Schoonheid macht liefde

Dinsdag, 19 juli, 2022

Geschreven door: Sharon Gesthuizen
Artikel door: Adrianus Koster

Politiek bedrijven onder de knoet van Jan Marijnissen

Politieke autobiografie van een bevlogen volksvertegenwoordiger, die net niet vermalen werd door de Stalinistische praktijken van de SP-partijleiding.

[Recensie] Je bent een jonge, creatieve vrouw met politieke idealen. Je meldt je aan bij de Socialistische Partij omdat je denkt je daar politiek thuis te voelen. Je gaat je voor de partij inzetten en belandt vrij snel in de gemeenteraad van Haarlem. Je inzet en je capaciteiten worden niet onopgemerkt en je belandt in 2006 in de Tweede Kamer.

Dat overkwam Sharon Maria Jacoba Gerarda Gesthuizen (1976). In 2017 verliet ze de Tweede Kamer en kort daarna werd ze voorzitter van de Branchevereniging Maatschappelijke Kinderopvang. In dit boek doet ze openhartig verslag over haar leven, waarbij de nadruk valt op de politiek. En dat is ook wel te begrijpen, want tijdens haar Kamerlidmaatschap leefde ze vrijwel uitsluitend voor de politiek. Het kostte haar minstens twee relaties en een forse burn-out.

Kadaverdiscipline
Gesthuizen kwam terecht in een fractie die werd gedomineerd door fractievoorzitter Jan Marijnissen en zijn rechterhand, de humorloze workaholic Agnes Kant. Op enkele senioren na hadden de meeste fractielezen niets in te brengen en dienden als klap- en stemvee. De SP was een soort sekte in de Tweede Kamer met zowel extern als intern harde omgangsvormen. Vriendschappelijke contacten met leden van andere fracties werden niet aangemoedigd. Het raakte haar toen collega’s van de PvdA en de SGP tijdens haar ziekte een blijk van medeleven stuurden.

Nederlandse Natuurkundige Vereniging

Voordat ze Kamerlid werd combineerde Sharon het raadswerk met het persoonlijk assistentschap van Agnes Kant. Nadat Gesthuizens beëdiging had Kant geen enkele haast om een nieuwe ‘lijfeigene’ te zoeken. Ze weet Sharon zelfs op de dag van haar feestelijke installatie zo af te bekken dat ze in tranen uitbarst. Ook als ze ziek thuis is blijft Kant bellen.

Het Kamerwerk zelf geeft Gesthuizen veel voldoening. Alleen is er nogal eens discrepantie tussen wat zijzelf belangrijk vindt en hoe de partijtop erover denkt. Marijnissen hanteert bij voorkeur de stok en een enkele keer de wortel. 

“Wanneer ik klaar ben met mijn eerste termijn en weer in de bankjes heb plaatsgenomen, komt Jan opeens de plenaire zaal binnen. Hij gaat naast me zitten en kijkt me lachend aan. ‘Je bent goed bezig, hoorde ik. Je hebt het geweldig gedaan.’ Ik kijk verbaasd naar hem. Hij ziet mijn ongeloof. ‘ze kwamen me vertellen dat je het zo goed deed’, zegt hij. ‘Dus ga zo door.’ Voor ik weet wat ik moet terugzeggen is hij alweer vertrokken.”

Nadat Jan Marijnissen is afgetreden blijft hij in de Kamer en trekt hij nog steeds aan de touwtjes. Onder zijn opvolgster Agnes Kant verandert er wezenlijk niets aan de sfeer in de fractie. Pas als Kant politiek is mislukt en Emile Roemer het stokje overneemt veranderen er dingen. Roemer vertrouwt veel meer op de fractiespecialisten. “Minder centralisme. Alsof er een raam wordt opeengezet in de fractie. Er waait een frisse wind naar binnen. Zuurstof…We mogen los, gaan met die handel!”

Geen kans
Het moet nog blijken of de openheid onder Roemer blijvend zal zijn nu blijkt dat ‘Oom’ Emile uiteindelijk slechts de zetel warm mocht houden voor de dochter van Marijnissen. Het afscheid van de laatste als partijvoorzitter leidde tot Stalinistisch geregisseerde opvolging, waarbij Gesthuizen als kandidaat geen reële kans kreeg.

Ondanks alles heeft Sharon politiek het nodige voor elkaar gekregen. Ze streed onder meer voor de postbodes en voor het MKB. Ze had meer succes kunnen hebben als de partijleiding haar niet had dwarsgezeten. U leest er ‘alles’ over in dit boek.

Het is de tragiek van Sharon Gesthuizen dat ze qua denkbeelden prima paste binnen de SP, maar dat de mentaliteit van de partijleiding haar continu frustreerde, waardoor ze haar zeker aanwezige potentie en engagement minder waar kon maken. Niet alleen een persoonlijk drama, maar eigenlijk ook heel jammer voor haar partij.

Een goedgeschreven, openhartig en onthullend boek.

Eerder verschenen op LeesKost