Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

De groef

Terloops

Auteur(s): Maartje Wortel
Taal: Nederlands
1 recensie
De groef
De groef

Recensie

Aantal recensies: 1

Recensie door: Dietske Geerlings

En daarna kijk ik nergens meer naar’

[Recensie] Dat een wandeling door het Oosterpark in Amsterdam weliswaar de enige zekerheid op een dag kan zijn, maar dat het vervolgens onmogelijk is aan jezelf te ontkomen, laat Maartje Wortel zien in De groef, uit de reeks wandelingen Terloops van Uitgeverij Van Oorschot. Als de naald in een groef van een langspeelplaat, blijft zij rondjes draaien in zichzelf waarbij de wandeling steeds meer op de achtergrond raakt, en er uiteindelijk nauwelijks nog toe doet.

“Uiteraard, het Oosterpark, dat al sinds 1891 bestaat en het eerste grote park is dat door de gemeente Amsterdam werd aangelegd, bestaat gewoon nog, wie een ronde wil lopen kan dat doen, maar mijn ronde is verdwenen.”

Terecht staat daar direct achter dat dat nu nog niet het geval is, want in plaats van dat je als lezer wordt uitgenodigd om het park met haar te gaan bezichtigen, krijg je vooral de geschiedenis te horen van de ronde van Wortel. Jaren achter elkaar heeft zij elke ochtend samen met Niña Weijers een rondje door het Oosterpark gelopen. Voorafgaand aan de wandeling appen ze elkaar, dan zegt Wortel dat ze eraan komt, trekt een joggingbroek uit de kast die meestal onder de yoghurtvlekken zit. Soms trekt ze als verrassing een pak aan van Filippa K. en heeft ze sjans.

Je krijgt als lezer dus volop zicht op hoe zij door het park paradeert, het park zelf blijft meestal buiten beeld:

“Klopt, en daarna kijk ik nergens meer naar. De rondes die we gelopen hebben heb ik niet geteld, ik heb de bankjes niet geteld, de bomen niet, geen vogels, mensen, honden, prullenbakken.”

Alleen het asfalt ziet ze. Ze vertelt hoe in elk wandelboek staat dat wie wandelt, beter om zich heen leert kijken, maar dat zij vooral in gedachten verzonken raakt. Het wandelen versterkt voor haar het idee dat ze zich langzaam ingraaft in iets waar ze niet meer onderuit komt.

Na een poosje wordt duidelijk dat de ronde door het park haast een symbool is geworden van de geborgenheid die ze voelt bij haar vriendin:

“Zolang Niña aan het park woonde – natuurlijk wisten we dat het eindig was, maar daar dachten we liever niet aan – bleef ik in de scheppende kracht van de rondes geloven. Ze hielden me in mijn baan, ze maakten dat mijn dag ritme kreeg, dat mijn denken wat melodischer verliep.”

Niña ziet haar vriendin als iemand met OCD, maar dan zonder de CD: “the Big O. Dat ben jij, dat is dit park, dat zijn deze rondes.” Terwijl Wortel zichzelf met moeite bijeenhoudt, ziet ze Niña juist als “een pakket dat je kunt versturen met de post. Ze houdt zichzelf op vanzelfsprekende en jaloersmakende wijze bijeen.”

Misschien dat ze juist door alle obsessies niet goed aan zichzelf kan ontkomen. De ronde door het park wordt als een groef in een langspeelplaat, waar ze eigenlijk het liefst voor altijd in wil blijven. Hoe dieper de groef, hoe minder ze vooruitkomt in haar leven: “Alles herhaalde zich gekmakend. Eenzelfde soort geluk, eenzelfde soort verdriet, eenzelfde soort problemen.”

Al krijg je dan weinig mee van het park, het boekje staat vol anekdotes en gesprekken, die associatief in elkaar overlopen. Als haar verkering uit is, is ze er ernstig aan toe: “Ik verdween niet uit de groef, maar de groef verdween noodgedwongen uit mij.” Ze bleef over met iets wat leek op haar haarzelf, maar waarvan ze geen idee meer had wie dat was. Op dat moment is Niña al verhuisd naar Almere en noemt Wortel haar voortaan Laura.

De lezer die in dit boekje nietsvermoedend met Wortel het Oosterpark in wandelt, komt terecht in een tunnel van gedachten en associaties, en loopt daar, als het verhaal eenmaal is afgelopen, weer uit, zonder echt iets meegekregen te hebben van het park, behalve hier en daar een glimp, van een bankje of een beeld, en dat is natuurlijk heel herkenbaar, maar ook een beetje jammer.

Eerder gepubliceerd op Tzum

Samenvatting

Jarenlang loopt Maartje Wortel dagelijks met een vriendin exact dezelfde rondjes door het Oosterpark in Amsterdam. Het is als een plaat waarin de naald een steeds diepere groef achterlaat. Ze voeren in zekere zin steeds dezelfde gesprekken.

Plotseling verhuist haar vriendin, verandert de wereld in een niet bij te houden tempo, gaat haar relatie uit en bereikt Wortel een dieptepunt. Ze moet blijven lopen, maar datzelfde rondje voelt als het plegen van verraad. En die mok die ze altijd meeneemt, met daarop de beeltenis van Angela Merkel, lijkt ineens een relikwie uit vervlogen dagen.

In De groef vertelt Wortel over verlies en vrijheid, over vastzitten en loslaten. En hoe ze, of ze dat nou wil of niet, een nieuw ritme zal moeten vinden.

Toon meer Toon minder
€ 12,50

Verwachte leverdatum: woensdag 04 augustus


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789028211117
Verschijningsdatum
april 2021
Druk
1
Aantal pagina's
80 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
502: Wandelgidsen
Categorieën

Uitgever
Uitgeverij G.A. Van Oorschot B.V.

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden