Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

Het valse seizoen

Auteur(s): Christiaan Weijts
Taal: Nederlands
0,2/5
2 recensies
Het valse seizoen
Het valse seizoen
Het valse seizoen

Recensie

Aantal recensies: 2

Recensie door: Marnix Verplancke
4/5

Wilders te lijf met Mozart

De eerste zin

“Geloof me, de enige plek waar muziek nog wat betekent is het crematorium.”

Recensie

Pablo, een voormalig cellist en componist aan lager wal werkt als Ubertaxichauffeur. Een van zijn vaste klanten is Zaalmans, een fysiek gezette, maar professioneel wat schimmige figuur die op de achterbank verdachte deals beklinkt. Pablo houdt er ook nog een hobby op na. Op basis van omgevingsgeluiden maakt hij composities die tijdens de nachtelijke uren op de radio worden uitgezonden. Hij neemt er Zaalmans’ telefoongesprekken voor op en schrikt zich een hoedje wanneer ook de politie die interessant vindt.

In Het valse seizoen verweeft Christiaan Weijts op bijzonder vernuftige en muzikale manier dit verhaal met twee andere, dit van Camiel, die tweede viool speelt in een strijkkwartet waarvan de muzikanten op elkaar uitgekeken raken, en dit van Nadège, een altvioliste die in de Parijse metro speelt, na een aanslag spontaan haar muzikale treurlied ten gehore brengt en daarmee de wereldpers haalt. Weijts laat deze verhalen met elkaar resoneren en neemt thema’s van het ene verhaal mee naar het andere, als was hij eerder aan het componeren dan aan het schrijven.

Nadège, Pablo en Camiel komen uiteindelijk samen op een replica van de Titanic die de Europese kusten aandoet en waarvoor muzikanten gezocht worden. Wat zou een replica Titanic immers zijn zonder replica orkest dat speelt op replica instrumenten? ‘We koesteren een replica bij gebrek aan ware ervaringen,’ laat Weijts Pablo in dit verband opmerken, en dat is niet de enige cultuurfilosofische opmerking die in deze roman valt.

In hoeverre is Europa zelf een zinkend schip geworden is de pertinente vraag die in deze roman centraal staat. Het antwoord erop mag je als lezer zelf geven. Gelukkig geen eenduidige boodschappen dus in Het valse seizoen, dat een bijzonder rijke roman geworden is. Nogal wat hedendaagse romans bestaan uit een enkele beweging, terwijl dit boek uit vier bewegingen bestaat die samen een knap strijkkwartet vormen.

Drie vragen aan Christiaan Weijts

1. Tien jaar geleden debuteerde u met een roman over een pianist. Je nieuwste gaat over strijkers. Wat heeft u toch met muziek?

Weijts: “Ik schreef tussenin ook over dans, en over architectuur, maar daarvan wordt wel eens beweerd dat het in feite bevroren muziek is. Schijven en musiceren zijn voor mij nauw verwant aan elkaar en ik probeer altijd te schrijven als werkte ik aan een muziekstuk, met bepaalde ritmes, registers en klanken. Mensen hebben nogal eens de neiging grote metaforen te gebruiken wanneer ze het over muziek hebben. Dan gaan ze Beethoven voorstellen als een woest landschap met een waterval op de achtergrond of iets dergelijks. Dat vind ik te makkelijk. Ik wil eerder in de taal doen wat in de muziek gebeurt.”

2. Muziek is het enige wat nooit vernietigd kan worden, zegt een van uw personages. Bent u het daar mee eens?

Weijts: “Muziek kan inderdaad niet door politiek, oorlog of terrorisme vernietigd worden. Het is datgene wat onder de wereld door gaat. Muziek brengt mensen bij elkaar en zorgt voor een andere sfeer. Waarom zouden we anders verjaardagsliedjes zingen? In Parijs speelde een pianist John Lenons Imagine op een van de plaatsen waar terroristen slachtoffers hadden gemaakt. Maar waar eindigt kunst en begint kitsch? Onze cultuur drijft op een aantal hysterische overreacties, zoals na de dood van prinses Diana of Pim Fortuyn. Ik schreef dit boek in de tijd dat de MH17 uit de lucht geschoten werd. Om de haverklap kwamen toen kisten met menselijke resten toe op Schiphol, waarna die in stoet over de snelweg weggevoerd werden. Op tv zag je hoe horden mensen langs de snelweg stonden te applaudisseren. We lijken heen en weer te gaan tussen apathie en hysterie. Onze cultuur kent nog alleen extremen, terwijl klassieke muziek juist op nuances en subtiliteiten drijft.’

Ga je Wilders te lijf met Mozart en Ravel?

Weijts: “In Italië krijgt iedere achttienjarige een tegoed van vijfhonderd euro dat hij alleen aan cultuur mag besteden. Het idee erachter is dat het land vandaag, met steeds meer vluchtelingen en een verhoogde waakzaamheid voor terrorisme, best trots mag zijn op zijn cultuur. Ga kijken naar Botticelli en bezoek het theater. Niet dat je daarmee extra beschermd bent wanneer er een terrorist voor de deur staat, het gaat hier om een veel breder opzet: mensen laten kennismaken met iets wat hun dagelijkse leefwereld overstijgt en waardoor ze gaan inzien dat er een gemeenschappelijke cultuur bestaat die hen allemaal verbindt. Misschien klinkt het wat naïef, maar toch ben ik ervan overtuigd dat het werkt.”

Eerder verschenen in Knack Focus

Recensie door: Roeland Dobbelaer

“Ik wil de mensen niet per se waarschuwen met mijn roman”

[Leesclubavond] “Ik wil de mensen niet per se waarschuwen met mijn roman Furore. Ook is het geen politieke roman. Zoveel invloed hebben boeken niet meer. Het gaat me er vooral om de toekomst in contrast te zetten met de wereld rond 1900 door de verbeeldingskracht in te zetten.” Aldus Christiaan Weijts tijdens DLVAlive van 29 april 2021.

Ik schreef eerder in mijn recensie over Furore: “Voor filosofisch en wetenschappelijk ingestelde schrijvers lijkt het een straf dat je in ons land voornamelijk wordt gerecenseerd door literatuurwetenschappers. Hen gaat het minder om ideeën maar vooral om een mooi verhaal met mooie zinnen. Misschien dat daarom de meeste Nederlandse literatuur gaat over egodocumenten die worstelingen met ouders, verkeerde vrienden of juist geen vrienden, ontluikende seksualiteit en vooral het geloof als onderwerp hebben. Persoonlijke ellende verkoopt, ideeënromans nee, dat vinden we lastig. Christiaan Weijts (Leiden, 4 mei 1976) is zo’n schrijver die ideeënromans aflevert.”

Op donderdag 29 april sprak ik bij DLVAlive met Weijts over zijn laatste roman Furore. Eerst hield Weijts een korte lezing over zijn roman. Aan de hand van foto’s van Parijs en Schoorl en diverse schilderijen vertelde hij over de vriendschap tussen Picasso en de Nederlandse journalist Tom Schilperoort, een vriendschap die een grote rol speelt in zijn roman. Daarna startte het gesprek.

“Ik wil ook gewoon mooie verhalen vertellen,” aldus Christiaan Weijts.

Weijts studeerde van 1994 tot 1999 Nederlands en literatuurwetenschap aan de Universiteit Leiden. Hij is columnist in NRC en de Groene Amsterdammer. Hij woont en werkt in Den Haag. Weijts’ debuutroman Art. 285b, waarvan de titel verwijst naar het stalking-artikel in het Nederlandse Wetboek van strafrecht, verscheen in 2006. Art. 285b. werd vrijwel unaniem lovend ontvangen, en leverde hem nominaties op voor zowel de AKO Literatuurprijs als de Gouden Uil.

Tijdens het gesprek kwam ook zijn voorlaatste roman Het valse seizoen veel ter sprake. Net als in Furore waarschuwt Weijts in deze roman voor een “wereld waarin we de grote gemeenschappelijke verbanden zijn verloren.” “We zijn dolgedraaid in een systeem van steeds meer produceren en consumeren.” In Het valse seizoen ziet hij muziek en de andere kunsten nog als bron van bezieling en verbinding. In Furore lijkt het of Weijts religie in de vorm van een milde vorm van Islam als een optie presenteert. Kiest Weijts voor een religieuze oplossing?

“Ik zeg zeker niet dat we nu ons allemaal tot de Islam moeten bekeren, maar we missen bezieling. Bij de Soefi’s ken je ‘Isan’, dat is een bepaalde houding die betekent het goede, het mooie doen, of te wel leven met bezieling. […] Ik denk toch dat ik niet in staan ben om zonder religieuze gedachten te zijn.”

Eerder verschenen op youtube

Samenvatting

Een roman als een strijkkwartet. Meeslepend en intiem. Intens en meerstemmig.

Het valse seizoen vertelt het verhaal van drie musici, die allemaal te maken krijgen met de duistere macht van muziek en gedwongen worden hun levens radicaal om te gooien. Camiel komt door een raadselachtige aandoening in de problemen als tweede violist in het Corretto Kwartet. Pablo was ooit een gevierd cellist en componist, maar belandde aan lagerwal na een drama tijdens een zomerklas onder zijn charismatische leiding, en werkt nu als Uberchauffeur. Nadège speelt altviool in de metrohallen van Parijs en raakt op slag beroemd na een terreuraanslag.

In brieven dwingen ze elkaar tot het bekennen van geheimen die steeds meer aan de oppervlakte komen wanneer twee van hen gaan spelen in het orkest van een replica van de Titanic, die een tocht maakt langs de kusten van een verward Europa. Spelend op de vermeend 'originele' instrumenten van de beroemde band that played on, dringt de vraag zich op wat nog waarde heeft in een wereld waar echt en vals steeds minder van elkaar zijn te onderscheiden.

Toon meer Toon minder
€ 26,99

Verwachte leverdatum: woensdag 16 juni


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789029505215
Verschijningsdatum
november 2016
Druk
1
Aantal pagina's
454 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
301: Literaire roman, novelle
Thema's
  • Fictie
  • Fictie: algemeen en literair
  • Moderne en hedendaagse fictie
Categorieën

Uitgever
De Arbeiderspers

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden