Roelant meets.... Jet van Vuuren

Woensdag, 13 maart, 2019

Geschreven door: Jet van Vuuren
Artikel door: Roelant De By







Er
zijn van die interviews waar de ondervraagde meer vragen stelt dan de
interviewer. Bij het terugluisteren van de tekst hoor ik een levendig gesprek
waar er van alles besproken wordt door beide partijen. Jet van Vuuren, die net
haar twaalfde thriller heeft afgeleverd, is een heerlijke gesprekspartner. Tussendoor
kan ik af en toe een (weder) vraag stellen.
Jet:
‘Je hoort vaker dat mannen in een dal terecht komen na een scheiding en dat
vrouwen eerder flexibeler zijn.’
Roelant:
‘Ik denk dat vrouwen meer met hun kinderen bezig zijn. Die hebben ze terwijl
die man een beetje aan de zijlijn zit en eens in de twee weken mag komen
opdraven. Die zit elke avond in z’n eentje. Mannen kunnen sowieso minder goed
alleen zijn dan vrouwen denk ik. Vrouwen zijn niet alleen; die hebben die
kinderen. Heb jij nooit kinderen gewild?’
Jet:
‘Ja, wel gewild, maar het is niet gebeurd. Ik kwam mijn huidige man pas rond
mijn 37e tegen en hij en ik hebben er geen ‘werk’ van gemaakt toen
het niet meer vanzelf ging. Aan de ene kant vond ik dat jammer, aan de andere
kant heeft het me ook veel vrijheid gegeven om me te ontwikkelen tot wat ik nu ben.
Ik
ben nu in de leeftijdsfase dat vriendinnen van mij oma worden. Enig natuurlijk,
maar als dat mij zou zijn overkomen, had ik nooit zo’n boeken productie gehad. Zo
heeft elk nadeel zijn voordeel. Ik ben ook best een Einzelgänger. Ik vind het
heerlijk om alleen te zijn. Om te tekenen, te schilderen, te schrijven. Kijk
maar om je heen; je zit hier echt in een meisjeskamer.’



Jet
heeft mij uitgenodigd in haar schrijvers chalet, ergens op de Veluwe, midden in
de bossen. Het is een compleet (vakantie)huisje, prachtig afgeschermd van
andere mensen. Ideaal om je af te zonderen en ongehinderd aan je boek te
schrijven. Tussendoor lekker wandelen met de hond. De inrichting is typisch
vrouwelijk; pasteltinten, (ansicht)kaartjes en overal kleine schattige
dingetjes. Waarom Jet zoveel belang hecht aan een plekje voor zichzelf blijkt
uit het vervolg van ons gesprek.
Jet:
‘Als kind heb ik nooit een eigen kamer gehad. Ik ben enig kind en sliep tot
mijn negende bij mijn ouders op hun kamer. Nu heb ik dat wel: dat kamertje dat
ik vroeger nooit heb gehad. Dat is heerlijk! Lekker mijn eigen muziek, mijn
eigen indeling en mijn eigen fantasiewereld. In de zomer zit ik hier lekker in
het zonnetje, in alle rust. In dat opzicht mis ik die kinderen niet. Gelukkig
heb ik een heleboel vriendinnen en vrienden.’
‘Mijn
jeugd is in bepaald opzicht nogal droevig geweest. Mijn vader was ziek en we
hadden steun, zoals dat vroeger heette. Dat betekende dat je arm was. Naar een
goede school gaan en leren vond mijn vader niet belangrijk voor mij. Ik was een
meisje en ging wel trouwen. Dus in plaats van het gymnasium stuurde hij me naar
de huishoudschool. Dat is een groot trauma geweest in mijn hele leven. Ik was
clever en wou graag leren, maar dat mocht niet. Toen ik 15 werd kwam er iemand
van school thuis om met mijn vader te praten. Ik zou kunnen doorleren en dan
naar de kunstacademie kunnen volgens die docent. Maar mijn vader wilde daar
niets van weten. Hij had voor mij een baantje gevonden in een winkel, het geld dat
ik daar verdiende ging rechtstreeks naar hem. Als ik daar iets over probeerde
te zeggen, werd hij kwaad. Hij had al die jaren voor mij gezorgd, ik moest nu
mijn steentje bijdragen in ons gezin. Ik was vijftien, werkte 40 uur per week
in een kledingzaak en was nog leerplichtig. Als de inspectie langs kwam, moest
ik me gauw verbergen in een pashokje.
In
diezelfde tijd ging ik op dansles, daar kwam ik een aardige jongen tegen en
niet veel later trouwde ik met hem. We waren meer broer en zus voor elkaar dan
lovers. Maar voor mij was het de enige oplossing om het ouderlijk huis te ontvluchten.
Toen
ik een jaar of vier-vijfentwintig was ontmoette ik een jongen die jaren jonger
was en met wie ik een klik kreeg. Samen naar de film “Les Uns et les Autres”.
Dat was in die tijd. De bolero! Dat was een en al romantiek. Ik werd voor het
eerst écht verliefd en het werd de aanleiding om weg te gaan bij mijn man.
Mijn
vader was furieus dat ik wilde gaan scheiden. Het hoorde niet en het was slecht
wat ik deed, ik heb mijn vader toen jaren niet meer gezien of gesproken. Mijn moeder
vond het vreselijk, maar kon niet tegen mijn vader op. Ik was alleen en stond
op straat. Ik had niets, logeerde bij vrienden, maar ik was wel vrij. Met die
nieuwe jongen was het snel uit, ik zal zo’n jaar of 25 geweest zijn toen.
Ik
verhuisde kort daarop naar Amsterdam, vond daar een baan in het boekenvak en in
al die jaren daarna ging ik naast mijn werk naar de avondschool. Leren en heel
veel lezen om al die achterstand in te halen. En dat alles in het geheim!
Verschrikkelijk moeilijk en zwaar.
Een
tijd lang wou ik geen nieuwe, vaste relatie. Ik had toen een geweldige tijd in
Amsterdam. Leuk werk, leuke mannen! En altijd maar leren… En toen ontmoette ik mijn
huidige man. Intellectueel, afgestudeerd in heel veel studies. We werkten beide
bij een boekhandel.
Heel
veel mensen die mij niet kennen, denken dat ik een zondagskind ben. Het grote
voordeel van zo’n jeugd is dat het je wel enorme veerkracht en
doorzettingsvermogen geeft. Dat komt me bij mijn schrijven goed van pas.’
Roelant:
‘Nu begin ik beter te begrijpen waarom jij in een eerder interview hebt gezegd
dat je het ouder worden heerlijk vindt. Nu kun je je eigen dingen doen, je
eigen beslissingen maken en verlang je niet terug naar die jeugd.’
Jet:
‘Ik heb gewoon het gevoel dat mijn leven pas begonnen is op mijn 25-ste. Ik
merk bij mijzelf als ik met mensen ergens over praat dat ik dan zeg: en toen
was ik 25. Misschien was ik wel 28 of 32 maar dat was het keerpunt in mijn
leven. Het punt waarop ik mijn vrijheid kreeg. Mijn leven begon en ik had een
vrije keus. Geen mannen die bepaalden wat ik moest doen.’
Roelant:
‘Gelukkig draaide dat jouw manbeeld wel om na die dramatische tijd. Als je
daarin was blijven hangen, was jouw idee over mannen wel erg negatief geweest.
In jouw boeken komen mannen er nog steeds niet zo goed af bedenk ik me nu. De corpsballen
in Liegbeest zijn ongelooflijke
kwallen.’
Jet:
‘Voor mijn verhalen neem ik altijd iets uit de actualiteit. Dus pas geleden had
je die studenten ontgroening in Groningen waar dat niet goed afliep. Stonden de
kranten vol van. En toen was ik al met dit verhaal bezig. Het nieuws
ondersteunt mijn verhaal. Qua research heb ik heel veel mannenbladen gelezen,
heb me verdiept in de manier waarop mannen in groepen met elkaar omgaan. Dat is
zo anders dan bij vrouwen.’



Roelant:
‘Je houdt dat ook prachtig vol hoe die mannen met elkaar praten, hoe ze elkaar
aanspreken.’
Jet:
‘Alleen zijn het stuk voor stuk zielige figuren, maar samen als groep voelen ze
zich heel wat.’
Roelant:
‘En ze wapperen met hun geld om hun wansmaak te compenseren. Die schoonmaakster
en die secretaresse betalen ze goed, maar dan moeten die niet zeuren. Ook de
manier waarop die mannen naar vrouwen kijken en ze louter beschouwen als
lustobject en stoeipoes is veelzeggend. Ik moet meteen denken aan films als “La
Grande Bouffe”. Dat hedonisme van die mannen is hetzelfde.’
Jet:
‘Ondertussen ben ik al bezig met een nieuw boek. Dat speelt zich af onder meer
op een vakantiepark in Drente waar in de buurt ooit een moord is gepleegd op
een scoutingmeisje. De dader is nooit gepakt. Is er net in het nieuws een
verhaal gekomen dat daar precies over gaat. Ik word ingehaald door de
actualiteit. Voor een thrillerschrijver heerlijk om te wroeten in geheime,
obscure verstopplaatsen.’
Dank
je wel Jet voor dit gezellige en uiterst openhartige interview.
Roelant
de By – vliegende reporter van De Perfecte Buren.




Lees HIER de recensie van ‘De minnaar’ 
Lees HIER de recensie van ‘Het Chateau’ 
Lees HIER de recensie van ‘De Oppas’ 
Lees HIER de recensie van ‘Papadag’ 
Lees HIER de recensie van ‘Bed & Breakfast’

Hereditas Nexus

Eerder verschenen op Perfecte Buren.


Laat hier je reactie achter:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Alleen inhoudelijke reacties die gaan over het besproken boek en/of de recensie worden geplaatst.