Kom eens gauw

Zaterdag, 2 juli, 2022

Geschreven door: M.J. Arlidge
Artikel door: Denise de Groot

Na tien delen worden de personages een beetje sleets

[Recensie] Er zijn verschillende soorten lezers. Sommige lezers houden meer van stand alones. Dit zijn boeken die geen deel uitmaken van een serie en op zich zelf te lezen zijn. Je kunt ook fan zijn van een serie. Als je aan series denkt in het thriller genre gaat het vaal om thrillers waar een rechercheur de hoofdrol in speelt. Kom eens gauw is alweer het elfde boek in de Helen Grace-serie. Al deze boeken gaan over inspecteur Helen Grace. Naast het feit dat deze boeken vaak over moordzaken gaan, lees je ook over Helen Grace en haar rechercheteam. 

M.J. Alridge is een naam die inmiddels niet meer weg te denken is uit het thriller genre. Hij is voornamelijk bekend van de serie over Helen Grace. Het eerste deel van deze bekende serie is Iene Miene Mutte. Naast deze boekenserie heeft hij twee andere boeken op zijn naam staan. Dit zijn ook beide thrillers. 

Het verhaal begint met een jonge vader thuiskomt en een verschrikkelijke tafereel aantreft. Zijn vrouw ligt toegetakeld in bed en is helaas niet meer in leven. En dat terwijl zijn dochtertje de kamer ernaast nog rustig slaapt. Helen Grace wordt samen met haar team Zware Misdrijven op deze zaak gezet. Eerst lijkt het nog om een enkelvoudige moord te gaan, maar als ze even later nog een melding van een lijk krijgen die precies hetzelfde is toegetakeld als de eerste blijft het toch om een seriemoordenaar te gaan. 

Herkenbaar of saai?
In het begin maakt het niet zoveel uit op welke volgorde je de boeken uit deze serie leest, maar hoe verder de serie vordert hoe beter het is om ze toch op chronologische volgorde te lezen. Natuurlijk kun je je dan beter inleven in de personages, maar dit deel bevat ook spoilers over het vorige deel aangezien de dader van het vorige boek nog vrij rondloopt. 

Kookboeken Nieuws

Het leuke aan een serie met dezelfde personages is dat je de personages echt goed leert kennen. Na elf delen begint dit echter toch een beetje tegen te werken. De belangrijkste personages Helen Grace en haar rechterhand Charlie maken weinig tot geen groei door in hun karakter. Ze kampen nog steeds met dezelfde problemen als in het eerste deel en ze reageren ook nog precies hetzelfde. Dit maakt het verhaal een beetje voorspelbaar.

Sterk in elkaar
Het is moeilijk om te beschrijven wat de Helen Grace serie zo populair maakt. De schrijfstijl is vlot, de hoofdstukken zijn kort en daarnaast wordt er beeldend geschreven. Door deze vlotte schrijfstijl houdt Arlidge de spanning er goed in. Er zijn voldoende plottwists, maar niet zo veel dat het ongeloofwaardig wordt. 

Kortom, het elfde deel van deze serie kun je weer met plezier lezen. Het is misschien niet het beste deel, maar toch een must read voor de thrillerfans. 

Voor het eerst gepubliceerd op Bazarow