Roelant meets ... Era Richmen

Vrijdag, 10 juni, 2022

Geschreven door: Era Richmen
Artikel door: Roelant De By

 

Era Richmen (pseudoniem van Eric Bakker) heeft net zijn vierde thriller geschreven, De Paarse Engel. Een heerlijke actiethriller met als hoofdpersoon de geheim agent Jim Matteos, net als in zijn vorige boek, De Saraceense Samenzwering. Voor ons gesprek hebben we afgesproken bij de auteur thuis in een klein dorpje in Noord Holland. Onopvallend van buiten (ik was er al drie keer langs gereden), maar schitterend van binnen, vol kleine details.

Roelant: ‘Wat een prachtig huis heb je, Eric. Ik zie wel meteen dat hier geen kinderen wonen. Alles is smetteloos schoon en opgeruimd.’

Eric: ‘Klopt, mijn vrouw en ik wonen hier met z’n tweeën, we hebben geen kinderen. We hebben dit huis zelf laten bouwen volgens onze eigen wensen. Het was een nieuw wijkje hier waar twee kavels waren waarop je naar eigen inzicht mocht bouwen.’

Wordt Vervolgd

Roelant: ‘Dat zie je er meteen vanaf. De liefde voor kleine details is overduidelijk. De bewerkte deuren, het geslepen glas, de deurklinken, alles is prachtig. En dan die porch bij de openslaande deuren die over de omheinde achtertuin uitkijkt. Opvallend bij je boekpresentatie is dat je vooraf al toezegt dat je al jouw royalty’s aan een goed doel zal schenken.’

Eric: ‘Ik heb het zelf goed genoeg, ik heb het niet nodig. Weet je, het is misschien een beetje een laffe manier om iets terug te doen aan de maatschappij. Laf, omdat ik nou niet zo’n type ben om wat te doen in het vrijwilligerswerk. Dus ik dacht als ik mijn creativiteit kan inzetten met iets wat ik leuk vind, dan kan ik een beetje bijdragen aan het welzijn van anderen.’

 width=

Roelant: ‘Heb je altijd al willen schrijven?’

Eric: ‘Ik liep al jarenlang rond met het idee in mijn hoofd dat ik ooit een boek zou willen schrijven. Dat zit misschien al dertig jaar in mijn hoofd. Op een gegeven moment, zo’n twaalf, dertien jaar geleden, werden mijn broer en mijn schoonvader geconfronteerd met kanker. Dat was voor mij wel zo’n moment dat ik dacht dat ik altijd wel kon blijven dromen, maar ik besefte dat ik er wat mee moest doen. Toen ben ik out-of-the-blue begonnen met schrijven. ‘

Roelant: ‘Meteen al als duo met Herman?’

Eric: ‘Ja. Tijdens mijn MBA studie was Herman een collega van me. Ik vroeg hem toen of hij mijn dissertatie mee wilde lezen. Dat vond ik saai, taaie kost en nauwelijks leesbaar. Maar ja, wie doet daar later nog wat mee? Kort daarna bij een wijntje spraken we met elkaar over schrijven dat ik nu wel toe was om iets leuks te gaan schrijven, een thriller bijvoorbeeld, in plaats van dat saaie gedoe. Ik had al een synopsis klaar liggen. Dat idee sprak hem aan en dat zijn we samen gaan uitwerken.’

Roelant: ‘De eerste drie boeken hebben jullie met z’n tweeën geschreven. Hoe verliep die samenwerking? Schreven jullie om beurten een hoofdstuk?’

Eric: ‘Dat heeft zich wel ontwikkeld. We hadden natuurlijk geen ervaring met het schrijven van een boek, en helemaal niet met z’n tweeën. We hadden samen de verhaallijn uitgewerkt en vervolgens zijn we gaan schrijven. En wat ik daarvan geleerd heb is dat ik het, nu ik alleen schrijf, heel anders doe. Ik ben vrij gestructureerd en heb ook een vaste structuur nodig om bij te werken. Herman was meer het type dat hij opeens een idee kreeg en meteen een hoofdstuk schreef. Ook al was dat al hoofdstuk 54. Later zien we wel hoe we dat aan elkaar plakken, zei hij dan. Het gaat niet om goed of fout zo’n aanpak, het is gewoon verschillend. Dat had tot gevolg dat we vrij veel moesten omgooien in ons verhaal om het goed congruent te laten zijn. Dat proces hebben we bij het tweede boek doorgetrokken. Pas bij het derde boek heb ik er meer structuur vooraf in aangebracht om een betere leidraad te hebben. De verhalen zijn best complex met veel personages en dan moet je goed opletten dat het op elkaar aansluit. Gedurende boek drie had Herman minder tijd hetgeen mij ook de ruimte gaf om het meer op mijn eigen manier te doen. Dat was ook wel de aanleiding dat we uit elkaar zijn gegaan. Ik was al begonnen met het vierde boek, De Paarse Engel, en Herman zat nog in de fase van te weinig tijd en minder belangstelling. Toen hebben we besloten dat ik alleen door zou gaan. De naam Era Richmen heb ik gehouden, omdat een aantal personages terugkomen. En Herman vond dat prima. Met zijn tweeën schrijven heeft zeker zijn voordelen: je kunt met elkaar sparren en je corrigeert elkaar. Maar omdat ik me ook wilde ontwikkelen heb ik een schrijfcoach ingehuurd, die nu voor mij de functie van klankbord heeft ingenomen. Het gaat er gewoon om dat je het beste product op dat moment kunt afleveren. Ik lees soms een hoofdstuk wel honderd keer door. Nu is het perfect denk ik dan. Maar dan kijkt mijn schrijfcoach ernaar en komen er toch nog wat opmerkingen waarvan ik denk, ja hoe heb ik dat over het hoofd kunnen zien?’

 width=

Roelant: ‘Dat is logisch. Je zit er gewoon te dicht bovenop. Dat is normaal. Heb je wel genoeg tijd om te schrijven?’

Eric: ‘Zeker. Sinds januari dit jaar heb ik het meerderheidsbelang van mijn bedrijf verkocht en werk ik nu maar twee dagen per week. Ik wilde meer tijd aan mijn passie schrijven kunnen besteden.’

Roelant: ‘Wat voor een bedrijf heb je?’

Eric: ‘Een vastgoed management organisatie. Wij beheren gebouwen namens de eigenaar. We staan dus tussen de eigenaar en de gebruiker van het vastgoed in. En dan voornamelijk commercieel vastgoed, dat wil zeggen alles behalve woningen.’

Roelant: ‘In deze tijd van thuiswerken lijkt me de vraag naar kantoorpanden afnemen, klopt dat?’

Eric: ‘In het begin was dat wel een beetje, maar nu zijn die geluiden al aan het verstommen. De mens is een sociaal dier. Dat thuiswerken zie ik in de toekomst maar één of twee dagen per week gebeuren, de rest willen de mensen naar kantoor komen. Ik zie dat zelf ook in mijn eigen organisatie. We zijn een middelgroot bedrijf, we werken met een man of vijftig, en de roep om weer op kantoor te komen werken werd na corona al snel groter. Aan de keukentafel werken te midden van de rest van het gezin is geen ideale situatie natuurlijk.’

Roelant: ‘Waar kom je vandaan?’

Eric: ‘Ik ben geboren in Amsterdam. Na een jaar of drie zijn we naar Badhoevedorp [klein dorpje onder de rook van Amsterdam] verhuisd waar ik op school heb gezeten. Na het gymnasium ben ik meteen begonnen met werken. Mijn vader werkte in het vastgoed en dat wilde ik ook. Een specifieke dagopleiding was daar toen nog niet voor. Pas later heb ik in de avonduren allerlei vakdiploma’s gehaald. En vervolgens ook een managementstudie bij Nyenrode gedaan. Twaalf jaar geleden heb ik ook mijn MBA gehaald. Ik ben dus een beetje selfmade aan de gang gegaan en heb de kennis in de avonduren erbij gespijkerd.’

Roelant: ‘Drugs spelen een belangrijke rol in jouw boek. Jouw hoofdpersoon, Jim, was er aan verslaafd, de computernerd Tess raakt verslaafd. Je laat iemand in jouw boek opperen dat de harddrugs maar vrijgegeven moeten worden. Hoe zie je dat zelf?’’

Eric: ‘Ik zou daar geen voorstander van zijn. Ik ben absoluut tegen drugs. Ik denk dat dat gewoon levens sloopt. Ik snap dat als je een verslaving hebt het dan lastig is om daarmee om te gaan. Maar om iedereen gratis heroïne te geven om van de georganiseerde misdaad af te komen, lijkt me niet het goede plan. Ik denk dat het ten eerste voor de gebruiker niet goed is, je blijft in die verslaving hangen. En om het te doen om de maatschappij een stukje rust te geven, dat zou ik ook niet een goed uitgangspunt vinden. Maar al die elkaar tegensprekende rapporten die er verschijnen over dit onderwerp… Laat staan het fake news. [aarzelend] Het is heel lastig om er een zuivere discussie over te voeren.

Roelant: ‘Een aan drugs verslaafde held die probeert af te kicken is hoe dan ook een bijzondere hoofdpersoon.’

Eric: ‘Ik ben geen drugs gebruiker, maar ik kan me voorstellen dat het, in dat keiharde milieu waar Jim zich begeeft, hem net even dat stukje alertheid geeft en meedogenloosheid wat hij nodig heeft om op de been te blijven. Het is een uitputtingsslag waar Jim zich in begeeft.’

 width=

Roelant: ‘Je schrijft letterlijk over Jim in jouw boek, ik citeer: “Zelf dankte hij zijn leven aan het witte poeder, omdat het hem tijdens zijn missies zijn hoofd alert hield op momenten dat het nodig was.” Dat is bijna reclame voor drugs.’

Eric: ‘Nou, dat weet ik niet. Ik denk dat de keerzijde ook duidelijk geschetst wordt. Het is gewoon dodelijk, in vele opzichten.’

Roelant: ‘Nadat Jim onder invloed van drugs naar bed gaat met Michaëla, een van de bad-guys, vraagt hij bij zichzelf af of het de drugs waren die de wellustige driften bij hem naar boven hadden gehaald. Ik citeer: “Gingen mensen zich anders gedragen omdat ze onder invloed waren of kwam juist dan hun ware aard naar boven?”’

Eric: ‘Het antwoord op die vraag weet ik zelf ook niet. Maar ik vond het interessant om daar even bij stil te staan. Daarnaast vind ik het in de huidige wereld steeds lastiger worden om vast te stellen wat waar is en wat niet. Dat heeft tot gevolg dat ik ook niet duidelijk partij wil kiezen voor één groepering of land. Als geheim agent doet Jim allerlei dingen die verboden zijn. Maar dat doet hij vanuit zijn eigen blik op de wereld. Ik wil in mijn boeken zeker niet oproepen dat ik pro of contra iets ben. Maar ik wil me wel dingen afvragen.’

Roelant: ‘Je geeft in ieder geval aan jouw personages een duidelijk motief en een reden waarom ze handelen zoals ze doen. Bij jouw vorige boek, De Saraceense Samenzwering, moest ik heel erg aan James Bond denken, terwijl bij deze nieuwste, De Paarse Engel, veel meer Jason Bourne, uit The Bourne Identity van Robert Ludlum, in mijn gedachten komt.’

Eric: ‘Dat beschouw ik sowieso als een compliment, want dat is het boek waar het allemaal mee begonnen is voor mijzelf. Ik heb geprobeerd om na De Saraceense Samenzwering in de persoon Jim wat meer diepgang te brengen, wat meer ontwikkeling in zijn personage. Dat wil ik ook doortrekken naar een volgend boek. Dat is een voordeel als je een reeks schrijft met hetzelfde personage.’

 width=

Dat is weer iets om naar uit te kijken. Dank je wel, Eric, voor dit interessante gesprek.

Roelant
Perfecte Buren

 

 

Eerder verschenen op Perfecte Buren.