Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

Alles valt

Auteur(s): Sylvie Marie
Taal: Nederlands
0.15/5
2 recensies
Alles valt
Alles valt
Alles valt

Recensie

Aantal recensies: 2

Recensie door: Dietske Geerlings

Alles valt uit elkaar

[Recensie] Als een auteur er zelfs voor kiest om de hoofdpersoon van een roman te laten wonen in de ‘Stropstraat’ en hem daar, in al zijn vertwijfeling en wanhoop ook regelmatig over laat filosoferen, zou je verwachten dat deze auteur de klassieke eenheid van handeling nastreeft, waarbij zelfs het kleinste detail ondergeschikt is aan de essentie van het werk. Toch bevat Alles valt van Sylvie Marie een behoorlijke mate van overtolligheid en willekeur, en die doen de roman niet goed.

Roderik Deroo en Caroline vormen samen met hun zoontje Cas een gemiddeld gezin. Roderik begaat in zijn werk als ondertitelaar diverse blunders en thuis laat hij het op belangrijke momenten vaak afweten. Het lukt hem steeds minder goed om de alcohol te laten staan en daardoor ontstaat een zekere spanning tussen Caro en hem. Tijdens een van vele ruzies valt Cas uit zijn kinderstoel. Vanaf dat moment raakt Roderik pas echt aan het wankelen en beleeft een soort ‘vrije val’.

Het duurt relatief lang voordat deze belangrijke gebeurtenis plaatsvindt. Daarvoor krijg je als lezer diverse e-mails voorgeschoteld tussen Caro, Roderik en De Keukenspecialist over een deur van een koelkast. Ook maak je Roderik mee als een niet al te begenadigd auteur, omdat een deel van zijn verhaal over een Japans zelfmoordbos in het boek is weergegeven. Natuurlijk kun je dit ‘verhaal in een verhaal’ lezen als een spiegel van Roderiks eigen toestand, en wellicht is ook de stroeve communicatie tussen De Keukenspecialist en het jonge gezin exemplarisch voor de wankele toestand waarin zij zich bevinden, toch vertroebelt dit alles het onderliggende verhaal en komt het geheel wat gekunsteld over. Het is treurig dat Roderik zelf ook al niet het gevoel heeft dat het allemaal goed lukt met zijn schrijverschap, maar gaat het dan niet wat te ver om dan de lezer deze probeersels ook maar aan te bieden?

Daar blijft het helaas niet bij. De roman laat weinig aan de verbeelding over en dat is jammer. Volgens de achterflap laat het boek zien dat doodnormale gebeurtenissen tot dramatische wendingen kunnen leiden, maar daarvoor is het niet per se nodig dat al die doodnormale gebeurtenissen tot in detail beschreven worden:

“Nadat hij Cas in een pyjama en een slaapzak had gehesen, installeerde hij zich met hem op schoot in de grote, blauwe leunstoel die vlak naast Cas’ ledikant stond. Tijd voor melk. Zelfs met bezoek in huis bleek Caro al een fles te hebben klaargezet op het nachttafeltje. Dat deden ze altijd zo, zo hoefde Cas niet meer naar beneden te gaan en bleef hij meer in het ritueel. Dat was nu extra handig. Cas dronk gulzig van de lauwe melk en viel al bijna in slaap. Een verhaaltje zou niet meer nodig zijn. Maar op het moment dat de fles leeg was en Roderik Cas in bed wilde leggen, stribbelde die alsnog tegen. Roderik schoof daarom de stoel helemaal tegen het ledikant aan, drukte Cas’ lievelingsknuffels Konijn en Panda dicht tegen het kinderlijfje, knipte het nachtlampje uit, ging op de tast weer zitten en stak zijn hand tussen de spijlen.”

Er zijn momenten in het boek waarop de uitgebreide beschrijvingen wel doel treffen, zoals op het moment dat Roderik op tijd in het ziekenhuis moet zijn, maar dan een fotolijstje dwars door het bureaublad laat vallen – wat op zichzelf niet heel geloofwaardig is, maar vooruit – en dat voor Caro wil verhullen, en dan op een bijzonder onhandige manier in de weer gaat met componentenlijm, die werkelijk overal op terechtkomt, behalve op de plek waar deze zijn werk moet doen. Op zo’n moment voel je de vertragende werking van de lijm, die ook nog een aardige symbolische lading heeft in een roman waar alles blijkt te vallen.

Halverwege het boek zijn foto’s toegevoegd, van o.a. een gebroken ruit, de spijltjes van een ledikant, een kind in bad. Alle foto’s zijn zwart-wit, enigszins vaag. Verderop staan wat luchtfoto’s van landschappen. Wat voegen de foto’s toe? Geen idee.

Er is te weinig samenhang. Er worden steeds aanloopjes genomen, maar weinig wordt uitgewerkt: de communicatie met De Keukenspecialist, de lijstjes met eenzame, lugubere plekken, het ‘lachesisme’ (het verlangen om door een ramp getroffen te worden), de trip naar het Franse dorpje Oradour, het schrijverschap van Roderik, de band met Griet en Gretel. Zo valt alles, vooral uit elkaar. En zo valt ook het einde… tegen.

Eerder verschenen op Tzum

Recensie door: Nathalie Brouwers
3/5

Over de zwaartekracht van het leven, uit het leven gegrepen

[Recensie] Sylvie Marie (Tielt) is een Vlaamse dichter, schrijver en schrijfdocent. Met Alles valt schreef ze haar tweede roman. Alles valt is het verhaal van de tot in de oneindigheid allitererende naam dragende Roderik Deroo. Met zijn vrouw Caro en zoontje Cas woont hij in de Stropstraat in Gent – naar de Stroppendragers, bijnaam der Gentenaren – hoewel de straatnaam een andere lugubere bijklank krijgt doorheen het boek. Ogenschijnlijk zien ze eruit als een doorsnee gezin, maar het loopt niet goed voor hem: hij drinkt te veel, zijn huwelijk loopt stroef, en zijn werk als ondertitelaar bij de Vlaamse openbare tv-zender lijdt eronder waardoor hij extra in het oog wordt gehouden door zijn verantwoordelijke. 

De auteur van het boek beschrijft heel minutieus de dagelijkse bezigheden en gedachten van Roderik in de derde persoon. Roderik probeert verhalen te schrijven aan de hand van een lijstje plaatsen met lugubere verhalen die hij op het internet heeft gevonden. Omdat hij iets gelezen heeft over een bos in Japan waar zich veel zelfmoorden afspelen, is hij bezig met een verhaal dat er zich afspeelt. Maar hij vraagt zich af of dit niet te veel de geest van de beroemde schrijver Haruki Murakami uitademt. Twijfels over wat hij doet en kan plagen hem, hij is geen praktische mens en voelt zich tegenover zijn gezin tekortschieten. Hij begaat meer blunders en zo mondt een banale discussie met zijn vrouw over een keukenkastje uit in ruzie over zijn gebrek aan daadkracht maar ook in een ongeluk met hun zoontje. Zo geraakt Roderiks leven onderhevig aan de zwaartekracht en de wetten van de vrije val, en dient hij zijn leven terug samen te rapen. 

Het boek begint traag. Zo wordt er bijvoorbeeld aardig wat tijd besteed aan wat er op internet en Facebook te beleven valt, en hoe je best reageert op bepaalde Facebook-posts, want wat valt er voor Roderik anders te beleven in een trein? Medereizigers? Werk? Een boek? Hoewel dit soort bedenkingen iets irriterend oppervlakkig over zich hebben, klopt het wel dat jongeren en jongvolwassenen meer en meer tijd besteden aan sociale media, die uiteindelijk onbenulligheden blijken te zijn in een constante stroom aan (sociale) stressfactoren die al te verwerken zijn. De oplevering van het keukenkastje zoals eerst gewenst door zijn vrouw, is ook van een dergelijke dagelijksheid, maar vormt wel een kantelpunt in het boek. 

Het verhaal breidt langzaamaan uit en maakt het aantrekkelijker om er in te blijven, en niet te lang te laten liggen. Roderik raakt in de ban van het zogenaamde ‘lachesisme’, de hang om een ramp over zichzelf af te roepen. Zo neemt hij de lezer mee op reis naar het Franse dorp Oradour, een van die andere naargeestige plekken die hij op internet heeft gevonden. 

Het beste is om het ritme van het boek al lezend over te nemen en de subtiliteiten en de details ervan niet te missen. De namen van de seizoenen die fungeren als titel voor de vijf delen duiden de verschillende fasen aan van Roderik en zijn gezin. Die vormen de handvatten om zich als lezer aan vast te houden, ook in de zwaardere stukken. Enigszins jammer is het wel dat enkele zinnen niet goed nagekeken zijn en dat er in Vlaanderen ook in een boek ‘niet op kamers’ wordt gegaan, maar ‘op kot’ (p. 49), en dat dit toch wel een verkeerde keuze is geweest van de redactie. Desondanks is deze roman knap geschreven en blijft ze hangen. De schrijfstijl is vlot, en brengt de vele emoties en gedachten goed tot uiting. De personages zijn sterk uitgewerkt en je kan goed met ze meeleven. De vragen die gesteld worden in het boek, zijn uit het leven gegrepen.  Al bij al is dit boek zeker een aanrader. 

Eerder verschenen op Villa Nathalie – Over Lezen

Samenvatting

Alles valt beschrijft minutieus een woelig jaar uit het leven van de bijna dertigjarige Roderik Deroo. Samen met zijn vrouw Caroline en zoontje Cas vormt hij een doorsneegezin. Alles lijkt perfect, maar onderhuids woekert bij Roderik een grote waaromfase. Op het werk begaat hij onvergefelijke blunders en thuis schittert hij door afwezigheid. Het leven in de Gentse Stropstraat snijdt hem stilaan de adem af. Wanneer bij een banale ruzie de kleine Cas in de brokken deelt, is Roderiks hele bestaan overgeleverd aan de wetten van de vrije val.

Alles valt is een speels gestileerde roman over hoe allerlei in wezen doodnormale gebeurtenissen tot dramatische wendingen leiden en over hoe obscuur verdriet in staat is het spanningsveld tussen hypothese en werkelijkheid op te heffen.

Sylvie Marie (Tielt, 1984) is schrijver en schrijfdocent. Ze publiceerde eerder vier dichtbundels en één roman. Haar werk werd genomineerd voor de Herman de Coninckprijs, de J.C. Bloem Poëzieprijs en de Eline van Haarenprijs, en bekroond met de Prijs Letterkunde Oost-Vlaanderen en Humo’s Gouden Aap.

Toon meer Toon minder
€ 22,50

Verwachte leverdatum: vrijdag 28 januari


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789464340525
Verschijningsdatum
oktober 2021
Druk
1
Aantal pagina's
336 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
301: Literaire roman, novelle
Thema's
  • Fictie
  • Fictie: algemeen en literair
  • Moderne en hedendaagse fictie
Categorieën

Auteur
Uitgever
Uitgeverij Vrijdag

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden