De Romanovs na de val

Woensdag, 16 november, 2022

Geschreven door: Helen Rappaport
Artikel door: Silke Wimme

Een interessant historisch werk, maar het mist een betere uitwerking

[Recensie] Helen Rappaport is gekend voor haar geschiedkundige boeken. Engeland met zijn Victoriaanse periode is haar specialiteit, maar ook Rusland en de Romanovs. Haar werk is gedetailleerd door haar uitgebreide kennis en research. Hoewel zij non-fictie schrijft lezen haar boeken vlot en lijken ze wel romans.

De Romanovs na de val neemt zijn lezers mee naar Parijs net na eeuwwisseling. Russische adel vluchtte weg uit Rusland, hun paleizen achterlatend met het dure meubilair en antieke kunstwerken. Ze vluchtten voor de Russische revolutie, waarbij de aristocraten opgejaagd werden door Lenins aanhangers. Diegene die tijdig het land verlieten konden nog op luxueuze wijze reizen, met de trein via Duitsland. Anderen, die midden van de revolutie opgejaagd het land moesten verlaten, troffen het minder goed en werden opgejaagd. Eenmaal in Parijs hadden ze het moeilijk. Er was de taalbarrière en de meesten van hen hadden nog nooit een beroep uitgeoefend.

Grootvorsten, Russische adel en aristocratie moesten plots zelf de handen uit de mouwen steken om te kunnen overleven. Merendeel van de mannen gingen aan de slag als taxichauffeur, vrouwen gingen naaien en verstelwerken doen. Maar dit waren diegene die het er nog goed van af brachten, een deel kwam in armoede terecht en leefden op straat.

De titel De Romanovs na de val is misleidend, waardoor ik na het lezen toch een teleurgesteld gevoel had. De oorspronkelijke titel After the Romanovs geeft correcter weer waarover het boek gaat. Het gaat namelijk niet over de Romanovs zelf, zoals de Nederlandstalige titel zou doen vermoeden, maar over wat er gebeurde met de adel na de val van de Romanovs.

Boekenkrant

Hiernaast bevat het boek aan het begin een ellenlange waslijst met namen. Al deze personen komen voor in het boek, wat bij mij een nogal chaotische indruk gaf. Het leek alsof de auteur van de hak op de tak sprong door het telkens over andere personages te hebben. Er was niet echt een lijn in te trekken.

De auteur heeft duidelijk een uitgebreide research gedaan, en heeft een fijne, gestructureerde schrijfstijl. Met anekdotes en persoonlijke verhalen komt Parijs tot leven en zien we de stad vanuit de ogen van Russische grootvorsten en adel. Het is alsof je echt door de Parijse straten van de Belle époque ronddwaalt. Net wanneer je als lezer medelijden krijgt met de verpauperde Russische vorsten, zal de auteur aantonen hoe ze dweepten met het antisemitisme en de fascistische Mussolini steunden.

Hoewel De Romanovs na de val een schat aan historische waarde bevat en de auteur een interessant werk schreef, vond ik het nogal rommelig. Het is alsof het te snel afgewerkt is en dit is ook te merken aan de omvang van het werk. In een driehonderdtal pagina’s probeert de auteur veel te veel te vertellen. Een honderdtal pagina’s extra had het boek zeker goed gedaan. In een nawoord haalt de auteur ook aan dat ze het werkt schreef tijdens de corona lockdown en niet naar Parijs kon gaan voor haar onderzoek. Misschien had het boek beter uitgewerkt geweest als het wat later uitgebracht werd, wanneer de auteur wel naar Parijs had kunnen gaan?

De Romanovs na de val is een interessant historisch werk, maar het mist een betere uitwerking. De titel is misleidend waardoor je met andere verwachtingen aan het boek begint. Voor mij is dit één van de mindere werken van deze auteur. 3 sterren.

Eerder verschenen op Boeken-cast