'Minnaar'

Dinsdag, 23 maart, 2021

Geschreven door: Ilse Ruijters
Artikel door: Perfecte Buren

Een nieuw boek van Ilse Ruijters is voor mij iets om naar uit te kijken. Was haar derde thriller, Meisje van me, een spannend en sexy verhaal over kinderloosheid, adoptie en babyroof, haar nieuwste boek lijkt, in ieder geval qua titel, Minnaar, die lijn door te zetten. Spannend is het boek zeker, maar een aanrader voor vrouwen van rond de veertig om een minnaar te nemen, bepaald niet. Schuldgevoel, jaloezie en wraak zijn de hoofdbestanddelen van dit boek.

Het begint met een dagboekfragment waarin er onomwonden over passie en hunkerende liefde wordt gesproken. Door het hele boek heen komen er meer van dergelijke fragmenten. Het boek kent geen hoofdstukken, maar is ingedeeld in een paar grote periodes: Zucht, Bries, Wind, Storm, Orkaan, Tornado, Stil, en Nieuwe Wind. Elk van deze natuurkrachten staat voor de gemoedstoestand van Nina, het hoofdpersonage van het boek.

Het boek begint dat Nina de affaire die ze heeft met Søren, een vroegere vriend van haar zoon, wil beëindigen. Ze beseft dat de tijd (en de seks) die ze doorbrengt met Søren niet verenigbaar zijn met haar normale, echte leven. Omdat ze voelt dat Søren langzaam maar zeker een onderdeel wordt van haar echte leven, wil ze een eind aan de relatie maken. Vervolgens schildert Ruijters de eerste ontmoetingen tussen de twee geliefden. Søren is een onafhankelijke, knappe jongen wiens passie kitesurfen is. Als jonge puber is hij wel eens mee gegaan op vakantie met Nina’s gezin, als vriend van haar zoon. Wat erg sterk is, is de volkomen logische verklaring die de schrijfster geeft aan het feit dat Søren zo’n enorme fixatie heeft op Nina. Een heftige seksuele relatie kan niet uitblijven. Hun ontmoetingen zijn regelrecht vuurwerk. Een prachtige passage hierover is de volgende:

Hoe de affaire zich ook ging ontwikkelen, ze zou voor altijd weten dat dit soort seks bestond. Ze kon nooit meer niet weten wat ze miste.

Naast twee kinderen en een man heeft Nina ook een jong overleden broer, Bart, en diens vriendin, Floor. Over de dood van Bart heeft Nina schuldgevoelens. Zoals in een thriller betaamd komen tergend langzaam de details van diens dood boven water. Regelmatig ziet Nina een verschijning van haar broer en heeft (in zichzelf) gesprekken met hem. Die passages geven eerder een wanhopig verlangen weer dan dat ze een bovennatuurlijk tintje hebben. Ze kan immers nergens met het verhaal van haar minnaar terecht. Het moment dat ze definitief de stekker uit de relatie trekt, is het begin van een nachtmerrie. Søren pikt het niet en bedreigt en chanteert haar. En dan wordt het van kwaad tot erger, gesymboliseerd door de delen met namen van verschillende winden.

Ilse Ruijters heeft een boeiende schrijfstijl waarbij je niet op kunt houden met lezen. In schijnbaar simpele bewoordingen maakt ze een hele wereld zichtbaar. Zoals in dit stukje waar Nina vertelt hoe de affaire begonnen is.

Søren zit bij Nina op het bankkantoor om een rekening te openen nadat hij haar kort daarvoor op een verjaardag heeft gezien. Toen ze bijna klaar waren, vroeg hij opeens: ’Heb je nog aan me gedacht?’ Zij zei: ‘Ik heb aan kitesurfen gedacht.’ En toen hij weer: ‘Als je wilt kan ik je wel een keer een kiteles geven.’ En zo begon het.

Vervolgens weet Søren zich in het (gezins)leven van Nina te werken. Hij sluit zelfs vriendschap met Nick, Nina’s echtgenoot. Met lede ogen ziet Nina dit allemaal gebeuren. En ondertussen gebeuren er diverse vreselijke dingen met de gezinsleden. Ogenschijnlijk is er geen verband met Søren te vinden, maar Nina weet wel beter. Maar hoe kan ze zeggen wat ze vermoedt zonder zelf haar affaire op te biechten? In een rollercoaster dendert het boek naar zijn climax, om er daarna nog een venijnig staartje aan toe te voegen. Dé waarheid bestaat namelijk niet. Er is alleen een perceptie van het leven. Alles hangt af van aan welke kant je staat. Minnaar is een erg sterk boek waar ik graag vier zinderende sterren aan geef.

Roelant

Eerder verschenen op Perfecte Buren.