Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

De onzichtbaren

Auteur(s): Roy Jacobsen
Taal: Nederlands
0.2/5
2 recensies
De onzichtbaren
De onzichtbaren
De onzichtbaren

Recensie

Aantal recensies: 2

Recensie door: Jan Koster
4/5

Fascinerend beeld van leven op een klein eiland

[Recensie] De lange westkust van Noorwegen ligt bezaaid met enorme aantallen eilandjes. Veel daarvan zijn niet veel meer dan kale rotspunten. Op de wat grotere is zelfs wat groen. Er zijn er ook die zo groot zijn dat mensen er kunnen leven. Het is een bijzonder gezicht. Als je ooit in die buurt bent dan is het een absolute aanrader om daar een keer met de boot te reizen. De bewoonde eilanden zijn vaak via een reguliere bootverbinding bereikbaar. De route is een constant zigzaggen tussen de rotsen door. De ‘buschauffeurs’ kennen de routes feilloos en dat moet ook wel gezien de enorme snelheden die de boten in korte tijd ontwikkelen. Spectaculair!
Van die eilandjes waren er vroeger meer bewoond dan nu. Hoe het leven toen kan zijn geweest beschrijft Roy Jacobsen in De onzichtbaren.

“Alles van waarde op een eiland komt van buitenaf, behalve de grond.”

Je kunt je afvragen wat mensen moet hebben bezield om zich op een klein, onherbergzaam eiland te vestigen. Het bestaan is allerminst zeker, honger is in de winter een vertrouwd fenomeen, geld om op het vasteland spullen te kopen is dan vaak op. In de zomer moet het dan allemaal worden verdiend. Zo ziet het leven van de familie Barrøy eruit op hun gelijknamige eiland. In de winter is Hans weg om als een soort deelvisser nog wat te verdienen, daarbij de rest van de familie achterlatend. Elk jaar is het weer onzeker of hij terugkeert, veel vissers keren niet meer terug.

Op het eiland woont een handvol mensen. De weduwnaar Martin Barrøy, diens zoon Hans. Deze is getrouwd met Maria, samen hebben zij een dochter, Ingrid. Barbro, de wat dommige zus van Hans, completeert het gezelschap.
Ingrid is de rode draad in De onzichtbaren. Aan het begin is zij een klein kind, aan het eind is zij volwassen. Qua leeftijd dan, want als mens heeft zij die fase al eerder bereikt. Het eilandleven laat je niet lang kind zijn.

Op dagelijkse basis gebeurt er weinig. In de zomer is het keihard werken om het hoofd boven water te houden. De winter moet worden doorstaan en als het weer het even toelaat is er ruimte voor onderhoud en verbetering. Zo is het blijkbaar het vermelden waard dat een enkel raam wordt vervangen door een dubbel raam dat open kan. Een hele verandering.

Door de jaren heen verandert er wel veel. Hans slaagt er uiteindelijk, na twee pogingen die door het slechte weer mislukten, in om een soort kade en aanpalend pakhuis te bouwen. Barbro krijgt een kind, Lars. Vijf Zweedse bouwvakkers die Hans had ingehuurd voor die bouw maakten wat bij haar los. Ineens riep zij “Ik wil neuken!”. Zij verdween plotseling met een bootje en na een paar maanden kwam zij in verwachting weer terug.

Als Ingrid ouder wordt is het tijd voor een baantje aan wal. Het duurt niet lang. Wegens een aanstaand faillissement vertrekken de man en de vrouw met de noorderzon. Ingrid blijft achter met twee kinderen van drie en zeven. Ze neemt ze maar mee naar het eiland, wat moet zij anders.

Er komen niet alleen mensen bij, er overlijden er ook. Aan het eind van De onzichtbaren zijn ze met net zo veel als waarmee het begint maar hun wereld ziet er wel anders uit. Door de bouw van de kade en door de inzichten van de slimme Ingrid en Lars is hun bestaan veel minder onzeker geworden. Het maakt nieuwsgierig naar wat de toekomst zal brengen en dus ook naar de vervolgdelen.

“Niemand kan een eiland verlaten”, schrijft Jacobsen maar dromen van een ander leven doen Hans en Maria wel.

Hans wilde een gemotoriseerde boot, een groter eiland en een ander leven. Over de laatste wens praatte hij met niemand. Maria wilde meer kinderen, een kleiner eiland en ook een ander leven. Voor haar was de laatste de belangrijkste. De andere twee waren opofferingen die zij zich moest getroosten, dat was nou eenmaal zo. Want “Maria zei niets, op de manier waarop ze altijd niets zei.”

Ach, als je maar lang genoeg wacht krijg je vanzelf een ander leven. Of het zo uitpakte als in de dromen van Maria? Dat toch niet. In haar dromen zal dat andere leven er heel anders hebben uitgezien.

Het is duidelijk dat Jacobsen goed bekend is met het eilandleven. Het leven is zwaar, het is een voortdurend gevecht tegen de elementen. Zijn voorouders woonden zelf op een klein eiland. In de zomer werd hij door zijn moeder meegenomen om daar te helpen op de boerderij. Hij weet de sfeer perfect te treffen.

De onzichtbaren is het eerste deel van een tetralogie. Het tweede deel, Witte zee, verschijnt binnenkort. De andere twee delen zijn nog niet in het Nederlands beschikbaar maar volgen hopelijk snel.

Eerder verschenen op JKleest.nl

Recensie door: Lalagè

Op een Noors eiland

[Recensie] Op het Noorse eiland Barrøy woont Ingrid met haar familie. Het eiland is ongeveer één bij een halve kilometer groot en er zijn nog wat rotseilandjes omheen, die ook van de familie zijn. Ze leven er samen met schapen, koeien en nog wat dieren. Verder vissen ze veel en verbouwen ze aardappelen. Het is hard werken om in leven te blijven.

In de loop van De onzichtbaren groeit Ingrid op van klein meisje tot volwassen vrouw, in gezelschap van haar ouders, haar tante en haar opa. Vader Hans is de eerste drie maanden van het jaar uit vissen. Verder timmert hij nieuwe gebouwen, die keer op keer door storm worden verwoest. De donkere, koude winter duurt lang. Niemand klaagt. Ze praten hoogstens over praktische zaken.

Soms stelt Ingrid wel vragen aan haar moeder Maria; die geeft dan maar half antwoord. Het maakt haar bang. Wat is er bijvoorbeeld precies aan de hand met tante Barbro, die niet getrouwd is?

“Barbro zei dat als Ingrid niet ophield met huilen, ze net zoals zij zou worden, het is alsof het binnen in je regent, het heeft geen zin om oliegoed aan te trekken, je wordt alleen maar steeds banger, maar je kunt er wel iets aan doen.”

Langzaam verandert het leven wel. Op een gegeven moment komt de melkboot drie keer per week langs het eiland, zodat ze makkelijker melk kunnen verkopen en mee kunnen varen naar het hoofdeiland. Daar gaat Ingrid ook naar school. Ze is dan twee weken lang daar, samen met andere eilandkinderen, en twee weken thuis. Later gaat ze in betrekking bij een rijke familie, wat uiteindelijk grote gevolgen heeft.

Roy Jacobsen beschrijft wat er gebeurt op het eiland in een droge stijl, die goed past bij de zwijgzame familie. Paula Stevens heeft het goed vertaald uit het Noors, inclusief alle zeil- en vistermen. Alleen het woord ‘færing’ laat ze zoals het is: dat is een open roeiboot waarmee de eilandbewoners zich over zee vervoeren. De sfeer tussen de regels door is beklemmend en tegelijkertijd is goed te voelen dat dit Ingrids thuis is. Als ze het eiland erft, stemt dat haar hoopvol, ook al moeten ze nog steeds hard werken voor genoeg eten en warmte.

Dit boek is het eerste in een reeks van vier, waarvan het tweede deel Witte zee inmiddels ook is vertaald. Dat speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog, waardoor het duidelijker wordt wanneer De onzichtbaren zich afspeelde. Er wordt wel vaag iets over oorlog gezegd, maar ik had er nog niet uit afgeleid dat dat de Eerste Wereldoorlog was. Sommige lezers zijn teleurgesteld over het tweede deel, anderen vinden het net zo goed.

Vervolgboeken zijn zelden beter. Toch wagen veel schrijvers zich eraan, soms gepland, soms spontaan na een succesvol boek. Misschien hopen ze dat het beter verkoopt, maar dat denk ik niet, want alleen lezers van het vorige deel zullen het kopen. Zelf lees ik weleens door uit nieuwsgierigheid hoe het met de hoofdpersonen verdergaat, ook al was ik na een enkel boek eigenlijk wel klaar. Er zijn maar weinig series waarin het niveau echt op peil blijft, bijvoorbeeld in Het Bureau van Voskuil. Houd jij van series?

Voor het eerst verschenen op Lalage leest

Samenvatting

Op een eiland vlak voor de adembenemende kust van Noorwegen groeit Ingrid Barrøy op. Het ruwe eilandleven verloopt volgens zijn eigen wetten, met zware winters en heldere zomers. Een leven dat, net als het landschap zelf, van een grootse, broze schoonheid is, met in de verte de rest van de wereld. Ingrids vader droomt ervan een kade te bouwen die hen verbindt met het vasteland, maar zo dicht bij de rest van de wereld zijn blijft niet zonder gevolgen. Haar moeder heeft haar eigen dromen: meer kinderen, een kleiner eiland, een ander leven. En er blijft altijd één vraag die Ingrid haar nooit mag stellen. Wanneer Ingrid oud genoeg is, wordt ze naar het vasteland gestuurd om voor een van de rijke families aan de kust te werken. Maar dan gebeurt er iets tragisch en moet ze noodgedwongen terugkeren naar de plek die ze dacht achter zich gelaten te hebben.

Toon meer Toon minder
€ 14,99

Verwachte leverdatum: Onbekend

Niet bestelbaar

Taal
Nederlands
Bindwijze
Hardcover
ISBN
9789403196602
Verschijningsdatum
juni 2020
Druk
1
Aantal pagina's
272 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
302: Vertaalde literaire roman, novelle
Categorieën

Auteur
Uitgever
Bezige Bij b.v., Uitgeverij De

Vertaald door
Paula Stevens

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden