Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

Verre jaren en Onrustige jeugd

Het verhaal van een leven

Taal: Nederlands
2 recensies
Verre jaren en Onrustige jeugd
Verre jaren en Onrustige jeugd

Recensie

Aantal recensies: 2

Recensie door: Lalagè

Adembenemend mooi geschreven

[Recensie] Bij de eerste zinnen van Verre jaren ben ik al helemaal onder de indruk. Wat waanzinnig mooi geschreven! Twee veellezers raadden me deze autobiografische serie van zes boeken aan, omdat het zo prachtig is. En ze hebben gelijk. In dit eerste deel beschrijft Konstantin Paustovski zijn jeugd in Rusland rond 1900. Het lijkt wel een soort sprookjeswereld met betoverende landschappen. Er zijn excentrieke ooms en tantes, zoals de oom die wereldreiziger is en de fantasie van de kleine Kostik op hol doet slaan. Het is heerlijk om te lezen hoe de jongen de wereld om zich heen observeert.

Als Paustovski zestien jaar is, wordt zijn vader ontslagen en het gezin valt uit elkaar. Eerst woont hij een tijdje bij zijn oom en tante, maar hij wil terug naar zijn oude gymnasium. Dus hij zal voortaan voor zichzelf moeten zorgen door bijlessen te geven. Ondertussen is hij ook gewoon een scholier die geintjes uithaalt met docenten, waar hij tegelijkertijd ook ontzag voor heeft. Paustovski blijft een dromer, die enorm geniet van literatuur en theater.

“Het leek alsof het theater voor altijd dood was, ingesponnen in spinnewebben, en dat niemand hier nog zou spelen.
Maar nu gingen de deuren open, er werd schoongemaakt en gelucht, men legde lopers uit en het stof werd uit de fluwelen bekleding van de loges geklopt, zodat ze van grijs weer kersrood werden.
In de zaal ging de kroonluchter aan. Eerst glansden de oude kristallen pegeltjes nog dof en onzeker maar toen zij onder de eerste muziekklanken huiverend moed vatten, begonnen zij te flonkeren als bonte, tinkelende sterretjes.”

Paustovski geeft een gedetailleerd beeld van het leven van gewone mensen in het Rusland van een eeuw geleden. Reizen doet men per trein, koets of slede en het duurt wel een paar dagen om van de ene plaats naar de andere te komen.

“Voor het eerst kende ik dat onbezorgde gevoel van op reis zijn, wanneer je nergens aan hoeft te denken en niets anders te doen hebt dan te kijken naar de aan het raam voorbijglijdende korenvelden, bosschages en kleine stationnetjes waar boerenvrouwen op blote voeten melk verkopen, naar riviertjes, wisselwachters en stationschefs met stoffige, rode petten op, naar ganzen en naar dorpskinderen die onder het roepen van ‘Meneertje, gooi een kopeke naar buiten!’ met de trein meehollen.”

Qua schrijfstijl blijft het adembenemend mooi, wat zeker ook te danken is aan de uitstekende vertaling van Wim Hartog. Die heeft zijn werk herzien voor de heruitgave van deze serie door uitgeverij Van Oorschot. Achterin staat een begrippenlijst met nuttige achtergrondinformatie. De eerste twee delen zijn in één band te koop, wat een zwaar boek oplevert. Daarom heb ik voor het e-book gekozen, waarin het volgende deel dus al voor mij klaarstaat. Wordt vervolgd!

Eerder verschenen op Lalagè leest

Recensie door: Lalagè

Paustovski wil alle aspecten van het leven meemaken

[Recensie] Na een pauze van twee maanden wilde ik graag door in het tweede deel van de autobiografie van Konstantin Paustovski. In Verre jaren las ik over zijn kindertijd, die hij op weergaloze manier beschrijft. Onrustige jeugd gaat over zijn jaren als jong volwassene. Na de middelbare school gaat hij studeren, maar hij vertelt niets over colleges of studieboeken. Paustovski moet in zijn eigen levensonderhoud voorzien en gaat daarom werken als conducteur en bestuurder van de tram van Moskou, wat hilarische verhalen oplevert. Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt hij aangesteld als verzorger van gewonde soldaten op de hospitaaltrein vanaf het front in Polen. Dat is fysiek maar vooral mentaal zwaar:

“Dat waren de nachten waarin ik een volwassen man werd. Het eens zo blinkende klatergoud van mijn voorstellingen over de werkelijkheid verschrompelde en schilferde iedere dag wat meer af. Het drong tot mij door dat het leven hard is en voortdurend moeite vergt, wil men het zuiver houden, vrij van vuiligheid en bedrog, en het in heel zijn pracht en eenvoud kunnen zien.”

Paustovski weet wat zijn doel in het leven is: schrijven. Daarvoor wil hij alle aspecten van het leven meemaken, dus hij wil veel reizen en veel mensen ontmoeten. Hij maakt dierbare vrienden en vriendinnen. Niet iedereen die hij ontmoet is zo aardig, maar Paustovski houdt altijd de moed erin.

“Vanaf dat moment begreep ik dat wij in iedereen om ons heen, hoe vreemd en oninteressant men ook lijkt, moeten blijven zoeken naar medemenselijkheid, al is het soms maar een sprankje.
Iedere mens heeft diep in zijn hart wel een gevoelige snaar die zelfs bij een lichte beroering door het mooie al zal resoneren.”

Verpleegster Ljolja speelt een belangrijke rol. Het duurt wel even voordat ze zelf ontdekken hoeveel ze om elkaar geven en ik vind het ontroerend om hierover te lezen. Als ze de zwarte pokken krijgt, denk ik: ‘Ze zal vast niet doodgaan, want ze moeten trouwen. Oh nee, dit is echt gebeurd, dus ze zou ook kunnen overlijden…’ In elk geval wordt ze prachtig beschreven door Paustovski, wat ook prima overkomt in de knappe vertaling van Wim Hartog.

Tussen de oorlogsverhalen door staan weer zeer mooie beschrijvingen van de natuur. Nadat hij een tijdje als vissershulp heeft gewerkt (waarbij hij geweldige zonsopgangen ziet), keert Paustovski terug naar Moskou. Daar gaat hij bij een krant werken. Het boek eindigt met de Russische revolutie: de tsaar wordt afgezet. De Russen hadden hier al jaren naar uitgekeken en kunnen bijna niet geloven dat het nu zover is, maar ze gaan meteen tot actie over, ook in het afgelegen dorp waar Paustovski als journalist is. Soms heb ik wel behoefte aan wat meer achtergrondinformatie, maar ook zonder dat kan ik dit boek prima volgen. Ik ga op zoek naar het derde deel, want ik wil graag weten hoe het verder is gegaan met deze talentvolle schrijver.

Eerder gepubliceerd op Lalagè leest

Samenvatting

Verhaal van een leven is wat Konstantin Paustovski (1892-1968) zelf een ‘epische autobiografie’ heeft genoemd. In een briljante romanvorm vertelt hij over zijn kinderjaren, het einde van de tsarentijd, de hongersnood na de revolutie, de Nieuwe Economische Politiek van de sovjets en zijn verblijf in de Oekraïne en op de Krim. Het is een omvangrijke reeks persoonlijke herinneringen op het strijdtoneel van de geschiedenis.

De door Wim Hartog geheel herziene vertaling bestaande uit drie boeken is aanzienlijk uitgebreid met nieuwe, spectaculaire hoofdstukken die gaan over Stalin en de dictatuur. Ze zijn tot vorig jaar angstvallig verborgen gehouden; de Nederlandse vertaling ervan is een wereldprimeur.

Deel 1: Verre jaren en Onrustige jeugd

Deel 2: Begin van een onbekend tijdperk en Tijd van de grote veranderingen

Deel 3: Sprong naar het zuiden en Boek der omzwervingen

Het derde deel bevat een uitgebreid personenregister. Elk deel bevat een plattegrond van het door Paustovski bereisde land.

Toon meer Toon minder
€ 25,00

Verwachte leverdatum: dinsdag 19 januari


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789028292116
Verschijningsdatum
juli 2019
Druk
1
Aantal pagina's
pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
302: Vertaalde literaire roman, novelle
Categorieën

Uitgever
Uitgeverij Van Oorschot

Vertaald door
W Hartog

Meer van deze serie

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden