‘Ik wacht hier’

Donderdag, 28 januari, 2021

Geschreven door: Else Boer
Artikel door: Perfecte Buren

Een intrigerende trailer in de najaar catalogus van Uitgeverij Prometheus deed mij verlangen naar de release van dit romandebuut van Else Boer. Zij schreef eerder korte verhalen en essays. Zij werkt als docent Nederlands in Utrecht.

En in januari 2021 is het dan zover. Het boek is ontvangen en wat opvalt voordat ik begin te lezen zijn een tweetal dingen. Het eerste dat ik mij pijnlijk realiseer, is dat ik oud word. ‘Oud ben’, is eigenlijk beter. ‘Oud worden’ wil immers iedereen. De auteur van dit boek is geboren in 1991. Zo jong en al docent Nederlands én schrijver van een roman. Ik droom er al 53 jaar van. Om docent te worden, is het nu te laat. Wellicht toch dat boek schrijven. Voor ambitieuze gedachten is het nooit te laat. Het tweede dat mijn aandacht trekt, is het omslag. Het heeft de uitstraling van een ‘Arthouse movie’. Arthouse of filmhuis-films zijn meestal onafhankelijke filmreleases die uitblinken door hun hoge kwaliteit en acteerwerk zonder het grote Hollywood te dienen. De doelgroep bestaat meer uit kenners en liefhebbers in plaats van uit de grote massa kijkers.

Vol verwachting open ik deze oesterschelp, benieuwd of ik de parel zal ontdekken. Voordat het verhaal, dat veertig hoofdstukken kent, begint word ik dan ook niet verrast door een songtekst van een song van Belle and Sebastian. Belle & Sebastian is een Indie-pop band uit Schotland die geen alledaagse muziek maken, maar songs voor een kleine schare fans, van grote muzikale en tekstuele schoonheid.

Het verhaal grijpt mij vanaf het allereerste hoofdstuk bij mijn kladden en laat mij in no-time tijd en ruimte uit het oog verliezen. Tegen de tijd dat mijn moeder bij ons langskomt, moet ik nog veertig bladzijden. Hoeveel ik van haar hou, staat buiten kijf. Ze had van mij veertig pagina’s later mogen komen.

Bergen

Ik wacht hier lijkt een boek dat voor jongvolwassenen is geschreven. De zeventienjarige Erin verhuist met haar moeder vanuit Rotterdam naar de Veluwe en dit blijkt de zoveelste noodgedwongen verhuizing die zij moet maken, nadat de relatie van haar moeder wederom is beëindigd.

Ze ontmoet een meisje in het postkantoor en al snel zijn Erin en Alice hechte vriendinnen. Eindelijk heeft Erin een vriendin. Ze adoreert Alice en in alles is zij Erin’s voorbeeld en houvast. Wanneer Alice haar aandacht ook aan anderen geeft, ervaart Erin haar oude angst, om alles weer te verliezen. En met die angst kan Erin moeilijk omgaan.

Zoals ik alles voor haar zou doen, zou ik alles voor haar laten’ (pagina 155) Een verhaal dat zeer goed aansluit bij de gedachten en gevoelens van jongvolwassen meiden. Een verhaal van hoge kwaliteit overgoten met een hedendaagse saus waarin communicatie via Social Media een groot aandeel heeft in het in stand houden van vriendschappen. En een verhaal vol spanning. Veel spanning. Op gevoelsmatig vlak (‘hoor ik er wel bij?’) en op het vlak van gebeurtenissen. Beklemmend spannend.

Het verhaal biedt echter een tweede diepere laag die nog veel meer beangstigend is. De psychische vorming en worsteling van tienermeiden. Onzekerheid door een kwetsbare thuissituatie, opgroeien met geweld, leven in angst, onmacht, woede en in armoede. Leven met de overtuiging dat je minder bent dan anderen.

Psychologische en pedagogische aspecten en psychische problemen worden, aan de hand van dit verhaal, blootgelegd en getoond. Ze geven een kijkje in het hoofd van Erin en Alice. En in hun gedrag. In relatie tot hun ouders, hun docenten en mentoren, hun werkgevers, hun vriendinnen en hun vriendjes. In een tijd waarin je gevoelsmatig moet voldoen aan hoge verwachtingen, qua kleding, qua spullen, qua geld, qua alcohol en drugsgebruik en qua seksuele ervaring.

Else Boer duikt in de hoofden, de harten en de lichamen van de meiden van nu. En dat doet zij, mede geholpen door haar werk als docent, op een prijzenswaardige manier. Realistisch zonder te overdrijven en zonder platslaan. Ik wacht hier op het volgende boek van deze jonge veelbelovende auteur. Ik wacht hier is een boeiend en gemakkelijk te lezen verhaal dat net als een spekkoek, uit vele prachtige verrukkelijke lagen bestaat. Ik geef het boek vier dikke sterren.

Persoonlijke songtekst:
‘Rise above the present day
Rise above the popular melee
I see you the way you are
I see you, the star
We were beautiful before this went down
We were beautiful before the years came
And turned it upside down
We were beautiful before we got wise
We were beautiful with sky and blanket laying low’
(Belle and Sebastian – We were beautiful)

Peter

Eerder verschenen op Perfecte Buren.

Ik wacht hier