De blikman

Auteur(s): Sarah Winman
Taal: Nederlands
0,2/5
2 recensies
De blikman
De blikman
De blikman

Recensie

Aantal recensies: 2

Recensie door: Tea van Lierop
4/5

Wanneer het water zou kunnen spreken

[Recensie] Een boekje met een schat aan zinnenprikkelende emoties die de lezer mee laat leven met drie, door het lot verbonden, hoofdpersonages. Michael, Ellis en Annie zijn de drie jongeren waar het boek om draait. Een onlosmakelijk trio, door een speling van het lot tot elkaar veroordeeld. Een driehoek met ongelijke zijden, dit zal blijken uit de verschuivende verhoudingen na het huwelijk van Ellis en Annie.

De roman kan ook gezien worden als een dubbele coming of age van Ellis en Michael, hun vriendschap en hun ‘anders’ zijn wordt uiterst subtiel duidelijk in de loop van het verhaal. De spanning die hun gevoelens oproepen en de manier waarop er vooral niet gesproken wordt is een verdienste van de auteur. Laat de lezer zelf ontdekken wat de jongens meegemaakt hebben en hoe hun tweemanschap plaats moest maken voor een driemanschap toen ‘Advent-Annie’ ten tonele verscheen.

De titel is De blikman, dit slaat op het vak dat Ellis een tijdje uitoefent. Een ambachtelijk beroep, waarin je op geluid hoort of een deuk uit het metaal gehaald is, het luistert heel nauw.

“Mensen zeiden dat hij er zo bedreven in was dat hij het kuiltje uit een kin zou kunnen halen zonder dat het gezicht het merkte. Garvy had hem alles bijgebracht. […] ‘Hou je hand vlak,’ had hij gezegd. ‘Op deze manier. Leer een deuk voelen. Kijk met je handen en niet met je ogen. Ga er zachtjes overheen. Voel hem. Streel hem. Heel voorzichtig. Zoek het oneffenheidje op.’ […] Ellis pakte de hamer, zette hem achter de deuk en begon er aan de bovenkant met de lepel tegenaan te tikken. Hij was een natuurtalent.”

Ellis doet alleen nachtdiensten en Billy, een jonge collega, weet contact te maken met de teruggetrokken Ellis. Zo wordt er een tipje van de sluier opgelicht over zijn verleden, goed geobserveerd door de gevoelige Billy.

Door de niet chronologische opbouw, krijgt het verhaal het nodige reliëf. De roman begint in het verleden met het verhaal waarin Ellis’ moeder een schilderij wint, maar verspringt daarna in tijd en richt zich elke keer op een ander personage.

De driehoek van Annie, Michael en Ellis lijkt erg op de driehoek van Dora, Michael en Ellis. Michael adoreert Dora, zij vinden elkaar in de kunst. Dat schilderij van van Gogh, Zonnebloemen, is, denk ik, het leidmotief in het verhaal. Het gaat over de queeste naar warmte en liefde, net zoals van Gogh die in eerste instantie zocht en vond in Arles. De jongens beleven die intense ervaring ook in Frankrijk, het is één van de broeierige passages. Deze herinnering aan een warme zomer wordt opgehaald lang nadat Michael gescheiden is van Annie en Ellis en hij een leven leidt zonder vastigheid. Zijn wisselende relaties zijn even onbevredigend als riskant.

“Plotseling ploeterden we door het ondiepe water en vielen op het vochtige zand boven op elkaar. De bedwelmende opwinding van het dronken zijn, naakt zijn en in het openbaar zijn bruiste door ons heen. En een tijdje bewogen we niet, omdat we geen van beiden wisten wat de volgende zet moest zijn.”

Water is een duidelijk motief in het boek. Zoals de Theems meandert door Oxford, zo vormen de dierbaarste ‘watermomenten’een slingerend patroon in het boek.

– De spannende zwempartijen bij Long Bridges waarbij Michael zijn dodemansdrijver demonstreert.
– De duik die Ellis, Michael en Annie maken na de huwelijksplechtigheid en die als een afscheid gezien kan worden
– Jaren later wanneer Michael alleen in Zuid-Frankrijk is probeert hij een deel van zijn verleden te verwerken in het zwembad.

Michael neemt dus afscheid van de pasgehuwden en gaat eerst naar Londen, later zal hij zich in Zuid-Frankrijk overgeven aan de natuur om zijn verleden te verwerken. Dat dit niet eenvoudig is blijkt uit de beproevingen en ontberingen die hij moet doorstaan, de krachten van de natuur zijn overweldigend en bedreigend. Door zijn volhardendheid en zijn instinct dat juist hier in het zuiden de bevrijding moet komen, lukt het hem uiteindelijk los te komen van zijn verstikkende, onuitgesproken verleden. De sleutel ligt in het schrijven. Met zijn notitieboek als trouwe metgezel kan hij verder en als een gelouterd man zal hij terugkeren. De passages zijn uitermate mooi beschreven. Geniet van de ontmoetingen met bohemiens en het onbezorgde leven dat erbij hoort.

“Gevorkte formaties bliksem scheren laag langs de horizon, maar nog steeds is er geen regen. De vleermuizen hebben de hemel overgenomen van de zwaluwen en de geur van lavendel en zoetheid rijst op van de aarde. Ik sta bij het raam. Af en toe bereikt de geur van honing mijn neus vanaf de kaars.”

Een vraagteken zet ik bij de lieve gipsy die met een sering aan komt zetten wanneer het eigenlijk het seizoen van de zonnebloemen is. Ik kan me niet voorstellen dat zo’n meisje naar een dure Franse bloemenwinkel loopt om daar een (geïmporteerde?) sering te kopen. Wanneer de zonnebloemen bloeien in hartje zomer, zijn de seringen allang uitgebloeid.

Dit terzijde, deze roman heeft me aangenaam verrast door de veelheid aan plotwendingen en aan de prachtige beschrijvingen van de couleur locale. Vergeet ik nog bijna te vertellen dat literatuur een belangrijke rol speelt, evenals muziek.

Een fijn, gevoelig boek over twee jongens die tot elkaar kwamen door een speling van het lot.

Over de auteur

Sarah Winman groeide op in Essex. Ze volgde een acteursopleiding en speelt sindsdien in het theater, in films en in televisieseries. Ze speelde onder andere in The Discovery of Heaven, met Jeroen Krabbe. Momenteel woont Sarah Winman in Londen. Toen god een konijn was is haar eerste roman

Eerder verschenen op metdeneusindeboeken.nl

Recensie door: Nico Voskamp
4/5

You can’t always get what you want

[Recensie] Neen, je kunt niet altijd krijgen wat je wilt, dat is nu eenmaal één van de frustratoire kanten van het menselijk bestaan. Ging het Stones-liedje met de gelijknamige titel meer over de slechte verkrijgbaarheid van drugs; de thematiek in dit boek behandelt de relationele sfeer op het menselijk vlak en laat zien hoe bevredigend en warm, maar ook hoe schrijnend die kan zijn.

Het draait om een drietal: de jongens Ellis en Michael en de vrouw Annie. Ellis en Michael zijn twaalf wanneer ze vriendschap sluiten, en een hele tijd bestaat het leven uit niets anders dan hun tijd samen, fietsen door de straten van Oxford, zichzelf leren zwemmen, poëzie ontdekken en de vuisten van overbezorgde vaders ontwijken. En op een dag groeit deze hechte vriendschap uit tot iets meer. Tien jaar later is Ellis getrouwd met Annie, en Michael is uit het beeld verdwenen. Wat is er in de tussentijd gebeurd?

Met zachte hand neemt de schrijfster ons mee om dat te onthullen in een woelige geschiedenis. Die begint in 1950 met Dora Judd. Zij is de moeder van Ellis en wint op een dag een loterij in een buurthuis. Ze kan kiezen uit een fles whisky of een schilderij van Van Gogh. Een fijne scene volgt:

“Leonard (haar man-NV) schreeuwde dat ze de whisky moest kiezen.
‘Mevrouw Judd?’ zei mevrouw Powys. ‘Wordt het de whisky?’
En Dora keek om naar haar man en zei: ‘Nee, ik hou niet van whisky. Ik kies voor het schilderij.’
Het was haar allereerste daad van opstandigheid. Als het afsnijden van een oor. En ze had hem in het openbaar begaan.”

Daarna had ze wel een hamer nodig om zich afdoende te weren tegen haar mans razernij, maar ze had haar punt gemaakt, en de fascinerende zonnebloemen hingen voor altijd aan de muur.

Die zonnebloemen, meer in den brede het zuiden van Frankrijk waar ze geschilderd waren, spelen een grote rol in het verdere verhaal. Ze staan voor de schoonheid en de passie van het leven,  het “ergens door gegrepen worden” zoals van Gogh dat werd door de kleur en het licht van het landschap in Arles.

Na dat eerste gedeelte manoeuvreert de schrijfster ons het leven van Ellis binnen, in 1996. Ellis is zonneklaar niet gelukkig met dat leven, hij staat in een overlevingsstand die ingegaan is na een zwaar verdriet. Het zal niet als een verrassing komen dat dit met Michael te maken heeft, zijn (meer dan) vriend van vroeger. Stap voor stap komen we te weten hoe het zo kwam.

Winman heeft sinds haar vorige boek progressie geboekt in haar schrijfstijl. De blikman leest vlot, ze bouwt teksten speels op, weet grote gevoelens en ‘lifechangers’ raak weer te geven en vermijdt behendig clichés. Niet altijd trouwens, en ook het melodramatische ligt soms op de loer, maar dat is haar vergeven door de liefderijke manier waarop ze de relatie van de twee jongens naar een hoger niveau weet te tillen. Ook het verdriet na een verbroken relatie is goed neergezet. Chapeau.

Voor het eerst gepubliceerd op De Leesclub van Alles

Samenvatting

Dit is bijna een liefdesverhaal. Maar zo eenvoudig is het niet. Ellis en Michael sluiten vriendschap op hun twaalfde en lange tijd bestaat het leven van de jongens uit samen fietsen door de straten van Oxford, zichzelf leren zwemmen in de rivier, gedichten ontdekken en de vuisten van hun vaders ontwijken. En op een dag groeit deze vriendschap uit tot iets meer. Tien jaar later is Ellis getrouwd met Annie en is Michael uit het zicht verdwenen. Wat is er in de tussentijd gebeurd?

De blikman is een hartverscheurend verhaal dat de liefde viert in al haar vormen. Een liefdesverklaring aan zachtmoedigheid en vriendschap, aan verlies en het leven.

Toon meer Toon minder
€ 20,00

Verwachte leverdatum: vrijdag 15 november


Taal
Nederlands
Bindwijze
Hardcover
ISBN
9789492086785
Verschijningsdatum
juli 2018
Druk
1
Aantal pagina's
192 pagina's
Illustraties
Ja
Nurcode
302: Vertaalde literaire roman, novelle
Categorieën

Auteur
Uitgever
Uitgeverij Orlando

Vertaald door
Miebeth Horn

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden