Dag lieverd, tot zo

Dinsdag, 15 november, 2022

Geschreven door: Nadja Ensink-Teich, Didy van der Lans
Artikel door: Kim Landwer Johan

Het verhaal van Nadja kan voor velen een grote inspiratie zijn

[Recensie] Jeroen en Nadja Ensink-Teich kunnen hun geluk niet op met de geboorte van hun dochtertje Fleur. Als Fleur elf dagen oud is wil Jeroen iedereen laten weten dat hun meisje is geboren. Hij gaat de geboortekaartjes op de bus doen. Helaas komt Jeroen niet meer thuis. In hun rustige, zorgeloze buurt in Londen wordt hij, voor de deur van hun huis neergestoken door een onbekende man.

Zes jaar na de dood van haar man Jeroen weet Nadja haar verhaal te verwerken in een prachtig, emotioneel boek. Hierin beschrijft ze uitvoerig het rouwproces en alle emoties, verwarring en struggles die ze doormaakt. Nadja heeft met behulp van storyteller Didy van der Lans haar verhaal op papier weten te zetten. Nu helpt Nadja anderen het verlies te accepteren en het leven te waarderen met haar coachingsbedrijf. Daarnaast maakt ze nog steeds mooie reizen met haar dochter.

Thailand
Niet alleen neemt Nadja Ensink-Teich je mee in haar zwartste dagen. Ze zit niet bij de pakken neer en gaat twee jaar na de dood van haar man met haar dochtertje Fleur op reis. Samen reizen ze naar verschillende landen, zoals Thailand, Indonesië, Myanmar en Singapore. Ook tijdens het reizen laat Nadja zien dat het niet altijd even makkelijk is. Reizen met een peuter is vermoeiend en je komt weinig toe aan het ontdekken en verdiepen van je eigen emoties en gevoelens. Desondanks maken Nadja en Fleur nieuwe herinneringen met zijn tweetjes. Terwijl Jeroen altijd over hun schouder meekijkt. Dat Jeroen nog altijd in hun buurt is, laat Nadja duidelijk blijken in haar verhaal. Op de momenten dat ze het moeilijk heeft, geeft hij haar een teken dat het goed is door bijvoorbeeld een zacht briesje te laten waaien op een bloedhete zomerdag.

Dit boek houdt je in zijn greep en wil je door blijven lezen. Wat een grote roze wolk en een fijne kraamtijd zou moeten zijn, wordt de zwartste bladzijde uit het leven van Nadja. Ze beschrijft zonder schroom over haar diepste gevoelens en emoties nadat ze te weten is gekomen dat haar man is vermoord. Hierbij houdt geen lezer het droog.
Ze neemt je mee, in haar strijd in onder andere het krijgen van gerechtigheid tegen de dader en tegen het Engelse politiesysteem (wat haar ook lukt!) en gaat ze op de volgende bladzijden hand in hand met je op reis.

Wordt Vervolgd

Ensink-Teich schrijft puur en zonder oordelen. Haar verhaal zal voor sommigen herkenningspunten hebben. Het verhaal grijpt je aan maar laat je zeker ook lachen. De lach komt vooral door de eigenwijze en nieuwsgierige Fleur. Zij laat zien dat kinderen op hun eigen manier omgaan met een rouwproces.

Het verhaal wisselt per hoofdstuk af tussen het verlies van haar man en de verwerking hiervan en de reis die ze maakt met haar dochter. Zo houdt het boek ook zijn luchtigheid en blijf je als lezer niet hangen in de zware, zwarte periode rondom het verlies van Jeroen.

“Ik vier het leven, het mijne en het zijne, juist door op reis te gaan, nieuwe ervaringen op te doen en door aan Fleur te laten zien hoe mooi de wereld is.”

Het verhaal van Nadja kan voor velen een grote inspiratie zijn. Maak wat van je leven ondanks dat het soms tegenzit en zwaar is. Het enige wat ik jammer vond is dat het verhaal soms qua gevoelsniveau in herhaling valt. Ze benoemt met enige regelmaat dat Fleur moet opgroeien zonder vader en Nadja zonder Jeroen verder moet. Het is logisch dat deze gevoelens blijven, alleen de herhaling hiervan valt op.

Met Dag lieverd, tot zo heeft Nadja een prachtig, puur en emotioneel verhaal weten neer te zetten, waarin alle fases van rouw duidelijk neergezet zijn.

Eerder verschenen op Boeken-cast