Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

Al het blauw

Auteur(s): Peter Terrin
Taal: Nederlands
0,2/5
2 recensies
Al het blauw
Al het blauw
Al het blauw

Recensie

Aantal recensies: 2

Recensie door: Marnix Verplancke
4/5

Zoektocht naar identiteit

De eerste zin:

“Het lichaam ligt midden op het lege parkeerterrein.”

Recensie

Is het een man of een vrouw? Een lijk of een levend lichaam? Je weet niet wie daar op dat groezelige, verlaten bedrijfsterrein ligt, maar dat er iets niet pluis is, snap je meteen. En dat het iets te maken heeft met Carla en Simon, de 41-jarige vrouw en haar 19 jaar oude geliefde. Het koppel ontmoette elkaar in het café van het lokale zwembad, de Azzurra. Zij stond achter de bar en hij was een klant, maar Carla was getrouwd, met John, een ruige vrachtwagenchauffeur. Simon kon amper geloven wat hem overkwam, een rijpere vrouw met Italiaanse roots die hem verkoos boven alle andere mannen, maar tegelijkertijd besefte hij ook dat deze liefde niet voor de hand lag.

Zo begint Peter Terrins nieuwe roman Al het blauw, het verhaal van een jongen wiens leven nog moet aanvangen, die gestopt is met studeren en niet goed weet wie hij wil worden, en een vrouw die al een half leven achter zich heeft en maar al te goed beseft dat er beslissingen moeten genomen worden. Beiden staan op een scharniermoment in hun bestaan en de vraag is of ze samen dezelfde kant op zullen draaien.

Mooi is hoe Terrin Simon een zekere gelatenheid geeft, alsof hij weet waar dit alles zal eindigen, op dat kale parkeerterrein dus, en zich niet verzet tegen die onafwendbaarheid. Hij is er zelfs van overtuigd dat ook Carla het weet. Wanneer ze hem op een bepaald moment wat kleingeld teruggeeft na het betalen van zijn drankje, neemt ze zijn hand in de hare en legt daar voorzichtig de muntjes in. “Hij heeft het gevoel dat ze zijn toekomst leest,” schrijft Terrin, “dat ze weet hoe het afloopt.”

Ook al is dit een heel ander boek dan Post Mortem of Monte Carlo, toch is de schriftuur van Terrin ook hier heel herkenbaar. Toeters en bellen zijn aan hem niet besteed, en wereldschokkende gebeurtenissen evenmin. Hij gaat op zoek naar het grote drama in het kleine leven en probeert dat zo secuur en zo strak mogelijk te beschrijven, met een zekere afstandelijkheid zelfs, wat een licht bezwerend effect heeft op de lezer. Een effect dat nog eens versterkt wordt doordat Al het blauw eind jaren tachtig speelt, schijnbaar zo dichtbij, maar toch een heel andere wereld.

Drie vragen aan Peter Terrin

Toen ik je boek in handen kreeg, dacht ik meteen aan de film Swimming Pool van François Ozon. Dacht je daar ook aan bij het schrijven?

Terrin: “Ik ken de film en ben een grote fan van Ozon en de vervreemding die in zijn werk zit. Zijn Swimming Pool was een remake van Jacques Deray’s La Piscine uit 1969, met Romy Schnieder en Alain Delon in de hoofdrol. Ook een heel knappe film, met die broeierige sfeer, maar toch hebben die bij het schrijven van Al het blauw niet bewust een rol gespeeld. Het mooie aan schrijven is dat de lezer allerhande zaken in je boeken herkent die je er zelf niet ingelegd hebt. De cover van het boek was trouwens ook een probleem. Zet je alles in het blauw of vermijd je net die kleur? Gelukkig kwam de Hongaarse fotograaf André Kertész ter hulp, met zijn uit 1917 daterende foto van een onderwaterzwemmer, een van mijn favoriete fotografen.”

Waarom speelt een groot deel van je roman trouwens in een café verbonden aan een zwembad?

Terrin: “Omdat er in zo’n café een onpersoonlijke sfeer hangt. In de jaren tachtig had je echte jongerencafés. Wanneer je daar naartoe ging wist je precies welke muziek je zou horen en welk type mensen er zou zitten. Maar in het café van het zwembad zat niemand en iedereen.”

Was die terugkeer naar de jaren tachtig ook een terugkeer naar je eigen jeugd?

Terrin: “Het schrijven ging heel vlot en dat zal er inderdaad wel iets mee te maken hebben dat ik toen ongeveer de leeftijd van Simon had. Als schrijver gebruik je altijd autobiografische elementen. Ik vond die jaren tachtig een interessante grondlaag voor mijn schilderij. Dat iedereen nog overal rookte, dat je naar een telefooncel ging als je een privégesprek wou voeren en natuurlijk ook de muziek. Internet bestond nog niet. Muziek was daarom iets om je mee te identificeren. Je keek echt uit naar de release van een nieuwe lp. Er is trouwens een Spotify playlist gemaakt van Al het blauw. Ik heb me in het boek kunnen uitleven in het samenstellen van mijn ideale zomerfestival. Ik heb opgezocht of mijn favoriete groepen van die tijd op hetzelfde festival hadden kunnen staan, en dat bleek zo te zijn. Die kans wou ik niet laten liggen. De jaren tachtig waren prachtig.”

Eerder verschenen op Knack

Recensie door: Nathalie Brouwers
4/5

Gevoelige, mysterieuze en ongrijpbare roman

[Recensie] Peter Terrin heeft me al veel leesplezier verschaft. Zijn trio boeken Blanco, Post Mortem en Yucca die in lichte mate met elkaar te maken hebben, en Patricia las ik al. Ook een oudere verhalenbundel uit 2006 De bijeneters las ik onlangs die eveneens van zijn stilistisch vernuft getuigt. Dus was ik ook heel benieuwd naar zijn nieuwste roman Al het blauw.

Al het blauw is weer een prachtig geschreven roman geworden, die zich afspeelt in de jaren ’80 van de 20ste eeuw. Simon is een jonge man die het middenin een college opgeeft en stopt met studeren. Met zijn vriend Marc komt hij veel in de Azzurra, het café van het zwembad en de café-uitbaatster Carla, die 20 jaar ouder is, speelt daar een belangrijke rol in. Op de een of andere manier voelen deze twee zich tot elkaar aangetrokken ondanks dat ze zo verschillend zijn. Er worden heel wat verhalen verteld over de relatie van Carla met haar onbehouwen en brute man John. Voor Carla is het wel duidelijk dat ze wil vluchten uit haar liefdeloze slepende relatie. En hiervoor gebruikt ze dus haar jongere minnaar.

Het boek gaat over vriendschap, verliefdheid en het vinden van een identiteit. De ouders hebben al lang een mogelijk leven voor Simon uitgestippeld, inclusief kavel in de buurt waar hij zich zou kunnen settelen maar is het dat wel wat hij wilt? Zijn moeder is extra bezorgd en ligt nachtenlang wakker totdat hij eindelijk thuiskomt van zijn nachtelijke escapades. Simon probeert het een en ander uit wat ook logisch is voor zijn leeftijd. Hij wil zich niet plooien naar wat zijn ouders hem voorstellen, maar heeft zelf ook nog geen duidelijk idee. Wel weet hij dat hij iets anders wil dan het milieu waarin hij is opgegroeid.

Slim is hij wel, als een vriend bij hem aankomt met de vraag of hij geld wil verdienen met wat op een soort piramidesysteem lijkt en uiteraard niet koosjer is, weet hij perfect hoe hij dit moet aanpakken en groeit hij snel uit tot een van de superverkopers. Een andere vriend brengt hem in contact met kunst en boeken, want lezen doet hij ook enorm veel. Ook daar draait de relatie uiteindelijk uit op iets anders, waaraan Simon ondanks zijn intelligentie maar gebrek aan ‘levenservaring’ zich niet aan had verwacht.

Zoals steeds hypnotiseert Terrin je met zijn verhaal en zijn taal; wat hij schrijft, is altijd wat mysterieus ook al doorspekt hij het steeds met het dagdagelijkse leven. Zijn beschrijvingen zijn ook in deze roman weer filmisch en met heel wat scènes is het alsof ze zich zo voor je ogen afspelen. Soms blijft dit verhaal echter ook wat vaag en kan je sommige dingen maar moeilijk begrijpen, een en ander bleef deze keer te abstract voor mij en te ongrijpbaar. Alsof bepaalde indrukken weg fladderden en ik ze niet goed kon vasthouden, en omdat er weer iets anders in de plaats komt.

Zowel Carla als Simon moeten beslissen wat ze verder willen met hun leven, maar op die vraag geven de verschillende verhaallijnen geen direct antwoord. Het open einde voor de personages geeft net wat te weinig prijs waardoor ik toch met een wat onvoldaan gevoel bleef zitten. De gevoelige ontroerende snaar heeft Terrin dan wel weer geraakt,in die typerende simpele dagelijksheid die toch ook weer heel stilistisch is, zonder daar al te veel tierlantijntjes voor te moeten gebruiken.

Eerder verschenen op Villa Nathalie – Over lezen

Samenvatting

Simon is negentien wanneer hij midden in een college wegloopt

en stopt met zijn studie. Hij is zoekende, weet zich niet te verhouden

tot het dorp en het eenvoudige milieu waarin hij is opgegroeid.

Samen met zijn boezemvriend Marc slijt hij vele uren

in Azzurra, het café van het zwembad in het nabije provinciestadje.

Omgeven door de blauwe schittering van het nachtelijk

verlichte water ontstaat een passionele relatie tussen Simon en

Carla Binotto, de Italiaanse barvrouw, die twintig jaar ouder is.

Er gaan geruchten over haar zware verleden en over John, haar

onbehouwen echtgenoot.

In hypnotiserend proza voert Peter Terrin de lezer mee naar de

late jaren tachtig en naar Carla en Simon, die elk op een scharnierpunt

van hun leven, voor onmogelijke keuzes staan. Al het

blauw is een even indringende als fijnzinnige roman over

vriendschap en liefde, en over de breekbare zoektocht naar een

eigen identiteit.

Toon meer Toon minder
€ 21,99

Verwachte leverdatum: woensdag 22 september


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789403122717
Verschijningsdatum
januari 2021
Druk
1
Aantal pagina's
272 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
301: Literaire roman, novelle
Categorieën

Auteur
Uitgever
Bezige Bij b.v., Uitgeverij De

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden