‘De verdwenen stad’

Dinsdag, 24 september, 2019

Geschreven door: Camilla Sten
Artikel door: Perfecte Buren

De verdwenen stad is de titel van het nieuwe boek van Camilla Sten. Ze heeft al meerdere boeken op haar naam staan, maar deze schreef ze samen met haar moeder Viveca Sten. Dit is naar mijn weten haar eerste eigen boek.

Alice reist samen met vier anderen af naar het stadje Silvertjärn om een documentaire te maken over een voorval dat zich vijftig jaar eerder heeft afgespeeld. Destijds is de gehele bevolking van het stadje plotsklaps verdwenen en niemand heeft daarna ooit nog iets van ze vernomen. Enkel een baby werd achtergelaten gevonden in het schooltje. Eenmaal aangekomen in het stadje krijgen ze al snel het gevoel dat ze niet alleen zijn, maar is er echt iemand of spelen hun eigen hersenen een spelletje met ze?

Toen ik de achterflap van het boek las, kreeg ik meteen het idee dat dit een thema is waarover Stephen King een boek zou kunnen schrijven. Blijkbaar ben ik niet de enige die er zo over dacht, want achterop prijkt een citaat van Camilla Grebe die er precies hetzelfde over denkt. Aan de ene kant wilde ik het boek daarom wel heel graag lezen, maar aan de andere kant weerhield me dit toch een beetje aangezien het in mijn ogen moeilijk en misschien zelfs wel onmogelijk is om deze man te evenaren.

Het verhaal begint goed doordat het geheel ietwat mysterieus blijft. Als lezer heb je meteen door dat een groepje onderweg is naar een stadje voor een documentaire, maar waarom precies deze mensen afreizen is nog niet meteen duidelijk. Hierdoor blijft het verhaal aantrekkelijk en wil je blijven doorlezen. Gedurende het verhaal vallen langzaam alle puzzelstukjes op hun plaats en sommige dingen werden zelfs iets te voorspelbaar. Toch zaten er ook nog meer dan genoeg puzzelstukjes in die ik maar lastig kon plaatsen en dit zorgde ervoor dat ik het einde toch nog erg verrassend vond.

TijdvoorTijdschriften

De verdwenen stad speelt zich af in het heden, maar er komen ook hoofdstukken voorbij waarbij de lezer vijftig jaar terug in de tijd wordt meegenomen. Waardoor je ook kennis maakt met de mensen vlak voor hun verdwijning. Langzaam krijg je als lezer een vermoeden wie er verantwoordelijk is voor de verdwijning, maar bij mij duurde het tot het einde van het verhaal voordat ik wist wat er precies gebeurd was.

Ondanks dat sommige onderdelen best wel voorspelbaar waren, zat er toch nog een leuke ontknoping aan het boek. Wel had ik de gehele tijd het gevoel dat ik het verhaal al eerder had gelezen, maar ik heb nog steeds geen flauw idee of er daadwerkelijk een publicatie is dat hier heel erg op lijkt. Na het lezen kan ik concluderen dat het inderdaad een thema is waar Stephen King een verhaal over had kunnen schrijven, maar Camilla heeft er haar eigen draai aan gegeven en in mijn ogen niet geprobeerd om een bepaalde stijl te kopiëren. Ik beoordeel het boek dan ook met drie sterren.

Claudia

Eerder verschenen op Perfecte Buren.