‘Thuis in het Kunstcafé’

Dinsdag, 22 juni, 2021

Geschreven door: Onbekend
Artikel door: Perfecte Buren

Flora Bexton (30) is oorspronkelijk kapster, maar heeft haar biezen gepakt nadat haar baas MeToo-neigingen had. Wanneer ze dan dezelfde dag haar vriend Spence betrapt met een ander, twijfelt ze geen moment en gaat op zijn motor naar Sea-Spray Cottage in Gower (Wales) waar ze vroeger heerlijke tijden heeft gehad. Ze had van te voren niet kunnen bedenken dat haar verjaardagsweekend zo in het water zou vallen.

Jake (31) is opgegroeid met zijn opa en oma in Wales. Ze runnen daar een hotel. Hij is zelf strandwacht van beroep en zojuist teruggekomen uit Australië. Zijn vriendin ging plotsklaps op toertocht en zodoende werd Jake alleen achtergelaten waardoor hij besloot terug te keren naar zijn geboorteplaats.

Wanneer Flora en Jake elkaar treffen, heeft ze het gevoel dat ze hem kent. Steeds vaker kruisen hun wegen. Zeker wanneer Flora’s vader haar de opdracht geeft om een kijkje te gaan nemen in Hotel Y Ddraig. Zal dit hun leven verbinden of hen juist verblinden?

Thuis in het Kunstcafé is het derde deel van de serie over het Kunstcafé. Dit deel is prima los te lezen van de overige om het te begrijpen. Sue McDonagh heeft een vlotte schrijfstijl en weet precies hoe ze de lezer meeneemt in het verhaal. Een fijn verhaal waar je echt een vakantiegevoel van krijgt. Helaas heb ik me wel enigszins gestoord aan verschillende schrijffouten die door heel het boek voorkomen.

TijdvoorTijdschriften

Vrijwel meteen wordt het Kunstcafé geïntroduceerd in het verhaal waardoor je gelijk een vakantiegevoel ervaart als lezer. Dit wordt nog versterkt doordat de auteur gedetailleerd de omgeving omschrijft met het heerlijk uitzicht op het strand, de zee, de geluiden van de wind, golven en vogels. Tevens omschrijft ze de geur van gemalen koffiebonen en de aroma’s van cake waardoor je begrijpt dat de hoofdpersonen de fijne ambiance van het Kunstcafé erg waarderen. Hoewel de schrijfster deze prettige beschrijving van de omgeving en sfeer geeft, is het niet tot het overdrevene genoemd. Hier is een prima balans in te vinden, zodat je ook nog met je eigen gedachten een beeld kan vormen.

Op een originele wijze weet de schrijfster het verleden van de hoofdpersonages in te vullen. Ze voegt belevenissen uit het verleden toe in het verhaal dat nu plaatsvindt. Zo kom je dingen die vroeger speelden te weten, zonder dat je terug in de tijd gaat.

Helaas zorgt dit soms ook voor verwarring. Regelmatig gaan Flora’s gedachten terug naar het verleden, maar daarin is geen duidelijk onderscheid met het verhaal dat zich nu afspeelt, waardoor je even hapert met lezen, omdat je dat eerst niet door hebt.

Als lezer kun je meegenieten van de heerlijke plagerijtjes tussen de hoofdpersonen, de feestjes op het strand en de gezellige sfeer in het Kunstcafé. Het zijn stuk voor stuk prettige belevenissen waar je bij weg kunt dromen, maar het verhaal heeft niet heel veel diepgang. Toch zijn er ook genoeg spannende momenten waardoor je niet kunt stoppen met lezen. Wanneer Jake en Flora zich op het water bevinden en de golven wel erg hoog zijn, zit je op het puntje van je stoel. Dit geldt ook voor de ontdekking die Flora doet wanneer er twee mannen iets verhandelen op het parkeerterrein. Bijna aan het einde van het boek weet je pas wat hier gaande is en zal je als lezer moeten wachten op deze ontknoping.

De auteur omschrijft diverse relaties in het boek zoals samengestelde gezinnen en hun band onderling, jaloezie en pesterijen tussen (half)zussen, maar ook zeker warme vriendschappen en opbloeiende liefde. Helaas kun je de emoties die onderling spelen niet echt voelen, terwijl de auteur deze wel omschrijft. Je weet als lezer eigenlijk al wel hoe het gaat lopen waardoor het niet echt verrassend is. Dit prettige, amusante boek krijgt van mij 3,5 ster!

Sonja

Eerder verschenen op Perfecte Buren.