De kleine voeten van Lowell George

Auteur(s): Peter Buwalda
Taal: Nederlands
0,25/5
1 recensie
De kleine voeten van Lowell George
De kleine voeten van Lowell George
De kleine voeten van Lowell George

Recensie

Aantal recensies: 1

Recensie door: Nico Voskamp
5/5

De kunst van het oeverloze afdwalen

[Recensie] De columnist heeft een stressvolle baan. Het is zijn/haar taak dagelijks, wekelijks of maandelijks een afgerond stuk tekst van een vooraf bepaald aantal woorden af te scheiden om de speciaal hiervoor gereserveerde lege rechthoek in een krant of tijdschrift mee te vullen. Dat stuk moet bij voorkeur memorabel zijn, als het even kan geestig, het moet hout snijden, eventueel aansluiten bij de actualiteit, de lezer aan het denken (en aan het reageren) zetten, en het medium waar het in verschijnt, extra glans geven. Ga er maar aanstaan.

Peter Buwalda staat eraan. Met verve fabriceert hij columns die in de Volkskrant verschijnen en aan alle voorwaarden hierboven voldoen. Sterker, hij overtreft ze regelmatig. Dat is eenvoudig te constateren door zijn gebundelde columns te lezen. Het roept wel de vraag op: wat maakt zo’n stukje tekst zo goed?

Humor is een goede, niet noodzakelijk eerste voorwaarde. Buwalda past dat al in column numero uno in het boek toe: “In mijn eentje bewoon ik een groot, smerig kasteel. Daarom heb ik op advies van de Gemeente Reinigingsdienst een schoonmaakster in de arm genomen. Gisteren had Carmen haar eerste werkdag. Ze zou er om elf uur zijn. Op een laag vuilnis van anderhalve meter lag de kasteelheer kalm urinerend op haar te wachten. Ze was laat.” De groteske beeldspraak gemixt met enige overdrijving verzorgt hier een sfeer van humoristische wanhoop waarin de schrijver verkeert: hij tast ook maar wildweg in het duister.

Onvoorspelbaarheid helpt een column ook snel hogerop. Wederom in de boreling, slaat de schrijver een hilarisch zijpad in wanneer de schoonmaakster zijn adres niet kan vinden: “Geen idee wie lang geleden mijn straat van huisnummers heeft voorzien, maar het was geen genie. Of juist wel. Een wilde denker die precies hier, in deze eenvoudige wijk, het numerieke stelsel omver wilde werpen, wat hem uitstekend gelukt is, want niemand kan er iets vinden, ook TomTom niet.”

Dan de kunst van het afdwalen, misschien wel de grootste verdienste van een begaafd columnist. Die kunst maakt een schrijfsel wispelturig, lichtvoetig, verrassend en pittig. Hoe onvoorstelbaar de verleiding ook aan mij trekt deze hele bespreking vol te plempen met relevante citaten, beperk ik me toch tot slechts één voorbeeld. In “Uitboorling” bezoekt de schrijver de tandarts. Toevalligerwijs komt er juist een “migrantenjongen” uit de behandelkamer. De arme jongen kampt met een pijnlijke kies, die bij de kaakchirurg verder verwijderd zal moeten worden. Medelijden neemt direct de overhand, alsmede wilde fantasie:

“Was ik nu maar Gerard Reve. Ik zou het gewonde woestijnprinsje met een ernstig gezicht in mijn bakfiets tillen, zijn hagelwitte trimschoentjes slapjes over de rand, en hem hees toeprevelend naar mijn afgelegen kasteel vervoeren. Daar, op een tuinstoel in het koetshuis, zou ik hem, voorzien van een slabbetje en een glaasje kraanwater, met een roodgloeiende waterpomptang verlossen van zijn zieke kieswerkje, waarna hij nog een week inpandig moest blijven, voor een volledig herstel, maar ook om mij, zijn wrede chirurgijn, langdurig in natura schadeloos te stellen voor de genoten medische zorg.”

Peter komt er wel, die conclusie kunnen we zonder al te grofschalige risico’s wel poneren. Mij bezorgt hij in elk geval met zijn ludieke, armenzwaaiend om zich heen wiekende taal een brede glimlach. En dan prijs ik nog niet eens het slotstuk van het boek. Laat ik het zo zeggen: als u van blues houdt, is dat net iets voor u. Zo niet, dan ook.

Voor het eerst verschenen op De Leesclub van Alles

Samenvatting

Terwijl zijn debuutroman in vertaling de wereld verovert – in vijftien landen is Bonita Avenue bejubeld – werkt Peter Buwalda in alle rust aan zijn tweede roman. Maar niet op donderdag, dan schrijft hij zijn column voor de Volkskrant. De kortebaan neemt hij net zo serieus als de roman: het is ‘draaien, keren, zagen, vijlen, vloeken en raspen’. Veelal zijn het hilarische, ultrakorte verhalen. Soms breekt hij een lans. Of een BN’er. In deze vierde bundel herdenkt hij Chuck Berry nog voor deze dood is, vergelijkt hij een Nederlandse populist met de late Gregor Samsa, en klapt hij uit de school over het gevoel voor humor van koning Willem-Alexander. Terug van weggeweest zijn Arendsoog en Witte Veder, die vat proberen te krijgen op een wereld gedomineerd door Donald Trump en Islamitische Staat. Met immer lenige pen vervlecht Buwalda zijn persoonlijke herinneringen met rariteiten die ons dagelijks kwellen.

Je hebt roadmovies, je hebt roadnovels, maar wat weinigen weten is dat je ook roadcolumns hebt. Sterker, dit is er een.

Toon meer Toon minder
€ 17,99

Verwachte leverdatum: dinsdag 21 januari


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789023444008
Verschijningsdatum
november 2017
Druk
1
Aantal pagina's
224 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
301: Literaire roman, novelle
Thema's
  • Biografie, literatuur en literatuurstudies
  • Biografie en non-fictieproza
  • Bloemlezingen: algemeen
Categorieën

Auteur
Uitgever
Bezige Bij b.v., Uitgeverij De

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden