‘Onzichtbaar’

Woensdag, 12 december, 2018

Geschreven door: Edith Van Walsum
Artikel door: Perfecte Buren

Genre: Roman
Uitgeverij: LetterRijn
ISBN: 9789491875724
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 162
Verschijningsdatum: november 2018
Met grote dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het
recensie-exemplaar.
Inhoud
We volgen als
lezer twee naast elkaar wonende personages die elkaar door een ongeval
ontmoeten en zich met elkaar verbinden zonder dat ze qua leeftijd, geslacht of
achtergrond zaken gemeen hebben. Toch ontstaat er iets moois voor zowel
Hendrik, de aan alcohol verslaafde weduwnaar die vroeger journalist was en
Diane het tienermeisje die een slechte relatie heeft met haar ouders. Wat volgt
is een ontroerend verhaal.
Mijn mening
Het boek heeft
een opvallende omslag met de schaduw van een man en een kind. De omslag wint
aan schoonheid wanneer je het boek ook hebt gelezen. Het maakt dat je er op verschillende manieren naar leert kijken. Eenzaamheid
in al zijn triestheid wordt getoond vanuit twee totaal verschillende werelden.
De hoofdstukken wisselen van personage en dragen afwisselend de naam van
Hendrik en van Diane als titel. In de derde persoon wordt het verhaal
vervolgens verteld. Soms gaan we terug in de tijd en weer naar het heden maar
het blijft altijd gemakkelijk te volgen.
Onzichtbaar is
een goed gekozen woord als titel die past bij eenzaam zijn en voelen. En ieder
gaat op zoek naar troost en middelen om het gevoel van leegte het hoofd te
bieden. Overmatig drankgebruik en het vluchten in een schijnwerkelijkheid komen
in dit verhaal aan bod. Het fragment waarin Hendrik verslag doet van het
afscheid van zijn vrouw Marga staat voor mij symbool voor de schrijfstijl van
de auteur. Korte en langere zinnen wisselen elkaar af, geen woord teveel wordt
gebruikt om je diep in je binnenste te raken. Teksten met een melodie in C-mineur.
Het verhaal
vraagt om aandacht voor alle mensen die alleen zijn en niet in staat zijn om
hulp te vragen. Het leven weer van meerwaarde laten zijn, doordat je je erop
verheugt de ander weer te zien, is een prachtige conclusie die ervoor zorgt dat
de slachtofferrol of het vluchtgedrag wordt verlaten. En we gaan leven en doen.
Met en voor elkaar. Met een lach en een traan. Het boek gaat over leven en
overleven.
Eindoordeel
Soms kun je met
kleine dingen grote resultaten bereiken. Dat is in het geval van dit boek
uitstekend gelukt. Een klein boek heeft groots aandacht gevraagd voor het feit
dat veel mensen alleen zijn en zich eenzaam voelen. Een actueel en zorgelijk
thema binnen onze westerse maatschappij van individualisme, egoïsme en solisme
waarbinnen echt contact tussen mensen steeds zeldzamer is. Het boek bevat de
les dat wanneer je contact maakt met mensen in je omgeving, ook al zijn ze totaal verschillend, het de
eenzaamheid verdrijft en je niet langer onzichtbaar bent voor de mensen om je
heen.
Ik ben onder de
indruk en wil graag meer lezen van Edith van Walsum. De auteur heeft het talent
om weinig woorden te gebruiken om veel te zeggen. Ook wanneer het boek allang
uit is. Het boek krijgt van mij vier zichtbare schitterende sterren.
 
Peter van Bavel
– recensent De

Eerder verschenen op Perfecte Buren.

Schrijven Magazine