Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

Het lichtje in de verte

Auteur(s): Antonio Moresco
Taal: Nederlands
0,2/5
2 recensies
Het lichtje in de verte
Het lichtje in de verte
Het lichtje in de verte

Recensie

Aantal recensies: 2

Recensie door: Marnix Verplancke
4/5

Berichten uit een stervende wereld

Nihilisme kan ook mooi zijn, toont Antonio Moresco in een roman over de verlokkingen van een klein lichtje in de verte.

[Recensie] Een oudere man trekt zich terug in een verlaten dorp ergens in de Apennijnen. Alle huizen staan leeg en zakken zachtjesaan in elkaar, en ook de man voert een dagelijks gevecht tegen wegglijdende dakpannen en scheef hangende luiken. Hij wil verdwijnen, zegt hij, en daarbij de wereld om zich hen zo weinig beroeren. Wanneer hij bijvoorbeeld een koppel dassen verstoort dat zijn pad kruist, waardoor de twee van elkaar gescheiden raken, keert hij terug op zijn stappen en wacht hij in de verte tot ze weer verenigd zijn. Hij is gelukkig in zijn nietigheid, en zijn berusting wordt slechts door een zaak gestoord: het lichtje aan de overkant van het dal dat ’s avonds aangaat en hem doet vermoeden dat ook daar iemand helemaal alleen op een bergflank woont.

Antonio Moresco’s Het lichtje in de verte is niet alleen het verhaal van een man die op zoek gaat naar zijn lotgenoot aan de overkant van het dal, een kleine jongen, zo blijkt, die helemaal alleen woont en met wie hij geleidelijk aan een band opbouwt. Het is ook een verkenning van wat het betekent om mens te zijn in een wereld die als puntje bij paaltje komt nergens toe lijdt en op weg naar dit nergens alleen maar pijn oplevert. Door de uitgestrekte bossen wandelend ziet de man uit Moresco’s roman hoe het struikgewas zich verspreidt over de grond en zich om de boomstammen wikkelt in een poging deze te versmachten. Op een dag wordt hij in zijn auto omsingeld door een meute verwilderde honden die tegen zijn ramen opspringen, op zijn motorkap klimmen, en zelfs op zijn dak, waardoor hij nog amper vooruit of achteruit durft. Van tijd tot tijd voelt hij de aarde beven en hoort hij onbestemde geluiden in huis. En ook de regen, die tot woest kolkende rivieren leidt, vormt een bedreiging die ten overvloede de niets ontziende en doelloze kracht van de natuur illustreert. ‘Waar kan ik heen om die ravage niet langer te zien, die onherstelbare, blinde wringing die ze leven hebben genoemd?’ vraagt de man zich regelmatig tevergeefs af. Nee, Het lichtje in de verte is geen sprookje. Of misschien wel, maar dan eentje dat ontsproten is aan de geest van Angela Carter.

Moresco laat zijn verhaal het levensritme van zijn oude man volgen. Het lichtje in de verte is daardoor een boek dat je traag moet lezen, wat je ook automatisch gaat doen trouwens. De zomer gaat over in de herfst en daarna komt de winter die de sowieso al moeilijk berijdbare, want volstrekt verwaarloosde en gescheurde wegen volstrekt onbegaanbaar maakt. Dit boek heeft slechts een doel voor ogen, heb je al lang voor het einde door: het absolute niets van het aan de stiltedood gestorven heelal. En de dood is dan ook alomtegenwoordig in Moresco’s roman. Stucco, zoals de kleine jongen heet aan de overzijde van het dal, een bijnaam die hij kreeg nadat gebleken was dat hij op school de stopverf  uit de ramen pulkte en opat, is bijvoorbeeld ook niet meer onder de levenden. Hij pleegde zelfmoord, vertrouwt hij de oude man toe, omdat hij gepijnigd werd door de wereld. En hij is zeker niet de enige, voegt hij er nog aan toe. “‘Wat zielig,’ denkt de oude man daarop, als was hij een leerling van Friedrich Nietzsche, ’al die dode kinderen. Maar zijn levende kinderen niet net zo zielig?’”

Eerder verschenen op Knack

Recensie door: Marjon Nooij

Het grensgebied tussen schemer en duister

Antonio Moresco (1947) is een Italiaans auteur. Hij wordt gezien als een van de grondleggers van een nieuwe stijl in de Italiaanse literatuur na het postmodernisme en volgens Roberto Saviano behoort Moresco tot ‘ons literaire erfgoed’. Het lichtje in de verte is zijn eerste werk dat is verschenen in het Nederlands. De soepel lezende vertaling van de novelle is van de hand van Nini Wielink.

[Recensie] Een oude man heeft zijn intrek genomen in een vervallen huisje, zonder nutsvoorzieningen of enige luxe, in een compleet uitgestorven bergdorpje. Zoals hijzelf zegt is hij daar “gekomen om te verdwijnen”. Een opmerkelijke uitspraak, want het is de vraag wat hij bedoelt met “verdwijnen”. De dagen brengt hij door met het observeren van alles wat de flora en fauna in de omgeving hem biedt. Hij lijkt te praten met de zwaluwen die langs hem scheren en zit daarbij “roerloos op een ijzeren stoel waarvan de poten steeds dieper in de grond wegzakken”. Al op de eerste bladzijde zijn het deze motieven die de sfeer bepalen en regelmatig zullen ze terugkeren in deze novelle.

Niet alleen praat hij tegen zwaluwen, glimwormen en vlinders, maar ook tegen bomen. Alles om hem heen lijkt zijn oneindige fascinatie op te roepen, waarover hij filosofeert en zichzelf existentiële levensvragen stelt. Door middel van stream of consciousness laat auteur hem vertellen over al zijn handelingen, zijn hersenspinsels en over de elementen van de seizoenen, waardoor het verhaal een zintuiglijk karakter krijgt. Alsof je als lezer meeloopt door de verlaten straatjes, de kou van de sneeuw voelt en de verwondering ervaart over het natuurschoon.

“Waar ben ik, vraag ik me af. Wat zie ik? Bestaat deze buitenwereldse plek die mijn ogen zien ook werkelijk? Ook al weet op de hele wereld niemand behalve ik dat die plek bestaat en dat er op dit moment een volstrekt eenzame man zijn lichaam voortbeweegt te midden van deze stenen overblijfsels waarover aldoor, dag en nacht, klimplanten voortwoekeren?”

Wanneer de duisternis ingevallen is, ziet de anonieme ik-verteller aan de andere kant van het dal ineens een lichtje aangaan. Steeds op dezelfde tijd, het intrigeert hem. Om boodschappen te doen bij de stinkende winkel in het dorp daalt hij de volgende dag van zijn berg af. Dat zijn de weinige momenten dat hij menselijk contact heeft. Hij bezoekt iemand die zich bezighoudt met bovennatuurlijk leven. Deze oppert dat het licht misschien te maken heeft met de breuklijn door het gebied, de bevingen van de aarde die daardoor soms ontstaan en de energie van de aardstraling die licht kan veroorzaken. Het lichtje blijft hem danig bezig houden en geleid door zijn nieuwsgierigheid gaat hij op onderzoek uit.

“Binnen, in een keuken, stond een jongetje in een korte broek met een geschoren hoofd. […] Sprakeloos keken we elkaar aan. Het jongetje had grote, ronde opengesperde ogen. In zijn openstaande mond was een afgebroken tand te zien.”

Ook het jongetje woont alleen in een verlaten dorpje in het bos. Regelmatig gaat de verteller bij hem langs. Hij blijft echter voor de openstaande deur staan en door hem hulp aan te bieden probeert het ijs te breken. “Nee, dank u, ik ben gewend af te wassen”, antwoordde hij vriendelijk.’ De zelfstandigheid van het gereserveerde, ordelijke jongetje dat heel plichtsgetrouw zijn bezigheden heeft, is vertederend en fascineert hem steeds meer. Langzamerhand raken ze vertrouwd met elkaars aanwezigheid, mag hij binnenkomen en eten ze samen. Dan vertelt het jongetje hem dat hij elke avond beneden in het dorp naar school gaat. Nee, niet naar de dagschool, “Die is voor de andere kinderen’, antwoordde hij.”

Moresco bouwt het sprookjesachtige verhaal langzaam op. Gedoseerd geeft hij aanwijzingen weg en creëert een sfeer die steeds mysterieuzer wordt. Er wordt een spelletje met de lezer gespeeld, door het introduceren van magisch-realistische accenten. Deze zijn onlosmakelijk verbonden met de werkelijkheid zoals de verteller die ervaart. Het antwoord op de vraag of het knulletje een zinsbegoocheling is of niet, wordt gestaag duidelijker. Er lijkt sprake te zijn van twee naast elkaar bewegende universums, waarvan de grenzen elkaar af en toe raken en gaandeweg transparanter worden. Realiteit en metafysische elementen versmelten met elkaar en vormen dan een eenheid.

In 2018 werd Het lichtje in de verte genomineerd voor de International Dublin Literary Award en in datzelfde jaar verscheen ook de film met de titel La lucina. De auteur zelf vertolkte de rol van de oude man.

De plot op zich is klein en minimalistisch te noemen, maar de thematiek, de symboliek en motieven zorgen voor een heel vol boek. Opvallend zijn de vele tegenstellingen, zoals onder andere: duister en licht, oud en jong, leven en dood, zon en sneeuw, zomer en winter, mens en dier. Ook het kalme, idyllische leven in afzondering staat haaks op het schrale, niet te stoppen proces van het verstrijken van de tijd, het leven en de seizoenen, met al hun elementen. De natuur neemt op onbarmhartige wijze bezit van de huisjes en ruïnes in het gehucht.

Waar de oude man vandaan komt, wat hij daar komt doen, waarom hij kiest te wonen in een gehuchtje met vergane glorie, we kunnen er alleen maar naar gissen. Hij laat merken gelukkig en tevreden te zijn, maar hij maakt zijn angsten en onzekerheden met betrekking tot de aardbevingen, wilde honden, de nietsontziende grillen van de natuur, ook duidelijk. Verrassend is de wisseling van perspectief aan het einde van het verhaal. Een einde dat in een onoplettend moment gemist zou kunnen worden, maar dan gaat de lezer een lichtje op en blijft hij achter met een beduusd gevoel.

“En op een dag zal daar vlakbij nog een ander lichtje aangaan…”

Eerder gepubliceerd op Tzum en Met de neus in de boeken

Samenvatting

'Antonio Moresco is literair erfgoed, een schrijver aan wie je, als je hem leest, niet meer ontsnapt.'

– Roberto Saviano

Het lichtje in de verte, in 2018 genomineerd voor de International Dublin Literary Award, is een ontroerende en intense meditatie over de mens en het universum.

Een man leeft in totale eenzaamheid in een verlaten bergdorp. Maar elke nacht, op hetzelfde uur, verschijnt er een mysterieus lichtje aan de andere kant van de vallei. Wat is het? Iemand in een ander verlaten dorp? Een vergeten straatlantaarn? Als hij uiteindelijk op onderzoek uitgaat, vindt hij een jonge jongen die ook alleen woont, in een huis midden in het bos. Maar wie is dit kind echt? Het antwoord is zowel geheimzinnig als diep ontroerend.

In een continue dialoog met de wezens die het bos bevolken, luchtwortels, bomen, vuurvliegjes, zwaluwen, reflecteert Antonio Moresco over eenzaamheid en de pijn van het bestaan, over leven en dood, maar ook over wat mensen en dieren bindt.

Het lichtje in de verte, uitgegeven in Frankrijk, Spanje, Oostenrijk, Duitsland, Tjechië, Egypte, Servië en Griekenland, was een bestseller in Frankrijk.

‘Dit boek lees je zoals je naar een landschap kijkt. Iedereen ervaart de raadselachtige schoonheid ervan op zijn eigen manier, legt er zelf een samenhang in bloot en vindt er een andere, geheel eigen ontroering in.’

– Dagblad De Tijd

‘Prachtig. Een wonder van een verhaal.’

– Lidewijde Paris in Nieuwsweekend, NPO 1

‘Het boek is fascinerend. Een geweldige vertelling die je

tot de laatste bladzijde aan toe in de greep houdt.’

- Ronnie Terpstra, Boekhandel Van der Velde

‘Grootse literatuur. Een juweeltje.’

- Grietje Braaksma, Boekhandel Broese

'Een prachtig verhaal en een realistische fabel, een wereld waar stilte en eenzaamheid je aanmoedigen je blik te scherpen.'

– Le Monde des Livres

'Betoverende tekst die de lezer onmiddellijk meeneemt op een wonderlijke literaire reis.'

– Livres hebdo

Antonio Moresco (1947) wordt gezien als een van de grondleggers van een nieuwe richting in de Italiaanse literatuur die verder gaat dan de postmoderniteit, en vergeleken met Don DeLillo en Thomas Pynchon. La lucina (Het lichtje in de verte) verscheen in 2013 en werd in 2018 verfilmd, met Moresco zelf in de hoofdrol.

Toon meer Toon minder
€ 18,95

Verwachte leverdatum: donderdag 17 juni


Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
ISBN
9789492068422
Verschijningsdatum
augustus 2020
Druk
1
Aantal pagina's
160 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
302: Vertaalde literaire roman, novelle
Categorieën

Uitgever
NBC - Oevers

Vertaald door
Nini Wielink

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden