Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

En dit zal zo voorbij zijn

Auteur(s): Isabelle Rossaert
Taal: Nederlands
0,2/5
1 recensie
En dit zal zo voorbij zijn
En dit zal zo voorbij zijn

Recensie

Aantal recensies: 1

Recensie door: Marnix Verplancke
4/5

Verstilde verhalen vol sfeer

De eerste zin

“‘Hi mom,’ zegt de man.”

[Recensie] Een dochter en een moeder gaan samen op cruise, ook al hebben ze in het verleden nooit echt goed opgeschoten, maar moeder wordt oud en van een cruise had ze altijd gedroomd. Ze maken uitstappen in havensteden, keuvelen met tafelgenoten en lopen al eens verloren. Vooral de moeder dan want, zo begin je als lezer gaandeweg te beseffen, ze kampt met dementie. En ook haar omgeving krijgt dat stilaan door, en die weet niet altijd goed hoe te reageren.

In de vijf verhalen uit de bundel En dit zal zo voorbij zijn gaat Isabelle Rossaert op zoek naar kwetsbare mensen die het gevecht met de wereld en soms ook wel eens met zichzelf dreigen te verliezen. Een zonderling sterft in een zelfgemaakt kamp in een bos. Twee labiele persoonlijkheden dromen ervan om van een uitgeleefd kantorencomplex een wellness te maken, wat eerder een blinde vlucht vooruit dan een afsluiten van het verleden lijkt te zijn. En dan is er meneer Edgar, die een beroerte heeft gehad en in het ziekenhuis ligt. Net zoals ieder jaar wil hij zijn vrouw Mona met Valentijn een orchidee geven, alleen weet hij niet of hij fysiek nog wel in staat zal zijn om iets op het bijgevoegde kaartje te schrijven.

Mona is de vrouw uit het verhaal over de cruise, zie je al gauw in, en haar dochter zou wel eens de vertelster van alle vijf de verhalen kunnen zijn, en dus de vrouw wiens huwelijk op een bepaald moment uitgeleefd blijkt en die in een ander verhaal terugdenkt aan een reportage die ze vijfentwintig jaar eerder maakte, ook al over een cruise. De kapitein van het schip had toen net iets te veel aandacht voor haar. Was ook dit een tweesprong waarop haar leven een andere wending had kunnen nemen?

Rossaert schrijft verstilde verhalen waarin sfeer een voorname rol speelt. Wanneer je in een bos bent, voel je de zwaarte van de boomkruinen. Wanneer ze beschrijft hoe moeder en dochter door de buitenwijken van Bari rijden, zie je de onafgewerkte fabrieksgebouwen en toegangsweg voor je, ‘alsof de economie hier even, als een zee bij hoogtij, over het land is gespoeld en zich vervolgens in een diepe eb heeft teruggetrokken – gebouwen en weg achterlatend als schelpen en wier op het zand.’

Drie vragen aan Isabelle Rossaert

In veel van je verhalen zien mensen zich genoodzaakt afscheid te nemen, van elkaar, het leven, een huis, een huwelijk, zelfs van iets wat er nooit was. Zie je dit zelf ook zo?

Rossaert: “Ik begin nooit te schrijven met een idee in mijn hoofd, maar wel met een verhaal dat ik wil vertellen. Waar dat over gaat zie ik soms pas wanneer het klaar is. Voor mij gaan mijn verhalen over mensen die op de rand staan. Ze zijn op een of andere manier er tussenuit aan het vallen en dreigen hun menszijn te verliezen. Soms herken je een mens pas op het moment dat hij in moeilijkheden komt, zoals wanneer je geconfronteerd wordt met dementie, psychische problemen of de dood.”

De vraag wanneer je nog een mens bent dus?

Rossaert: “Precies, en hoe we steeds makkelijker over die vraag heen stappen zonder ze te beantwoorden. Ik vind het mooi hoe mensen die op de rand beland zijn toch hun waardigheid proberen te behouden, ook al wordt hen dat soms moeilijk gemaakt. Ik was gisteren op bezoek bij mijn moeder in het wzc. Ik moest even wachten en maakte een praatje met een andere bewoonster, die helemaal alleen in haar rolstoel in de eetzaal zat. “Ik moet naar het wc,” zei ze toen ik binnen mocht bij mijn moeder. Ik was ervan overtuigd dat een verpleger haar zou meenemen naar het toilet. Tot ik anderhalf uur later iemand om hulp hoorde roepen en die vrouw nog steeds in de eetzaal bleek te zitten. Probeer dan je waardigheid maar te behouden. In Thomas Moores Utopia worden mensen die niet meer meekunnen afgezonderd naar de rand van het eiland. Het lijkt alsof we die utopie aan het verwerkelijken zijn.”

In een ander verhaal heeft een man die getroffen is door een beroerte moeite met schrijven. Extra gevoelig voor een schrijfster wellicht?

Rossaert: “Toen ik aan dat verhaal bezig was heb ik vaak aan mijn vader gedacht. Hij was een groot lezer. Zoals in sommige huiskamers de open haard centraal staat was dat bij ons thuis de leeszetel van mijn vader. Hij was ook heel zorgvuldig met boeken. Ruggen werden nooit gekraakt en ezelsoren waren uit den boze. Ieder boek werd na aankoop met plastic folie gekaft. Toen hij ziek werd, lukte dat niet meer, wat pijnlijke was, maar gelukkig kon hij nog wel goed formuleren.”

Eerder verschenen op Knack

Samenvatting

Op een cruise tussen Italië en Griekenland maakt een vrouw het beste van de vakantie met haar dementerende moeder. Met een mengeling van verdriet en afgrijzen, maar ook met bewondering merkt ze hoe deze eens zo slimme en knappe vrouw zich ondanks het geheugenverlies staande houdt. Paniek slaat toe als haar moeder na een excursie plots onvindbaar is. Zou ze op het dek met de winkels kunnen zijn, zou de purser haar kunnen vinden, of is ze ongemerkt weer het schip uitgewandeld? In een ander verhaal raakt de verteller in de ban van een dorpsgek die zich heeft teruggetrokken in een hutje in het bos, en dan is er nog een stel dat besluit het roer finaal om te gooien en een swingersclub te beginnen.

Ieder mensenleven is te zien als een aaneenschakeling van kantelpunten, die soms verborgen blijven in de diepste delen van iemands herinnering, of juist keer op keer opnieuw worden verteld. Alle vijf verhalen uit En dit zal zo voorbij zijn tonen dit soort episoden uit verschillende levens, elk op hun eigen, unieke manier. Wat de hoofdpersonen gemeenschappelijk hebben is dat ze allen op een bepaalde grens balanceren. Eenzaamheid is wat hen bindt.

Op tedere, maar ook spitsvondige en prikkelende wijze schrijft Rossaert in En dit zal zo voorbij zijn over liefde, herinnering en omgaan met het lot. Het resultaat is een vervlochten geheel aan vertellingen, waarbij ieders verhaal vernuftig aan dat van een ander is gelinkt, en waarin bijzondere ontmoetingen wat vanzelfsprekend is doen wankelen.

Toon meer Toon minder
€ 21,99

Verwachte leverdatum: woensdag 27 oktober


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789059369900
Verschijningsdatum
augustus 2021
Druk
1
Aantal pagina's
160 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
301: Literaire roman, novelle
Categorieën

Uitgever
Cossee

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden