‘De Saraceense samenzwering’

Vrijdag, 24 mei, 2019

Geschreven door: Era Richmen
Artikel door: Perfecte Buren

Diefstal van splijtstofstaven uit Iran en de dreiging van een nucleaire aanslag leidt tot grote spanningen op het politieke wereldtoneel. De wereldvrede staat op het spel. Geheim agent Jim Matteos wordt ingezet om de dreiging te stoppen. Dan vindt de eerste aanslag plaats met honderden slachtoffers. De wereld houdt de adem in.

Mijn eerste kennismaking met een boek van deze auteurs, ook al zijn er al eerdere boeken van dit schrijversduo verschenen, bij een andere uitgeverij. Het eerste boek bij LetterRijn van Eric Bakker en Herman Zandstra, dit prachtig vormgegeven De Saraceense samenzwering heeft ondanks de Suske en Wiske waardige titel, een prachtige omslag gekregen die naast een vrouw met een rode ħijāb, ook een personage toont die een rode draad in het verhaal zal blijken te zijn.

Het woord Actiethriller op de omslag, belooft veel vaart. En vaart is een understatement. In een razend tempo wordt het verhaal alsmaar spannender en complexer. Niet alleen de actie maar ook de politieke spelletjes worden waarheidsgetrouw deel van het verhaal. Een politiek klimaat waarin actie tot reactie leidt tussen de conflicterende wereldmachten. Waarbij naties met argusogen de verrichtingen van anderen volgen. Dat levert erg veel spanning op.

Waar strijd is, zijn voor én tegenstanders. En verraders. Een derde aspect aan het verhaal. Wie is de mol? Knap uitgewerkt omdat dit het gehele verhaal een raadsel zal blijven.

Het vierde aspect in het verhaal zijn de personages. Niet meer dan twee handenvol worden er naast veel figuranten ten tonele gevoerd. De auteurs hebben geprobeerd ze een gezicht, een karakter en een motief te geven. En dat is goed gelukt. Ik hoop dat de auteurs deze personages hergebruiken in een vervolg zodat ze de karakters verder kunnen uitwerken.

Religie speelt tenslotte ook nog een rol in het boek. Wat opvallend mooi is, is dat de auteurs aandacht schenken aan de keerzijde van terrorisme. Dat wat wij terrorisme noemen, niets anders is dan het niet langer accepteren van onderdrukking na eeuwenlange vervolging als zijnde een minderwaardige bevolkingsgroep, door de westerse ‘christelijke’ wereld. Met de vraag wie nu eigenlijk de terroristen zijn. En dat is een dappere en van lef getuigende keuze van de auteurs.

Als muziekliefhebber ben ik ook verwend. Kiss, Iron Maiden en Metallica komen voorbij. Ik vraag mij af of dit de inbreng van Eric of Herman is? En die vraag stel ik mij gedurende het hele boek. Hoe schrijft een duo zo’n boek? Misschien dat ik die vraag nog eens kan (laten) stellen vanuit Leesclub

Eerder verschenen op Perfecte Buren.