een heus ouderschapsdiploma en bovendien tref ik hier exemplaren die pinnig de ruimte opeisen waarvan zij vinden dat hun wondertje die verdient. Moeders die me raar aankijken omdat ik een witte jas heb aangetrokken naar een kinderworkshop met verf.

Ongemakkelijk stuur ik mijn lief een whatsapp-bericht. Ik hoor bijna engelen zingen als ik hem een kwartier later zie lopen in het tuincentrum en hij me ontvoert voor koffie in het paviljoen beneden. Als een pleister die je snel lostrekt, blijkt de workshop verrassend snel klaar. We kiezen verderop in het tuincentrum stenen uit om thuis samen te beschilderen, rekenen af en de jongedame en ik lopen naar mijn mini.

Ik beschouw mezelf net veilig terug binnen mijn comfortzone als de kleine meid begint over moeder worden. “Een baby wordt toch eerst met het hoofd geboren? Niet met de benen?” O help! Ik voel nattigheid aankomen en wil een joker inzetten, me beroepen op het feit dat ik geen ouderschapsdiploma heb. In plaats daarvan geef ik echter op eigen wijze antwoord op haar vraag. “Gelukkig wel, met de voeten eerst wordt het helemaal een bende.” Ze is even stil voordat ze zegt:  “Ik denk dat ik het later net als jij doe, dat een ander het kindje draagt.” Ik ben verbaasd, want ze wil al zo lang ik haar ken later moeder worden. En het is natuurlijk niet zo dat je bonuskinderen plant; die krijg je er gewoon bij als je nieuwe liefde kinderen blijkt te hebben. Ze legt uit dat het haar allemaal lastig en pijnlijk lijkt. Dan stelt ze me de vraag die ik wil ontwijken. “Hoe doe je dat eigenlijk? Hoe zorg je ervoor dat je geen baby in je buik krijgt?” Oh hemel... Ik vraag haar of ze weet hoe baby's in de buik komen en ze zegt nee. Wat nu? Aangezien we voor een rood verkeerslicht staan, kan ik niet doen alsof ik mijn concentratie bij de weg moet houden. “Uh, nou, als je niet ziek wilt worden, moet je je goed kleden en zorgen dat je vitamines binnenkrijgt. Zoiets is het ook met niet zwanger willen worden; je moet je deels goed kleden of preventief een soort vitamine slikken.”

Vergeleek ik een zwangerschap nu echt met griep? Wat een slecht antwoord, maar zij lijkt het een logische uitleg te vinden. Dit soort gesprekken horen echt thuis bij hen met ouderschapsdiploma, bedenk ik, dus voeg ik eraan toe dat ze het wellicht beter nog eens aan haar mama kan vragen; zij heeft immers kinderen en weet er vast meer van dan ik. Ook kan zij uitleggen hoe mooi het is om zélf kindjes te hebben, omdat dat heel bijzonder schijnt te zijn. De kleine meid kijkt me van opzij aan en zegt dat ze dat een goed idee vindt. Kort daarna voel ik mezelf weer terugzakken in mijn comfortzone om daar de rest van de zaterdag te blijven.

--

Over Kelly Zijlmans. Stiefmoeders. In sprookjes worden ze afgeschilderd als vreselijke wezens, voeren ze kinderen giftige appels en zijn ze koud en kil. In het echte leven zijn ze vaak een doorn in het oog; de nieuwe vlam die denkt een beetje leuk met andermans kroost te kunnen pronken. Ik durf overigens te geloven dat ik dat imago niet heb. In de voor mij onbekende situatie begon ik mooie momenten en leuke gesprekken op te schrijven, zodat ik op momenten dat ik mijn rol lastig vond iets positiefs had om terug te lezen en om energie uit te putten.

De waarheid is namelijk dat ik, net als de meeste stiefmoeders, een echt mens blijk te zijn; een vrouw met onzekerheden over de situatie, met goede bedoelingen en die het beter met iedereen voor heeft dan Disney schetst. Ik ben 38 en reeds 6,5 jaar stiefmoeder van een meisje en een jongen van inmiddels 11 en 13 jaar oud. Op mijn Facebookpagina Stiefmonster schrijf ik over hoe ik als partner mijn best doe de juiste plek in het gezinsleven met andermans kinderen in te nemen, over mijn hondenkinderen en over het leven. De vrouw achter de stiefmoeder is zo'n monster niet zul je ontdekken, zij is verrassend normaal.

--

Creatief met Corona

Hoe komen we deze bizarre tijd door? Op initiatief van auteur Reinold Vugs publiceert boekenplatform Bazarow.com elke werkdag rond de klok van 16.00 uur een nieuwe of bestaande tekst van schrijvers, medewerkers óf lezers. Het  het mogen ook schilderijen, tekeningen, collages of foto's zijn.  

Het doel van Creatief met Corona volgens Reinold: “Het belangrijkste is dat de bijdragen inspireren, prikkelen of wellicht troost bieden en lezers voor een moment wegvoert uit de dagelijkse werkelijkheid.” 

Zelf meedoen? Kijk hier hoe! 

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden