Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

De Lichtwachters

Auteur(s): Emma Stonex
Taal: Nederlands
0,2/5
2 recensies
De Lichtwachters
De Lichtwachters
De Lichtwachters

Recensie

Aantal recensies: 2

Recensie door: Jacqueline Stil
4/5

Vermissing leidt tot diepe inkijkjes in lokale gemeenschap

[Recensie] De lichtwachters gaat over een mysterieuze verdwijning van drie vuurtorenwachters. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De vuurtoren staat op zee, en de vuurtorenwachters moeten daarom werken in shifts van een aantal weken waarin ze het vasteland niet zien. 

Het boek begint met de onverwachte vondst van een onbezette vuurtoren in 1972 door de pendeldienst die de vuurtorenwachters van en naar de vuurtoren brengt. Het vreemde is, dat de deur van binnenuit op slot is, en dat de klokken in de toren allemaal op 8.45 uur zijn blijven stilstaan. Ook is de tafel gedekt, alsof de vuurtorenwachters net wilden gaan eten.

Reconstructie

Emma Stonex reconstrueert de dagen voorafgaand aan de vermissing. De lezer wordt meegenomen in de sfeer, de karakters en het leven op een vuurtoren op zee. Ook de jeugdervaringen van de vuurtorenwachters worden beschreven. Zo zijn daar Arthur, de hoofdlichtwachter, Bill, de tweede lichtwachter, en Vincent, de jongste. Aanvankelijk lijken de hoofdpersonen nogal braafjes, maar met iedereen is wel wat mis.

Arthur is in zijn jeugd veel gepest en zag het lichtwachterschap als een uitweg uit zijn zorgen, alsof het echt vanaf het begin bij hem paste. Zo had hij een doel in zijn leven. Hij is getrouwd met Helen, maar het zoontje dat zij samen hadden is omgekomen door verdrinking toen Arthur niet oplette.

Bill is getrouwd met Jenny, en heeft een affaire met Helen, de vrouw van Arthur. Hij houdt er niet van als mensen de draak met hem steken.  Ook heeft hij soms bange voorgevoelens, als een soort zesde zintuig.  Dat komt misschien omdat hij, net als Jenny, uit een ongelukkig nest komt.

De uren slepen zich voort

Vincent heeft ooit een aantal keren in de gevangenis gezeten voor diverse vergrijpen, maar de organisatie waaronder de vuurtoren valt, wilde het wel met hem proberen. Zijn vriendin is Michelle. Ze willen gaan trouwen. 

Gedurende het boek maken we mee hoe de torenwachters hun dagen vullen in de saaie vuurtoren. Iets van dat leven wordt inzichtelijk in het volgende citaat: “Bovenin slepen de uren zich moeizaam voort. De tijd verstrijkt onzichtbaar. Uren gaan verloren, en hoewel ik ervoor betaald word om wakker te blijven en ik in alle mogelijke opzichten ook daadwerkelijk wakker ben, lijdt het geen twijfel dat ik in een soort halfslaap verval, want als ik in mijn eentje boven in het lichthuis zit, gaan er allerlei vreemde gedachten door mijn hoofd waarvan ik alleen maar kan zeggen dat ze deel uitmaken van mijn dromen.  Jenny aan de wal met de huilende kleine, terwijl de meisjes aan het ruziën zijn; speelgoed op het vloerkleed, een uitgeklede Sindy-pop waarvan de kop omgekeerd op de romp staat, zodat haar borsten op de rug zitten, omdat Jennifer weigert de mannelijke versie voor ze te kopen omdat ze er toch alleen maar verkeerde dingen mee doen. Geschreeuw onder het eten vanwege de viskoekjes. Hoe zou het zijn als ik nooit meer terug hoefde?” 

We zien ook dat er zich een aantal scenario’s ontwikkelen van de toedracht van de vermissing. Iedereen heeft zo zijn eigen ideeën, maar er zijn geen bewijzen en niemand weet wat er echt is gebeurd. Ook het geloof van de hoofdpersonen helpt hier niet bij. Er is al eens eerder een lichtwachter omgekomen, die hield zich bezig met occulte zaken. 

De vrouwen worstelen met de afwezigheid van hun echtgenoten en proberen dat elk op hun eigen manier te ondervangen. Na de verdwijning hebben ze het moeilijk met de verwerking daarvan. Ze kunnen het niet afsluiten omdat de lichamen niet gevonden zijn. Dit woekert in het boek nog wel enige tientallen jaren voort (die overigens in vogelvlucht worden beschreven). In herdenkingsbijeenkomsten proberen ze het van zich af te zetten. 

Aan het eind van het boek wordt wel duidelijk wat de ware toedracht is geweest. Een alwetende verteller maakt dit inzichtelijk. Hij houdt het spannend, doordat bijna ieder hoofdstuk wel een cliffhanger bevat, een uitspraak die pas later wordt uitgelegd.  

Voor het eerst gepubliceerd op De Leesclub van Alles

Recensie door: Jan Koster

Beklemmend en broeierig

[Recensie] Een beklemmender omgeving dan een vuurtoren midden op een onberekenbare zee, bemand door drie mannen, is nauwelijks voor te stellen. De mannen kunnen geen kant op en  vertoeven weken aan een stuk in elkaars nabijheid. Als zij daar niet zijn moeten zij wonen in een apart hoekje van een kleine, afgelegen plaats. Hierdoor zijn zij in de paar weken dat zij vrij zijn wel even weg van hun collega’s maar in de buurt van hun eigen en de andere echtgenoten. Het zou een wonder zijn als er in zo’n omgeving geen spanningen ontstaan. Zulke wonderen bestaan niet. Dit is de entourage van het beklemmende De lichtwachters van Emma Stonex.

Het is 1972. De bemanning van de boot die, volgens planning, een vervanger komt afleveren treft een verlaten vuurtoren aan. Van de drie mannen geen spoor. Het kost moeite om binnen te komen want de zware deur is dicht. Wat zij daar aantreffen vergroot het mysterie. Klokken staan stil, er is gedekt voor twee, niet voor drie.

Twintig jaar later. Dan Sharp, een man die hierover een boek wil schrijven benadert de drie partners van de verdwenen mannen. Hij hoopt het mysterie te kunnen ophelderen maar trekt een beerput open van jaloezie, ontrouw, verdachtmakingen en andere ongemakken. Sharp blijkt zijn eigen motieven te hebben om duidelijkheid te verkrijgen. Zoals het antwoord op de vraag wat de rol is van de exploitant van de vuurtorens.

De lichtwachters springt heen en weer in de tijd. Via de drie mannen kom je te weten hoe de laatste weken op de vuurtoren eruit hebben gezien. Het is de alwetende verteller die zich in de drie mannen verplaatst, zelf kunnen zij niet aan het woord komen. Stonex weet uitstekend de sfeer te schetsen die kan ontstaan als drie mannen op elkaars gezelschap zijn aangewezen.
Mannen die op zee verlangen naar huis en omgekeerd.
Een complicerende factor is dat er tussen de twee oudgedienden iets is voorgevallen dat de spanning alleen maar vergroot. De derde aanwezige is de jongste van het stel, maar is er wel één met een duister verleden dat hij in dat zelfgekozen isolement achter zich hoopt te kunnen laten.

De drie vrouwen worden bevraagd door Sharp, maar wat zij vertellen heeft eerder het karakter van een innerlijke monoloog dan van een interview. Ook hier weet Stonex uitstekend de juiste toon te treffen. De vrouwen gaan heel verschillend om met het gebeurde, op zichzelf niet vreemd. Er is iets anders dat zorgt voor een bijzondere emotionele lading, een gebeurtenis uit het verre verleden.

Hetgeen is gebeurd blijft lange tijd een raadsel. De auteur geeft onderweg allerlei aanwijzingen, motieven, dwaalsporen, zaken die het raadsel alleen maar vergroten. Tussendoor zijn er brieven die telkens een ander licht op de zaak werpen.
Tegelijk weet zij de emotionele spanning langzaam maar zeker op te voeren. Uiteindelijk komt de lezer te weten wat er is gebeurd, maar zullen de vrouwen uit hun door onwetendheid veroorzaakte lijden worden verlost?

Het is de sfeertekening, de mooie dosering van de spanning, het spelen met vertelvormen, de symboliek en het spel met licht en duisternis dat van De lichtwachters een uitstekend debuut maakt. Hoewel, debuut is niet helemaal waar. Onder pseudoniem heeft zij blijkbaar al een en ander gepubliceerd. Daarnaast heeft zij gewerkt als redacteur bij een grote uitgeverij. Het blijken vingeroefeningen te zijn geweest voor een zeer overtuigend literair debuut onder eigen naam!

Eerder verschenen op JKleest.nl

Samenvatting

Spannende en adembenemende roman over de verdwijning van drie vuurtorenwachters.

Cornwall, oudejaarsavond 1972: een boot legt aan bij de vuurtoren om de drie lichtwachters af te lossen. Maar de toegangsdeur is afgesloten en de toren blijkt leeg. De klokken staan stil op 8:45. Het logboek van de eerste wachter beschrijft een storm die rond de toren raast - maar de lucht is de hele week helder geweest. De wachters worden nooit gevonden.
Twintig jaar later krijgen hun vrouwen bezoek van een schrijver, die vastbesloten is de waarheid achter de vermissing te achterhalen. Wisselend tussen de verhalen van de vrouwen en het perspectief van de wachters tijdens hun laatste weken in de vuurtoren, komen lang verborgen geheimen aan het licht. De lichtwachters is een adembenemende roman over obsessie en isolatie, werkelijkheid en illusie.

Emma Stonex baseerde De lichtwachters op de vermissing van drie vuurtorenwachters in Schotland in 1900. Het is haar debuutroman, en verschijnt in 25 landen.

'Heel bijzonder. Op iedere pagina voel je de donkere, machtige aanwezigheid van de zee.' Raynor Winn, auteur van Het zoutpad

'Akelig meeslepend verteld [...] schreeuwt om een bekroning.****' Vrij Nederland

'Opmerkelijk rijk en zintuigelijk geschreven debuut.' Zin

'Stonex excelleert in hypnotiserende zeelyriek en gothic (psycho)suspense, in een roman over isolement, obsessie(s) en verpletterend verlies.' VPRO Gids

'De lichtwachters is net zo betoverend als een kolkende zee.' The Sunday Times

'Prachtig, spannend en sfeervol.' The Observer

Toon meer Toon minder
€ 22,99

Verwachte leverdatum: dinsdag 03 augustus


Taal
Nederlands
Bindwijze
Hardcover
ISBN
9789046826720
Verschijningsdatum
mei 2021
Druk
1
Aantal pagina's
336 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
302: Vertaalde literaire roman, novelle
Thema's
  • Fictie
  • Historische fictie
Categorieën

Auteur
Uitgever
Nieuw Amsterdam

Vertaald door
Harm Damsma, Niek Miedema

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden