Neem mij mee

Zaterdag, 19 november, 2022

Geschreven door: Sarra Manning
Artikel door: Demi Stein

Dezelfde hond adopteren

[Recensie] Het verhaal van Margot en Will start op een unieke manier. Ze leren elkaar kennen in een dierenasiel, omdat ze per ongeluk dezelfde hond willen adopteren.

Terwijl ze staan te discussiëren wie nu daadwerkelijk de hond mag adopteren komen ze erachter dat geen van beiden van plan is om de adoptie los te laten. Wat vervolgens uitgesproken wordt als een grapje, veranderd in werkelijkheid. Margot en Will adopteren de hond samen en gaan een soort co-ouderschap aan voor hun lieftallige nieuwe hond Blossom.

Een hond opvoeden is niet makkelijk
Margot en Will adopteren samen een hond, een witte stafford en ze geven haar de naam Blossom. Uit eigen ervaring weet ik dat het opvoeden van een stafford een flink karwei is, Margot en Will komen hier ook al snel achter.

Wat het extra lastig maakt is dat Blossom dingen in haar verleden heeft meegemaakt die haar nu extreem bang maken. Zo raakt ze bijvoorbeeld in paniek in het gezelschap van mannen en schrikt ze erg snel. Nou zou je denken, maar Will is toch een man? Klopt, maar in het asiel reageert Blossom goed op hem. Eenmaal bij hem thuis, is het een heel ander verhaal…

Hereditas Nexus

Met een volwassen hond op cursus
Nadat Blossom zowel bij Margot als bij Will een paar nachten doorbrengt, moeten ze beide concluderen dat het opvoeden van Blossom pittig is. Ze spreken daarom met elkaar af en gaan in overleg. Er wordt onder andere besproken of ze met haar op cursus zullen gaan, maar daar staan ze nog niet zo om te springen. Op internet staan natuurlijk meer dan genoeg tips en Blossom is natuurlijk geen puppy meer.

Zoals je kan verwachten in een feelgood gaan de twee uiteindelijk toch op cursus met Blossom waar de meest hilarische scenes zich voordoen. Veel hondeneigenaren en in het specifiek stafford-achtige eigenaren, zullen deze scenes herkennen. Blossom steekt de draak met ze aan en haalt het bloed onder hun nagels vandaan. Ze trekt hun schouders bijna uit de kom en gaat ervandoor zodra het kan. Regelmatig heb ik hardop gelachen door wat Blossom haar baasjes aan doet.

101-Dalmatiërs effect
Blossom heeft een beetje een 101-Dalmatiërs effect. We hebben het hier over een feelgood dus dat er iets ontwikkeld tussen Margot en Will is geen verassing. Via Blossom groeien de twee naar elkaar toe en waar ze eerst een hekel aan elkaar hadden, komen ze erachter dat ze elkaars gezelschap best prettig vinden.

De relatieontwikkelingen zijn op een realistische maar ook vermakelijke manier vastgelegd. De manier waarop Blossom er eigenlijk voor zorgt dat de twee hoofdpersonages elkaar vinden, in combinatie met hoeveel liefde ze ieder voor Blossom hebben, is simpelweg hartverwarmend. Dit is dan ook een boek dat je daadwerkelijk een goed gevoel geeft en lekker laat wegdromen.

Waarom dit ras?
Sarra Manning is in het dagelijks leven een journalist Ze schrijft artikelen voor bladen als Red, The Guardian, Elle en Grazia. Ze woont in het noorden van Londen en is zelf verliefd geworden op staffords. Ze bezit er zelf natuurlijk ook één. Voordat ze zich aan het feelgood genre waagde, werd ze eerst bekend met een paar jeugdboeken.

De schrijfstijl van Manning is prettig. Het is toegankelijk, er zit een goede dosis humor in verwerkt en leest gemakkelijk weg. Je vliegt dan ook door dit boek heen! Neem mij mee is een boek die zeker aan te raden is voor iedereen die een hartverwarmend, honden-adoptie verhaal, wil lezen. Of voor de mensen die twijfelen om een hond te adopteren, want via dit boek kom je erachter dat een hond opvoeden dus niet zo gemakkelijk is als het lijkt.

Voor het eerst gepubliceerd op Bazarow