‘Onthullingen’

Vrijdag, 9 augustus, 2019

Geschreven door: Martine Letterie
Artikel door: Perfecte Buren

In Onthullingen lezen we 18 verhalen van 18 verschillende auteurs die al eens een boek schreven bij Godijn. Er is geen overkoepelend genre. Het gaat om de onthulling die de schrijver doet. Iets dat totaal fictief is, of juist dichtbij hen zelf ligt. Ik zal elk verhaal even kort bespreken, waarna ik de bundel als geheel nog even benoem.

‘De Veensoldaten’ – Jos Govaarts
In het begin vond ik het verhaal een beetje vreemd, maar gaandeweg ging ik de schoonheid zien. Jos Govaarts kan literair schrijven. Mooie zinnen en een goed lopend verhaal.

‘Meedogenloos’ – Alice Bakker
Dit is een leuk, luchtig verhaal zoals we van de schrijfstijl van Alice Bakker kunnen verwachten. Bakker kiest voor het verhaal de setting van het fictieve ‘Klaverpark’. Hier spelen ook haar twee Young adults af. Dit is leuk gekozen. Het verhaal past goed in het boek door de grote rol die ‘onthullingen’ in het verhaal spelen. Het is een spannend verhaal, maar met -naar mijn mening- te veel onbeantwoorde vragen.

‘Hartzeer’ – Monique Kroezen
Een sterk verhaal dat goed de realiteit van het leven aan ons als lezer laat zien. Het verhaal komt dicht bij de auteur, daarom past het mooi in deze bundel met verhalen.

Wordt Vervolgd

‘De wraak van Minneke’ – Ronald van Assen
Na het lezen van dit verhaal krijg ik het gevoel alsof dit het beter uit de verf zou komen wanneer een goede verteller dit zou vertellen dan dat een lezer dit leest. Voor mijn gevoel gebruikt de auteur te veel woorden om hetzelfde te zeggen. Het is denk ik beter geschikt om uitgewerkt te worden tot novelle. Dit komt door de uitwerking van personages, grote tijdssprongen, ontwikkeling etc.

‘Laagje voor laagje’ – Ingeborg van ’t Pad Bosch
Opnieuw een verhaal dat mooi dicht bij de auteur komt. Het verhaal las echter wel meer als een lang, fictief blog dan als een echt verhaal. Maar dat heeft zo nu en dan ook zijn charmes.

‘Mijn leven is niet meer van mij’ – Elly Godijn
Dit verhaal is een bijzondere mix van realiteit en fantasy. Ik heb genoten van de manier van schrijven van Godijn. Haar tekst voelt aan als vrij, ongebonden. Het is een verhaal dat roept om meer, een grotere uitwerking. Een novelle? Een boek misschien?

‘Stalker’ – Sylvia van Gimst
Dit is een heerlijke ‘who dunnit’ in het klein. Het is niet bijzonder spannend maar wel een verrassend goede tekst. Van Gimst zet hele mooie dialogen neer en hanteert een vluchtige, aangename schrijfstijl.

‘Oergodin’ – José van Winden
José van Winden zet een beladen verhaal neer waarin emotie de boventoon voert. Eerder schreef zij voor Godijn het boek Weekendje Weg. Dit verhaal is daarop voortgeborduurd. Ik heb Weekendje Weg nooit gelezen, maar de flaptekst van het boek in combinatie met dit verhaal lieten mij denken dat dit verhaal eigenlijk de essentie van het boek al weggeeft. Ik zou daardoor het boek niet meer oppakken.

‘Porseleinen scherven’ – Marc Kerkhofs
Prachtig verhaal. Chapeau voor Marc Kerkhofs die -zou ik willen zeggen- literair schrijft. Mooie zinnen met prachtige metaforen. Een rond verhaal met een moraal en een originele insteek. De personages verdiepen zich mooi gedurende verhaal en dat is zo belangrijk in een kortverhaal. Een struikelblok waar veel auteurs over vallen. Kerkhofs niet. Zo hoort een kortverhaal te zijn!

‘De vrouw, de zeemeermin en de nachtegaal’ – Liesbeth Jochemsen
Deze eigentijdse vertelling van De kleine zeemeermin kan mij eigenlijk alleen maar laten glimlachen. De moderne wereld, normen en waarden blinken er in door en toch houdt het het eigentijdse van het originele sprookje vast. Jochemsen is gezegend met een talent voor fantasy.

‘Vogelvrij’ – Fiona Hack
Een mooi uitgewerkt verhaal met uitgewerkte personages. Opnieuw een auteur die mooi volstaat in een bundel korte verhalen. Wel vond ik dat het verhaal een anticlimax had.

‘Kreukelhanden’ – Antoinette Kalkman
Dat Antoinette Kalkman kan schrijven wist ik al van haar boek Bonuszoon. Ik noemde haar in mijn recensie destijds een bekwaam schrijfster. Dat laat ze in dit verhaal opnieuw zien. Prachtig taalgebruik en heerlijke schrijfstijl. In het begin lijkt het een ‘fijn’ verhaal te worden maar een bizarre wending volgt. Ik houd ervan.

‘Zoals het zou moeten zijn’ – Jolanda Zuydgeest
Bij dit verhaal geldt hetzelfde als bij het verhaal van José van Winden. Het geeft naar mijn idee te veel weg van Een gouden gezin, het boek dat eerder van haar hand verscheen. Hierdoor zou het mij tegen houden het boek op te pakken. Zuydgeest kan echter wel schrijven. Ze heeft een fijne manier van schrijven, een waarbij je eigenlijk sneller zou gaan lezen dan dat je kan. De dialogen in dit verhaal vond ik wel een beetje rommelig. Ik was daardoor soms een beetje de draad kwijt.

‘Grafplaneet’ – Johan Klein Haneveld
Dat Johan Klein Haneveld korte verhalen kan schrijven wist ik al door zijn eerdere bundel Conquistador. Hij timmert hard aan de weg als Prins van de science fiction. Ik zie hem nog wel eens King of SF worden. Heerlijk verhaal weer in een voor hem vertrouwd genre.

‘De gewapende pianist’ – Jeroen Kraakman
Een verhaal dat de werkelijkheid van de oorlogen in bijvoorbeeld Syrië, dichterbij brengt. Kraakman kende ik tot nu toe alleen va zijn gedichten (eerder verscheen de bundel: Als de dichter zingt). Zijn aanleg voor poëzie zie ik terug in dit verhaal. Poëtische zinnen en metaforen maken het geheel tot een prettig leesbaar verhaal.

‘Tess’ – Lieve van den Berg
Dit verhaal is zo realistisch dat het voor de lezer enorm dicht bij de werkelijkheid komt. Ik vermoed ook dat de auteur de onthulling dicht bij haarzelf heeft genomen en dat een groot gedeelte van dit verhaal ook echt gebeurd is.

‘Opbiechten’ – Esmeralda van Belle
Van Belle heeft met Opbiechten een heerlijk luchtig verhaal neergezet. Eerder schreef zij Ordo Entia en dit verhaal speelt zich af met aspecten uit dat boek. In tegenstelling tot wat ik net bij twee verhalen noemde dat het mij niet zou trekken naar het boek, trekt Opbiechten mij juist wel tot het boek. Ik ben nu erg nieuwsgierig geworden naar Ordo Entia.

‘Oppassen’ – Wibo Kosters
Een mooie afsluiter van deze bundel. Ook Wibo Kosters is dichter en ook bij hem merk je dit in zijn tekst. Poëtisch taalgebruik vinden we ook hier. Wel moest ik in dit verhaal erg zoeken naar het plot. Eigenlijk bleef dat de hele tijd iets te vaag.

De bundel
Al met al bevat Onthullingen dus een heel aantal mooie verhalen. Niet alles is zoals ik het graag zou hebben gezien, maar de meerderheid wel. Een goede bundel, met goede verhalen. 3 sterren.

Marc-Jan

Eerder verschenen op Perfecte Buren.