Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

De meisjes

Zeven sprookjes

Auteur(s): Annet Schaap
Taal: Nederlands
0.225/5
2 recensies
De meisjes
De meisjes
De meisjes

Recensie

Aantal recensies: 2

Recensie door: Jaap Friso
4/5

Het leven is nu eenmaal geen sprookje

[Recensie] Annet Schaap heeft regelmatig in interviews aangegeven dat het succes van Lampje haar in de weg zat bij het schrijven van een opvolger. Vanwege de verwachtingen van buitenaf maar ook door een stemmetje in haar hoofd dat fluisterde dat haar nieuwe teksten teveel of juist te weinig op Lampje leken. De bibbers van een auteur die met haar debuut een onwaarschijnlijk succes boekte. Ogenschijnlijk uit het niets schreef Annet Schaap, tot daarvoor louter bekend als illustratrice, een klassieker die vrijwel alle grote kinderboekenprijzen in de wacht sleepte. De rechten van de bestseller (meer dan 130.00 verkochte exemplaren) zijn inmiddels aan 22 landen verkocht. Met al dat succes is een ‘tweede boek’-syndroom niet onlogisch.

Het zijn zorgen om niks geweest want De Meisjes doorstaat de vergelijking glansrijk. Schaap schreef bewerkingen van zeven sprookjes. Dat klinkt niet bijster origineel want het gebeurt veel vaker maar de manier waarop ze haar stempel drukt op deze verhalen is ongekend. Verhalen die oorspronkelijk door de gebroeders Grimm en Charles Perrault zijn opgeschreven: over Hans en Grietje, Repesteeltje, Kapitein Blauwbaard Roodkapje, De kikkerkoning, Doornroosje (De schone slaapster) en Belle en het Beest.

Schaap laat al haar sprookjes beginnen met een eerste zin waarin ‘meisje(s)’ voorkomt. Geen “Er was eens” maar: “De meisjes zitten aan tafel, beiden met een boek voor zich” (Blauwbaard) . “Het meisje zit te spinnen in de zon in de achterkamer” (Pelsteel). “De meisjes waren hun moeder kwijt” (Koekjes). Een open begin waarna het nog alle kanten uit kan. In de meeste gevallen is dat een verontrustende kant. Er hangt altijd een gevoel van dreiging en onheil in de lucht en dat is niet voor niks. Er gebeuren nare dingen en de personages zijn niet allemaal aardig en aangenaam. Schaap laat het schuren, zoals ze in Lampje ook deed.

Schaap blijft in zekere zin dicht bij de oorspronkelijke verhalen. Een meisje in een rode regenjas is onderweg naar haar oma. Twee zussen laten een spoor van roze koekkruimels achter zich. Een meisje slaapt in afwachting van een prins die haar wakker komt kussen. Vervolgens geeft ze er een eigen draai aan waarbij opvalt dat uiteindelijk het meisje (of de meisjes) aan het langste eind trekken. Zij kiezen voor zichzelf en nemen het recht in eigen hand. Al is dat niet altijd een geplande keuze maar een gevolg van de ontwikkelingen. Maar het gebeurt mooi wel.

Kwalificaties als ‘eigentijds’ of ‘feministisch’ doen onvoldoende recht aan Schaaps bewerking en interpretatie. Ze maakt er geen moderne verhalen van en lanceert geen duidelijke moraal. Al is er tussen de regels door wel degelijk genoeg maatschappijkritiek te lezen. Bijvoorbeeld in Koekjes waar het gaat om de graatmagere modellen in de reclame. Wat ze dan precies wel doet, is niet voor één uitleg te vatten. De manier waarop ze speelt met het genre is slim en vernuftig. Die meisjes die maar zitten te wachten op hun prins en dan komt ie ook nog. Of niet. ‘Want het leven is nou eenmaal geen sprookje’, laat Schaap haar personages een paar keer zeggen.

Dat is ook wat ze doet. Het sprookje uit het sprookje halen. De sprookjesfiguren worden levensechte mensen en de scenes zijn realistischer dan in de originelen. De wolf uit Roodkapje is door de mensen opgehokt in een omheining van prikkeldraad en voorzien van een zender zodat hij geen schade aan kan richten. Blauwbaard is een sluwe predikant die met zijn mooie praatjes de mensen weet te misleiden. Hans en Grietje (Haasje en Griet) worden verwaarloosd door hun veel te hard werkende vader die vooral bezig is met carrière maken. Mensen hebben, net als in Lampje, heel vaak niet het beste met anderen voor. Het universum van Annet Schaap is grimmig, maar met een beetje goede wil kun je bedenken dat er nog lang en gelukkig wordt geleefd.

Het zijn opnieuw vooral de zorgvuldige stijl en de poëtische taal die imponeren. Schaap is niet van het grote gebaar en de overdaad maar kiest heel precies woorden, die zoveel zeggen. In het verhaal over Roodkapje (Wolf): “Sloom van voet (…) jong weerloos zoet”. En in de gedachtewereld van de wolf is de binnenrijm trefzeker: “je kunt niet mishappen, je maag zal vol zijn, je kop zal dol zijn, je zal wel zot zijn…”. Prachtige zinnetjes die het vermelden waard zijn: “het prinsesje groeide wel, maar nergens overheen’. En wat te denken van deze: ‘als er zoveel is verdwenen van wat er altijd was moet je je ergens aan vastgrijpen”. Weergaloze zinnen waar het van wemelt.

Schaap maakte opnieuw zelf de illustraties voor dit klein formaat boek en die bevallen zeer. Ze gebruikte voor het eerste de ‘scraperboard’- techniek. Door te krassen op een zwarte plaat ontstaan de prenten waarvoor een hele pagina wordt ingeruimd en die aanvoelen als sjablonen bij de verhalen. In de meeste gevallen zijn het voorwerpen: een geweer, een sieraad, een schaakstuk. Eenvoudig maar net zo doeltreffend als de teksten.

Natuurlijk heeft de Meisjes veel overeenkomsten met Lampje. Gelukkig maar, waarom zou het ineens over een heel andere boeg moeten? Schaap maakt de verwachtingen gewoon waar en is dat is razendknap.

Voor het eerst verschenen op Jaapleest

Recensie door: Jannie Trouwborst
5/5

Oude sprookjes in een nieuw en creatief jasje

[Blog] Vorig jaar gaf ik mijn kleindochters met Kerstmis Lampje van Annet Schaap. Ik had er veel goeds over gelezen, dus ik vertrouwde erop dat het een verantwoord en leuk cadeau was. Nadat mijn dochter het aan ze had voorgelezen (ze zijn groot genoeg, maar voorlezen vinden ze toch ook nog wel heel fijn) kreeg ik zo’n enthousiast verhaal te horen, dat ik toch maar besloot het ook zelf te lezen. Het bleek inderdaad heel bijzonder te zijn. Modern, spannend, leerzaam en toch leuk. En niet te vergeten met de achterliggende boodschap: geloof in jezelf en laat je niet door anderen vertellen wat je wel en niet kunt.

Nieuw jasje
Dus toen dit jaar de vraag was wat ik ze met de Kinderboekenweek zou geven was de keus snel gemaakt: De Meisjes, zeven sprookjes van Annet Schaap natuurlijk. Maar net als vorig jaar duurde het een poos voor ik het zelf las en opnieuw werd ik verrast door de creativiteit waarmee Annet Schaap ditmaal oude sprookjes in een nieuw jasje stak met een nieuwe boodschap.

Sprookjes die oorspronkelijk door de gebroeders Grimm en Charles Perrault zijn opgeschreven:  Repelsteeltje (Meneer Pelsteel), Roodkapje (Wolf), Hans en Grietje (Koekjes), De kikkerkoning (Kikker), Kapitein Blauwbaard (Blauw),  Doornroosje (Slaapster) en Belle en het Beest (Monstermeisje) kregen een geheel nieuwe wending en lading. Waarbij de titel al wijst naar wat ze er mee wilde: meisjes in de hoofdrol!

Spinnewiel en GPS
De sprookjes beginnen niet met “Er was eens”, maar met “Het meisje en de hoofdfiguren zijn altijd meisjes of twee zusjes”. Ze eindigen ook niet met “En ze leefden nog lang en gelukkig”. Hoe het leven verder gaat wordt onbesproken gelaten en vaak zijn de meisjes tevreden met hun keuze en blijft de toekomst onzeker. Oude sprookjeselementen gebruikt ze opnieuw (spinnewiel waarmee goud uit stro gesponnen kan worden) of ze kiest juist voor een heel modern voorwerp (mobiel met GPS voor de route naar oma). De volwassenen zijn moderne ouders, die mantelzorger zijn en online boodschappen bestellen, maar er komen ook koningen, prinsen en prinsessen in voor.

Van alle zeven sprookjes is duidelijk herkenbaar dat ze gebaseerd zijn op het originele verhaal. Maar zowel het verloop, als de afloop is steeds verrassend. Vooral de moderne sprookjes (Wolf en Koekjes, ofwel Roodkapje en Hans en Grietje) spelen zo met hedendaagse omstandigheden, dat ze zowel grappig als confronterend zijn en een diepere laag hebben. Niet meteen herkenbaar voor kinderen misschien, maar wel voor volwassenen. En dacht je vroeger over het einde van de wolf misschien: net goed, eigen schuld, nu laat het sprookje je met een onbehagelijk gevoel achter. Net zoals Slaapster een ontroerend verhaal is geworden over het verdriet van ouders met een zieke dochter, die niet zien hoe haar zusje zich opoffert. Het einde is triest en hoopvol tegelijk…..

Kortom, een bijzonder sprookjesboek, voor groot en klein, om voor te lezen en te herlezen en te genieten van de prachtige zinnen waarmee het verteld wordt. Annet Schaap is er zonder meer in geslaagd om ook van haar tweede boek een succes te maken.

— 

Eerder verschenen op  Mijn Boekenkast

Samenvatting

Een schone slaapster die niet meer ontwaakt, een kikker die maar geen prins wordt, een meisje dat een monster is: Annet Schaap bewerkte zeven bekende sprookjes, vijf van de gebroeders Grimm en twee van Charles Perrault, tot verrassende vertellingen over zeven meisjes met allemaal hun eigen dromen en verlangens, meisjes die niet langer sprookjesfiguren zijn maar mensen van vlees en bloed.

Toon meer Toon minder
€ 15,99

Verwachte leverdatum: vrijdag 20 mei


Taal
Nederlands
Bindwijze
Hardcover
ISBN
9789045126692
Verschijningsdatum
september 2021
Druk
1
Aantal pagina's
248 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
283: Fictie 10-12 jaar
Categorieën

Auteur
Uitgever
Querido

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden