Een jihad van liefde

Taal: Nederlands
0,125/5
2 recensies
Een jihad van liefde
Een jihad van liefde
Een jihad van liefde

Recensie

Aantal recensies: 2

Recensie door: Marjon Nooij

Alleen een dwaas wil niet in vrede leven

[Recensie] In de vroege ochtend van 22 maart 2016 wordt de wereld wreed opgeschrikt door het nieuws dat er in Brussel aanslagen zijn gepleegd. Een aantal bommen ontplofte op Brussels Airlines, vliegveld Zaventem. Ongeveer een uur later gevolgd door het nieuws dat er een bom ontploft is in de metro van 09.11 uur. Deze is nog maar net vertrokken van Station Maalbeek.

Wat meteen al wordt verwacht, wordt al snel bewaarheid. Teruggekeerde Syrië-gangers, verbonden aan de terreurgroep IS, die de verantwoordelijkheid van deze terroristische aanslagen meteen opeist, hebben zelfmoordaanslagen gepleegd.

Die dag

Ik had vrijaf.
Zij nam de metro.
Een van haar vriendinnen kwam me opzoeken.
Ze zei dat er een aanslag was gepleegd.
Ik had direct een slecht voorgevoel.
Ik zag dat ze na 9:10 niet meer online was geweest.
Toen wist ik genoeg.

Ik ging naar mijn ouders.
Met een deken om me heen stortte ik in.
Voor de rest heb ik een soort geheugenverlies.
Ik ben in een andere dimensie.
Alleen zo kan ik leven.

In de metro vallen meer dan honderd gewonden en er zijn 20 dodelijke slachtoffers te betreuren. Onder hen de vierendertigjarige Belgisch-Marokkaanse sportlerares Loubna Lafquiri. Ze laat drie jonge zoontjes achter en haar echtgenoot Mohamed El Bachiri. Het meest bizarre is het feit dat hij metrobestuurder is en die bewuste dag uitslaapt na een late dienst de dag daarvoor.

Zijn baan bij de metro heeft hij opgezegd. Bijna zijn gehele huwelijk was hij metrobestuurder, maar dit herinnert hem teveel aan het leven voor de bom. Hij kan het niet meer aan en moet nu voor zijn kinderen zorgen. Voor hen moet hij verder. Uiteraard is het verlies bitterhard en zwaar. Hij gaat op zoek naar antwoorden en als praktiserend moslim vindt hij die in zijn geloof, de islam.

Ondanks dat hij niet graag in de belangstelling staat, treedt hij toch naar buiten met zijn boodschap. Hij vertelt van zijn ‘andere pijn’, de dingen die niet in zijn voordeel spreken; zijn naam, zijn religie en de slechte reputatie van zijn woonplaats, de Brusselse wijk Molenbeekdie er gemakkelijk toe leiden dat ook hij wordt gezien als een ‘potentieel terrorist’.

Dan roept hij op tot een jihad, maar geen jihad van geweld maar van liefde. Hij is oprecht voornemens om zijn grote verdriet niet om te zetten in boosheid en haat, en houdt hier in het tv-programma De Afspraak een betoog over, waarmee hij vele kijkers ontroert. In het voorjaar van 2017 komt het boekje Een jihad van liefde uit bij De Bezige Bij.

“Het is een eerbetoon aan Loubna en een humanistische boodschap van liefde en medemenselijkheid.”

Wanneer de kinderen slapen schrijft El Bachiri teksten op zijn telefoon. David Van Reybrouck sprak intensief met hem en heeft dit boekje opgetekend. De teksten zijn losse gedichten, gedachten en teksten uit het interview. Zijn kijk op zijn religie, de Koran, zijn jeugd, schoolprestaties, de relatie met zijn vrouw en broederschap, vele onderwerpen komen aan bod, maar bovenal is het de ode aan Loubna, die centraal staat in de liefdevolle en ontroerende teksten.

De teksten, zijn gedachten, probeert hij ook te vertalen naar zijn kinderen toe, opdat zij hun boosheid en verdriet ook niet zullen omzetten in haat jegens de terroristen en het ongeluk wat hun moeder van hun heeft weggerukt.

Geboorte

Ik was erbij toen de kinderen werden geboren.
Het waren de mooiste momenten van mijn leven.
Nu doet het zoveel pijn om eraan te denken.”

Voor de aanslag scheen de zon in huize El Bachiri. Ze hadden een fijne relatie en waren gelukkig met de kinderen. Beiden zijn geboren in België uit ouders die met de eerste immigratiegolf uit Marokko kwamen en die het heel belangrijk vonden dat ze Frans spraken en het land dankbaar waren.

Door middel van deze teksten wil hij uitdragen dat zijn religie niet alleen staat voor radicalisme, maar wil benadrukken dat medemenselijkheid, liefde, verdraagzaamheid en veerkracht belangrijk zijn, veel belangrijker dan haat.

“Zelfs de meest vrome mens twijfelt weleens. Geloof moet je onderhouden. Soms sta je aan de rand van de afgrond van de twijfel.”

Dit kleine boekje heeft een bijzonder grote inhoud. Absoluut geen literair meesterwerk, maar gedachten en uitspraken van een gebroken man, die in de bloei van zijn leven zijn innig geliefde vrouw verliest aan een gruwelijke aanslag, gepleegd door extremistische terroristen die dezelfde religie hebben als hij.

Ik bewonder de kracht dat hij, ondanks zijn grote verdriet, zijn religie kan vertalen in liefde, waar een ander misschien zou vastlopen en haat en wreedheid de boventoon zou laten voeren.

De boodschap en wens van El Bachiri is dat er in het onderwijs meer aandacht geschonken zal worden aan het leren uiten van emoties en jongeren aansporen om uiting te geven aan hun liefde voor de mensen om hen heen. Een belangrijke wens om kinderen al heel jong verdraagzaamheid te leren kennen.

Een hartverscheurend en belangrijk relaas. Ik neem mijn hoed af en maak een diepe buiging uit respect.

Het leven heeft niet meer dezelfde smaak voor mij,
maar de ondergaande zon is nog steeds prachtig.

Eerder verschenen op metdeneusindeboeken.nl

Recensie door: Roeland Dobbelaer
2,5/5

Lezen met het hoofd of met het hart

[Recensie] Het boekje Een Jihad van liefde van de Brusselaar Mohamed El Bachiri lezen betekent al snel een keuze maken: lees je het met het hoofd of met het hart? Laten we beginnen met het laatste.

Veel mensen zullen geroerd zijn door de opname van het Vlaamse programma VRT De Afspraak  waarin El Bachiri een half jaar na de aanslagen in Brussel maart vorig jaar zijn verhaal vertelde, over het verlies van zijn geliefde, Loubna Lafquiri, de moeder van zijn drie zoontjes, die vermoord werd bij de aanslag in de metro. El Bachiri riep op om niet te reageren met woede en geweld, maar om de haat te beantwoorden met liefde. Uiterst sympathiek. Het is medemenselijkheid 2.0 in het kwadraat. Het is meer dan lovenswaardig dat als je het mooiste in je leven verliest door geweld, oproept om geweld niet met geweld te willen beantwoorden. Mijn sympathie had hij, ik was geroerd en deelde zijn bericht op facebook.

Bij het lezen van Een Jihad van liefde kreeg ik minder dat gevoel van ‘fantastisch wat je doet’. Oké, ook deze keer was ik geroerd, wat had hij een leuke en mooie vrouw, wat waren ze verliefd, met drie prachtige jonge kinderen. Gruwelijk om haar te moeten verliezen, gruwelijk om alleen door te moeten gaan. Al lezend kiest het hart voor de menselijke aspecten in zijn verhaal. Maar het hoofd wil ook wat en blijkbaar is een boek een andere uitingsvorm dan een interview of speech, althans voor deze lezer.

In Een Jihad van liefde vertelt El Bachiri opnieuw zijn verhaal, dit keer uitgebreider, zijn jeugd komt aanbod. Hij vertelt dat hij er niet veel van bakte, hoe hij Loubna ontmoette en dat ze hem hielp zijn leven op de rit te krijgen. Ze hadden het goed, het leven was mooi. Een jaar na de aanslag vraagt hij zich vertwijfelt af hoe hij nu verder moet, met drie kleine, boze jongens die hun moeder missen. El Bachiri, overtuigd moslim, vindt de antwoorden om verder te kunnen gaan in de islam en de oplossing is liefde.

Toch knaagt er iets bij het lezen van Een Jihad van liefde. El Bachiri beschouwt de islam als een haast neutrale oerbron waar je gewoon de goede dingen uit moet kiezen en dan komt het wel goed. Hij verwijt de Syrië-gangers dat ze de verkeerde dingen benadrukken en de verkeerde keuzes maken. Kan het zo eenvoudig zijn? Natuurlijk is elke godsdienst een grote verzameling van stromingen en mensen die hun heilige boek interpreteren en inzetten naar eigen inzichten. El Bachiri roept om de goede interpretatie te kiezen en de islam te zien als een religie van vrede en liefde. Een sympathieke interpretatie, zeker, en je hoopt dat elke moslim deze omarmt.

Met die veelheid van stemmen onderscheidt de islam zich niet van andere, met name monotheïstische, religies. En in die zin is El Bachiri’s interpretatie van de islam helaas ook maar een van de velen. En daar loopt zijn betoog mank. Als we het geweld van monotheïstische religies (het christendom kan in deze zich volledig meten met de islam) willen beheersen dan is er meer nodig dan de woorden van een weduwnaar, hoe verdrietig en aangrijpend zijn verhaal ook is. Dan moeten we ons wel degelijk afvragen of de Koran en de Bijbel wel neutrale oerbronnen zijn? Religie kan inspireren, mensen verzoenen met hun lot, mensen tot schoonheid en liefde aanzetten, maar al die nare kanten zitten er ook aan. Hoe krijg je dat in balans? De humanist El Bachiri zegt: gewoon de goede dingen eruit pikken, dan komt het goed. Ik ben bang dat dat niet voldoende is.

En hoe zit het met de notulist van het verhaal van El Bachiri? Schrijver en essayist David Van Reybrouck tekende het verhaal van El Bachiri op, had hij niet wat voor meer rationele analyses kunnen zorgen?

Voor het eerst gepubliceerd op De Leesclub van Alles

Samenvatting

‘Ik ben een jihadist van de liefde. Vraag me niet om te haten, nog liever zou ik sterven!’

Mohamed El Bachiri is een Marokkaanse Belg, moslim en Molenbekenaar. Hij is ook de man van Loubna Lafquiri, zijn grote liefde en moeder van zijn kinderen, die op 22 maart 2016 bij de aanslagen in Brussel om het leven is gekomen. Zijn liefdevolle speech in het tv-programma De Afspraak eind december beroerde miljoenen en werd het meest bekeken filmpje ooit op de Vlaamse televisie.

In Een jihad van liefde – opgetekend door David Van Reybrouck – praat Mohamed over zijn jeugd in Molenbeek, de liefde voor zijn vrouw en zijn leven na de aanslagen. Als eerbetoon aan zijn vrouw buigt Mohamed het leed dat hem is aangedaan op moedige en veerkrachtige wijze om in een boodschap van liefde en medemenselijkheid, waarbij hij westerse moslims oproept tot een meer humanistische benadering van de islam. Het resultaat is een sobere tekst van een ongelooflijke wijsheid.

David Van Reybrouck (1971) is cultuurhistoricus, archeoloog en schrijver van non-fictie, theater en poëzie. Voor Congo ontving hij de Libris Geschiedenisprijs, de AKO Literatuurprijs, de J. Greshoff-prijs en de Prix Médicis 2012. In 2014 ontving

hij de Gouden Ganzenveer. In datzelfde jaar werd Tegen verkiezingen bekroond met de Henriëtte Roland Holst-prijs.

Toon meer Toon minder
€ 9,99

Verwachte leverdatum: zaterdag 11 april


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789023471622
Verschijningsdatum
maart 2017
Druk
1
Aantal pagina's
pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
320: Literaire non-fictie algemeen
Thema's
  • Biografie, literatuur en literatuurstudies
  • Biografie en non-fictieproza
Categorieën

Uitgever
Bezige Bij b.v., Uitgeverij De

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden