Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

Het kleine meisje van meneer Linh

Ulysses 1781

Auteur(s): Philippe Claudel
Taal: Nederlands
0,225/5
3 recensies
Het kleine meisje van meneer Linh
Het kleine meisje van meneer Linh
Het kleine meisje van meneer Linh

Recensie

Aantal recensies: 3

Recensie door: Jannie Trouwborst

Vluchtelingen zijn van alle tijden

[Recensie] Alles is meneer Linh kwijt, als hij besluit zijn land te verlaten. Zijn dorp is verwoest door oorlog, zijn vrienden zijn gedood door bombardementen. Ook zijn zoon en schoondochter overleefden de aanvallen niet, toen zij, met hun pasgeboren dochtertje, op het land aan het werk waren. In zijn koffertje neemt hij een foto, wat kleren en een linnen zakje met aarde van zijn geboortegrond mee. En natuurlijk zijn kleine meisje, zijn alles. Op de boot ziet hij vol verdriet zijn land langzaam in de verte verdwijnen.

Claudel vertelt ons niet waar meneer Linh woonde (een Aziatisch land vermoedelijk) en ook niet waar hij heen ging (Frankrijk waarschijnlijk). Dat is ook van geen enkel belang. Het verhaal is tijdloos, zou vandaag geschreven kunnen zijn. Vluchtelingen zijn van alle tijden. De gevoelens van heimwee en verlangen naar vroeger, toen alles nog goed was, zijn ook hen bekend. En de problemen die hij ondervindt in het land van opvang zijn identiek.

Meneer Linh komt in een ander, kouder klimaat terecht. Hij verstaat de taal niet, begrijpt niet goed wat er precies van hem verwacht wordt en hoe zijn toekomst eruit zal zien. Maar hij besluit dat, hoe moeilijk of het ook zal zijn, hij sterk zal blijven voor zijn kleine meisje. Zijn landgenoten in de opvang laten hem links liggen. Gelukkig kan hij af en toe spreken in zijn eigen taal met een meisje dat zijn taal spreekt en als tolk optreedt. Ze raadt hem aan af en toe eens naar buiten te gaan.

Als hij dat uiteindelijk durft, ontmoet hij op een bankje bij het park een man van zijn leeftijd, meneer Bark. Zonder dat ze elkaar kunnen verstaan, bouwen ze een vriendschap op. Ook meneer Bark heeft een verlies geleden: zijn vrouw is pas overleden en hij is kinderloos. Ze steunen elkaar in deze moeilijke periode, zonder iets van de ander te weten. Elke dag zoeken ze elkaar op en de vriendschap wordt steeds sterker. Maar dan slaat het noodlot toe: het opvangcentrum zal gesloten worden en Meneer Linh moet met zijn kleine meisje naar een ander woonoord. Radeloos is hij. Zal hij zijn vriend ooit nog terugvinden?

Wat begint als een melancholisch, verdrietig verhaal, verandert langzamerhand in een aangrijpende en ontroerende geschiedenis die tot de laatste bladzijde de spanning erin houdt, om dan te eindigen met een slotakkoord dat ik niet aan zag komen. De structuur zit goed in elkaar, waardoor je als lezer weet wat er omgaat in Meneer Linh èn wat de zorgen zijn van Meneer Bark. En hoe ze over elkaar denken, ondanks het communicatieprobleem. De vertelstijl is beeldend en boeiend. Als lezer word je heen en weer geslingerd tussen de dromen en herinneringen van Meneer Linh en de harde realiteit die hem omringt, maar die hem vaak ontgaat.

Eerder verschenen op mijnboekenkast

Recensie door: Roeland Dobbelaer
4/5

Troost voor de vluchteling en voor ons

[Recensie] Slechts een paar woorden en twee namen veranderen, dat zou er nodig zijn om de novelle van Phlippe Claudel uit 2005, Het kleine meisje van meneer Linh, weer hoogst actueel te maken. Maak van meneer Linh bijvoorbeeld meneer Daaboul, maak van de rijstvelden een woestijn, maak van Sang Diu – de kleindochter van Linh – het meisje Hanin, maak van het spel Mahjong Backgammon en je zou denken dat je een verhaal leest over een Syrische vluchteling die met zijn kleindochter in Frankrijk is beland. Maar eigenlijk zijn deze aanpassingen niet eens nodig.

Het kleine meisje van meneer Linh (deze zomer verscheen er een herdruk) gaat over een Zuidoost-Aziatische, waarschijnlijk Vietnamese, bootvluchteling, eind jaren zeventig. Zijn zoon en diens vrouw lieten het leven bij een bombardement. Linh redde zijn kleindochter en is op een boot naar Frankrijk terecht gekomen. Claudel schreef een universele vluchtelingroman waarin het verdriet en de ontreddering van wat deze vluchteling meemaakt zo hartverscheurend is dat je al lezend anno 2016 niet anders dan aan Syrië kunt denken met op je netvlies die eindeloze stroom van mensen die hun land proberen te ontvluchten – op gammele bootjes – en die na ellenlange tochten Europa proberen te bereiken. Mensen die over 100 jaar Claudels boek lezen, zullen dan meteen aan de vluchtelingen van dat moment denken. Onvermijdelijk.

Claudel kiest partij, voor de vluchteling die niets snapt van Frankrijk, die de taal niet machtig is, het eten er niet kent, het verkeer niet snapt, de omgangsvormen niet, niets. Dat leidt tot zowel komische als schrijnende situaties. Meneer Linh wordt door iedereen uitgelachen, een tolk is maar een paar keer in de week beschikbaar. Hij moet het zelf maar uitzoeken en hij moet voor zijn kleine kleindochter zorgen. In het park naast het tijdelijke opvangcentrum ontmoet hij meneer Bark, een boom van een kerel. Bark heeft net zijn vrouw  verloren en zoekt gezelschap. De Fransman denkt dat de kleindochter van meneer Linh ‘Sans Dieux’ (Zonder God) heet en ontfermt zich over de oude man en zijn kleindochter. Bij de eerste kennismaking groet meneer Linh de Fransman in het Vietnamees met ‘tao-lai’, goedendag. Meneer Bark denkt daarom dat meneer Linh ‘Tao-lai’ heet. En zo zijn er nog veel meer misverstanden, maar de mannen hebben verder niemand en er ontstaat een mooie vriendschap. Bark neemt meneer Linh en zijn kleindochter mee uit eten en laat hen de stad zien. We komen dingen te weten over het verleden van Bark en dat hij iets goed te maken heeft. Als Linh naar een ander centrum moet verliezen ze elkaar een tijd uit het oog.

Claudel is een meester van de zachtheid. In zijn boeken, althans de boeken die ik tot nu toe van hem las, is er geen plaats voor het cynisme en de hardheid van deze tijden. Natuurlijk ontbreken de narigheid en het verdriet niet, maar er duiken bij Claudel altijd mensen op die meestal onbewust het goede doen en op zachte wijze met kleine gebaren en kleine woorden zorgen voor de verbinding tussen mensen. Grote idealen en plannen van bovenaf ontbreken. Sentimenteel wordt Claudel net niet, daarvoor is zijn taalgebruik te subtiel. En al zouden we door het lezen van deze novelle zelf wat  sentimenteel worden en ons afvragen of we eigenlijk niet allemaal op zoek zijn naar een meneer Bark die zich over ons ontfermt – hoe erg is dat dan eigenlijk? Je kunt Claudels novelle ook lezen als een oproep aan ons Europeanen om eindelijk zelf eens een meneer Bark te worden en iemand die het minder goed heeft, een Syrische vluchteling bijvoorbeeld, de hand te reiken.

Voor het eerst verschenen op De Leesclub van Alles

Als voorbereiding op DLVA avond op 21 november over Philipe Claudel met Claudel vertaler Manik Sarker leest Roeland Dobbelaer komende tijd elke week een boek van Claudel. Hij doet hier verslag.

Recensie door: Nathalie Brouwers
5/5

Een indrukwekkend hartbrekend en universeel verhaal

[Recensie] Met de novelle Het kleine meisje van meneer Linh maakte Philippe Claudel misschien wereldwijd wel de meeste indruk. Het is een kort maar oh zo krachtig universeel verhaal. In eender welke taal behoudt het zijn kracht, ik las dit zelf in het Nederlands zowel als in het Frans. In de oorspronkelijke taal behoudt het natuurlijk de krachtigste beelden, en komt het volledige plaatje inclusief het ongelooflijke slot nog beter binnen.

Meneer Linh is een vluchteling uit een door oorlog verscheurd land die toekomt in een vreemd westers aandoend land dat hem uiteindelijk opneemt. Hij heeft een klein meisje bij zich, zijn kleindochter dat hij een toekomst wil geven en haar zijn verleden doorgeven. Zij is zijn alles voor wie hij blijft leven. Zijn situatie is schrijnend, eenzaam en door een gebrek aan de kennis van de taal volledig geïsoleerd in het nieuwe land waarvan hij niets begrijpt.

Gelukkig maakt hij buiten het centrum een vriend die ondanks het gebrek aan talige communicatie hem nauw aan het hart komt te liggen, meneer Bark. Hij blijft maar luisteren naar deze vreemde man die net als hem zijn vrouw verloren heeft, en waar deze vriend maar niet over uitgepraat raakt. Ondanks het gebrek aan communicatie herkennen ze in elkaar hun eigen verdriet en houden ze elkaar gezelschap. Totdat meneer Linh, oftewel Tao Laï (goedendag in zijn eigen taal), samen met zijn kleindochtertje wordt overgeplaatst naar een instelling waar ze onder strengere controle worden geplaatst en ze nog meer op muren botsen, letterlijk én figuurlijk.

Het verhaal van een groot trauma en onvoorstelbare eenzaamheid is hartbrekend en indrukwekkend. Geen enkele lezer kan zich weren tegen de ontroering die dit verhaal oproept. De sfeer, de taal, de beelden die in de novelle worden gebruikt, spelen hier allemaal een rol in. De boodschap van de vluchtelingenproblematiek springt hier echt wel uit. Op zijn treffende manier heeft Claudel de levensnoodzakelijke behoefte aan menselijk contact voor iedereen hierin verwerkt.

Eerder verschenen op Hebban

Samenvatting

Meneer Linh ontvlucht zijn door oorlog geteisterde land, op zoek naar een betere toekomst voor zijn kleindochter. De toewijding waarmee hij zich over het kleine meisje ontfermt maakt hem tot mikpunt van de spot van zijn kamergenoten in het asielzoekerscentrum. Meneer Linh voelt zich niet thuis in het vreemde land, tot hij op een dag meneer Bark ontmoet. Meneer Bark praat vooral over zijn vrouw die kort daarvoor is overleden. Meneer Linh verstaat hem niet maar hij luistert, met zijn kleine meisje op schoot. Ze blijven elkaar dagelijks op hetzelfde bankje in het park treffen.

Tot op een dag meneer Linh en zijn kleindochter plotseling worden overgeplaatst naar een gesloten inrichting, elders in de stad. Hoe moet hij nu zijn vriend terugvinden? Met gevaar voor eigen leven onderneemt hij een ontsnappingspoging, die uitmondt in een dramatische ontknoping.

Het kleine meisje van meneer Linh is een schitterend geschreven roman, die geen lezer onberoerd zal laten. Met zijn meesterlijke sfeerbeschrijvingen, prachtige beelden en treffende taalgebruik raakt hij de kern van het menselijk bestaan: de fundamentele behoefte aan het contact met andere mensen.

'Een oude man staat op het achterdek van een boot. In zijn armen houdt hij een lichte koffer en een pasgeborene, nog lichter dan de koffer. De oude man heet Meneer Linh. Hij is de enige die weet dat hij zo heet, want iedereen die het wist is om hem heen gestorven.'

Toon meer Toon minder
€ 10,00

Verwachte leverdatum: dinsdag 09 maart


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789023498063
Verschijningsdatum
juni 2016
Druk
21
Aantal pagina's
144 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
302: Vertaalde literaire roman, novelle
Thema's
  • Fictie
  • Fictie: speciale kenmerken
  • Vertaalde fictie
Categorieën

Uitgever
Bezige Bij b.v., Uitgeverij De

Vertaald door
Manik Sarkar

Meer van deze serie

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden