Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

Zelfs de honden

Auteur(s): Jon McGregor
Taal: Nederlands
0,2/5
1 recensie
Zelfs de honden
Zelfs de honden
Zelfs de honden

Recensie

Aantal recensies: 1

Recensie door: Jan Koster
4/5

De zelfkant van het leven

[Recensie] Lezers die een boek verwachten met een chronologisch verhaal, met een herkenbare verteller en geschreven in een toegankelijke stijl kunnen maar beter niet aan Zelfs de honden van Jon McGregor beginnen. Wil je worden uitgedaagd en ben je bereid er energie in te stoppen dan zou het zomaar kunnen dat je vol bewondering terugkijkt op een unieke belevenis.

Een stoffelijk overschot als middelpunt

De hoofdpersoon heette Robert Radcliffe. Hij is ergens tussen kerst en nieuwjaar overleden. Radcliffe heeft een veelbewogen leven achter de rug. Hij was verslaafd aan alcohol, dat heeft hem zijn relatie gekost. Jarenlang heeft hij gewoond in een appartement dat niet meer als woning te boek stond. Zijn laatste jaren bracht hij door in het gezelschap van een wisselende groep verslaafden die hij een slaapplaats bood in ruil voor drank. Waar hij aan is gestorven weet niemand, ook zijn dochter niet. Zij was bij hem teruggekeerd en leefde als één van de junks in het huis.

Het klinkt als een beroerd leven. De titel komt terug in een deel van een uitspraak van een politieman:

“en de politieman die zegt Zelfs de honden.”

Dat is een zin die onaf is. Wen er maar aan, want dat is in Zelfs de honden eerder regel dan uitzondering. Deze zin is nog eenvoudig af te maken. Deze zin heeft een punt aan het einde, wat bepaald niet altijd het geval is. Er is zelfs een hoofdstuk waarin vrijwel alle zinnen abrupt eindigen. Dient dat een doel of is het een truc?

Mijn stellige overtuiging is dat het eerste het geval is. Je krijgt kaders aangereikt die je naar eigen believen kunt invullen. Maar ook: het kenmerkt de warrige, onsamenhangende en springerige gedachten van mensen die maar aan één ding kunnen denken: het volgende shot.

Wat leidt naar het volgende karakteristieke element. Er is niet een verteller, geen ik, noch een alwetende. Het is een afwisseling van stemmen, innerlijke monologen zonder dat je een duidelijk beeld hebt van wie aan het woord is. Zij blikken terug op het verleden, bijvoorbeeld de vernietigende gevolgen van de Bosnische oorlog en op hoe zij in de greep raakten van hun verslaving, aan wat dan ook. Heroïne, methadon, alcohol, noem maar op.

Een rode draad is de vraag wat er met Robert is gebeurd. Niemand die het weet en dus zijn er volop speculaties. Er komt zelfs een onderzoeksrechter aan te pas, maar die kan er ook geen chocola van maken. Het is gebeurd, hij is gevonden en dat is het enige wat zeker is.

Het is aangrijpend, schrijnend en pijnlijk. Wat dat betreft is het “hoogtepunt” misschien wel als zijn lichaam uit elkaar wordt gehaald bij de obductie. Het proces wordt tot in detail beschreven, klinisch. De onderzoekers zijn heel zorgvuldig, hygiënisch, vol aandacht en toewijding. Wat zou er van hem geworden zijn als hij dat bij leven had mogen ervaren? Hoe groot is het contrast tijdens en na zijn leven?

Zelfs de honden is geen gemakkelijk boek. Je moet ervoor werken en sommige passages moet je herlezen. Je fantasie moet aan het werk. Lukt dat dan krijg je een indringend beeld van het leven van de onzichtbaren van onze wegwerpmaatschappij. Deprimerend, zeker. Wel gruwelijk goed.
Manon Smits zal een hele kluif aan de vertaling hebben gehad, maar die is uitstekend geslaagd.

Eerder verschenen op JKleest.nl

Samenvatting

Meesterlijk en ontroerend: intiem portret van de onzichtbaren in de stad.

Tussen kerst en nieuwjaar wordt in een vervallen woning het lichaam van een man gevonden. Zijn dood was niet opgemerkt en zijn lichaam wordt niet geclaimd. De dode man blijkt Robert te heten, zijn vriendin heeft hem lang geleden verlaten, met hun dochter, en in ruil voor drank en gezelschap stelde hij zijn huis open voor verslaafden en zwervers uit de buurt. Deze personages zijn onze gidsen in de wereld van de roman, en hun perspectief wordt het onze.
Zelfs de honden is een indringende roman die een menselijk gezicht geeft aan de onzichtbaren van de samenleving, en die schittert door de prachtige en troostrijke woorden van Jon McGregor.

'Een bezwerende roman. Stilistisch meesterschap en een diep mededogen voor alle personages maken dit boek onweerstaanbaar. Jon McGregor is een geweldige schrijver.' Peter Terrin

'We raken verslaafd door onze eigen nieuwsgierigheid, gevangen door de constante, vloeiende beweging van de taal, en worden aangemoedigd door een gegeven dat door het boek glanst als een gouden draad: kameraadschap.' The Spectator

'Een zeldzame combinatie van diepe empathie en prachtige taal.' Mark Haddon

'Overrompelend en diep menselijk. Een moedige, meesterlijke roman.' Irish Times

'Niet iedere schrijver heeft de gave, zoals Jon McGregor, zijn lezers te herinneren aan die hemel in een wilde bloem, die oneindigheid in een zandkorrel.' The Times

Toon meer Toon minder
€ 20,99

Verwachte leverdatum: donderdag 15 april


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789046827482
Verschijningsdatum
januari 2021
Druk
1
Aantal pagina's
224 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
302: Vertaalde literaire roman, novelle
Thema's
  • Fictie
  • Fictie: algemeen en literair
Categorieën

Auteur
Uitgever
Nieuw Amsterdam

Vertaald door
Manon Smits

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden