Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

Nieuws

Gedenksteen voor Willem Frederik Hermans

Gedenksteen voor Willem Frederik Hermans


In 1986 verklaarde het Amsterdamse stadsbestuur Willem Frederik Hermans tot persona non grata omdat Hermans drie jaar eerder in Zuid-Afrika was geweest waar toen nog apartheid heerste. Nu, 35 jaar later, krijgt Hermans een gedenksteen in de Nieuwe Kerk te Amsterdam. 

De steen zal worden onthuld op dinsdag 31 augustus 2021, en luidt daarmee de start van het Willem Frederik Hermans jubileumjaar in, dat loopt van 31 augustus 2021 tot 1 september 2022. 31 augustus is de 100ste geboortedag van de schrijver. 

De steen zal worden onthuld door burgemeester van Amsterdam Femke Halsema, oud-premier van België en Europarlementariër Guy Verhofstadt en de familie Hermans. Onder de aanwezigen zullen Hermans’ uitgeverijen zijn, De Bezige Bij en Van Oorschot, het Huygens Instituut voor de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen en het Willem Frederik Hermans instituut. Piet Schreuders ontwierp de steen. 

De relatie tussen de hoofdstad en Hermans is altijd wat moeizaam geweest. Hermans groeide er op en studeerde er, maar had er niet de makkelijkste tijd: tijdens zijn middelbare schooltijd werd hij gepest als jongen uit een arbeidersgezin op een vooraanstaande school en tijdens zijn studententijd was het oorlog. Later verhuisde hij dan ook weg uit de stad naar andere plekken in Nederland en daarna naar Parijs en Brussel. 

Toch speelt de stad ook een grote rol in Hermans boeken. Juist omdat hij er tijdens de oorlog verbleef, kon hij de stad in zijn boeken tot in detail bespreken zoals De tranen der acacia’s, Ik heb altijd gelijk, De donkere kamer van Damocles en In de mist van het schimmenrijk

De gedenksteen voor W.F. Hermans komt te liggen in een kerk waar al tal van andere bekende en minder bekende schrijvers begraven liggen of worden herdacht met een steen. Zo liggen er de graven Joost van den Vondel, P.C. Hooft, Hella S. Haasse en Johan Huizinga. Sinds 2020 ligt er ook een gedenksteen voor Multatuli. 

Wie meer wil weten over de schrijver in relatie tot Amsterdam, kan via deze link een uitgebreid artikel lezen op het geschiedenistijdschrift Ons Amsterdam

-- 

Richtje Scholtmeijer

Anne Rube wordt de nieuwe voorzitter van de Schrijverscentrale

Anne Rube wordt de nieuwe voorzitter van de Schrijverscentrale


De Schrijverscentrale is een organisatie die adviseert en bemiddelt bij schrijversbezoeken in heel Nederland. Ze organiseren jaarlijks ongeveer 4500 activiteiten waarbij een schrijver in bibliotheken, boekhandels en op scholen en festivals vertelt over wat hij of zij doet. Op die manier maken ze literatuur breed zichtbaar en stimuleren ze het lezen. De Schrijverscentrale bereikt jaarlijks zo’n 400.000 lezers, waarvan 260.000 kinderen en jongeren. Vrijwel alle Nederlandse auteurs en illustratoren zijn aangesloten bij de Schrijverscentrale. 

Sinds 2015 was Nelleke Noordervliet voorzitter van de Schrijverscentrale. Noordervliet is schrijver en werkte onder andere voor de Volkskrant, het Historisch Nieuwsblad, Trouw en het radioprogramma OVT. Voor haar boeken kreeg ze de Multatuliprijs en de Constantijn Huygens-prijs. Noordervliet draagt nu het stokje over aan Anne Rube. Rube was interim-voorzitter van de Vereniging Openbare Bibliotheken, directeur-bestuurder bij Problibio, de provinciale ondersteuningsinstelling voor bibliotheken in Noord- en Zuid-Holland, uitgever bij Wolters-Noordhoff, directeur-uitgever bij Thieme-Meulenhoff en directeur van J.M. Meulenhoff. 

Rube zegt over haar nieuwe baan: “Het is een uitdaging om zo’n gewaardeerde en gelauwerde auteur als voorzitter op te volgen, maar ik voel me vereerd en ga me graag inzetten voor deze professionele organisatie waarbij vrijwel alle Nederlandse auteurs en illustratoren zijn aangesloten. Door jaarlijks zo’n 4.500 ontmoetingen tussen de schrijvers en hun lezers te regelen voor boekhandels, scholen en bibliotheken, maakt De Schrijverscentrale literatuur breed zichtbaar en stimuleert ze het lezen. Ik zie ernaar uit om samen de nieuwe plannen die er liggen vorm te gaan geven.” 

--

Richtje Scholtmeijer

De Longlist van de Libris Geschiedenis Prijs 2021

De Longlist van de Libris Geschiedenis Prijs 2021


Zaterdag 3 juli is in Trouw de longlist van de Libris Geschiedenis Prijs 2021 bekendgemaakt. Op de Longlist staan de volgende boeken: 

De Libris Geschiedenis Prijs wordt ieder jaar in oktober, de maand van de geschiedenis, uitgereikt aan een historisch boek dat een breed publiek aanspreekt. De prijs is een initiatief van Historisch Nieuwsblad, Libris, Nederlands Openluchtmuseum, Rijksmuseum Amsterdam, Trouw en VPRO. De boeken op de longlist moeten prettig leesbaar zijn en voortkomen uit historisch onderzoek. De uiteindelijke winnaar van de prijs krijgt € 20.000. 

Op de longlist staat een selectie van de tien beste boeken uit alle boeken die aangedragen zijn voor de prijs. Op 12 september maakt de jury de shortlist bekend en op 31 oktober maakt de jury bekend wie de winnaar is. 

De jury van de Libris Geschiedenis Prijs bestaat dit jaar uit Khadija Arib, lid van de Tweede Kamer (voorzitter), Karin van den Born, eindredacteur NTR-televisie; Mineke Bosch, hoogleraar Moderne Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen; Maria Holtrop, conservator Geschiedenis bij het Rijksmuseum; Annemarie Lavèn, hoofdredacteur van Historisch Nieuwsblad; Nelleke Noordervliet, schrijfster, verbonden aan Trouw; Maarten Prak, hoogleraar Economische en Sociale Geschiedenis aan de Universiteit Utrecht; Hubert Slings, wetenschappelijk medewerker bij het Nederlands Openluchtmuseum.

In voorgaande jaren wonnen het boek Liever dier dan mens van Pieter van Os, Dichter in de Jungle van Roelof van Gelder en Nobel streven van Frits van Oostrom de Libris Geschiedenis Prijs. 

--

Richtje Scholtmeijer

Bazarow Magazine

Ontvang ons magazine in je mailbox.


Je aanmelding kon niet opgeslagen worden, probeer het opnieuw.
Je aanmelding was succesvol.
Uit de hoek 22: Een tragedie van goede bedoelingen

Uit de hoek 22: Een tragedie van goede bedoelingen


Ik ga er maandag naar toe, met vrouw en kinderen. Naar Quo vadis, Aida, de film over de val en het bloedbad van Srebrenica dat zich afspeelde van 11 tot en met 13 juli 1995. Waarna het stil werd. Onaangenaam stil.

Mijn jongste, een voormalig gymnasiast en eerstejaarsstudent biologie weet niet wat zich ruim 25 jaar geleden in Srebrenica heeft afgespeeld. Een gebrek in zijn opvoeding, zeker. Ter verdediging: hij heeft zulke dingen ook nooit willen weten: ‘Boeiûh!’ Trouwens, ik zag een paar weken geleden in de bioscoop De slag om de Schelde en ik moet toegeven dat ik daar zelf maar bar weinig van af wist. Terwijl de Tweede Oorlog mij van huis uit altijd erg heeft beziggehouden en geboeid. Je kunt niet alles weten, zegt de platitude dan.

Toen ik mijn kinderen, beiden gymnasiasten, jaren geleden eens meenam naar het opgeknapte Rijksmuseum, konden ze me van alles vertellen over de voorstellingen die te maken hadden met de klassieke mythologieën. Maar de nog talrijker geschilderde bijbelse taferelen zeiden hun hoegenaamd niets. Ook een kwestie van opvoeding: ik heb het thuis nog wel meegekregen. Met de paplepel: ‘En bek dicht! Zie mijn roman Zes broers en een zus. Ik vind dat er op scholen ook wel aandacht aan moet worden besteed, maar ze hebben het al zo druk, de docenten: ik weet het.

In De Volkskrant van 1 juli stond een interview met de Bosnische regisseur van Quo vadis, Aida, de Bosnische Jasmila Žbanić. Zij zei: ‘Ik hoopte altijd dat iemand anders deze film zou maken, maar er kwam geen andere film van de grond.’

Zelf dacht ik dat indertijd ook over de literatuur. Waarom schreef niemand daar nou een novelle of roman over? Zoals W.F. Hermans In Ik heb altijd gelijk uit 1951 schreef over de nasleep van de politionele acties (en de woningnood!) en A.F.Th van de Heiden in De slag om de blauwbrug over het Amsterdamse slagveld vanwege het kroningsoproer in 1980 dat ontstond onder het motto ‘Geen woning, geen kroning’.

Woningen zijn er nog steeds niet genoeg (scheefwoners zat), maar een literaire verwerking van het toch ook voor ons land traumatische Srebrenica-drama is er ook niet. Indertijd hield me die affaire een tijdlang erg bezig en ik probeerde voor mezelf de deksel van de doofpot te krijgen en vat op die verschrikking door er een novelle over te schrijven. 20.000 woorden, zo’n 50 pagina’s. Ik las alles waar ik de hand op kon leggen. De titel: Zombie. De ondertitel: ‘Een tragedie van goede bedoelingen.’

Een fragment:

“Wij zitten op onze basis in de bunker. Het lijkt wel of het daarbuiten onweert en hagelt. Maar zo erg kan het weer zelfs hier niet tekeergaan. We zijn bang, natuurlijk. Twee van ons kunnen van angst hun urine niet vasthouden. Peacekeepers zijn we, maar mooi dat we in onze broek piesen. Even verderop vallen doden, zoveel is zeker. En daaronder zullen ook vervelende, maar onschuldige burgers zijn. In mijn pauze – alles blijft gewoon volgens de reglementen gaan, orders van Snorremans – luister ik via m’n walkman naar The Cranberries. Het nummer ‘Zombie’ zet ik keer op keer op. Het refrein met de herhaalde zinsnede ‘in your head’, gezongen met een uithaal door een ijle, hoge vrouwenstem, zal ik de daaropvolgende dagen niet meer uit mijn hoofd krijgen. ’s Middags begint het te regenen, een zenuwachtige en kriebelige regen, en houdt het onnatuurlijke onweer op. ‘And the violence caused such silence.’ Het is een stilte die zwanger gaat van gevaar.”

Onzeker over of het wel klopte en of ik de juiste toon had gevonden liet ik het lezen aan mijn vrouw en een goede vriend. Ze vonden het oké, aarzelend in hun oordeel omdat er nog zoveel onduidelijk was in die jonge, nare geschiedenis. Dat begreep ik natuurlijk wel. Maar ze vonden het beslist de moeite waard om het op te sturen naar een paar uitgeverijen, waar ik een hekel aan had omdat ik al een paar keer, ontmoedigend vaak, het lid op de neus had gekregen.

De uitgeverijen reageerden met standaardbrieven en iets in de trant van: we bespeuren wel enig talent, dus we raden u wel aan door te gaan met schrijven.

Dat kende ik. Dat had ik al tien keer te horen gekregen. Moedeloos werd je ervan. Het was reden om er maar weer helemaal mee op te houden.

Toch pakte ik een tijd later de pen weer op. Het bloed kruipt en de inkt niet minder. Pas dertig jaar later zag ik de kans schoon om dan maar zelf een uitgeverij te beginnen. En ja, ik moet die novelle ook weer eens gaan herlezen. Heeft iemand met meer dan gemiddelde kennis van zaken van het drama van Srebrenica interesse als proeflezer? Want de novelle is geen literatureluur, maar ook geen reportage, wèl precaire stof: vandaar.

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen.

Speelruimte - nieuwe editie van online magazine Papieren Helden

Speelruimte - nieuwe editie van online magazine Papieren Helden


Deze week verscheen de nieuwe editie van het online literaire tijdschrift Papieren helden. Elke maand brengt het tijdschrift een tiental verhalen "die er nu toe doen op de een of andere rare manier". Het thema van de nieuwe editie is Speelruimte.

er is een deur
een vreemde hand
hoe voorzichtig kan je zijn
of roekeloos

tussen jou en een dier
de inktvis, het hert
de contaminatie

kan je iets doen
zonder elkaar
in de weg te zitten
kan je om de mens heen

stiekem over het hek
weg van het busvulsel
helemaal niks met discipline
later is gelijk aan nooit

Deze maand in Papieren Helden: Anne Büdgen, Anne Provoost, Claartje Chajes, Anke Verschueren, Sanne Kabalt, Koen Caris, Pieter Franciscus M, Lucia van den Brink, Mohana van den Kroonenberg en Caroline Ligthart.

In juli verschijnt de debuutroman Stenen eten van Koen Caris. In dit nummer lees je alvast de proloog. Inge Meijer schreef deze bijzondere column over Papieren helden voor Literair Nederland.

De voorstelling in de OBA ter gelegenheid van het eenjarig bestaan van papieren helden is nog steeds via deze livestream terug te zien.

Kijk hier voor de editie en om je te abonneren. Papieren helden wil de schrijver goed betalen zodat deze kan blijven schrijven. Wie zich abonneert (€ 10,00) vindt elke maand een magazine op zijn digitale deurmat.

--

Team Bazarow

Veel schrijvers bij VPRO's Zomergasten 2021

Veel schrijvers bij VPRO's Zomergasten 2021


Deze week maakte de VPRO de lineup bekend van zomergasten 2021. Opvallend is dat praktisch alle gasten wel een of meerdere boeken schreven.

Op 18 juli trapt Floris Alkemade af. Alkemade is rijkbouwmeester, hij adviseert het rijk onder anderen over de woningnood en over hoe wij ons denken kunnen veranderen om Nederland klaar te maken voor de toekomst. Recent schreef hij onder andere De toekomst van Nederland, De kunst van richting te veranderen

De Leesclub van Alles recensent Evert van der Veen schrijft over dit boek: “Dit boekje is een oproep om menselijke waarden niet uit het oog te verliezen en zou een bredere en diepere uitwerking verdienen omdat de thematiek belangrijk is. Het is klein maar mooi uitgeven: gebonden en geïllustreerd.”

Een ander boek van Alkemade is Rewriting Architecture, 10+1 Actions for an Adaptive Architecture.

De bekenste Zomergast dit jaar is wel schrijver Roxane van Iperen. Zij vult op 25 juli een avond. Ze schreef de bestseller t Hooge Nest, hield dit jaar de 4 mei-lezing en schreef het boekenweekessay De Genocidefax. Over dit laatste boek schrijft Nico Voskamp op De Leesclub van Alles: “Roxane van Iperen licht met dit essay een afschuwelijke periode uit de geschiedenis van Rwanda. Op 6 april 1994 botsen de twee grootste inheemse stammen, de Hutu’s en de Tutsi’s, zoals u zich misschien nog uit de krantenkoppen herinnert, op elkaar. Preciezer: de Hutu’s hakken in op de Tutsi’s. De Hutu’s hebben in het geheim een masterplan voorbereid waardoor ze bij verrassing het Tutsi-deel van de bevolking kunnen overvallen en een kopje kleiner maken, letterlijk en zonder genade.” Er kwam geen steun vanuit de VN. “Waarom? Dat maakt van Iperen duidelijk. Komt ze daarbij tot interessante conclusies? Absoluut.”

Op 1 augustus volgt Robert Vermeire, Hoogleraar Jeugd- en Kinderpsychiatrie. Vermeiren is spin in het web van de Nederlandse jeugdzorg en strijdt voor betere zorg voor kwetsbare jongeren. Hij schreef tien jaar geleden het boek Zit stil! Handleiding voor het opvoeden van overbeweeglijke kinderen. Een handleiding voor het opvoeden van kinderen met ADHD en ADD, met adviezen en praktische tips.

Zangeres Sevdaliza, de vierde Zomergast, 8 augustus, schrijft geen boeken. Ze is zangeres. Geboren in Iran, werd ze eerst professioneel basketballer maar koos voor de muziek.

Op 15 augustus wel weer een schrijver: Alfred Birney. Hij brak in 2017 door met zijn roman De tolk van Java. Christiaan Jongeneel schrijft op De Leesclub van Alles over het boek: “De hoofdmoot van deze autobiografische roman beslaat de memoires van Arto Noland, de vader van de ik-figuur, die tijdens de Japanse bezetting en de aansluitende Indonesische vrijheidsoorlog de ene na de andere tegenstander van de Nederlanders ombrengt met zwaarden, dolken en alles wat hij maar in handen heeft. Daaromheen vertelt Birney het verhaal hoe deze getraumatiseerde massamoordenaar eenmaal in Nederland een gezin sticht en dat vervolgens terroriseert. Een vrolijk boek is het niet, wel dwingend en zakelijk geschreven over een deel van de Nederlandse geschiedenis dat er doorgaans bekaaid vanaf komt – ook in Indonesië zelf.”

Andere boeken van Birney zijn In de wacht en Niemand bleef

De laatste zomergast wordt komende dagen bekend gemaakt.

--

Redactie Bazarow

Hoe kun jij Bazarow steunen?

Hoe kun jij Bazarow steunen?


We hopen dat onze doelstelling om terug te geven aan de boekensector je aanspreekt. Om concreet te maken hoe je ons hierbij kunt helpen, hebben we hier een aantal tips:

1. Op de eerste plaats: koop boeken bij ons. We zorgen dat de opbrengsten op een goede plaats terechtkomen. Maar vergeet niet om de fysieke boekhandel te steunen. 

2. Doe mee met ons Vriendenprogramma. Heb je een website? Besteed je regelmatig aandacht aan boeken? Word dan Vriend van Bazarow. Met ons affiliate-programma verdien je zelf iets en zorg je voor een grotere naamsbekendheid van Bazarow. Kijk hier.

3. Vertel je vrienden en bekenden over Bazarow. Laat hen zien waar we mee bezig zijn. Mond-tot-mondreclame werkt nog steeds het beste.

4. Ben je actief op sociale media? Volg ons dan en like/retweet/deel ons berichten. Zo leren meer mensen ons kennen. We zijn actief op Twitter (@Bazarow_com), Facebook (Bazarow), Instagram (@Bazarow_com) en LinkedIn.

5. Neem een gratis abonnement op Bazarow Magazine. Hoe meer mensen ons magazine lezen, hoe meer mensen we telkens kunnen vertellen wat we doen. Kijk hier. Elke twee weken ontvang je een nummer in je mailbox met het laatste boekennieuws, interviews, voorpublicaties, columns, winacties en nog veel meer.

6. Voor schrijvers en vertalers: als je over je boeken schrijft op de socials, op je eigen website, vermeld dan altijd #Bazarow. Zo vergroot je onze naamsbekendheid. Ook met het Vriendenprogramma kun je ons én jezelf steunen.

7. Voor uitgeverijen: sluit je bij ons aan. Vermeld Bazarow standaard als verkoopmogelijkheid bij de communicatie over de boeken die jullie uitgeven. En kies voor het Vriendenprogrammavan Bazarow. We betalen een hogere fee dan de grote online boekhandels. Zo steun je ons én je eigen organisatie.

8. Voor recensenten van DLVA/Bazarow: ondersteun ons met het Vriendenprogramma op je eigen blog. Maak van elke recensie van jezelf op DLVA een social media-post. Je werkt zo aan de bekendheid van onze merken.

Voorlopig hebben we niet als de grote internetbedrijven duizenden euro's aan marketinggeld. We stoppen geld liever terug in de sector. Daarom is alle hulp welkom en rekenen we op jou!

Hoe neem je de laptop mee naar het werk?

Hoe neem je de laptop mee naar het werk?


[Lifestyle] Werktassen, we kunnen niet zonder. Dit komt doordat we vaak veel dingen moeten meenemen. Er zijn ontzettend leuke tassen, niet alleen voor dames maar ook voor de heren. Er zijn veel varianten die je als werktas kunt gebruiken. Vroeger gebruikten de mannen vaak een laptop tas. Tegenwoordig ze je mannen met echt hippe tassen lopen en niemand weet dat er een laptop in zit. Het oogt leuker, trendy en het vult ook echt de outfit aan.

Waarom kies je voor een werktas

Een werktas heren is een stevige tas die wel tegen een stootje kan en waarin je vooral grotere items mee kunt nemen. Mappen, A4 documenten, boeken, misschien wel een lunchbox en natuurlijk de laptop. De tassen zijn heden ten dage overzichtelijk ingedeeld. Er zit vaak een tussenschot in de tas vastgenaaid met rits voor documenten of sleutels. Een vak voor de laptop en vakken voor opladers, telefoon, pennen etc. Door het stevige handvat kun je werktassen makkelijk meenemen en als je liever je handen vrij hebt dan gebruik je de lange schouderband. Werktassen voor mannen zijn stoer en degelijk en hebben vaak een neutrale kleur. Dat hoeft natuurlijk niet maar dit is wat we vaak in het straatbeeld zien. 

De maat van de laptop

Wat is de grootte van je laptopscherm? Je wilt natuurlijk niet dat je hem tevergeefs in een te klein laptopvak moet proppen of dat hij heen en weer schuift in de te grote tas, en dat de laptop alsnog beschadigd raakt. Je zal dus altijd de grootte van je laptop moeten weten voordat je een werktas aanschaft. Let ook op de dikte van de laptop. Regelmatig komt het voor dat mensen zich verkijken op de grootte van de laptop en dat ze thuiskomen met een werktas en de laptop er niet in past. Het is zonde van je geld en ook zonde van je tijd, want nu moet je de tas weer terugbrengen. Meet dus eerst de laptop op en koop dan de tas. 

Welke werktas kies je?

Wat vind je het leukste om te dragen? Je hebt namelijk speciale laptoptassen 17 inch en tassen waar een laptop in kan. De eerste categorie is puur bedoeld voor de laptop. Een rugzak, aktetas of een cowboysbag kan ook heel goed als laptop tas fungeren omdat er tegenwoordig een apart vak in de tas is gemaakt waar je een laptop in kan doen. Je kan er ook nog andere dingen in vervoeren en deze tassen staan ook nog eens hartstikke trendy en stoer. 

Laptoptrolley

Wist je dat je ook voor een laptoptrolley kan kiezen? Heb je vaak een té zware tas en ben jij veel onderweg naar allerlei afspraken? Een laptoptrolley kan dan een perfecte keuze zijn voor jou. Door de wieltjes onder de tas of koffer hoef jij dus niet meer te sjouwen met die veel te zware tas. Je kan deze trolleys in allerlei prints kopen of je kan kiezen voor een neutrale kleur.

Welke werktas je ook kiest, de keuze is geheel aan jou. Het maakt tegenwoordig niet heel veel uit waar je de laptop in vervoert als hij maar stevig in de tas past, en jij de tas op een fijne manier kan dragen. Kies in ieder geval voor een goede kwaliteit tas. Een tas slijt snel als je hem elke dag gebruikt, daarom is het belangrijk dat je kiest voor stevig en degelijk materiaal zodat je er een poosje mee voort kan.

--

 

 

De Gouden Vleermuis 2021

De Gouden Vleermuis 2021


Ieder jaar vindt in Zoetermeer het jaarlijkse Thrillerfestival plaats. Dit jaar zal het plaatsvinden van 24 oktober tot 31 oktober 2021. Een vast onderdeel van het Thrillerfestival is het uitreiken van de Gouden Vleermuis, een oeuvreprijs voor een belangrijke binnenlandse of buitenlandse auteur. 

De prijs ging eerder al naar Charles den Tex (Nederlands), Tomas Ross (Nederlands), René Appel (Nederlands), Hákan Nesser (Zweeds), Sara Löwestam (Zweeds), Theo en Marianne Hoogstraaten (Nederlands), Esther Verhoef (Nederlands), Jacob Vis (Nederlands)

De jury dit jaar bestaat uit Cees van Rhienen (voorzitter),  Heleen van der Velde en Guy Doms. Alledrie recenseren ze voor Hebban.nl

De prijs zal in oktober voor de dertiende keer worden uitgereikt. 10 september wordt alvast de longlist bekend met daarop de vijftien beste auteurs en boeken. Naast de Gouden Vleermuis wordt ook de Zilveren Vleermuis uitgereikt voor beste thriller en de debuutsprijs de Bronzen Vleermuis. 

Meer weten? Op deze site staat meer informatie over het festival. 

--

Richtje Scholtmeijer

Grote doorbraak: definitief € 20 miljoen subsidie voor de fysieke boekhandel

Grote doorbraak: definitief € 20 miljoen subsidie voor de fysieke boekhandel


De kogel is door de kerk. Er komt definitief substantiële steun voor de fysieke boekhandel. Het Nederlands Letterenfonds krijgt de opdracht het budget van € 20 miljoen te verdelen.

Deze week informeerden de ministeries van Economische Zaken, Financiën en Sociale zaken en Werkgelegenheid de Tweede Kamer over de uitvoering van de motie ‘Financiële ondersteuning boekhandels’, zoals ingediend door D’66 kamerlid Romke de Jong c.s. op 2 juni jongstleden. In de brief werd aangekondigd dat het Nederlands Letterenfonds de opdracht krijgt het beschikbaar gestelde budget van € 20 miljoen te verdelen. 

In de motie van De Jong wordt benoemd dat “de fysieke boekhandel van groot belang is voor de literatuur en het leesklimaat. De financiële gezondheid van de fysieke boekhandel heeft een positief effect op de gehele keten van het boekenvak, van schrijver en vertaler tot uitgever en boekhandel. Fysieke boekhandels spelen bovendien een belangrijke culturele rol en dragen bij aan de leefbaarheid en diversiteit van binnensteden.”

Het is nog niet duidelijk hoe de gelden worden besteed. Anne Schroën directeur van de Koninklijke Boekverkopersbond schrijft op de website van haar organisatie: “Wat betreft de uitvoering van deze regeling weten we momenteel nog niet meer dan dit: ‘Het Letterenfonds zal het budget verdelen over een regeling voor vergoeding van distributiekosten ad € 5 miljoen en een garantiefonds ad € 15 miljoen. De laatstgenoemde middelen zullen binnen een termijn van 5 jaar grotendeels terugvloeien naar de overheid. Overleg over de uitvoering van de motie is momenteel nog gaande tussen OCW, het Letterenfonds en het boekenvak. Dit overleg is met name gericht op een rechtmatige, snelle en controleerbare uitvoering van de motie.’“

Schroen schrijft verder: “Van alle kanten bereiken ons berichten dat deze regeling in de geschiedenis uitzonderlijk is, en bovendien is het boekenvak één van de tot dusverre drie sectoren die een specifieke steunmaatregel in ontvangst mag nemen. Het moge duidelijk zijn dat we hier ten eerste de minister, ten tweede de kamerleden en tot slot de vele ambtenaren hier zeer erkentelijk voor mogen zijn. Vanuit KBb is de afgelopen weken met man en macht gewerkt om dit tot stand te brengen; ik dank de bestuurders en collega’s voor hun geduld en flexibiliteit – die werden veelvuldig op de proef gesteld. Ook de partners in het vak verdienen lof voor hun bijdrage en vakkennis.

Zodra wij meer weten over de uitvoering en criteria, hoort u direct van ons. We zijn ons ervan bewust, de overheid en het Letterenfonds voorop, dat hier snelheid van handelen van belang is. We gaan alles in het werk stellen om deze regeling zo snel mogelijk uit te voeren, binnen de kaders van rechtmatigheid en controleerbaarheid waaraan de overheidssteun moet voldoen. Wordt spoedig vervolgd.”

Het is duidelijk dat deze steun uit Den Haag enorm belangrijk is voor de fysieke boekhandel. De afgelopen tien jaar verdwenen tientallen fysieke boekhandels door de opkomst van internetgiganten als bol.com. Steeds meer dringt het besef door dat de fysieke boekhandel een onmisbare schakel is in een volwassen democratie waarin lezen een sleutel is om te kunnen participeren in de samenleving. Het is zeer bemoedigend dat dit nu ook door de politiek wordt onderkend.

-- 

Roeland Dobbelaer

De acht beste boeken over slavernij, kolonialisme en racisme

De acht beste boeken over slavernij, kolonialisme en racisme


Op 1 juli is het Keti Koti, de viering van de afschaffing van de slavernij en herdenking van het slavernijverleden. Op deze dag is het 158 jaar geleden dat het Koninkrijk der Nederlanden de slavernij in Suriname en de Nederlandse Antillen afschafte. Ruim 45.000 oorspronkelijk Afrikaanse slaven kwamen hiermee vrij. 

Om deze dag te vieren en te herdenken hebben we hieronder acht boeken op een rijtje gezet. De boeken gaan niet alleen over slavernij maar ook over racisme en kolonialisme, onderwerpen die sterk met elkaar verweven zijn. 

 

1. Wij slaven van suriname- Anton de Kom

Wij slaven van Suriname van Anton de Kom is zowel een literair meesterwerk, persoonlijke en algemene geschiedschrijving als een felle aanklacht tegen racisme en uitbuiting. In dit boek uit 1934 werd voor het eerst de Surinaamse geschiedenis beschreven vanuit antikoloniaal gezichtspunt, door een afstammeling van slaafgemaakten die de gevolgen van de koloniale overheersing aan den lijve had ondervonden. De Kom vertelt hoe het Nederlandse koloniale bewind het land en zijn inwoners onderdrukte, en hoe verschillende Surinaamse bevolkingsgroepen daartegen in opstand kwamen. Met grote eruditie schrijft hij over de verschrikkingen, maar ook over moed, zelfrespect en vrijheid. 157 jaar na de officiële afschaffing van de slavernij en 86 jaar na publicatie heeft het boek, en zijn boodschap, niets aan zeggingskracht ingeboet.

Mitchell Esajas, Tessa Leuwsha en Duco van Oostrum schreven speciaal voor deze nieuwe editie elk een beschouwing die het boek in zijn context en de huidige tijd plaatsen.

 

2. De geschiedenis van de slavernij- Dick Harrison

In De geschiedenis van de slavernij geeft de Zweedse hoogleraar geschiedenis Dick Harrison, auteur van 'De Dertigjarige Oorlog', een indrukwekkend overzicht van de slavernij, van de vroegst bekende beschavingen tot hedendaagse dwangarbeid. Hij behandelt de oudheid, de middeleeuwen, de trans-Atlantische slavenhandel en de laatste twee eeuwen. In dit diepgravende werk wisselt Harrison de grote lijnen af met fragmenten uit dagboeken en brieven, waardoor hij het menselijke aspect benadrukt. Speciaal voor de Nederlandstalige editie voegde hij hoofdstukken toe over Congo, Indonesië en Suriname. 

 

3. Medardo de Marchenea. Staatsgevaarlijk in koloniaal Curaçao- Aart G. Broek, Medardo de Marchena

In 1929 publiceerde Medardo de Marchena een schotschrift waarin hij onstuimig uithaalde naar het koloniale bestuur, de rooms-katholieke missie en het internationale grootkapitaal op Curaçao. In ongekend felle bewoording hekelde De Marchena het racisme en de hypocrisie van de blanke elite en de uitbuiting van de Afro-Curaçaose bevolking. Hij kwam erdoor in beeld bij de inlichtingendienst op het eiland. Inspanningen hem gevangen te zetten mislukten tot het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Medardo werd opgepakt vanwege het uitdragen van een staatsgevaarlijk gedachtegoed en bracht de oorlogsjaren door in een interneringskamp op Bonaire. Medardo de Marchena schreef het schotschrift in het Papiaments, de creoolse moedertaal van hem en zijn mede-eilanders uit alle lagen van de bevolking. Onder de titel Onwetendheid of De vorming van een volk verschijnt het felle betoog voor het eerst in Nederlandse vertaling. Aan dit pamflet gaat een uitgebreide inleiding vooraf, waarin Aart G. Broek een gedenkwaardig handelen uit de koloniale geschiedenis beschrijft.

“Wie is er schuldig aan dat het ons ontbreekt aan al die hooggeschoolde posities die noodzakelijk zijn om het negerras aanzien te verlenen? Kunt u het zelf niet bedenken, mijn lezers? Het zijn die blanke mannen met blauwe ogen, die op vrouwen lijken door de manier waarop ze gekleed zijn en die zowel Rome als Nederland tot vaderland hebben. Zij zijn schuldig aan deze achterstand van Curaçao, terwijl onze gekleurde bevolking al bijna vier generaties geniet van de emancipatie.”

Pedro Pablo Medardo de Marchena was de buitenechtelijke zoon van de Afro-Curaçaose vrouw Anna Delphina Wiel. Hij werd geboren op donderdag 29 juni 1899 in het stadsdistrict Willemstad op Curaçao. Zijn opvoeding werd financieel en emotioneel gesteund door zijn Joodse vader Abraham de Benjamin de Marchena. Van hem kreeg Medardo als jong volwassen man de achternaam. Dat was niet vanzelfsprekend en onderstreepte Abrahams verbondenheid met Delphina en hun zoon. In 1920 bezocht Medardo New York. Daar maakte hij kennis met de ideeën en idealen van de Afro-Caribische activist Marcus Garvey. Die zouden hem zijn leven lang beïnvloeden. De Marchena overleed op 15 mei 1968 op Bonaire.

Aart G. Broek, (historisch) socioloog en letterkundige; auteur van onder meer Het zilt van de passaten; Caribische literatuur in de twintigste eeuw (2000), De kleur van mijn eiland; Ideologie en schrijven in het Papiaments sinds 1863 (2006), Geboeid door macht en onmacht; Geschiedenis van de politie op de Nederlands-Caribische eilanden (2011) en De terreur van schaamte; Brandstof voor agressie (2015).

Nieuwsgierig naar dit boek? In het laatste Bazarow Magazine staat een voorpublicatie. Klik hier om het te lezen. 

 

4. Max Havelaar- Multatuli

Max Havelaar is de grote roman van Multatuli (1820-1887). De roman is hét monument in de Nederlandse literatuurgeschiedenis. Maar bovenal is Max Havelaar een aanklacht tegen de apartheidssamenleving die — gelegitimeerd door zendingsdrift — uitbuiting van de inheemse bevolking in Nederlands-Indië mogelijk maakte. Een aanklacht die in Nederland insloeg als een bom omdat ze durfde raken aan de dominantie van koopmannen en dominees. De opschudding die Max Havelaar toen veroorzaakte, bepaalt nu nog de actualiteit van de roman. Nederlands-Indië is er dan wel niet meer, maar hoezeer is Nederland veranderd?

 

5. Lichter dan ik - Dido Michielsen 

Java, 1850. Isah groeit op in de kraton, het vorstenverblijf in Djokja. Haar levensloop lijkt daarmee vast te staan. Maar de eigenzinnige, jonge vrouw weet te ontsnappen aan de traditionele standenmaatschappij. Ze wordt huishoudster én minnares van een Hollandse officier en schenkt hem twee dochters. Wanneer hij hen verlaat, moet ze grote offers brengen om haar kinderen te zien opgroeien. Uiteindelijk beseft Isah dat ze haar eigen afkomst niet kan en ook niet wil verloochenen. 

 

6. Friday Black - Nana Kwame Adjei-Brenyah

In twaalf deels surrealistische, deels satirische, maar bovenal vlijmscherpe verhalen stelt Nana Kwame Adjei-Brenyah in Friday Black de uitwassen van racisme en onze consumptiemaatschappij aan de kaak. Hij laat zien hoe het is om jong en zwart te zijn in Amerika.

Vijf ongewapende zwarte tieners worden op gruwelijke wijze vermoord door een witte huisvader die zich door hen ‘bedreigd’ voelt – en die uiteindelijk wordt vrijgesproken. De medewerker van een pretpark maakt zich op voor alweer een dag als zondebok en doelwit van de racistische fantasieën van de overwegend witte bezoekers. Een verkoper in een winkelcentrum bereidt zich voor op de Black Friday-uitverkoop en de verwachte hordes zombieachtige, gewelddadige koopjesjagers.

 

7. Onzichtbare man - Ralph Ellison

Onzichtbare man van Ralph Ellison is het verhaal van een jonge, hoogopgeleide zwarte man, die geen kans krijgt om te slagen in een gesegregeerde maatschappij die weigert hem als een menselijk wezen te zien. Het verhaal volgt de fysieke en psychologische reis van de naamloze hoofdpersoon tegen de achtergrond van New York in de eerste helft van de twintigste eeuw. Ellison weet als geen ander het brute naast het burleske en het komische naast het tragische te plaatsen in een roman die nu, 65 jaar na eerste verschijning, relevanter en urgenter is dan ooit.

Onzichtbare man wordt alom geprezen als een van de beste Engelstalige romans van de twintigste eeuw. Onder anderen James Baldwin en Ta-Nehisi Coates lieten zich inspireren door de creatieve manier waarop Ellison een beeld schetst van een jonge zwarte man in het Amerika van vóór de burgerrechtenbeweging. Het boek stond model voor de memoires van Barack Obama.

 

8. The hill we climb- Amanda Gorman

The hill we climb is tot nu toe alleen nog maar in het Engels beschikbaar. Er wordt wel gewerkt aan een Nederlandse vertaling. 

Op 20 januari 2021 las Amanda Gorman haar gedicht The hill we climb voor tijdens de presidentiële inauguratie. Met haar 22 jaar is ze de jongste dichter die tijdens een inauguratie haar werk las. Het gedicht is nu uitgegeven in een speciale editie, inclusief een voorwoord van Oprah Winfrey. Het gedicht viert Amerika en bevestigt de kracht die poëzie kan hebben. 

--

Richtje Scholtmeijer

Sportzomer voor vrouwen

Sportzomer voor vrouwen


[Lifestyle] Er valt deze zomer veel te beleven en we mogen weer sporten. We zochten de leukste sportboeken voor vrouwen bij elkaar en nog enkele tips.

  1. Els Visser - Geen zee te hoog

“Hoe ik een schipbreuk overleefde en de beste triatlete van Nederland werd.”
Els Visser overleefde een schipbreuk en werd daarna topatleet: dit is haar ongelofelijke en inspirerende verhaal over veerkracht en doorzetten

  1. Claudia van Avermae - Get stronger

Wil je zo snel mogelijk een gezond resultaat? Met dit trainingsprogramma bouw je samen met Claudia aan een sterker lichaam en een sterkere geest. Fit en gezond in 30 dagen vol praktische work-outs en handige weekmenu's, maar ook met aandacht voor je geest en lichaam. 

  1. Kiki Bertens - Tennis met Kiki

Tennis is een sport voor jong en oud en is naast individuele aspecten ook een heel belangrijke teamsport die je zowel in de zomer als de winter kunt spelen. Zowel in toernooien als in competitieverband. Wil je meer leren over deze sport en over hoe je nog beter kunt worden? Wie kan dat je nu beter vertellen dan tennisambassadeur Kiki Bertens.

  1. Marian Rijk - Vergeten goud

Het leven van olympisch kampioene Rie Mastenbroek

Vergeten goud van Marian Rijk vertelt het verhaal van de Rotterdamse Rie Mastenbroek die zeventien jaar oud was toen ze onder het toeziend oog van de nazi’s tijdens de Olympische Spelen in Berlijn van 1936 op drie zwemonderdelen goud haalde en op één zilver. Een heldin.

  1. Anna van der Breggen - Mijn leven achter het erepodium

Hét boek over Anna van der Breggen: een uniek inkijkje in het leven van een topsporter! De unieke biografie ‘ANNA’ vertelt het levensverhaal van topwielrenster Anna van der Breggen, die op haar zevende al met fietsen begon en inmiddels een van de beste wielrensters ter wereld is. In dit boek blikt ze terug op haar wielercarrière en de belangrijke lessen die ze onderweg heeft geleerd, en geeft ze tips en adviezen aan de lezer. Hoe blijf je bijvoorbeeld gemotiveerd? Wat maakt je tot een topsporter? Hoe ga je om met tegenslagen? En hoe leef je gezond?

Extra tip. Hoe vind je de perfecte sport bh?

We weten allemaal dat sporten een high-impact activiteit is, maar niemand is zich daar meer van bewust dan een vrouw die in een slecht passende sportbeha loopt. Ondanks het ongemak blijven veel vrouwen sport bh's dragen die niet bij hen passen, omdat ze geen andere manier zien om hun passie voor sporten voort te zetten.

Er zijn zoveel keuzes in sportbeha's dat het moeilijk kan zijn om te weten waar te beginnen. We hopen dat deze serie artikelen vrouwen kan helpen bij het vinden van de perfecte sportbeha voor hun behoeften.

Biedt de BH de juiste ondersteuning?

De mate van ondersteuning die je nodig hebt in een beha hangt grotendeels af van je activiteit. Voor low-impact sporten zoals gewichtheffen en yoga, hebben veel vrouwen alleen een low-impact ondersteunende beha nodig. Medium-impact ondersteuning is beter voor wandelen en cross-training, terwijl high-impact ondersteuning is ontworpen voor high-motion activiteiten zoals hardlopen en mountainbiken. Maar houd er rekening mee dat hoe meer borstweefsel u heeft (d.w.z. grotere borsten), hoe meer ondersteuning u nodig heeft voor activiteiten met nog minder impact. Ook kunnen mensen met kleinere borsten tevreden zijn met een medium-impact ondersteunende beha voor zelfs activiteiten met veel beweging, zoals hardlopen.

Als je winkelt bij Sportbh.nl, kun je erop vertrouwen dat zij de sportbeha's of een balconette bh al op voorraad hebben georganiseerd om voldoende ondersteuning te bieden bij elke cupmaat voor de hoge impact van hardlopen.

Heeft de BH de juiste eigenschappen?

Er zijn veel bh-functies die de ondersteuning, pasvorm en veelzijdigheid van een sport bh zonder beugel of sport bh met voorsluiting bepalen. Afhankelijk van de vorm en grootte van je borsten, kunnen verschillende soorten beha's beter bij je lichaam passen. Racerback- en cross-back-bh's bieden bijvoorbeeld extra ruimte voor armbewegingen, maar bh's met ritssluiting en scoop-back zijn gemakkelijker over grote bustes te komen. Verschillende soorten cups, bandjes, vormen en sluitingen bepalen de steun en ingetogenheid van een beha.

Veel plezier deze sportzomer!

--

Veel bijval voor Bibi Dumon Tak

Veel bijval voor Bibi Dumon Tak


25 juni hield kinderboekenschrijver Bibi Dumon Tak de Albert-Verweylezing aan de Universiteit Leiden. Deze lezing geeft een schrijver altijd als afsluiting van een gastschrijverschap aan de universiteit. Gastschrijverschap houdt in dat er een schrijver een jaar lang aan de universiteit colleges komt geven, over het schrijven van boeken maar ook alles wat daarbij komt kijken. 

Dumon Tak behandelt veel punten in haar lezing. Volgens haar begon het idee voor de lezing met een tweet van @Ewaldeng. In deze tweet vraagt hij wat hij zijn dochter van acht moet voorlezen. En dan niet de klassiekers, want die kent hij allemaal al. Volgens Dumon Tak bestond het overgrote deel van de reacties echter wel uit klassiekers, bijvoorbeeld de boeken van Roald Dahl, of De brief voor de koning van Tonke Dragt. 

Volgens Dumon is het zonde dat ouders van kinderen alleen de boeken noemen die zij in hun jeugd lazen. Er zijn veel nieuwe boeken geschreven, die minstens net zo goed of zelfs beter zijn dan De Kameleon of Kruistocht in spijkerbroek

Niet alleen het gebrek aan nieuwe boeken verpest het leesplezier van jonge kinderen, ook de methode waarmee ze leren lezen. Sinds 1972 leren de meeste kinderen lezen met AVI-boeken. Voordat een AVI-boek een AVI-boek mag heten, moet het echter aan veel regels voldoen. Zo mag een boek van een bepaald niveau geen woorden met meerdere lettergrepen gebruiken. Dit leidt tot teksten waarin het onmogelijk wordt om precieze informatie over te dragen. 

Dumon Tak geeft in haar lezing ook aan hoe het wel moet: breng meer boeken uit zoals die van Edward van de Vendel, en zorg ervoor dat kinderen en ouders van kinderen ook boeken lezen die niet voorgeschreven zijn door een AVI-methode of door de juf. Je kunt heerlijk door een boekhandel struinen en zelf allerlei titels ontdekken. Daarnaast is het niet zo dat kinderen nooit meer oude boeken mogen lezen, zolang ze ook maar nieuwe titels ontdekken. 

Bibi Dumon Tak gaat hiermee in op de ontlezing van de jeugd en de kwaliteit (of het gebrek daaraan) van kinderboeken (zie ook het dit artikel). Haar lezing zet aan tot nadenken, aldus Jaap Friso en Bas Maliepaard van de Grote Vriendelijke Podcast. Het moet niet gezien worden als een aanklacht tegen klassiekers, maar juist een pleidooi om meer moderne jeugdliteratuur te lezen. 

Volgens Jaap Friso en Bas Maliepaard is dat hard nodig. Als zij langsgaan op basisscholen blijkt vaak dat juffen en meesters alleen de klassieken kennen. Nieuwe boeken worden nog nauwelijks gelezen. Ook op de site leesbevorderingindeklas.nl wordt het belang van meer aandacht onderstreept. Er zijn veel meer mogelijkheden voor kinderen om te leren lezen dan alleen de oude AVI-boeken. Het is volgens Femke van Leesbevordering in de klas dan ook goed dat Dumon Tak hierover praat, zelf doet ze nog meer suggesties om de AVI-boeken te vervangen.

Ook op Facebook is er veel bijval voor Dumon Tak: “Mijn ouders gaven mij toen al - eind jaren vijftig, begin jaren zestig - fantastische, nieuwe kinderboeken, heet van de naald. Ik was er ongelooflijk gelukkig mee. Behalve dat ik (nog steeds) referenties aan de 'klassieken' mis in conversaties. Maar dat nadeel neem ik met alle plezier op de koop toe.” Aldus Manja Ressler in reactie op het nieuwsbericht van NRC. Puck Maas schrijft: “[...] Als je wil dat je kinderen verliefd worden op het lezen, dan moet je laten zien dat het de liefde waard is. Dat je zelf ook nog vol passie kan lezen en voorlezen. Dat je ook nog af en toe verrast wordt. Ik ben het helemaal eens met dit artikel. Leuk, die klassiekers, en er is echt een tijd waarop een boekenliefhebbend kind er eentje wil lezen, maar laat jezelf ook eens lekker verrassen door een nieuw verhaal. Er is zoveel meer in het leven dan klassiekers.”

In haar lezing vestigt Bibi Dumon Tak dus de aandacht op moderne jeugdliteratuur. En dat is hard nodig, blijkt uit de reacties van velen. Dat betekent niet dat alle klassieke kinderboeken nu nooit meer gelezen mogen worden, maar het betekent wel dat er aandacht moet zijn voor boeken die kinderen écht leuk vinden, waarin ze kunnen wegdromen en die ze willen lezen. Want dat is natuurlijk het belangrijkste, dat kinderen weer met plezier boeken lezen. 

De verkorte lezing van Dumon is verschenen in NRC. Bij Querido is de lezing ook verschenen in boekvorm: Wipneus en zijn schimmelige vriendje Pim

-- 

Richtje Scholtmeijer

Shortlist Europese Literatuurprijs 2021 bekendgemaakt

Shortlist Europese Literatuurprijs 2021 bekendgemaakt


Dinsdagavond - 29 juni - maakte juryvoorzitter Manon Uphoff de shortlist van de Europese Literatuurprijs bekend, vanuit de Oude Lutherse Kerk in Amsterdam. De jury selecteerde vijf titels. De prijs wordt dit jaar voor de elfde keer uitgereikt.

De vakjury koos romans met “verhalen over wat het betekent te leven, te bestaan, te voelen en denken in Europa. Boeken die op een bijzondere manier in ons bleven rondzingen, en die op een onmiskenbare manier iets onvergetelijks zeggen over dit Europa,” aldus de jury.

De vijf geselecteerde titels zijn:

  • De jaren van Annie Ernaux, vertaald uit het Frans door Rokus Hofstede (De Arbeiderspers);
  • Meisje, vrouw, anders van Bernardine Evaristo, vertaald uit het Engels door Lette Vos (De Geus);
  • Langs de rivier van Esther Kinsky, vertaald uit het Duits door Josephine Rijnaarts (Uitgeverij Pluim);
  • De reparatie van de wereld van Slobodan Šnajder, vertaald uit het Kroatisch door Roel Schuyt (Wereldbibliotheek);
  • Herkomst van Saša Stanišić, vertaald uit het Duits door Annemarie Vlaming (AmboIAnthos).

Recensenten over deze boeken:

Anke Cijypers op De Leesclub van Alles over De jaren: “Meesterlijke biografie van een generatie. De jaren behelst de periode 1941 tot 2006. In de grote stroom gebeurtenissen die in zo’n leven passeren, weet Ernaux de eerste reacties te herinneren op, bijvoorbeeld, de val van de Berlijnse Muur, Aids, de vraag wat je op 11 september 2001 deed, om daarna feilloos het moment in de geschiedenis te vinden dat de tijd die wereldschok weer tot geschiedenis begint te vermalen. In deze pandemische tijd geeft dat perspectief, houvast, troost misschien wel. De jaren is in andere landen veelvuldig bejubeld en bekroond. Zeer terecht. Het is waarschijnlijk haar beste werk.” Lees hier de hele recensie.

Nathalie Brouwers op De Leesclub van Alles over Meisje, Vrouw, Anders:  “Geniale caleidoscopische raamvertelling over superdiversiteit. In het boek beschrijft Evaristo de levens van 12 vrouwen van verschillende achtergronden over verschillende decennia heen; de jongste is 19, het oudste nog levende personage 93. Allen hebben ze gemeen dat ze van gekleurde achtergrond zijn of gekleurde voorouders hebben. Voor de rest zijn hun levens en karakters heel verschillend. [...] Een brok geschiedenis die op dergelijke magistrale manier doorheen een roman verweven en vanuit verschillende invalshoeken bekeken wordt, is echt wel een mustread.” Lees hier de hele recensie.

Remco Ekkers op Tzum over Langs de rivier: “Waar men het leven slijt. Langs de rivier is de passende titel van een serie observaties van Esther Kinsky. De rivier is de River Lea, die begint in Hertfordshire, door Oost-Londen loopt, langs onduidelijke stukken grond en huizen en wegduikt onder viaducten en grote wegen naar oost en noord. Hij eindigt in de Thames. [...] Een bijzonder kenmerk van Kinsky’s waarneming is het vaak surrealistische karakter ervan. Ze beschrijft bijvoorbeeld het licht en de wolken in de kleuren van de Groningse Ploegschilders: fel paars en rood en groen, maar ze ziet ook vreemde dingen of figuren.” Lees hier de hele recensie.

Nico Hylkema op De Leesclub van Alles over De reparatie van de wereld: “Aangrijpend meesterwerk over gewone mensen. Zo vaak komt het niet voor, dat je al na enkele pagina’s weet dat je een meesterwerk in handen hebt. De roem is De reparatie van de wereld van de Kroatische schrijver Slobodan Šnajder al vooruitgesneld, maar toch is het altijd afwachten of je de juichende commentaren kunt delen. Na de laatste pagina is het antwoord zonder enige terughoudendheid, ja. [...] Misschien wel omdat het belevenissen van gewone mensen wier leven plots zo weinig waard kan zijn aangrijpend weet te vertellen. Bovendien is het een bijzonder goede gids in de nog levende geschiedenis.” Lees hier de hele recensie. 

Annemieke Hendriks in Trouw over Herkomst: “virtuoos lesje in overleven. De blik van Stanišić is poëtisch, met gevoel voor het mythische en het melancholische. Zijn werk doet denken aan dat van andere Slavische rasvertellers van nu, zoals de Poolse Olga Tokarczuk en de Tsjech Jáchym Topol. ‘Een poëet en revolutionair’, noemde het maandblad Rolling Stone hem. Ook in Herkomst, het semi-autobiografische relaas van een ontheemde jongen, is Stanišić lekker op dreef. Dit ‘semi’ vanwege de fantasierijke herinneringen die hij laat doorsijpelen, maar tegelijk confronteert met de werkelijkheid die hij soms liever niet wilde zien.” Lees hier de hele recensie.


De jury van de Europese Literatuurprijs 2021 bestaat naast voorzitter Manon Uphoff uit criticus Cyrille Offermans (De Groene Amsterdammer), literair vertaler Martine Woudt (laureaat 2020) en boekhandelaren Marieke de Groot (Pantheon Boekholt, Amsterdam) en Marischka Verbeek (boekhandel Savannah Bay, Utrecht). Het juryrapport is te vinden op www.europeseliteratuurprijs.nl.

Over de prijs

De Europese Literatuurprijs bekroont de beste hedendaagse Europese roman die in het voorgaande jaar in Nederlandse vertaling is verschenen. Zowel de auteur als de vertaler van de winnende roman wordt geëerd; de schrijver ontvangt € 10.000 en de vertaler € 5.000.

De longlist is samengesteld door zeventien Nederlandse kwaliteitsboekhandels. Uit deze lijst van twintig titels selecteerde de jury de shortlist en kiezen zij de winnende roman. De prijs wordt op zaterdag 6 november uitgereikt op het Crossing Border Festival in Den Haag.

De Europese Literatuurprijs is een initiatief van het Nederlands Letterenfonds, Academisch-cultureel centrum SPUI25, weekblad De Groene Amsterdammer en Athenaeum Boekhandel. De prijs wordt financieel mogelijk gemaakt door het Lira Fonds, de De Lancey & De La Hanty Foundation en het Nederlands Letterenfonds.

--

Roeland Dobbelaer

Yvonne Keuls, Christiaan Weijts, Mira Feticu en Justine Le Clercq in de bres voor Colette

Yvonne Keuls, Christiaan Weijts, Mira Feticu en Justine Le Clercq in de bres voor Colette


Zaterdag 3 juli organiseert De Stichting Antiquariaat Colette&Co een openbare verkoop van de favoriete boeken van verschillende Haagse schrijvers. Yvonne Keuls, Christiaan Weijts, Mira Feticu en Justine Le Clercq doen mee met de actie. Doel van de middag is om extra geld op te halen voor het behoud van het bijzondere antiquariaat. Op initiatief van o.a. de Volkskrantjournalist Jean-Pierre Geelen startte begin juni een crowdfunding-actie om de winkel te behouden. De huidige eigenaar, Jogchum de Vries is 80 jaar en al 25 jaar eigenaar van Colette. Hij wil graag met pensioen. Twee jaar lang zocht hij een opvolger, maar in eerste instantie leek de zaak hopeloos. De inmiddels opgerichte stichting heeft al meer dan dan 20.000 euro opgehaald. Het doel is nu 30.000. 

Colette Antiquariaat - Duinoord - Den Haag, Zuid-HollandMet de actie van aanstaande zaterdag hoopt de stichting de doelstelling te halen. Daarom: “loop langs bij Colette in de Reinkenstraat en luister voor de deur naar gesprekken over literatuur en gesproken columns over de liefde voor het boek. Ook kun je boeken kopen van de schrijvers zelf met een persoonlijke boodschap. De opbrengst gaat naar het redden en het in leven houden van ons geliefde antiquariaat. Tijdens het evenement gaan de initiatiefnemers van RedColette op de terrassen van Foots en Zamcaffé in gesprek over de toekomst van de boekwinkel. We zijn benieuwd naar jouw ideeën. Ook als je gewoon wil kennismaken en sfeer wil proeven ben je hartelijk welkom om aan te schuiven. Herkenningsteken: neem een boek mee!”

Meer informatie: https://colette.red/de-keuze-van-colette-kom-ook/

--

Roeland Dobbelaer

Uit de hoek deel 21: De kunst van het koken & de literatuur

Uit de hoek deel 21: De kunst van het koken & de literatuur


Toen ik chef-kok was bij de heerlijkheid die het Rijk van de Keizer heet, schreef ik bij de menukaart als toelichting op de kookstijl  dat je over koken en eten niet moeilijk moet doen. Koken is gewoon gebruik maken van mooie puurnatuurproducten, die als het effe kan een beetje uit de buurt komen. En die dien je dan onderling te combineren onder toevoeging van kruiden en specerijen. Het enige waar je verder op moet letten is op de geur en kleur, en de smaak en kraak.

Et voilà!

Ik bewonderde de gebroeders Albert en Ferran Adrià van het restaurant El Bulli wel, met hun jaarlijkse sluiting om zich terug te trekken in El Taller, hun laboratorium, om weer wat nieuws en spectaculairs uit te dokteren. Schuim van parmezaanse kaas en meer van die geniale onzin. De Dalí’s van de gastronomie, werden ze genoemd. En ja, ze hebben waarlijk revolutionaire ontwikkelingen bewerkstelligd. Schitterende kookboeken samengesteld ook.

Maar eigenlijk dacht ik er toch anders over. En die revolutie in restaurantkoken heeft er ook toe geleid dat sterrenchefs allerlei texturas in hun bereidingen gingen gebruiken die, jawel, de voedselindustrie ook graag gebruikt. Stabilisatoren en emulgatoren en zo. Chemische goedjes. Dat nu leek me niet de bedoeling. Ik verafschuw de voedselindustrie, waar de mensheid niet buiten kan: ik weet het.

Maar toch.

Ik ben meer van de nota bene Amerikaanse auteur Michael Pollan met zijn boek Een pleidooi voor echt eten. Eet niks wat je moeder of granny ook niet at. Zo is het: eten is traditie. Een prachttraditie. Samen aan tafel en zinnelijk genieten, want zinloze ellende is er al genoeg op de wereld ennuh... eten moet je toch: maak er dan, tegen de verdrukking en de industrie, iets moois van.

En ik hou het graag dicht bij huis. Carlo Petrini is me met zijn boek en beweging Slow Food heel dierbaar. Tegen de smaakvervlakking en tegen fastfood en al die troep. De voorverpakte gemakzucht: industrieverdriet, dat is het.

Zo bezie ik kunst ook. Niet moeilijk doen, maar met je materiaal iets zinnelijks maken, iets genietbaars, op welke manier dan ook. Dat mag zeker mooi zijn, maar het mag ook functioneel lelijk of zelfs bruut zijn.

En niks mot. ‘Moetjes’ zijn voor hen die per ongeluk zwanger gaan van iets en daar het liefst onderuit willen. Voor een kunstenaar ligt dat diametraal anders. Een kunstenaar is daar juist en precies op uit. Die wil maar al te graag bezwangerd worden door een vruchtbaar idee, en dat vaak omdat hij alleen het ongeluk aantreft in het leven.

Elke kunstenaar is een levenskunstenaar.

Maar het bedrog is overal en dus ook in de kunsten. Er zijn ook maar genoeg plebejers, patjepeeërs en möchtegerns bezig met hun zogenaamde kunst. Veel te veel zelfs. Ze flikken ons een kunstje, dat is het. Aan het kruis ermee, met die nepmessiassen. Oh lord! En halleluja. En dan amen. Om met den uitvreter van Nescio te spreken: één ‘Ziezoo’ en zes briefjes met G.v.d.

In de literatuur is het al niet anders. Heel veel phonies vragen om aandacht. Neem de Bekende Nederlanders: die willen allemaal hun boekie hebben. Omdat ze het voor hun onsterflijkheid (sowieso iets volstrekt belachelijks) niet moeten hebben van hun andere prestaties. Ach wat, eigenlijk is de verworven bekendheid die de leegheid zelve is, het enige wat ze bereikt hebben. Een koude eenzaamheid. Het is pathetic, zoals de Amerikanen zeggen, waar veel van die verderfelijke trends vandaan komen.

Waar herken je een echte schrijver aan? Dat is nog best lastig. Laat ik zeggen aan zijn eigenwijsheid. Aan zijn vermeende eigen (spatie) wijsheid desnoods. Aan het eigen lied dat hij zingt. Aan zijn stem. Aan de wijze waarop hij gebekt is. Groot, vervormd, kegelsnavelig of met een lange kromme snavel: dat maakt niet uit. Als het maar echt en oprecht is. Uit de eigen biotoop. Ik vind bijvoorbeeld Lammert Vos een echte schrijver. Zijn boeken zijn dun, heel dun. Maar dat zijn die van de kleine grootheid Nescio ook. Hun  oeuvre is klein maar fijn. Lammert Voos is de Groningse golem, uit de klei getrokken oprechtheid en dat draagt hij met trots uit.

En wie is of was dan bijvoorbeeld een phony? Nou, Joost Zwagerman bijvoorbeeld. Pas op het allerlaatst werd hij oprecht en schreef hij een paar diep eh... doorvoelde gedichten. Zijn romans zijn vlak. En zijn essays zijn die naam niet waardig: vlot en verdienstelijk geschreven journalistiek is het. IJverig was hij zeer zeker, maar zijn omgeving betaalde er een prijs voor, zie de bewonderenswaardige roman-mémoires De langste adem van zijn ex-vrouw Arielle Veerman.

Ronald Giphart is ook een neppe. Hoe aardig die ex-studentikoze baardman ook is, zijn werk is nix. Gips is het. Saai wit poeder, maar geen verleidelijke cocaïne die je doet dromen van onvermoede werelden.

Ach wat, de enige echte schrijver, dat ben ik natuurlijk.

Want dat denken aan alle schrijvers.

Waarvan akte.

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen.

Quay Street Productions koopt filmrechten van het Boekenweekgeschenk 2021

Quay Street Productions koopt filmrechten van het Boekenweekgeschenk 2021


Het Boekenweekgeschenk Wat wij zagen van Hanna Bervoets blijft een succes. Onlangs maakte Quay Street Productions bekend dat zij de filmrechten van het boek heeft gekocht. Vijf andere productiebedrijven streden ook om de filmrechten, maar de keuze viel uiteindelijk op Quay Street Productions. 

Quay Street Productions is een Brits productiebedrijf, opgericht in 2021 door producent Nicola Shindler. Shindler werkte eerder aan Russel T. Davies’ It’s A Sin, Harlan Cobans The Five, Safe en The Stranger, en series zoals Queer as folk en Years and Years. Het doel van Quay Street Productions is om films en series te maken die prikkelend, provocatief en uitdagend zijn. Het thema van Wat wij zagen past dan ook goed bij het Britse productiehuis. 

Ook zijn de vertaalrechten nu verkocht aan Zweden en Rusland. De teller van het aantal landen met vertaalrechten komt hiermee op negen, het hoogste aantal ooit voor een Boekenweekgeschenk. 

Wil je meer lezen over het Boekenweekgeschenk 2021? Klik hier voor een eerder nieuwsbericht over de vertaalrechten en klik hier voor een bespreking door Nico Voskuil. 

--

Richtje Scholtmeijer 

Het grote Bazarow & DLVA-onderzoek; de bevindingen

Het grote Bazarow & DLVA-onderzoek; de bevindingen


Bazarow.com is een online boekwinkel die ernaar streeft om terug te geven aan de makers en fysieke boekwinkels.  Schrijvers en vertalers ontvangen per verkocht exemplaar van hun boeken extra inkomsten . Daarnaast zijn we van plan om dit najaar samenwerkingen aan te gaan met fysieke boekwinkels. Door Bazarow aan te bieden als online verkoopplatform willen we de fysieke boekwinkels helpen in een tijd die - mede door de coronacrisis - steeds meer gefocust is op online verkoop. De Leesclub van Alles is een recensiewebsite waar recensenten onafhankelijk recensies schrijven over de boeken die worden verkocht op Bazarow.com. Zoals de naam al weggeeft lezen de recensenten van DLVA ook echt alles, dat betekent dat er recensies zijn van thrillers, literaire fictie, kinder- en jeugdliteratuur en uiteraard van literaire romans en poëzie.

Vorige maand vroegen we jullie om je mening te geven over Bazarow en De Leesclub van Alles. De resultaten van dit onderzoek zijn nu binnen en geanalyseerd. Omdat we onze lezers graag op de hoogte houden van ontwikkelingen binnen Bazarow en DLVA, volgt hier een korte samenvatting van de resultaten. 

Uit de enquête is naar voren gekomen dat het grootste deel van onze lezers vrouw is, en hoogopgeleid. Ook is ruim tweederde ouder dan 45 jaar en een veellezer: 64,8% van de respondenten leest meer dan 30 boeken per jaar!

81,8% van onze lezers koopt boeken bij de lokale boekhandel en de rest tweedehands of online. Wat opviel is dat sommige respondenten niet wisten dat men boeken kon kopen bij Bazarow.com. Bij dezen. Onze lezers zijn tevreden over Bazarow.com; alle aspecten krijgen cijfers boven de 7,3, de recensies zelfs een 7,7. Het belangrijkste doel van Bazarow vinden lezers het streven dat Bazarow een koppeling wil maken met lokale boekhandels. De welwillendheid van lezers om hun boeken bij lokale boekhandels aan te schaffen heeft volgens ons te maken met het breed gedragen sentiment dat men in coronatijd lokale bedrijven en ondernemingen steunt. Ook de campagne #ikleesthuis van de CPNB is in lijn met dit sentiment. 

Tips van lezers over Bazarow Magazine gaan voornamelijk over de overzichtelijkheid of vorm. Bazarow Magazine wordt goed gelezen en alle aspecten van Bazarow Magazine krijgen een cijfer boven de 7,6. Daarnaast zijn onze lezers tevreden met de frequentie van Bazarow Magazine: eens in de twee weken. 

Bij de recensies van De Leesclub van Alles vinden lezers dat het taalniveau van de nogal wat wisselt. Dat komt volgens ons doordat de recensies door een brede poel aan recensenten worden geschreven. De helft van de respondenten is geabonneerd op een of meerdere nieuwsbrieven van De Leesclub van Alles en geven deze nieuwsbrieven gemiddeld een 7,6.

De aanbevelingen die uit de bevindingen van het onderzoek geconcludeerd worden zijn als volgt:

Er valt winst te halen wat betreft communicatie: niet alle respondenten zijn op de hoogte van de mogelijkheden en doelen van Bazarow. Communiceer hier daarom duidelijk over. Dit zal de betrokkenheid verhogen en daarnaast bijdragen aan het communitygevoel. Om de communicatie over de doelen van Bazarow te vergroten is er reeds een pagina ontwikkeld waarin deze uiteen worden gezet. Kijk hiervoor hier.

Het belangrijkste doel van Bazarow vinden de respondenten de koppeling aan lokale boekhandels. Maak deze zo snel mogelijk. Respondenten vinden het belangrijk om lokale (boek)winkels te steunen en de koppeling van Bazarow aan deze winkels is voor alle partijen een win-situatie. De plannen zijn om deze zomer eerst e-Bookbestellingen mogelijk te maken. Het najaar staat de koppeling met de boekhandel op het programma. Deze week werd al de aansluiting met de Nederlandse Boekenbon gerealiseerd.

--

Daniël Klok

Uitreiking van de Zilveren Griffels en Penselen

Uitreiking van de Zilveren Griffels en Penselen


De afgelopen dagen reisde de jury van de Zilveren Griffels en Penselen door het hele land om prijzen uit te reiken aan kinderboekenauteurs of kinderboekenillustratoren.

De Zilveren Griffels en Zilveren Penselen zijn de belangrijkste kinderboekenprijzen. Wie een Zilveren Griffel of Penseel wint, maakt daarmee ook kans op de Gouden Griffel die dit jaar op 5 oktober wordt uitgereikt, bij de start van de Kinderboekenweek. Onder dit  artikel staat de lijst van de elf Griffelwinnaars en de acht Penselenwinnaars. 

27 boeken werden daarnaast nog bekroond met de Vlag en Wimpel. De Vlag en Wimpel is een aanmoedigingsprijs voor beginnende schrijvers en illustratoren. Eén van deze Vlag en Wimpels ging naar Charlotte Dematons, auteur en illustrator van het boek Alfabet. De jury zei over Dematons het volgende: 

“De jury spreekt daarmee haar waardering uit voor de toewijding en passie die uit de tekeningen blijkt en de speelse manier waarop kinderen door middel van beeld met het alfabet en de Nederlandse taal in aanraking komen.”

Dematons bedankte echter voor de eer: de prijs is volgens haar bedoeld om schrijvers en illustratoren die nog niet zo bekend zijn in het licht te zetten. Dematons vindt dat ze met haar 63 jaar en lange tijd in het vak niet meer hieronder valt. Ook is er al veel aandacht voor haar boek, dat dan ook al vele malen verkocht is. 

Kinderboekenrecensent Jaap Friso steunt Dematons op Twitter. Volgens hem verdient Charlotte Dematons meer dan alleen een Vlag en Wimpel: het boek Alfabet was groot kanshebber voor de Gouden Penseel. Volgens hem gaat de jury met het uitgeven van de Vlag en Wimpel voorbij aan het unieke karakter van het boek. Het weigeren van een kinderboekenprijs komt overigens maar zelden voor. 

 

Diversiteit en inclusiviteit 

Een paar weken geleden nog reikte de Jonge Jury de Prijs van de Jonge Jury uit. Over de prijs en de boeken die genomineerd waren schreven Yra van Dijk en Marie José Klaver toen een vernietigend stuk in de Volkskrant, waarna een levendige discussie ontstond over kinderboeken en populaire kinderboekenthema’s. De jury van de Griffels en Penselen was dus ook bijna verplicht om een statement te maken over (het gebrek aan) diversiteit en inclusiviteit in kinder- en jeugdboeken. In haar juryrapport schrijft ze: 

“Geen verhalen die slechts verstrooiing of kennis bieden, maar die tonen waartoe verbeelding ook buiten een boek in staat is. De jury onderstreept daarnaast het belang van representatie, diversiteit en inclusiviteit. Jeugdliteratuur heeft een rol te spelen in de wijze waarop kinderen de wereld zien. Die waarde moest dus een plek vinden naast die andere literaire kwaliteiten.”

In hetzelfde rapport levert de jury ook commentaar op het optreden van de overheid tijdens corona: 

“De Nederlandse overheid achtte bibliotheken en boekhandels niet essentieel, dus bleven hun deuren frustrerend genoeg gesloten. De jury vraagt zich af wat de impact daarvan is op het aanbod. De online verkoop steeg, maar er werd minder in de breedte verkocht. Wat doet dat met de keuzes van uitgeverijen? Heeft de jury dat enigszins teruggezien in het beperkte aantal inzendingen in de categorie poëzie?” 

De jury dit jaar bestond uit voorzitter Ed Tan (Hoogleraar Film, Media en Communicatie te Kopenhagen), Eline Rottier (eigenaresse van platform Boekwijzer.com), Thomas Hardie (interne cultuur coördinator op de Oscar Romeroschool te Rotterdam), Daniël Albering (directeur van de kleine kapitein en de Groningse Kinderboekhandel), Jörgen Apperloo (Youtuber voor Vlogboek), Joan Windzak (organisator prinsen- en prinsessenfestival en eigenaar kinderboekwinkel Educulture te Amsterdam) en Kim Blackburn (Freelance projectleider en adviseur Cultuur en Onderwijs). 

Winnaars van de Zilveren Griffels: 

 

Winnaars van de zeven penselen: 

--

Richtje Scholtmeijer

DLVAlive met Dietske Geerlings terugkijken

DLVAlive met Dietske Geerlings terugkijken


"Ik denk dat ik het kwaad niet zo interessant vind om over te schrijven”

Op donderdag 3 juni was schrijver Dietske Geerlings te gast bij DLVAlive online. DLVA Hoofdredacteur Roeland Dobbelaer ging met haar in gesprek over haar laatste roman Tere min, over haar schrijverschap, over het zelf publiceren van boeken, over klassieke muziek, over literatuuronderwijs aan middelbare scholieren en nog veel meer. Ook haar voorlaatste roman Waar maanlicht vleugels raakt komt ter sprake. 
 
 
Enkele uitspraken:
 
"Ik denk ergens dat het toch in jezelf zit." Dietske Geerlings vertelt over de rol die intuïtie speelt in haar schrijfproces.
 
"'Minnen' is voor mij een heel dierbaar woord omdat ik dan aan Hadewig moet denken." Dietske Geerlings vertelt over hoe ze op het idee van haar novelle Tere min kwam.
 
Over haar jeugd: "Ik was nooit zo'n lezer".
 
"Ik werk niet met een schrijfplan. Ik begin gewoon met schrijven."
 
Op de vraag waarom het kwaad ontbreekt in haar boeken: “Dat heb ik me nooit zo gerealiseerd. Die vraag is me nog nooit gesteld. Daar moet ik over nadenken. Ik denk dat ik het kwaad niet zo interessant vind om over te schrijven.”
--
Over het boek: “Zij heeft al vanaf haar geboorte geen haar. Op de begraafplaats, waar zij elke ochtend en nacht vogels spot, ontmoet zij hem die nog maar één been heeft. Er ontstaat een tere liefde tussen hen beiden. Hij bouwt voor haar een mysterieus kastje met twee antennes en speelt vanuit het niets ‘de vuurvogel’ voor haar. Zijn en ontbreken, beroeren en ontroeren, herinnering en missen zijn de thema’s van dit kleine verhaal over twee kwetsbare mensen. De theremin is een mysterieus kastje met twee antennes. Het is een van de oudste elektronische muziekinstrumenten, uitgevonden door Léon Theremin in 1920. De schoonheid van het instrument zit in het feit dat je het instrument niet aanraakt tijdens het spelen. Door met je handen boven het kastje te bewegen onttrek je muziek uit het niets.”
 
De Nederlandse Boekenbon nu ook te besteden bij Bazarow

De Nederlandse Boekenbon nu ook te besteden bij Bazarow


Het heeft even geduurd voordat de betaalsystemen goed op elkaar waren afgestemd, maar sinds deze week is ook De Nederlandse Boekenbon te besteden bij Bazarow.com.

Boekenbon kopen? De Nederlandse Boekenbon | Cadeaubon.nl

De Nederlandse Boekenbon wordt uitgegeven door De Nederlandse Boekenbon B.V., een non-profitorganisatie met als doel om het lezen te bevorderen en de boekverkoop te stimuleren. De organisatie van de Boekenbon is een dochterorganisatie van de Coöperatieve Koninklijke Boekverkopersbond, waar ook Bazarow lid van is.

De Boekenbon bestaat al ruim 75 jaar en is een gezichtsbepalend verkoop- en promotiemiddel voor de boekhandel. De Boekenbon is onder andere bedoeld om meer consumenten naar de winkel te trekken, en zorgt voor ongeveer 15% extra omzet in de boekhandel. Ook sponsort de Boekenbon bijvoorbeeld de Literatuurprijs voor fictie en non-fictie. Deze prijs was voorheen onder meer bekend onder de naam AKO Literatuurprijs en Bookspot Literatuurprijs. 

Volgens Bazarow hoofdredacteur Roeland Dobbelaer is het een logische keuze om te kiezen voor De Boekenbon. “We gaan in tegenstelling tot grote internetboekhandels geen eigen boekenbon ontwikkelen. We kiezen heel bewust voor De Nationale Boekenbon en willen daarmee de huidige infrastructuur van het boekenvak ondersteunen. De Boekenbon is niet alleen al jaren een prachtige cadeau om te geven én te krijgen. Zeker zo belangrijk is dat de opbrengsten direct terugvloeien naar de boekensector, en dat is toch een van onze hoofddoelstellingen.”

--

Redactie Bazarow

3 redenen voor het kopen van ramsjboeken

3 redenen voor het kopen van ramsjboeken


[Lifestyle] Van lezen word je slim, maar ook vitaler, ruimdenkender, welbespraakter en meer ontspannen.  Echt! Genoeg redenen om direct een nieuw boek te pakken wanneer je de ander hebt verslonden. Veel lezen houdt echter wel in dat je meer boeken zult kopen. En dan het struikelblok: boeken zijn nogal aan de prijs. Gelukkig staan de mooiste titels óók in de ramsj.

Als fervent boekenlezer weet je al wat je volgende boek wordt. Natuurlijk. Hij ligt al voor je klaar. Gekocht in een boekenwinkel waar de vaste boekenprijs netjes wordt gehanteerd. Hoewel de vaste boekenprijs het doel heeft om een brede beschikbaarheid en een gemêleerd aanbod van boeken te stimuleren, slaan de prijzen van boeken ook een aardig gat in je salaris. Prima voor enkele keren per jaar, maar wanneer je het ene na het andere boek verslindt, houd je aan het eind van je geld altijd een stukje maand over. Reden te meer om eens te kijken tussen het ramsjaanbod.

3. Goed geprijsd
Boeken hebben een kortere levensduur dan pakweg tien jaar geleden. Wanneer uitgeverijen nu boeken op de markt brengen mogen zij titels een jaar lang aanbieden voor de vaste boekenprijs. Na een jaar wordt de vaste boekenprijs eraf gehaald en mogen uitbaters zelf hun prijs bepalen. Het kan daardoor voorkomen dat je boeken in de ramsj treft tegen extreem hoge kortingen. Een ramsjboek voor prijzen van €3,99 zijn geen unicum.

2. Ecologische voetafdruk verkleinen
Natuurlijk is de boekenindustrie niet verantwoordelijk voor de kap van regenwoud. Harthout wordt immers niet gebruikt voor de productie van boeken. Wanneer bos wordt gerooid voor de papierindustrie, worden er direct bomen bij geplant. Helaas duurt het even voor bomen rijp zijn voor een nieuwe oogst. Kies eens voor duurzaam en kies eens voor een mooie ramsjparel in plaats van een splinternieuw boek. Richt je pijlers eens op het ramsj aanbod. Zo houd jij de verschraling tegen én betaal je een schappelijkere prijs dan wanneer je een nieuw boek koopt.

3. Eerbetoon aan schrijver
Denk nu niet dat enkel kneusjes in de ramsjcollectie belandden. Dit beeld ontstaat omdat reguliere boekenshops hun planken om de haverklap schoonvegen en uitgevers steeds meer bezuinigen op kosten voor hun depot. Doet een boek het niet goed– omdat de omloop van boeken nu eenmaal enorm is – dan verdwijnen genegeerde meesterwerkjes na een tijdje uit de winkel. Zonde. Richt je pijlers eens op het ramsj aanbod. Ieder niet gelezen boek is namelijk een gemiste kans. In de ramsj collectie vindt je parels van boeken, mooi verzameld werk van meesterschrijvers en zorgvuldig gedrukte kunstboeken. Koop een ramsjboek. De auteur zal je dankbaar zijn.

Wat wordt je volgende boek op je leeslijst?

 

 

 

 

 

 

Nelleke Noordervliet over Europese literatuur, de moed van de schrijver en ontlezing

Nelleke Noordervliet over Europese literatuur, de moed van de schrijver en ontlezing


Dit jaar hield Nelleke Noordervliet de jaarlijkse lezing ‘De staat van de Europese literatuur’. De lezing, die voor de tweede keer werd gehouden, is een initiatief van de Universiteit van Amsterdam, Faculteit Geesteswetenschappen en het Amsterdam Centre for European Studies in samenwerking met de Onderzoeksschool Literatuurwetenschappen en SPUI25, het academisch-culturele podium van Amsterdam. Het doel van de lezing is de aandacht vestigen op Europa’s literaire traditie. 

Nelleke Noordervliet is schrijver. Ze heeft een groot aantal boeken op haar naam staan, waarvoor ze onder andere de  Constantijn Huygensprijs kreeg. Ook is ze columnist voor Trouw en voor het radioprogramma OVT. Tijdens haar lezing sprak ze over de moed van de schrijver. 

Ze  benadrukt het belang van de Europese literatuur, en welke rol die voor haar persoonlijk speelt. Overal waar ze is in Europa ziet ze de personages van grote schrijvers voor zich. Via hen ziet ze Europa. Daarnaast gaat ze ook in op de ontlezing van jongeren en het afnemende belang van literatuur voor alle groepen van de samenleving, ook voor de elite. “De grote auteurs van de twintigste eeuw, laat staan die van de eeuwen ervoor, werden niet meer gelezen en begrepen.” Volgens Noordervliet benadrukt de coronacrisis nog extra hoe klein de rol van boeken en literatuur is geworden: coffeeshops en slijterijen mochten open blijven, terwijl boekwinkels en bibliotheken de deuren moesten sluiten. 

Toch is de literatuur, die van de oude schrijvers maar ook die van jonge schrijvers, belangrijk als je een helder beeld wil krijgen van wat er speelt in de maatschappij: “De roman laat als eerste de uiterst kleine bewegingen in de maatschappij zien, die grote veranderingen aankondigen. De roman is de kanarie in de kolenmijn. Ze is sensitief, voorspellend, geduldig, pluriform, gedetailleerd.” 

Om de ontlezing tegen te gaan, zou Europa niet alleen moeten inzetten op leesbevordering, maar ook op leesbehoud. Heel Europa zou hier pluriform voor moeten strijden. Als voorbeeld om ontlezing tegen te gaan noemt ze de Nederlandse Boekenweek. Als het aan Noordervliet ligt, heeft straks ieder land in Europa een Boekenbal, een Boekenweekgeschenk, optredens van schrijvers, krantenartikelen, uitzendingen en podcasts. 

De moed van de schrijver, besluit Noordervliet, laat zich zien in het feit dat de schrijver alleen schrijft, dat hij nieuwe onderwerpen durft aan te snijden en zich niet hoeft te binden aan een ideologie of politiek programma. 

Na deze lezing was het aan Eva Meijer om te reageren. Meijer is filosoof, beeldend kunstenaar, schrijver en singer-songwriter. Haar werk is veelvuldig bekroond, en in meer dan achttien talen vertaald. 

Meijer begint haar lezing met het uit elkaar trekken van twee soorten schrijversmoed: “de moed die zich uit in het vertellen van tegenverhalen en de moed die zich richt op het opnieuw uitvinden van de taal.” Volgens Meijer is deze moed daarnaast altijd begrensd door bijvoorbeeld de taal maar ook door de tijdgeest van dat moment. Dit leidt ertoe dat Meijer zichzelf de vraag stelt wat de moed van de schrijver betekent in een wereld die vergaat. 

De lezing van Noordervliet en de reactie van Meijer daarop zijn de zoveelste toevoegingen aan het debat over ontlezing van de jeugd en het teruggedrongen belang van literatuur. Wat deze lezingen een toevoeging maakt, is het feit dat Noordervliet daadwerkelijk een voorstel doet hoe ontlezing tegen te gaan. Daarnaast legt ze de nadruk op leesbehoud en niet alleen op leesbevordering. Hierdoor is de lezing niet alleen een samenvatting van de problematiek, maar voegt ze ook wat toe. 

Het is dan ook jammer dat de lezingen niet toegankelijk zijn voor een groot publiek. Ze worden gekenmerkt door zinnen als “De poëtische houding, noodzakelijk om het leven goed te leiden, gaat verloren als de functie van literatuur hooguit een ornamentele is in de salons van enkele oude mannen en vrouwen.” (in de lezing van Noordervliet) en “Misschien begrijpen we nog maar een snipper van de veelstemmigheid van onze werkelijkheid.” (in de lezing van Meijer). Daarnaast doet Noordervliet enkele generaliserende uitspraken die ze onvoldoende onderbouwt met cijfers of wetenschappelijk onderzoek. Een voorbeeld hiervan is: “De grote auteurs van de twintigste eeuw, laat staan die van de eeuwen ervoor, werden niet meer gelezen en begrepen.” 

Het is goed dat het debat van ontlezing door ‘De staat van de Europese literatuur’ in een Europese context wordt geplaatst. Deze problematiek speelt immers niet alleen in Nederland, en als landen kunnen we van elkaar leren. Maar wie de stukken leest met de vraag: “Wat is dan de huidige staat van de Europese literatuur?” zal in de lezingen het antwoord niet vinden. 

De lezing van Nelleke Noordervliet is via deze link terug te lezen, en de reactie van Eva Meijer via deze link. 

-- 

Richtje Scholtmeijer

Waarom Bazarow en De Leesclub van Alles?

Waarom Bazarow en De Leesclub van Alles?


2 websites, 1 doel: alles voor boeken

Wij ondersteunen schrijvers, vertalers, uitgevers, boekhandels én lezers

Bazarow en De Leesclub van Alles maken de boekenmarkt weer gezond. Dat doen we door de opbrengsten eerlijker te verdelen onder boekhandelaren, schrijvers, vertalers en uitgevers. Dus meer voor de boekmakers, minder voor grote platforms als Bol.com en Amazon.

Bazarow. Koop hier je boeken en steun het boekenvak:

Wij:
– respecteren tarieven van uitgevers
– ondersteunen schrijvers en vertalers met een extra financiële bijdrage
– uitlevering bestellingen via fysieke boekhandels (2022)

Wij pleiten voor:
- geen geld meer naar de grote internetreuzen, lees: roofkapitalisten, maar geld terug de sector in
- distributiehuis CB, voorheen Centraal Boekhuis, moet weer echt collectief voor de sector worden: transparanter, lagere tarieven, minder winstoogmerk en diensten op maat.

www.bazarow.com / www.magazinebazarow.com

DLVA: de grootste recensiesite van Nederland, 12.000+ recensies

Onafhankelijke redactie:
–         elke dag nieuwe recensies
–         aandacht voor nieuwe én oude boeken
–         aandacht voor bekende én onbekende boeken en schrijvers
–         aandacht voor fictie én non-fictie
–         elke dag nieuwsbrieven aangepast aan jouw interesses
–         elke drie weken DLVAlive, gesprekken met schrijvers en vertalers

www.deleesclubvanalles.nl

Wil je een nieuw boek melden, heb je een idee voor een artikel of voor een DLVAlive avond, wil je recensent of redactielid (onbezoldigd) worden bij Bazarow/DLVA? Stuur een mail naar info@deleesclubvanalles.nl.

Uit de hoek deel 20: We mogen weer!

Uit de hoek deel 20: We mogen weer!


Marc Schoorls brutale vrijplaats

O, zó fijn! Er mag weer van alles. (Bijna dan). Wat een heerlijkheid! Op restaurant. Of naar een concert of een tentoonstelling. Zo ben ik benieuwd naar de tentoonstelling van Bruce Nauman in het Stedelijk Museum. ‘Het grootste overzicht van de Amerikaanse kunstenaar Bruce Nauman in Nederland tot nu toe.’

De modieuze prietpraat laat ik graag aan me voorbijgaan. Zinnen als: ‘Al meer dan vijftig jaar definieert hij de essentie van wat een kunstwerk kan zijn telkens opnieuw.’

Of deze: ‘Naumans interesse in ambiguïteit en verschillende betekenislagen heeft betrekking op de dagelijkse menselijke ervaring, waarbij zekerheid niet altijd vanzelfsprekend is.’

Bent u er nog?

Het klinkt naar mijn smaak maar weinig uitnodigend. Toch ga ik. En dan gewoon kijken en het werk op me laten inwerken. Pluspunt: de man heeft humor. Neem zijn neonlichtwerk Seven Figures uit 1985. Maar al die ondeugende seksende figuurtjes hebben ook iets triestigs in hun repeterende mechaniek. Tsja. Wat is nou liefde? zoals de grote volkszanger Hazes zong. 

Kiki Coumans tipte op Facebook over de primeur van een tentoonstelling over het ontstaan van de surrealistische beweging in de Bibliothèque nationale te Parijs. ‘Subliem aangepakt,’ schrijft ze. Dus daar wil ik ook naar toe!

Maar het pre-coronaplan was om naar Italië te gaan. Zoals Ally Smid onlangs deed. Zij schreef op FB: ‘Bijzonder. Ineens sta je tegenover Het Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci in Milaan.’ Dat eenvoudige bericht kreeg veel bijval. En ik snap dat.

O, ik weet het nog goed. Een jaar of 25 geleden. Ik had toen geen zin in die lange rij, staand in de brandend hete zon. Dan ging ik liever op een terrasje onder een parasol zitten en wat eten en drinken. Want daar zijn ze goed in, die Italianen. (En dan daarna lekker vrijen in het hotelletje... Al verzweeg ik die al te bekende en toch geheim gehouden wens.)

Maar nee. ‘Eten komt daarna wel.’ Zo drong mijn jonge, mooie  vrouw aan. Okay. Zucht. En hup, in de rij.

Eenmaal binnen deed ik uit het niets een Stendhalletje: de tranen sprongen in mijn ogen. Wat een werk! Wat een kracht en ontroering! Die lyriek van al die handen en hun gebarentaal... Ja, ook daar zijn ze goed in, de Italianen. De interpunctie bij hun zo lyrisch gesproken taal gaat manueel. Alleen dat al is een genot om te zien. En Da Vinci had dat meesterlijk (dûh) op de muur aangebracht. Santo cielo!

In die halfduistere ruimte, zag ik een deels afgebladderd tafereel en ik hield het niet droog. Godverdee zeg! Ik deed het nog net niet in mijn broek, maar de tranen biggelden over mijn wangen. Ik wist niet wat me overkwam. Ik schaamde me zelfs. Idioot die ik was.

Weer thuis heb ik een dikke catalogus van Da Vinci’s werk gekocht en een biografie gelezen. Die van Serge Bramley. (Ik heb begrepen dat die nieuwe, van Walter Isaacson, beter is. Staat op het veel te lange lijstje.) Ik kocht een dik boek met een overzicht van zijn werk. Fan-tas-tisch, dat alles.

Leonardo Da Vinci (1452-1519) is misschien wel de enige mens ooit die het epitheton l’uomo universale toekomt: kunstenaar, uitvinder en wetenschapper – in die volgorde. ‘Ik wil wonderen verrichten,’ noteerde hij op een van de 6500 papiervellen vol tekeningen en tekstjes. Zijn allereerste biograaf, Vasari, noemde hem zo’n dertig jaar na zijn dood dan ook ‘werkelijk hemels en wonderbaarlijk’.

En ik ontdekte hem als schrijver. Jawel. Dat kon dit genie bij uitstek dus ook, al hoorde je daar nooit iets over. Dus dan zelf maar in de pen klimmen. En zoals dat gaat blijft het dan niet bij een artikeltje, maar werden het 18 pagina’s: meer dan 6.000 woorden.

Uiteindelijk kon ik een artikel van 1200 woorden kwijt bij De Groene Amsterdammer omdat (toeval!) in maart 1996 een grote Leonardo-expositie in de Kunsthal Rotterdam werd geopend.

‘Leonardo is in hart en nieren een schrijver, hij is zowel geestelijk als lichamelijk aanwezig in het werk,’ schreef Robert Zwijnenberg in zijn proefschrift. Hij spreekt van het  ‘livresque karakter’ van Leonardo’s werk en gaf zijn proefschrift daarom Denken op papier als titel mee. Mooi.

Da Vinci ging overigens prat op zijn ongeletterdheid. In een prachtige maxime haalt hij nog eens uit naar de ‘literati’ en hun boekenwijsheid: ‘Degene die in discussie auteurs aanhaalt, doet geen beroep op zijn intelligentie, maar op zijn geheugen.’ Maar zo ongeletterd was hij niet: hij had heel wat gelezen en bezat een eigen bibliotheekje.

Als schrijver had hij grote ambities: ‘Ik zal een vertelkunst scheppen die grote dingen uit zal drukken.’ Het is er niet van gekomen, maar bleef bij aanzetten. Kort werk. Fabels, raadseltjes, aforismen.  

Zie: www.groene.nl/artikel/leonardo-s-brein

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen

Met Derksen completeert Michel van Egmond de VI-familie

Met Derksen completeert Michel van Egmond de VI-familie


[Lifestyle/Voetbal] De op 28 mei verschenen biografie Derksen van de hand van Michel van Egmond en Antoinnette Scheulderman, is alweer toe aan zijn tweede druk. Het boek is een logische volgende stap na Van Egmonds andere bestsellers over Veronica Inside-kopstukken René van der Gijp en Wim Kieft. 

Leven in de brouwerij

Het is een understatement om te zeggen dat er altijd leven in de brouwerij is, bij Veronica Inside. Dat komt uitgebreid aan bod in de twee boeken van Michel van Egmond over de voetbaltalkshow: Topshow en Inside. Ze geven een kijkje achter de schermen, waar Johan Derksen naar voren komt als nukkige medewerker die geen mogelijkheid onbenut laat voor oneliners - liefst controversiële. En ontaarden die in een rel, dan gooit hij graag nog wat olie op het vuur. "Ik kom toch niet helemaal uit Grolloo gereden om met meel in de mond te praten?" Het moet de voormalig profvoetballer en hoofdredacteur nagegeven worden dat hij altijd onomwonden zijn mening geeft. Al toont de biografie een andere, zachtere Johan Derksen.

Auto stofzuigen

Wat Johan Derksen ook deelt met Gijp is zijn liefde voor auto's. Gijp heeft er verschillende: voor de boodschappen, de hond en voor lange afstanden. Met zo'n wagenpark voor de deur moet autoverzekeringen vergelijken intussen een koud kunstje zijn voor de Dordtenaar, zeker nadat hij in één van zijn auto's werd aangevallen. Derksen zelf heeft een voorkeur voor SUV's, waar labradoodle Cuby achterin kan springen - diezelfde Cuby die 's nachts tussen Johan en zijn vrouw in komt liggen, de reden dat het stel maar een groter bed heeft aangeschaft. Overigens stofzuigen beide analisten het liefst dagelijks hun auto's. In het 400 pagina's tellende Derksen zijn al met al verrassende kanten van het tv-fenomeen te ontdekken, met gevoel voor ironie opgetekend zoals alleen Michel van Egmond dat kan. Met dit boek hebben liefhebbers hun VI-familie compleet. 

Dwangstoornissen

"Thuis heb ik niet zo'n grote bek", zegt Derksen bijvoorbeeld. Als Nederlands blues-geweten organiseert hij theatertours en een jaarlijks festival. En wat veel kijkers niet weten, is dat zowel hij als zijn collega's Kieft en Gijp dwangstoornissen hebben. Bij Wim Kieft is bijna het gehele boek De Terugkeer daaraan gewijd, in Gijp lezen we hoe de hoofdrolspeler in zijn smetteloze huis alles met militaire precisie rangschikt. Derksen laat zich niet onbetuigd op dat gebied: zijn tienduizenden cd's staan op alfabetische volgorde en al zijn sportboeken als soldaten in het gelid. Wanneer de tv-gids wordt bezorgd met een vouw erin, haalt Derksen een nieuwe. "Daar kan ik niet tegen, een vouw in de tv-gids."

--

 

20 jaar in het vak. 10 vragen aan Fantasy schrijver Johan Klein Haneveld

20 jaar in het vak. 10 vragen aan Fantasy schrijver Johan Klein Haneveld


Johan Klein Haneveld (1976-) schreef tot nu toe twintig romans, verhalenbundels en studieboeken. Zijn korte verhalen werden gepubliceerd in tal van anthologieën waaronder Ganymedes, Verhalen Vertellers en Eindtijden in de pulder, en stonden in diverse tijdschriften zoals Fantastische Vertellingen, The Flying Dutch en SF Terra. Hij recenseert boeken voor Fantastische Vertellingen, schrijft blogs voor Modern Myths en Fantasy-Schrijven en is jurylid voor de jaarlijkse SF/Fantasy-verhalenwedstrijd van Godijn Publishing.

In 2020 verschenen van zijn hand de horrorverhalenbundel Ruisreizigers en de fantasyroman Hoeder van de vulkaan. Hij stelde bovendien de bundel Voorbij de storm samen, met verhalen over klimaatverandering van Nederlandse en Vlaamse SF-auteurs. In 2021 kwam zijn futuristische horrorroman Scherven vol ogen uit. Zijn nieuwste boek is de mini-bundel De mens, een sprinkaan, gepubliceerd bij St. Fantastische Vertellingen. In oktober ziet zijn eerste Young Adult-roman het licht: Het denkende woud.

Johan woont samen met zijn vrouw in Delft en werkt als eindredacteur bij het Tijdschrift voor Diergeneeskunde. In zijn vrije tijd geniet hij van zijn vier aquariums, en van zijn voortdurend groeiende collectie boeken en strips. Als de Coronacrisis voorbij is, hoopt hij snel weer een dierentuin of een natuurhistorisch museum van binnen te zien. Hij is te volgen op Twitter (@JohanKH) en Facebook en op http://johankleinhaneveld.blogspot.com/.

  1. Van harte gefeliciteerd Johan met je twintigjarige jubileum. Hoe ben je tot het schrijven van fantasy en SF gekomen?

"Mijn vader had SF-romans en -boeken in de kast staan en nog voor ik tien was, had ik die al gevonden. Op mijn elfde las ik voor het eerst In de ban van de ring. Ik las verder jeugdboeken als Euro-5 en de Yoko Tsuno-stripverhalen.

Daarnaast ben ik van jongs af aan gefascineerd door de natuur. Ik las alles wat los en vast zat over het leven in de diepzee, of over andere planeten en kreeg op mijn tiende een eigen aquarium van mijn ouders. Die interesse in wetenschappelijke onderwerpen was de brandstof voor mijn liefde voor het fantastische genre. Ze leidde tot speculatie: wat leeft er nog meer in de diepzee? Zullen we ooit landen op Mars of reizen naar de sterren? Als we nu over industriële robots beschikken, hoe zien robots er over honderd jaar dan uit? Ik verzon ook hele eigen werelden, met een eigen samenleving en een eigen ecosysteem. Een ervan, Kartaalmonland, gebruikte ik als basis voor de wereld in mijn fantasytweeluik De Krakenvorst.

Nog steeds ben ik gefascineerd door de ‘wat als’-vraag van de speculatieve fictie, die kan leiden tot nieuwe inzichten. En ik geniet van de verwondering die ik ervaar als ik lees over werelden en gebeurtenissen die ik me tot dan toe niet eens kon voorstellen. Ik begon al op basisschoolleeftijd te schrijven. Mijn eerste verhaal heb ik nog in een schrift in de kast staan. Het heet De Mosasaurus en gaat erover wat er gebeurt als er een Mosasaurus uit het Krijttijdperk in het openluchtzwembad De Hoorn in Alphen aan den Rijn terechtkomt…"

  1. Wat was je eerste boek? En als je het terugleest, ben je hier nog tevreden over?

"Mijn debuutroman Neptunus kwam uit in 2001. Ik begon het te schrijven in 1998, toen ik worstelde met overspannenheid. Een docent suggereerde dat ik veel bezig was met activiteiten die ik van mezelf moest. Naast mijn studie Biomedische Wetenschappen waren dat kerkelijke activiteiten, zoals bijbelstudie en mezelf Nieuw-Testamentisch grieks leren. De docent zei dat ik eens moest bepalen wat ik in het moment graag wilde doen. Ik realiseerde me meteen dat ik weer moest schrijven. Als tiener had ik dat ook veel gedaan, maar ik was er vier jaar mee gestopt. Ik was er enorm trots op dat het werd uitgegeven, maar nieuwe lezers raad ik aan een van mijn recentere boeken te lezen. De beschrijvingen van ruimtereizen en de actiescènes in het boek vind ik nog sterk en het plot is prima, maar de karakters zijn wat eendimensionaal en de dialogen komen niet zo realistisch over. Het boek is ook wel erg prekerig, besef ik twintig jaar verder. Een subtiele aanpak is veel beter."

  1. Je hebt alle genres en subgenres in de fantasywereld wel geprobeerd. Wat is je echte favoriete subgenre? En welke boeken van je horen hierbij?

"Eigenlijk kom ik altijd terug bij de sciencefiction. Speculatie op basis van wetenschappelijke mogelijkheden vind ik het interessantst en ik ben ongeduldig met verhalen waarin met magie alles maar mogelijk is, of waarin de natuurwetten met voeten worden getreden. In mijn eigen fantasyverhalen functioneert magie daarom eigenlijk meestal als nog onbekende wetenschap en bedenk ik een kloppend ecosysteem voor draken of andere fantasiewezens, zoals de reuzeninsecten in Acmala. Een recensent zei laatst over mij: ‘Johan schrijft sciencefiction, zelfs als hij fantasy schrijft’. Ik moest hem gelijk geven. Ook mijn horrorverhalen zijn te omschrijven als ‘dark SF’ of ‘kosmische horror’. De grootte van het universum, de diepte van de tijd, die zijn al indrukwekkend op zichzelf zonder dat er demonen aan te pas hoeven komen. Ik schreef twee bundels met korte SF-verhalen: Conquistador en Het teken in de lucht. Verder verschenen van mij de SF-romans De afvallige ster en IJsbrekers en de novelle Plastic vriend. Mijn bundel Ruisreizigers en mijn roman Scherven vol ogen vallen onder de ‘futuristische horror’."

  1. Over welk boek ben je het meest tevreden en waarom?

"Mijn postapocalyptische ‘Sword & Sorcery’-roman Hoeder van de vulkaan is mijn grootste prestatie geweest tot nu toe. Ik had mezelf voor een behoorlijke uitdaging gesteld toen ik die ging schrijven. Ten eerste wilde ik de elementen van dit subgenre van de fantasy op een moderne manier toepassen. Daarvoor situeerde ik het verhaal in een postapocalyptische wereld, waarbij er nauwelijks leven is overgebleven en mensen alleen kunnen blijven bestaan rond vulkanen. Ten tweede koos ik voor een ongebruikelijk perspectief. De roman is geschreven in de tweede persoon. Het werd het beste boek dat ik tot nu toe heb geschreven, misschien juist wel doordat ik mezelf heb uitgedaagd. De recensies zijn ook positief, dus het heeft zijn vruchten afgeworpen. Een recensent noemde het mijn meest literaire roman tot nu toe en een sleutelroman voor mijn oeuvre. Daar ben ik trots op."

De mens een sprinkhaan

  1. Je viert je jubileum met een miniverhalenbundel. Waar gaat het boek over?

"De mens een sprinkhaan bevat twee verhalen. Een ervan, De sprinkhanen, is een nieuwe versie van een van de eerste korte verhalen die ik schreef toen ik heet schrijven als zestienjarige serieus begon te nemen. Beide gaan over toekomstige samenlevingen waar de mens om te overleven kenmerken van insecten heeft overgenomen: de gestructureerde samenleving, de bepantsering. Maar verliezen we daarmee niet wat eigen is aan ons menszijn? Moeten mensen dan niet proberen aan die systemen te ontsnappen? St. Fantastische Vertellingen brengt boeken uit zonder winstoogmerk, dus is dit boekje voor slechts 3,95 euro bij de uitgever te bestellen."

  1. Hoe vind je dat de Nederlandse fantasy ervoor staat? En tellen we internationaal mee?

"Er zijn altijd Nederlandse auteurs geweest die de fantastiek bedreven. Dat gaat van ‘Kort verhaal van eene aanmerkelijke luchtreis en nieuwe planeetontdekking’ van Willem Bilderdijk en ‘De kleine Johannes’ van Frederik van Eeden, via de verhalen van Belcampo en ‘Nieuwe Maan’ van Anton Koolhaas, tot de werken van Peter Schaap en Wim Gijsen. Denk ook aan jeugdboeken van Tonke Dragt en Thea Beckman. De laatste jaren zijn de fantasyfestivals in opkomst geboden die kleinere uitgevers een afzetmarkt boden buiten de boekwinkels om. Internetfora en social media gaven schrijvers ook de kans direct een lezerspubliek aan te spreken.

Tegenwoordig zijn er heel wat schrijvers actief in het fantastische genre. Er zijn SF-tijdschriften en verhalenwedstrijden speciaal op dit genre gericht. Steeds meer mensen durven mooie initiatieven te ontplooien. Ik zie ook steeds meer samenwerkingsverbanden tussen schrijvers ontstaan en een steeds groter aantal schrijvers dat, ook al zijn de oplages klein, toch een professioneel niveau weet te bereiken.  Tais Teng en Jaap Boekestein verzonnen zelfs een heel nieuw typisch Nederlands subgenre: Ziltpunk - te vinden in hun bundel ‘Orkaanhoeders en Dijkenfluisteraars’. Mijn novelle ‘Plastic vriend’ valt ook hieronder.

Omdat SF en fantasy in Nederland echter niet het grote publiek bereikt, wordt weinig ervan vertaald. Een aantal schrijvers levert zelf verhalen in het Engels aan internationale bundels en tijdschriften. Ik weet echter dat een Italiaanse uitgever binnenkort hoopt een bundel met Nederlandse SF uit te geven. Ook Thomas Oldeheuvelt laat met zijn boeken zien dat het wel degelijk mogelijk is om ook in het buitenland succes te hebben als Nederlandstalige genreauteur."

  1. Landelijke kranten en tijdschriften besteden nauwelijks aandacht aan jouw genre, zit dat jullie schrijvers niet enorm dwars?

"Dit is een onderwerp waar we als schrijvers onder elkaar regelmatig over praten. Want meer aandacht voor Nederlandstalige schrijvers en boeken zou een grote stimulans zijn voor het genre in ons taalgebied. Nu weten veel mensen niet eens dat er Nederlandse SF- en fantasyschrijvers zijn. Veel zijn daarom dit soort boeken in het Engels gaan lezen en zeggen dan zelfs dat ze dat prettiger vinden dan lezen in het Nederlands. De gemiddelde boekwinkel heeft meer planken met Engelstalige SF en fantasy dan met Nederlandstalig werk. En die paar planken met SF- en fantasyboeken in het Nederlands bevatten dan voor 95 procent uit het Engels vertaalde boeken van onder andere G.R.R. Martin en Robin Hobb. Zelfs grote boekwinkels hebben maar een paar boeken staan van Nederlandse schrijvers. Geinteresseerde lezers moeten nu bij toeval tegen schrijvers uit hun eigen taalgebied oplopen.

Het niet waarderen van schrijvers van eigen bodem lijkt iets van de Nederlandse cultuur te zijn. Een vriend van me, Roderick Leeuwenhart, vond in Nederland niemand die zijn SF-manuscript wilde uitbrengen. Hij heeft zijn internationale contacten aangesproken en heeft nu een contract van de grootste SF-uitgever uit China en een eerste oplage van 5000 boeken. Zelfs Thomas Oldeheuvelt moest eerst doorbreken in de VS en de goedkeuring krijgen van Stephen King voordat het brede publiek in Nederland hem wilde omarmen. Maar er zijn geweldige Nederlandse en Vlaamse schrijvers die ook een groot publiek verdienen, zoals Jasper Polane met zijn weird fantasy, Petra Doom met haar urban fantasy, Anthonie Holslag met zijn psychologische horror en Sophia Drenth met haar duistere vampierenverhalen."

  1. Op twitter doe je verslag van hoeveel woorden je elke dag schrijft. Zijn er ook schrijfloze dagen en wat doe je dan?

"Ben ik eenmaal met een project bezig dan schrijf ik er zeven dagen per week aan, of het nu een kort verhaal is of een roman. Voordat corona uitbrak schreef ik dan in de trein op weg naar en terug van mijn werk. En in de lunchpauze zocht ik de bibliotheek op om verder te schrijven. Nu werk ik vooral ’s avonds tussen acht en negen en vaak nog ’s avonds laat. Ik ben niet bepaald een ochtendmens. Tussen projecten kunnen pauzes vallen. Die kunnen weken duren, maar al snel word ik dan ongedurig. Te lang niet schrijven heeft slechte gevolgen voor mijn mentale toestand. Somberheid ligt op de loer. Zodra ik weer aan een verhaal begin voel ik me weer beter. Kennelijk heb ik die uitlaatklep voor mijn creativiteit nodig. Ter afwisseling teken ik ook veel, onder ander een stripje ‘Schrijversperikelen’, dat ik twee keer per week deel op social media, en ik lees heel graag. Naast mijn stoel staat een grote stapel nog ongelezen boeken. Verder neemt het werk aan de promotie van boeken ondertussen ook heel wat tijd in beslag."

  1. Wat zijn je grote helden/voorbeelden in het vak. Heb je ze wel eens gesproken, zou je ze willen spreken?

"Mijn grote helden in het boekenvak zijn Arthur C. Clarke en Isaac Asimov van wie ik veel verhalen heb gelezen. Ook al is de wetenschap in hun verhalen soms achterhaald, hun ideeën inspireren mij nog steeds. Beide zijn helaas al overleden. Moderne schrijvers die ik erg waardeer zijn Kim Stanley Robinson, die de wereldwijde gevolgen van klimaatverandering in beeld brengt; Becky Chambers, die een humanitisch aspect aan de SF toevoegt en een hoopvol toekomstbeeld en Adrian Tchaikovsky, die een geweldig levende verbeelding heeft. Ook de Nederlandse SF- en fantasyschrijver Tais Teng is voor mij een inspirerend voorbeeld. Ik las als tiener al verhalen van hem die me lang zijn bijgebleven. Nu publiceren we bij dezelfde uitgever en ontmoeten elkaar regelmatig op evenementen. Hij wilde zelfs een verhaal bijdragen aan mijn klimaatbundel Voorbij de storm, met 25 SF-verhalen over klimaatverandering van Nederlandstalige auteurs. Ik voelde me heel erg vereerd!"

  1. Aan welke boek(en) werk je nu?

"Op dit moment werk ik aan een space opera die in 2022 moet verschijnen, De zwarte schim. Een proeflezer had een aantal erg zinvolle opmerkingen bij het manuscript, dus daar ga ik deze zomer meer aan de slag. Verder schrijf ik aan twee boeken waarvoor ik samenwerk met een andere auteur. Samen met Theo Barkel schrijf ik een vervolg op ons eerste boek samen, De Quantumdetectives, waarbij we ons uitleven met SF met een knipoog in een toekomstig Nederland. Met horrorsschrijver Anthonie Holslag zocht ik al twee jaar naar een project waar we samen aan konden werken. We hebben het eindelijk gevonden! Het wordt een erg leuke roman met twee verhaallijnen, waarvan we er elk een voor ons rekening nemen."

--

Redactie Bazarow

Irritatie bij literaire weblog Tzum over het ‘jatten’ van de verkiezing van de beste Regenboogboeken door Hebban en CPNB

Irritatie bij literaire weblog Tzum over het ‘jatten’ van de verkiezing van de beste Regenboogboeken door Hebban en CPNB


Webblog Tzum is niet gelukkig met het nieuwe initiatief van CPNB en Hebban. Deze organisaties lanceerden samen met de Gaykrant de verkiezing van de ‘Regenboog top 100’. Tzum schrijft gisteren: “Tzum had al een top 250 van mooiste homoboeken en een top 150 van mooiste lesbische boeken en sinds vorig jaar zijn we bezig met een enorme groslijst voor de mooiste regenboogboeken aan te leggen om het brede palet van de LHBTQ+-literatuur te tonen. Daaruit zouden we een nieuwe toplijst gaan samenstellen. Maar zie: goed gejat is beter dan zelf bedacht: de CPNB, Hebban (eigendom van de CPNB) en de Gaykrant hebben nu de boekverkiezing van ‘De Regenboog Top 100’ online gezet.

Tzum heeft ook bezwaren tegen de leestips van Hebban voor ‘Regenboogboeken’: “Op de site van Hebban word je direct doorverwezen naar de leestips voor Regenboogweek met allemaal actuele boeken. Geen recente boeken uit de Regenboogreeks, want uitgevers moeten de CPNB altijd betalen als er leestips verzorgd moeten worden en zonder geld geen leuke spontane tips op Hebban.”

Een reactie van Hebban en CPNB hebben we nog niet zien langskomen.

--

Roeland Dobbelaer

Boeken voor in je strandtas

Boeken voor in je strandtas


[Lifestyle] Na anderhalf jaar af en aan quarantaine en dus vooral thuis boeken lezen, mogen we langzaamaan onze boeken weer meenemen op vakantie. Hier hebben we al tijden naar uitgekeken, want waar lees je nou lekkerder dan in de rust van een fijne vakantieplek. Thuis is de verleiding al gauw te groot om je nuttig te maken en ligt dat boek al snel weer op een plank te verstoffen. We hebben dus heel wat in te halen! Om te voorkomen dat je een boodschappentas vol boeken meesjouwt, hebben we de lekkere-luie-lees-tips voor deze zomer alvast voor je uitgelicht.

De Heks van Limbricht van Susan Smit

Entgen Luijten woont in Limbricht, een plaatsje nabij Sittard aan het eind zeventiende eeuw. Een eigengereide vrouw die gewend is haar eigen weg te gaan, vaak met hulp van haar kennis uit de natuur. U voelt hem al aankomen, in de tijd word je dan al snel beschuldigd van hekserij. Susan Smit baseerde dit waargebeurde verhaal op de nog bestaande stukken van Luijtens proces in 1674. Dit proces loopt echter anders dan dat iemand had kunnen voorspellen. Een adembenemend verhaal over een vrouw die de machten trotseert die haar willen breken.


De zeven zussen 7- De zevende zus van Lucinda Riley
Wie kent de serie inmiddels niet? In korte tijd werd de boeken van Lucinda Riley razend populair en vlogen ze de boekhandels uit. Een cliché om mee te nemen op vakantie? Welnee, de boeken van Riley zijn niet voor niks zo populair geworden dus deze laatste in de serie is zeker de moeite waard om te lezen. Na de onthulling dat de missende zus misschien is gevonden begint er een race tegen de klok. Op basis van slechts twee aanwijzingen voert de zoektocht de zussen over de hele wereld. Toch lijkt Merry tekens aan de zoektocht van de zussen te ontglippen… Wil ze wel gevonden worden? Het zevende deel uit de serie is geen boek om in je handtas tussen je telefoon, portemonnee, pasjeshouder en sleutels mee te nemen. Het is een flink boek, maar dan ook uitermate geschikt voor een lange dag aan het strand. Kortgeleden werd helaas bekend dat de bestsellerauteur van De zeven zussen op 55-jarige leeftijd overleed. Dus na het lezen van het zevende deel is het nog de vraag of het laatste deel uit gaat komen. 

Ik ga leven van Lale Gül

Deze autobiografische roman is het spetterende debuut van de slechts drieëntwintig jarige Amsterdamse Lale Gül en volgens velen een must read deze zomer. Ik ga leven gaat over de hoofdpersoon Büsra en is een eerlijk verhaal van een jonge vrouw die de grenzen van haar geloof onderzoekt. Opgroeiend in een streng Islamitisch gezien betekent dat vooral heel veel dingen stiekem doen, zoals alcohol drinken en make-up gebruiken, en heel veel vragen stellen. Als Arnon Grunberg zegt dat je erg grappig schrijft en Özcan Akyol zegt dat je een moedig boek hebt geschreven dat lof verdient, dan weet je dat je het goed gedaan hebt. 

 

‘Red Colette’ groot succes

‘Red Colette’ groot succes


Ongeveer 24.000 boeken liggen er in stapels van ongeveer 1,70 meter hoog. Tussen de stapels lopen smalle gangetjes. Wie er tussendoor loopt moet voorzichtig zijn om niet iets om te stoten. Dat is wat je ziet als je boekenantiquariaat Colette aan de Haagse Reinkenstraat binnenloopt. De eigenaar is Jogchum de Vries. 80 jaar is hij, en al 25 jaar eigenaar van Colette. Maar nu wil hij graag met pensioen. Twee jaar lang zocht hij een opvolger, maar in eerste instantie leek de zaak hopeloos. “Van tweedehandsboeken kan je niet meer leven”, erkent De Vries in een artikel in de NRC. De enige optie die hij nog had was de winkel verkopen zodat er een kleine supermarkt of koffietentje in kon komen. 

Acht boekenliefhebbers staken hier een stokje voor. Het zijn Volkskrant-journalist Jean-Pierre Geelen, schrijver Kim Heijdenrijk, Trouw-journalist Edwin Koopman, Boekenkrant-journalist Istvan Kops en Elsevier-journalist Constanteyn Roelofs, historicus en geschiedenisdocent Marjonne Maan, IT-er en filosoof Nils Kappeyne en vakbondsvrouw Linda Vermeulen. De acht konden het niet over hun hart verkrijgen dat Colette zou sluiten. “Colette is namelijk geen doorsnee boekenwinkel; het is een belevenis, een boekenjungle waar je doorheen dwaalt en onverwachte schatten vindt”, aldus het team Red Colette. 

Het doel van de actie is om Colette over te nemen, maar dan als stichting. De acht actievoerders gaan er dan werken als vrijwilliger. Colette blijft uiteraard in de eerste plaats een tweedehandsboekhandel, maar daarnaast zal er ruimte zijn voor schrijfcursussen, optredens van dichters of schrijvers of een plek voor je leesclub. De acht willen van Colette vooral een ‘literair lustoord’ maken. 

14 juni geleden begonnen ze met een crowdfundactie. 20.000 euro was er nodig. In slechts drie dagen hadden ze dit bedrag al gehaald. “Ik weet niet zo goed hoe ik me voel. Drie dagen geleden begon ik met zeven anderen een crowdfundactie om een boekwinkel over te nemen. We hadden ingezet op een startkapitaal van 20000 euro dat we in 35 dagen bij elkaar zouden proberen te krijgen. Inmiddels zijn we dat bedrag gepasseerd. Ik zit hier met ongeloof.” schreef Istvan Kops, één van de actievoerders, erover op Facebook. 

Het geld zal onder andere besteed worden aan het veilig maken van de elektriciteit, het repareren van de voordeur, het opschonen van de winkel, professioneel advies en de borg voor de huur. Als alles goed loopt, zal de hernieuwde Colette in de herfst feestelijk geopend worden. 

Geld doneren kan nog steeds. Klik hier als je ook wil bijdragen. 

-- 

Richtje Scholtmeijer

Acht redenen waarom je Kom hier dat ik u kus nog steeds moet gaan lezen

Acht redenen waarom je Kom hier dat ik u kus nog steeds moet gaan lezen


[Lifestyle] De succesroman van de Vlaamse Griet op de Beeck kwam al in 2014 uit maar is nog steeds een aanrader. Een boek dat een periode lang door iedereen werd gelezen maar nu wat in de vergetelheid geraakt lijkt te zijn. Totaal onterecht, want Kom hier dat ik u kus is een ijzersterk boek. Daarom vind je hier 8 redenen waarom je dit boek alsnog gelezen moet hebben. Kom hier dat ik u kus

  1. Griet op de Beeck is inmiddels succesvol als schrijver en alom geprezen. Ze heeft echter jaren moed moeten verzamelen om schrijver te durven zijn. Ze studeerde Germaanse filogie, werkte jaren als dramaturg en schreef columns voor De Morgen. Pas in 2013 debuteerde ze met Vele Hemels boven de zevende. Een teken dat ook schrijvers mensen zijn en soms wat tijd nodig hebben om zichzelf te durven laten zien. Met Kom hier dat ik u kus zette Op de Beeck zichzelf definitief op de kaart. 
  2. Het is geen dikke pil die maanden op je nachtkast ligt te verstoffen en die te zwaar is om mee te sjouwen. In je telefoontasje past hij niet, maar stop hem in je clutch om mee te nemen naar je werk en je zult het verhaal nooit hoeven los te laten.
  3. Dat wil je namelijk ook niet. Kom hier dat ik u kus vertelt het verhaal van Mona als kind, als vierentwintigjarige en als vijfendertigjarige. Over haar moeder die sterft bij een auto-ongeluk en de bijzondere gezinsverhoudingen die hier op volgen. Het boek gaat over kapotte mensen en hoe zij hier wanhopig mee proberen te dealen, maar daarbij anderen ook schaden.
  4. Kom hier dat ik u kus is geen boek waarin dingen mooier worden gemaakt dan ze zijn. De personages zijn herkenbaar, de problemen zijn herkenbaar en zo ligt alles heel dicht op de huid. Wees dus gewaarschuwd, dit is een boek die je niet in de koude kleren gaat zitten.
  5. Inmiddels is Kom hier dat ik u kus verfilmd tot een tragikomisch drama. Eind dit jaar zal deze film te zien zijn op het Nederlands Filmfestival, dus zorg dat je het boek hebt gelezen voor die tijd. Laat je niet beïnvloeden door de interpretatie van de filmmaker en lees het boek met jouw eigen bril.
  6. Er zijn inmiddels al een half miljoen exemplaren verkocht en het boek is zelfs al vertaald naar het Engels. Deze vertaling: Mona in three acts staat zelfs al op de longlist voor de Dublin Literary Award. 
  7. Griet op de Beeck heeft dan ook al talloze bekroningen op haar naam staan. Ze ontving de Bronzen Uil Publieksprijs, en werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs, de Academia Literatuurprijs en de NS Publieksprijs. 
  8. Heb je hem uit en wil je meer? Genoeg reden om je strandtas deze zomer vol te stoppen met de andere geweldige boeken van Griet op de Beeck en dat wat je dus gemist hebt eens snel in te halen.  
Over Mel Wallis de Vries en jeugdboeken: kritiek van literatuurwetenschappers, steun van jeugdboekenschrijvers en jongeren

Over Mel Wallis de Vries en jeugdboeken: kritiek van literatuurwetenschappers, steun van jeugdboekenschrijvers en jongeren


Het maatschappelijk debat over de ontlezing van de jeugd en de beste oplossing hiervoor bestaat al langer. Dit debat heeft wel een nieuwe impuls gekregen door een opiniestuk van Yra van Dijk en Marie-José Klaver. In een uitgebreid artikel gaan zij in op populaire jeugdliteratuur, of hoe zij het noemen: “jeugdpulp”. Aan de hand van de recent uitgereikte Prijs van de Jonge Jury leggen ze uit wat er naar hun idee mis is met hedendaagse jeugdliteratuur. Hierbij geven ze voorbeelden uit de boeken van Mel Wallis de Vries. 

Van Dijk en Klaver beginnen hun stuk met de stelling dat de huidige oplossing voor ontlezing niet de juiste is, en zelfs schadelijk kan zijn voor jongeren. Deze oplossing is het onder de aandacht brengen van boeken die het commercieel goed doen, bijvoorbeeld door de Prijs van de Jonge Jury. Door boeken als die van de populaire jeugdboekenschrijfster Mel Wallis de Vries krijgen de jongeren een eenzijdig beeld voorgeschoteld en worden ze niet in staat gesteld om kritisch na te denken en tot zelfontplooiing te komen. Als Van Dijk en Klaver de boeken van Mel Wallis de Vries analyseren, komen ze tot de volgende conclusie:

“[De hoofdpersonen] zijn overwegend passief en lijken geen enkele inhoud of substantie te hebben. Ze hebben geen hobby’s (behalve vloggen of soms hockeyen), in het grootste deel van het boek geen toekomstdromen, en geen interessante of originele gedachten. De personages be- en veroordelen elkaar op hoe ze eruit zien, en wat ze eten en drinken. Daar gaan hun gesprekken ook over.”

Van Dijk en Klaver beredeneren overigens niet alleen dat de boeken die zij onder ‘jeugdpulp’ scharen, zwak in elkaar zitten en bijdragen aan vereenvoudigde wereldbeelden, ze gaan zo ver om te zeggen dat dit soort boeken gevaarlijk kunnen zijn voor jongeren: 

“De lezer zit zo gevangen in het wereldbeeld van deze tieners en krijgt geen hulp van een auteursstem of anderszins relativerende, normaliserende of moraliserende interpretatie. Dat is bij deze leeftijdsgroep nog schadelijker, omdat die niet mimetisch leest, maar belevend: de kinderen ondergaan het verhaal echt.”

Als het aan Van Dijk en Klaver ligt zouden we dit soort boeken dus niet langer moeten aanraden aan kinderen, of überhaupt toe moeten staan in het curriculum. Het is in plaats daarvan belangrijk dat de jongeren op school boeken lezen met meer (of in ieder geval andersoortig) inhoud dan die van Mel Wallis de Vries, zodat ze meer kennis krijgen over de belevingswerelden van andere mensen uit de maatschappij en middels literatuur de ruimte krijgen om tot zelfontplooiing te komen. 

Het stuk van Van Dijk en Klaver bleef niet onopgemerkt in de wereld van de kinder- en jeugdboeken. Van verschillende kanten kwam kritiek op het opiniestuk. Onder andere van Gerlien van Dalen en Giel van Strien, directeuren van Stichting Lezen en Passionate Bulkboek, organisaties die de Jonge Jury ondersteunen. Van Dalen en Van Strien stellen in een opiniestuk in de Volkskrant juist dat schrijvers van jeugdthrillers de onderwerpen die zij bespreken aan de kaak willen stellen en onder jongeren bespreekbaar willen maken. Daar komt nog bij dat de auteurs van deze boeken langsgaan op scholen en met leerlingen praten en ze op deze manier enthousiasmeren voor hun boeken, maar ook voor lezen in het algemeen. Volgens Van Dalen en Van Strien zijn het juist de boeken van Mel Wallis de Vries en andere genomineerden en/of prijswinnaars van de Prijs van de Jonge Jury die maken dat een leerling een positieve eerste ervaring heeft met boeken en lezen. Vanuit deze positieve ervaring gaat de leerling misschien wel op zoek naar andere boeken, mogelijk met meer diepgang. 

Ook Carlie van Tongeren, schrijfster van Young-Adult boeken, levert in de Volkskrant kritiek op het stuk van Van Dijk en Klaver. Zij kiest hierbij een andere insteek dan Van Dalen en Van Strien, en gaat juist in op het eenzijdige beeld wat Van Dijk en Klaver in hun artikel oproepen. Zij stelt dat het klopt dat de prijswinnaars van de Jonge Jury inderdaad vaak thrillers zijn, maar dat dat niet de enige boeken zijn die bijvoorbeeld op shortlists eindigen of ‘leestip’ worden van de Jonge Jury. Daarnaast onderstreept ze het belang van een kinderboekenjury die ook daadwerkelijk bestaat uit kinderen en jongeren. Een ander belangrijk punt van kritiek is op de neerbuigende houding van de literaire ‘elite’: 

“De enorme, groeiende kloof die er is tussen de elite – zoals ik u, excuus, toch even noem – die de ‘echte’ literaire werken nu zelfs al in de onderbouw wil opdringen. En de jongeren zelf – of eigenlijk: de ‘gewone’ bevolking, die mogelijk minder opleiding en/of kansen heeft dan u zal krijgen. En tevens de kloof tussen wat we zouden wíllen dat jongeren lezen en wat reëel is om te verwachten.”

Sylvia Witteman reageert in haar column in de Volkskrant ook op het stuk van Van Dijk en Klaver en volgt daarbij de belangrijkste punten van Van Dalen en Van Strien. Zij schrijft: 

Wild [een boek van Mel Wallis de Vries] is inderdaad pulp. Is het erg dat tieners pulp lezen? Nee hoor. Elk boek dat een kind vrijwillig en voor zijn plezier leest is meegenomen. Wie weet denkt hij/zij na de zevende Wallis de Vries: ‘als lezen zo leuk kan zijn, dan durf ik ook wel eens een andere schrijver te proberen’, en belandt via Stephen King bij Shakespeare.”

Via het radioprogramma Dit is de Dag reageert Marie-José Klaver op de kritiek op haar opiniestuk. Hierin nuanceert zij haar kritiek enigszins, volgens Klaver maakt het weinig uit wat jongeren lezen in hun vrije tijd, maar juist in de klas zou er meer aandacht moeten zijn voor meer ‘gelaagde’ boeken.

De grote vraag is natuurlijk wat Mel Wallis de Vries hierop te zeggen heeft, maar tot nu toe heeft ze zich nog niet in de discussie gemengd. Verstandig, wellicht?  

-- 

Richtje Scholtmeijer

Uit de hoek deel 19: Ik ben een Europeaan!

Uit de hoek deel 19: Ik ben een Europeaan!


Marc Schoorls brutale vrijplaats

Wie bèn jij? vraagt de vlinderlarf aan Alice in Wonderland. Het is een essentiële vraag. Zoals Alice in Wonderland sowieso een diepgravend boek is, dat dieper gaat dan zomaar een afdaling in een konijnehol.

In de week dat Nederland ogenpijnlijk oranje kleurt voor het Europees Kampioenschap, staat er in De Groene Amsterdammer (6 juni 2021) een interessante voorpublicatie uit Will Tiemeijer’s boek Project Nederland: van feitelijke naar gewenste nationale identiteit.

Het idee van de Nederlandse identiteit, schrijft Tiemeijer, is eigenlijk een onding. En gelijk heeft hij. Tiemeijer: het gaat er niet om wat wij als Nederlanders zijn, maar wie we zouden willen zijn. Tiemeijer bepleit een gewènste identiteit die stoelt op onze lotsverbondenheid. Want het menselijk leven zou geen stoelendans moeten zijn. Maar ja. Zucht.

Troonprinses Maxima kreeg op d’r haute couture-broek toen ze in 2007 uitsprak dat ze na al die jaren dè Nederlandse identiteit niet gevonden had.

Hoogleraar Herman Pleij publiceert er veel over op geleerde, maar zeker ook vaak zeer vermakelijke wijze.

Onze grote historicus Johan Huizinga vond ons maar een stelletje onheroïsche burgerkaraktertjes en dat van notaris tot dichter. ‘Onze nationale cultuur is burgerlijk in elke zin.’ In alle opzichten dus.

Daar zullen we het mee moeten doen.

Wij Nederlanders lijken geobsedeerd door de vraag wie we zijn. Denken we. We hebben het gemeen met de landen om ons heen en ja, met àlle landen.

Voorop staat – en daar zijn we het volgens een enorme enquête van het Sociaal Culturele Planbureau wel over eens –­ de Nederlandse taal. En dat doet de schrijver natuurlijk goed, al zijn er genoeg die stiekem liever Engelstalig waren. (Maar ikke nie hoor! roep ik braaf en burgerlijk;)

Het is voor alle volkeren een worsteling, die vraag naar de nationale identiteit. Voor een land als Duitsland is bijvoorbeeld de geschiedenis totaal onbruikbaar geworden. Daar loopt men, schrijft Tiemeijer, het liefst met een grote boog om het onderwerp heen. Als om een viesbruine drol van een straathond, voeg ik daar met plezier aan toe. De oorlog ligt hun te vers in het geheugen, schrijft Tiemeijer. De stront stinkt nog, zeg ik dan.

Ook voor alle landen om ons heen geldt dat de taal voorop staat. E pluribus unum (eenheid in verscheidenheid) zou volgens velen een fraai motto zijn voor het eigen land. Mìjn idee is dat te laten gelden voor Europa. Ik ben een Europeaan. Zo ervaar ik dat. Meer nog dan een Nederlander. En ik zeg het met trots.

Ik maak deel uit van het Europa dat is begonnen in Griekenland met haar fantastische mythen, een cultuur die zogezegd haar vervolg kreeg in de grandeur van het klassieke Rome. Ik ben christelijk opgevoed, totaal doordrenkt van die traditie, maar ik heb me op mijn 20e laten uitschrijven bij de kerk: ik ben antireligieus. Maar het heeft wel prachtvolle kerken en kathedralen opgeleverd, illustere schilderkunst en ander beeldend werk. Mooie heiligenverhalen ook en daaruit voorvloeiend wereldlijke literatuur. En ja, een hoop nonsens en ellende. Het vieze badwater van het godskindje zeg maar.

O, Europa! Je cultuur is je schitterende kroon. Afgezien van alle machtige mooie wetenschap, wou ik me even beperken tot de grenzeloze kunsten.

Ik lach graag om Engelsen en ik luister graag naar Engelse popmuziek. En eigenlijk lees ik graag boeken uit àlle Europese landen en probeer daarbij de Engelstalige literatuur een beetje te vermijden, want dat leest iedereen al. Geef mij dan maar de Fin Esa Sariola, die heel goed is maar die helemaal niemand kent. Ik hou van de Duitse klassieke muziek, van de Franse literatuur, van Frans en Italiaans eten, van de Spaanse schilderkunst, van Adriaen de Vries, Rodin en de magere sprieten van Giacometti evenzeer als de gezellige dikkerds van Botero (die dus helemaal geen Europeaan is, maar wel werkt in die traditie, opgeleid als hij is in Madrid en langdurig woonachtig in Parijs). En Rusland? Rusland is op het randje...

Uiteindelijk zijn we allemaal wereldburgers die het met elkaar moeten zien uit te houden op dat lieve, mooie kleine blauwe oogje in de kille onbegrijpelijke duisternis van tijd en ruimte.

Wie ben ik? De deze week zo plots gestorven schrijver A. L. Snijders zou antwoorden: Tat tvam asi. (Dat zijt gij.)

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen

 

 

 

 

 

“Hoe moet het nu verder?” Fans reageren geschokt op het overlijden van Lucinda Riley

“Hoe moet het nu verder?” Fans reageren geschokt op het overlijden van Lucinda Riley


Fans reageren geschokt op het overlijden van Lucinda Riley, bestsellerauteur van De Zeven Zussen. “Hoe moet het nu verder?” vragen ze zich af.

Lucinda Riley, schrijfster van de bestseller-serie De Zeven Zussen, overleed vrijdag op 55-jarige leeftijd. Dat maakte haar uitgever Sander Knol van Xander Uitgevers bekend. Riley is de auteur van de tot nu tot zeven boeken over De Zeven Zussen die wereldwijd al 30 miljoen exemplaren verkochten. Riley was al geruime tijd ziek en overleed aan kanker.

Haar familie liet in een korte verklaring weten: "We are so sorry to have to tell you that Lucinda died peacefully this morning, surrounded by her family, who were so important to her. We realise that this will be a terrible shock for most people, who won’t have been aware that Lucinda had been battling cancer for four years.

Lucinda touched the lives of all those she met, and those who turned the pages of her stories. She radiated love and kindness in everything she did, and will continue to inspire us all forever. Above all, Lucinda loved life, and lived every moment to the full.”

In haar eigen woorden: “Through the pain and the joy of the journey, I have learnt the most important lesson life can offer, and I am glad of it. The moment is all we have.”

Op sociale media reageren fans geschokt. “Had net het zevende deel uit, en nu is ze dood,” schreef iemand op twitter. Veel fans vragen zich af hoe het nu verder moet. “Heel triest…. Was echt benieuwd naar het laatste deel, “ schreef een andere fan. “Jee, er komt dus geen boek over Pa Salt,… schrijft weer een andere fan. Honderden fans wereldwijd bedanken de schrijfster voor haar boeken.

In Nederland was recent het laatste boek over De Zeven Zussen verschenen, De Zevende zus, maar er zou nog een achtste komen, over de mysterieuze adoptievader die de zeven zussen bij elkaar bracht. In deel zouden alle laatste mysteries worden opgelost.

Volgens de Sander Knol (Xander Uitgevers) was Riley inderdaad aan dat achtste deel begonnen in Nieuws & Co op NPO Radio 1 zei hij: "Dat was wel haar bedoeling, dat dat laatste deel er zou komen. Voor wie de serie kent, er is nog één figuur over wie je meer wil weten, de adoptievader Pa Salt, en met dat boek was ze begonnen. Ik weet dat ze 60, 70 pagina's heeft geschreven. Dat is waar we zijn."

Of deze pagina’s gepubliceerd worden is onbekend. "Ik denk dat het moment nu is om stil te staan bij haar als auteur en als moeder van een samengesteld gezin van zeven kinderen. Dat is waar we nu aan denken,” aldus Knol.

Er wordt vaak neerbuigend gedaan over de boeken van Riley. Dat is ontrecht. Iemand die zoveel mensen wereldwijd aan het lezen krijgt, die verdiend hoe dan ook een standbeeld.

--

Roeland Dobbelaer

Misdaad van eigen bodem loont!

Misdaad van eigen bodem loont!


Special Bazarow Magazine over De Week van het Spannende Boek

We zitten midden in De Week van het Spannende Boek. De prijzen voor de beste thrillers van afgelopen tijd vliegen ons om de oren en veel nieuwe boeken van grote en kleinere schrijvers in het genre van het spannende boek verschenen afgelopen weken of staan op het punt om te verschijnen. Natuurlijk besteden we dit nummer uitgebreid aandacht aan spannende boeken.

We hebben een aantal voorpublicaties en interviews en in de recensie-rubriek besteden we extra aandacht aan thrillers. We zien een stijging van het aantal Nederlandstalige thrillers en concluderen: misdaad van eigen bodem loont.

Lees hier het nieuwe nummer.

DLVAlive met Jona Lendering terugkijken

DLVAlive met Jona Lendering terugkijken


Oudheidkundige Jona Lendering over zijn fascinatie voor de oudheid, over zijn werk, en over bedrog in de wetenschap

[Leesclubavond] Op donderdag 20 mei, 20.00 uur was historicus en archeoloog Jona Lendering te gast bij DLVAlive. Hij sprak over zijn nieuwe boek Bedrieglijk echt, oude papyri, moderne controverses. Ook zijn boek Xerxes in Griekenland kwam ter sprake. Ik vroeg hem ook waar zijn interesse in de oudheid vandaan kwam en hoe hij zijn eigen vak ziet.

Enkele uitspraken van Lendering tijdens het gesprek:

“In mijn vak is het heel moeilijk om niet wat sympathieën te ontwikkelen. Neem nu Barsine, de minnares van Alexander de Grote, ze was een Perzische vrouw, een paar jaar ouder dan Alexander. Zij moet een sleutelfiguur te zijn geweest. Zij sprak meerdere talen. Als bemiddelaar tussen de Grieken en de Perzen. Heel belangrijke figuur, wordt maar een paar keer in de bronnen genoemd.”

“Zeker met sensationele vondsten van papyri moet je voorzichtig zijn, want dat kan zomaar een vervalsing zijn.”


“Het schrijven van historische boeken door populair-historici zorgt er eigenlijk voor dat minder bekende historische auteurs, zoals Jeroen Wijnendaele, die hun wetenschappelijke werk veel beter doen, niet worden opgemerkt.”“Papyri kunnen literaire stukken zijn, zoals bijvoorbeeld iets van Sophocles, maar ook een kattenbelletje als: ik kom morgen langs, zorg je dat je gebak in huis hebt?”

Jona Lendering over zijn boek op Sargasso:

“Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven. Elke eerstejaarsstudent weet namelijk waarom dit een rookgordijn was: analisten kunnen immers wel slechte vervalsingen ontmaskeren, kunnen goede vervalsingen niet ontdekken en kunnen niet aantonen of iets echt is. Dat weet elke oudheidkundige en het persbericht over de laboratoriumresultaten is minimaal te typeren als misleidend. Het was niet voor het eerst dat oudheidkundigen rookgordijnen legden. En ook niet voor het laatste. Sargasso had in Nederland de primeur van de ontdekking van de Sapfo-fragmenten, waarvan inmiddels duidelijk is dat de ontdekker snoeihard heeft gelogen. Er is sprake van óf vervalsing óf heling van geplunderde goederen. De simpele waarheid is dat datafraude veel meer voorkomt dan in elk geval ik vreesde. Ik heb erover geschreven in Skepter. Hoewel er redenen zijn tot grote bezorgdheid, gaat mijn boek niet alleen daar over. Ik hoop in Bedrieglijk echt vooral te tonen dat de bestudering van antieke teksten, ongeacht de moeilijkheden, vooral heel fascinerend is.”

In mijn recensie schreef ik:

Bedrieglijk echt biedt een fascinerende inkijk in de wereld van de oudheidkunde, met hele mooie en ook hele lelijke dingen. Ook voor elke leek een heerlijk boek om te lezen. Volgens Lendering loopt het aantal gepubliceerde antieke teksten in de tienduizenden. Bij opgravingen duiken nog steeds nieuwe papyrusrollen op, ook onvervalste. Interessant is dat er heel veel van die rollen, ook die al jaren geleden zijn gevonden, nog ongeopend zijn. Ze uitrollen betekent vaak, merkt Lendering op, dat ze onherroepelijk beschadigd raken. Gelukkig komen er steeds meer technieken bij om deze papyri intact te laten waarmee we toch kunnen lezen wat er staat. Zo wacht ons mogelijk nog een groot aantal nieuwe teksten uit de oudheid. Wat zou daar allemaal bij kunnen zitten? Waarom niet de dialogen van Aristoteles. Of zijn tweede deel uit de Poëtica over de komedie? Allemaal verloren gegaan, dachten we. Maar je weet het nooit.”

--

Roeland Dobbelaer

10 redenen waarom ook jij Het huis aan de singels wilt bestellen

10 redenen waarom ook jij Het huis aan de singels wilt bestellen


De debuutroman Het huis aan de singels van Tine Versteegh is nog tot 20 juni te bestellen en hier zijn tien redenen om dat vooral te doen:

  1. De lovende woorden van Jan Vantoortelboom, auteur van onder meer het prachtige DWDD-boek van de maand Meester Mitraillette: "In een indrukwekkend zuivere en vlotte stijl neemt Tine Versteegh je mee in het leven en de gedachten van een beschadigde jonge vrouw, een vrouw die je na afloop zou willen ontmoeten om in een woordeloos gebaar van troost even je armen om haar heen te slaan."
  2. Grote kans dat je Versteegh als schrijver al kent, ze publiceert namelijk veel en is ghostwriter. Geen bekende naam, wel bergen ervaring.
  3. Je steunt graag leuk originele, creatieve ondernemende projecten.
  4. Zeker als ze ook nog eens bijzonder duurzaam zijn (zie ook het artikel in Bazarow magazine van 28 mei), want op 20 juni wordt de opdracht voor het drukwerk gegeven en wel voor het aantal dat dan verkocht is.
  5. Steun je graag je lokale boekhandel? Goed plan. Vraag hen het te bestellen en ook zij worden er beter van.
  6. De roman heeft een eigen soundtrack. Je krijgt 2 mp3’s toegestuurd met prachtige pianomuziek van Roeland Drost die hij - geïnspireerd door het verhaal - heeft opgenomen enkel voor de lezers van het boek. Je kunt een fragment horen in het promofilmpje op hethuisaandesingels.nl.
  7. Uitgeverij Donkigotte is geen reguliere uitgeverij, maar is ondernemend en creatief, waarbij professionele kwaliteit voorop staat.
  8. Renate Dorrestein had stevige kritiek op een novelle die Versteegh zo’n vijftien jaar geleden schreef. Dat was een ware stimulans voor de toen nog beginnende auteur. Hoe jammer dat Dorrestein de vruchten niet kan zien van vijftien jaar workshops, manuscripten weggooien en opnieuw beginnen, schaven en schrappen en de samenwerking met een professionele literaire redacteur. Jij kunt dat wel, dus laat die kans niet lopen.
  9. Je geeft, net als vele anderen, graag romans cadeau. Dus maak iemand blij met dit boek!
  10. Je gaat ongetwijfeld nog meer van deze auteur horen, linksom of rechtsom. Hoe gaaf is het dan zo’n uniek exemplaar van haar debuutroman gekocht en gelezen te hebben?

Je kunt nog slechts een week bestellen op www.hethuisaandesingels.nl.  

De hamvraag

Maar waar gaat die roman dan over? Dat lees je hier, net als het eerste hoofdstuk. Je wilt daarna vast doorlezen. 

--

Redactie Bazarow (nee, Bazarow heeft geen financiele belangen in dit boek, we steunen graag bijzondere projecten in het boekenvak!)

 

'Fake trip' wint de Prijs van de Jonge Jury

'Fake trip' wint de Prijs van de Jonge Jury


Gisteren maakte de jury bekend dat de Prijs van de Jonge Jury dit jaar naar Fake trip van Margje Woodrow gaat. Het boek Bijna echt van Lisa van Campenhout won dit jaar De Jonge Jury Debuutprijs. Andere kansmakers waren Je hebt één nieuwe volger van Chinouk Thijssen, Genadeloos van Jennefer Mellink, Zwarte vijvers van Amina Laffet voor de Debuutprijs en Zomerburen van Rianne Robben voor de Debuutprijs. 

De Prijs van de Jonge Jury wordt sinds 1998 uitgereikt. Aanvankelijk maakten alle boeken kans, vanaf 2017 zijn dit alleen nog maar oorspronkelijk Nederlandstalige boeken. De prijs is bedoeld om jongeren uit de onderbouw van de middelbare school (leeftijd van ongeveer 12 tot 16 jaar) meer te laten lezen. Dit jaar stemden zo’n 10.000 jongeren op hun favoriete boek. Gisteren werd het winnende boek bekend gemaakt via een feestelijke livestream, waarbij onder andere genomineerde schrijvers kwamen vertellen over hun boek en er een optreden was van danscrew Furious Flow. De livestream is terug te kijken via deze link. 

--

Richtje Scholtmeijer

Overwegend positieve reacties op keuze voor spoken-wordartiest Zaïre Krieger als vertaler inauguratiegedicht Amanda Gorman

Overwegend positieve reacties op keuze voor spoken-wordartiest Zaïre Krieger als vertaler inauguratiegedicht Amanda Gorman


Overwegend positieve reacties op keuze voor spoken-wordartiest Zaïre Krieger als vertaler inauguratiegedicht Amanda Gorman

Gisteren maakte uitgeverij Meulenhoff bekend dat spoken-wordartiest Zaïre Krieger het gedicht The Hill We Climb van Amanda Gorman vertaalt. Gorman sprak haar gedicht uit op 20 januari bij de inauguratie van de Amerikaanse president Joe Biden.

In de NRC vertelt de 25-jarige Krieger dat toen ze het gedicht voor het eerst hoorde dacht: “Dit is mijn ervaring. Ik werd emotioneel. Het feit dat daar met de bestorming van het Capitool niet zo lang geleden een confederate flag [vlag van de geconfedereerde Staten van Amerika, de staten die destijds slavernij niet wilden afschaffen. Een vlag die in het heden voor controverse zorgt, red.]had gewaaid en dat er daarna een jonge, zwarte vrouw voor een president haar gedicht voordraagt: die contrasten zijn poëtisch.”

De Nederlands-Surinaamse Zaïre Krieger (1995) studeerde Internationaal en Europees Recht en is journalist voor onder andere OneWorld, Dipsaus en de VARA Gids. Ze treedt al geruime tijd op met haar poëzie en laat zich onder andere door rap inspireren. In 2019 won ze een SPOKEN Award. Volgens Meulenhoff is de kunstenaar een originele stem binnen de Nederlandse wereld van spoken word. "Ze is een technische schrijver die haar inspiratie vindt in de hiphop. Haar performances zijn gelaagd, ritmisch en doorvoeld", aldus de uitgever.

Krieger op Twitter: “I’m so excited to share this news FINALLY! To not only do Gorman’s work justice, but also to represent our incredibly rich Dutch Spoken Word scene ✨✨❤️”

In het voorjaar ontstond een rel toen Meulenhoff de vertaalopdracht gaf aan Marieke Lucas Rijneveld. Op sociale media werd getwijfeld of het wel gepast is om een witte auteur het werk over zo’n gevoelig onderwerp als racisme en discriminatie van een zwarte schrijver te laten vertalen. Reineveld maakte eind februari bekend de opdracht terug te geven.

De reactie op Krieger als vertaler van The Hill We Climb zijn wisselend. Krieger krijgt veel steunbetuigingen:

“I knew it. Gefeliciteerd!” Twittert Trouw-columnist Emine Uğur /@overlistener. “Hee wat cool! Van harte!” volgt cabaretier Claudia de Breij. En de politiek leider van BIJ1 en tweede kamerlid Sylvana Simons @SylvanaBIJ1: “Beste nieuws sinds lang, hoor!! Gefeliciteerd!!!”

Te verwachten was dat er naast de vele felicitaties ook weer een leger van racistische trollen wakker werd om met allerlei aantijgingen te komen; over de woke-cultuur, over positieve discriminatie, over dat zwarte mensen baantjes van witte mensen afpikken en andere drek.

Vanuit het schrijversgilde zagen we nog weinig reacties, alleen een hele cynische van schrijver en columnist Jamal Ouariachi: “Zaïre Krieger is een ‘technische schrijver’. Ze schreef o.m. de handleiding voor de Whirlpool OWFC 3C26 X, een Troubleshooting Guide voor de AEG VX7-2-EB-C en een korte monografie van de robotarm. De perfecte kandidaat dus voor de vertaling van dat kutgedicht van Amanda Gorman.”

Uit het rondje langs de socials kun je maar een ding concluderen: zolang er sprake is van racisme en discriminatie is er nog veel werk te doen want voor sommige mensen kan  niemand het goed doen. Wij wensen Krieger veel succes met haar vertaling en zien daar belangstellend naar uit. De vertaling van het gedicht verschijnt op 7 september.

--

Roeland Dobbelaer

A.L. Snijders, schrijver van het zeer korte verhaal, overleden

A.L. Snijders, schrijver van het zeer korte verhaal, overleden


Vanochtend maakte AFdH Uitgevers bekend dat A.L. Snijders, pseudoniem voor Peter Müller, overleden is op 83-jarige leeftijd. 

A.L. Snijders werd bekend door het zeer korte verhaal (zkv), vaak niet langer dan een pagina. Een genre dat hij zelf uitvond. Sinds 2000 stuurde hij via de mail zijn zeer korte verhalen over uiteenlopende onderwerpen naar mensen die zich hiervoor aangemeld hadden. Zijn verhalen werden zo populair, dat Paul Abels en Martijn Friens AFdH Uitgevers in 2006 oprichtten om zijn verhalen uit te kunnen geven. Voor zijn werk ontving hij in 2010 de Constantijn Huygensprijs. 

A.L. Snijders was nog altijd actief, afgelopen april kwam zijn laatste bundel, Tat Tvam Asi, uit en gisterochtend stuurde hij zijn laatste zkv rond. Verder las hij iedere zondagochtend zijn laatste zeer kort verhaal voor op Radio 4. De fragmenten hiervan zijn via deze link terug te luisteren. 

Van Snijders verschenen de volgende bundels: Lood, Herinneringen aan een vader, Belangrijk is dat ik niet aan lezers denk, Bordeaux met ijs, De mol en andere dierenzkv’s, Vijf bijlen, een handige dromer, Brandnetels en verkeersborden en Wapenbroeders.

--

Richtje Scholtmeijer

 

Thalia Verkade en Marco te Brömmelstroet winnen de Brusseprijs 2021

Thalia Verkade en Marco te Brömmelstroet winnen de Brusseprijs 2021


Op 5 juni 2021 wonnen Thalia Verkade en Marco te Brömmelstroet de Brusseprijs 2021 voor hun boek Het recht van de snelste. Hoe ons verkeer steeds asocialer werd. Verkade schrijft bij De Correspondent over mobiliteit en Te Brömmelstroet is hoogleraar Urban Mobility Futures aan de Universiteit van Amsterdam. 

Verkade en Te Brömmelstroet schrijven in hun boek over de ‘autologica’ van Nederland, waarin steeds te zien is dat het uitgangspunt in de politiek, het maatschappelijk debat, maar ook de taal, dat van de automobilist is. “De IJtunnel is ‘gesloten’ vanwege de Dam tot Damloop. Gesloten, voor wie? Voor automobilisten. Maar is de tunnel dan niet juist geopend, voor 50.000 hardlopers? Dit is autologica”, schrijft Verkade bijvoorbeeld in een artikel op decorrespondent.nl. 

Van de in totaal 187 ingestuurde boeken belandden er vijf op de shortlist, hiervan was Het recht van de snelste uiteindelijk de beste volgens de jury: “Alle vijf de boeken stemmen tot nadenken, maar het boek dat we bekronen stemt tot omdenken. Alle vijf de boeken zijn juwelen, maar het boek dat we bekronen kan ook een instrument zijn waarmee je aan de slag gaat. Op de overige vier boeken zal in de toekomst vaak worden teruggegrepen, maar het boek dat we bekronen grijpt vooruit.”

De andere boeken op de shortlist waren: 

Sinds 2006 reikt het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten (Fonds BJP) ieder jaar de Brusseprijs uit. De prijs is vernoemd naar de journalist M.J. Brusse, die leefde van 1873 tot 1941, en gaat naar het beste Nederlandse journalistieke boek. De winnaars krijgen een bedrag van 10.000 euro. In de jury dit jaar zaten: Gerri Eickhof (NOS), Yvonne Zonderop (ex-adjunct hoofdredacteur de Volkskrant), Maarten Dessing (Boekblad), Martha Riemsma (hoofdredacteur Tubantia) en Pieter van Os (NRC Handelsblad en winnaar Brusseprijs 2020). 

 

--

Richtje Scholtmeijer

Uit de hoek deel 18: Natuur versus Cultuur

Uit de hoek deel 18: Natuur versus Cultuur


Marc Schoorls brutale vrijplaats

De biograaf van Nescio schrijft dat hij zijn gelukzaligste momenten beleefde als hij zich één voelde met de natuur. Als hij zich kon overgeven aan zijn indrukken: het zonlicht, de wolken, de rivier die altijd maar blijft stromen, de bomen. ‘Even geen gevoel van mislukking meer, geen verlangen naar elders. De tijd staat stil en voor een ogenblik voelt hij zich opgenomen in de eeuwigheid,’ zegt ze erover in een interview met de NRC. ‘Hij had zijn eigen methode gevonden om in het leven overeind te blijven.’

Ik herken dat. Nescio was een natuurfilosoof. Een terneergeslagene vol tederheid.

Vorige week brak de zon echt door en werd het éíndelijk volop voorjaar. Plots was de vrolijkheid van de lente in alle hevigheid uitgebarsten. (Dat koning corona wijken moet, helpt ook.)

Ik genoot met volle teugen van een vroege ochtendwandeling met hond Sjakie in het Diemer Bos. Al dat frisse groen, die ‘krankzinnig geworden kroppen sla’, zoals Céline dat eens mooi verwoordde. Ik hoorde de zanglijster jubelen, het zwartkopje zijn opbeurende melodietje doen, De vink sloeg zijn slag en alom tjaften de tjifs.

Het Diemer Bos is een aangelegd bos en dat kun je zien aan de pijpleidingen die er lopen en de nu bijna geheel begroeide vijvermatten die de oevers uitmaken. Het is er bepaald moerassig. Een nieuw oerbos: hier heeft heel lang geleden ook een drassig bos gestaan. Er zijn resten van aangetroffen. Gefossiliseerde houtstamdelen.

Ik hoorde de nachtegaal. Dan kan je dag bijna niet meer stuk.

Maar helaas: ook hier brandnetels, bramen en fluitenkruid. Stikstof minnend spul.

En, valt me op, veel kleefkruid.

Nou, we doen ons best om de natuur met een deken van stikstof te smoren, dat moet gezegd.

Maar ik zag gelukkig ook bloeiend onkruid.

Mag dat woord ‘onkruid’ geschrapt worden in het woordenboek?! Noem het dan maar door boeren en domme burgers ‘ongewenst gewas’ of ‘uitroeigras’, dat er trouwens en heel natuurlijk eerder was dan wij allemaal. Round up: prachtspul! Genocidegroen. 

Ik liep dit keer vanuit het bos onder de A9 door en kwam in een weidegebied. Een klein reservaat. Met volop hoog en bloeiend en naar vroeger geurend gras.

Ik had het ontdekt! Mon petit paradis. Mijn miniland van Maas en Waal,  tussen de riviertjes de Gaasp en de Diem. Maar vooral ook tussen de A1 en de A9. Ik zag er een blauwe en een zilverreiger. Ik hoorde kikkers. Ik zag de wind het wuivende gras strelen.

Ik was bijna gelukkig.

Dat duurt nooit lang, dat weet u. Er kwamen hardlopers met oordopjes voorbij en schreeuwerige wielrenners in giftig gekleurde pakjes.

De mens, dat armzalige schepsel, heeft de cultuur als excuus, als deerniswekkend zelfgeschapen paradijs omdat hij vervreemd en verwijderd is geraakt van de natuur. Zet onze huisdieren af tegen de wilde voorgangers. En zie precies hetzelfde: ecce homo! Wij zijn net als  die keffende, verwende toy-poedels, wij kunnen alleen vanbinnen nog huilen als een wolf.

Aan de rand van het bos hoorde ik spotvogel: zanger naar mijn hart. Luid en duidelijk. En de wielewaal riep! De wielewaal aan de laatste groene rand van dat godvergeten bouwoord Diemen!

Ik vond een dode bosspitsmuis. Herkend met de app op mijn mobiel. ‘Heel gewoon,’ stond er. 

Gewoon? Gewóón? De natuur is nooit ordinair. Dat bestaat niet. Want daar wordt meteen korte metten mee gemaakt. Maar onze bloemen in huis kunnen wèl heel ordinair zijn, en in parken en tuinen trouwens ook.

Daarom staat mijn eigen postzegeltuin vol onkruid. We zien gele bloemen, witte, roze en het is telkens weer anders. De brandnetels, hoe goed ook als waardplant voor sommige vlindersoorten, haal ik weg en de braam geef ik ook geen kans. Voor de rest mag dat groen zo’n beetje zijn gang gaan.

De natuur kan niet ordinair zijn. Maar wel wreed. Vorige week vlogen de eerste koolmeesjes uit het nestkastje in onze tuin. Te vroeg, denk ik. Het nat was goed voor de grutto, maar het was een slecht koolmezenvoorjaar geweest. Echt hummeltjes waren het nog. De een belandde in het vijvertje, de ander onder de scheurdeur. Het was beredderen met paniekerige mezenouders om ons heen. En toen we even niet opletten kwam er een ekster die er met een zo’n pluizenbol in zijn bek vandoor ging. En toen deden twee andere eksters hetzelfde. Ik ben er uren ziek van geweest.

Maar de zoon, eerstejaars biologiestudent, zei en terecht: ‘Kom op, pa. Dat is ook de natuur.’

Nou, doe mij dan toch maar cultuur;)

Ik ben overigens in honderd jaar W.F. Hermans gedoken om daar een mooi boekje van te maken. Die man die luid profeteerde dat de mens blind was voor de oorspronkelijk chaos, was zelf totaal blind voor de natuur. In de ehh... beperking toont zich de meester, zei der alte Goethe, die zelf wel van de bloemetjes was. Van Heidenröslein tot das Veilchen – toch hóór ik ook graag een viool.

Bij wijze van toegift

Lord Byron, uit: Childe Harold’s Pilgimage

There’s pleasure in the pathless woods
There’s a rapture on the lonely shore
There’s a society where none intrudes
With deep sea and music in its roar
I love man not the less
But nature more
--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen

 

Groningse dichter Remko Ekkers (1941-2021) overleden

Groningse dichter Remko Ekkers (1941-2021) overleden


Vrijdag overleed onverwacht de Groningse dichter Remko Ekkers (1941-2021). Op 1 juli zou hij tachtig worden. Ekkers publiceerde een groot aantal dichtbundels, was betrokken bij veel literaire activiteiten met name in zijn provincie Groningen en doceerde letterkunde aan de Noordelijke Hogeschool in Leeuwarden en aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij was een geboren docent en begeleidde ook veel jonge schrijvers en dichters. In maart publiceerde hij nog een bundel, Hop over de sofa, een rijke bundel met gedichten over een breed scala aan onderwerpen.

In deze bundel staat het gedicht Beeldend, met daarin de volgende strofes:

“De oppervlakte laat zich lezen
als een proces, alles breekt naar
de dood, maar alles begint weer
in een andere vorm, het gaat niet
om mijn ik, vingerafdruk.

Ik heb een gevoel, een emotie
die ik doorgeef tot de aarde
ons zonnestelsel verbrandt
ontploft, sterrenstof vormt
voor nieuwe planeten.”

Ekkers was ook nauw betrokken bij uitgeverij Kleine Uil en het aan deze uitgeverij verbonden literaire webblog Tzum. Daar verscheen dan ook direct een uitgebreid in memoriam van zijn onderwijscollega, tevens hoofdredacteur van Tzum, Coen Peppelenbos: 

“Het is altijd lastig om een in memoriam te schrijven over iemand die je kent. Ik werd namelijk, begin jaren negentig, een collega van Remco Ekkers op de NHL (de lerarenopleiding Nederlands van de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden) en het laatste jaar van de lerarenopleiding van Ubbo Emmius in Groningen. Nanne Tepper en Marc Reugebrink zaten onder meer tussen zijn studenten. Ik heb hem daar weleens gevraagd wat hij nou ten diepste was: docent of dichter. Zijn voor mij opmerkelijke antwoord toen was: ‘Docent.’ Misschien zou hij op een ander moment of in een andere levensfase een ander antwoord hebben gegeven, maar hij was een begenadigd docent van de oude stempel: een verteller met enorm veel kennis die zijn studenten mee kon nemen in een groter verhaal. Een docent waarbij studenten van andere vakken op de gang zaten om het college te kunnen volgen.”

Lees hier het hele IM van Coen.

Op DLVA/Bazarow verschijnt komende weken een uitgebreide bespreking van Ekkers laatste bundel Hop over de sofa.

--

Roeland Dobbelaer

Bernice Berkleef wint met 'Bloedsteen' de Gouden Strop 2021

Bernice Berkleef wint met 'Bloedsteen' de Gouden Strop 2021


Gistermiddag werden in de Utrechtse stadsbibliotheek ‘De Nederlandse thrillerprijzen 2021’ uitgereikt. De belangrijkste thrillerprijs, de prijs voor het beste Nederlandstalige spannende boek van het jaar, De Gouden Strop, gaat dit jaar naar Bloedsteen van Bernice Berkleef. Floris Kleijne ontving voor Klaverblad de Schaduwprijs, de vakjuryprijs voor het beste spannende Nederlandstalig debuut. De Vlaamse auteur Toni Coppers won met Val de tweede editie van de Hebban Thrillerprijs, de lezersjuryprijs van lezerscommunity Hebban. Tot slot ontving Hugo Luijten voor Handbagage de Zilveren Strop, de vakjuryprijs voor het beste Nederlandstalige spannende verhaal.

De prijsuitreiking vormde het startschot voor de Week van het Spannende Boek (7 t/m 13 juni). Met De Nederlandse thrillerprijzen 2021 bundelen de Bibliotheek Utrecht, lezersplatform Hebban.nl en de Stichting Gouden Strop de krachten voor een jaarlijks thrillerevenement.

Bernice Berkleef over het winnen van de Gouden Strop 2021: “Ik ben helemaal overdonderd. Ik dacht: we hebben allemaal gelijke kansen, maar als het je tweede boek is en je bent 35 jaar, dan is dit surrealistisch. Dit is een jeugddroom”, aldus de schrijfster bij de uitreiking.

Bloedsteen is volgens de juryleden een “knap geschreven en spannende thriller, die verleden en heden met elkaar verbindt." De thriller gaat terug in de tijd, naar Java tijdens de Tweede Wereldoorlog. De vader van Ella heeft illegaal goederen van Java naar Nederland gesmokkeld. Als haar vader, die vroeger in een jappenkamp heeft gezeten, in hechtenis overlijdt besluit Ella zelf naar Java af te reizen om in hun familiehuis tot rust te komen. Daar ontdekt ze een familiegeheim. Volgens de jury maakt de geschiedenis echt onderdeel uit van het verhaal. "Waardoor het geen droog geschiedenisboek wordt. De karakters zijn goed gevat en het verhaal bouwt op tot een onverwacht einde."

De jury van de Hebban Thrillerprijs over Val: “Een sterk verhaal, een fijne schrijfstijl, interessante personages en tot het allerlaatste moment erg spannend. Deze thriller greep mij bij de lurven en liet me niet meer los!”

De Week van het Spannende Boek, tegenwoordig bekend als ‘De Spannende Boekenweken’, is een themaweek om de literaire genres van 'spannende boeken' (detectives, thrillers) te promoten.

--

Roeland Dobbelaer

Iris Hanika wint Preis der Leipziger Buchmesse met ‘Echos Kammern’

Iris Hanika wint Preis der Leipziger Buchmesse met ‘Echos Kammern’


28 Mei won Iris Hanika met de roman Echos Kammern de Preis der Leipziger Buchmesse. De Leipziger Buchmesse-prijs, die in totaal 60.000 euro bedraagt, wordt sinds 2005 uitgereikt en bekroont voor de uitmuntende Duitstalige nieuwe publicaties en vertalingen in de categorieën fictie, non-fictie/essay schrijven en vertalen. De jury bestaat uit Duitse journalisten en literatuurcritici. In tegenstelling tot de voormalige Duitse Boekenprijs eert de prijs geen succesvolle boeken uit afgelopen jaren, maar alleen nieuwe publicaties. De prijsuitreiking vindt altijd plaats op de eerste beursdag in de glazen hal van het expositiecentrum van Leipzig. De jury van deze prijs bestaat uit zeven literatuurcritici en experts.

Iris Hanika is een Duitse schrijfster. Ze werd geboren in Würzburg, groeide op in Bad Königshofen en woont sinds 1979 in Berlijn. Ze leverde regelmatig bijdragen aan Duitse kranten en tijdschriften als de Frankfurter Allgemeine Zeitung en Merkur. Eerder verschenen boeken van Iris Hanika:

Over het boek

Aan het begin van de nieuwe roman van Iris Hanika komen we aan in New York met Sophonisbe, een nog niet zo jonge dichteres die zo heet. Hoe gedurfd de roman ook begint - we zijn al op een receptie bij Beyoncé op de tweede dag - hij katapulteert ons onnavolgbaar naar waar de taak van de moderne dichter ligt: ​​een nieuwe, totaal andere taal vinden voor het heden, geluk, de essentie ... voor alles. Het gaat over het leven in de steden (midden in het boek keren we terug naar Berlijn, dat momenteel zowel door geld als New York wordt platgegooid), maar het gaat ook over een late liefdesrage, die echter anders is dan in de jeugd, leidt niet naar de afgrond, maar is slechts de laatste hindernis voor bevrijding van de onredelijke eisen van het instinct, waarna men zich kan overgeven aan de geneugten van de ouderdom. '' Echos Kammern '' is een groot literair genot, zowel een reisroman als een roman, soms een actieroman en een levensgids, een excursie naar het begin van poëzie en een blik in de toekomst.

De andere genomineerden waren:

De prijsuitreiking vond online plaats. Klik hier om de uitreiking te bekijken.

--

Sabine Bunschoten

CPNB: Boekenweek 2021 verloopt goed

CPNB: Boekenweek 2021 verloopt goed


Het CPNB (Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek) dat ieder jaar de Boekenweek organiseert, is positief over het verloop ervan tot nu toe. “De Boekenweek verloopt goed, voor zover wij daar zicht op hebben,” zegt CPNB-directeur Eveline Aendekerk. Het lijkt erop dat meer mensen naar de boekhandel gaan, wat waarschijnlijk het gevolg is van de campagne om bij je lokale boekhandel te kopen, maar ook van de versoepelde coronamaatregelen en het lekkere weer van de afgelopen dagen. 

Hoewel de Boekenweek dit jaar er nog anders uitziet door corona, doen boekhandelaren hard hun best deze week wat extra’s te doen voor hun klanten. Daarnaast zijn er deze week door het hele land veel activiteiten die bijdragen aan de bekendheid ervan. Zo zijn de auteurs van het Boekenweekgeschenk en het Boekenweekessay, Hanna Bervoets en Roxane van Iperen, op tournee door het hele land en ook andere auteurs zetten zich in voor de Boekenweek. Verder geeft de NS alle Boekenweekgeschenken van de afgelopen 20 jaar als gratis e-boek, om te vieren dat de zij al 20 jaar de Boekenweek sponsoren. Dit alles leidt ertoe dat de Boekenweek grote aandacht krijgt op sociale media en dus, ondanks corona, zeer succesvol is. 

-- 

Richtje Scholtmeijer

David Colmer wint de James Brockway Prize 2021

David Colmer wint de James Brockway Prize 2021


Ieder jaar reikt het Nederlands Letterenfonds een prijs uit aan de beste poëzievertaler die uit het Nederlands vertaalt. David Colmer wint de prijs dit jaar.  Colmer komt uit Australië en vertaalde onder andere bundels van Hugo Claus, Cees Notenboom, Paul van Ostaijen, Ester Naomi Perquin, Annie M.G. Schmidt en Menno Wigman. Daarnaast vertaalt hij ook Nederlandse romans. 

De jury beredeneerde haar keuze voor Colmer als volgt: “Colmer toont een grote gevoeligheid voor de specifieke eisen van elk gedicht. Hij is een zeer veelzijdige vertaler, in staat om te werken met zowel vrije verzen als in meer traditionele vormen”. De uitreiking van de prijs vindt op zaterdag 12 juni online plaats en het is mogelijk hierbij aanwezig te zijn door je hier aan te melden. 

Het is niet de eerste keer dat een jury Colmer prijst om zijn vertaalkunsten, bijvoorbeeld met de Independent Foreign Fiction Prize en de IMPAC Dublin Literary Award voor vertalingen van romans van Gerbrand Bakker, de Vondel Prize. Hij won ook prijzen in Australië. 

De naam van de prijs komt van de vertaler James Brockway, die met zijn vertalingen onder andere bundels van Rutger Kopland en M. Vasalis beschikbaar maakte voor het Engelstalig publiek. Overigens hoeft een prijswinnaar niet in het Engels vertaald te hebben, eerder wonnen al de Fransman Daniel Cunin, de Duitser Ard Posthuma en de Spanjaard Francisco Carrasquer.

-- 

Richtje Scholtmeijer

Foto door: Victor Schiferli

De Week van het Spannend boek

De Week van het Spannend boek


De Week van het Spannende Boek, tegenwoordig bekend als ‘De Spannende Boekenweken’, is een themaweek om de literaire genres van 'spannende boeken' (detectives, thrillers) te promoten. Begin dit jaar werd bekend dat Stichting CPNB de nieuwe eigenaar van lezerscommunity Hebban.nl is geworden. Hebban heeft van oudsher veel affiniteit met het genre spannende boeken. Zo wordt jaarlijks de Hebban Thriller Tiendaagse georganiseerd (dit jaar van 17 t/m 26 februari). Met de CPNB als nieuwe eigenaar zullen dit soort succesvolle initiatieven van Hebban voortaan, naast online, ook breder zichtbaar worden in bijvoorbeeld bibliotheken en boekhandels. Als opvolger van de Spannende Boeken Weken organiseert Hebban 7 t/m 13 juni  De Week van het Spannende Boek , waarin onder andere de Hebban Thrillerprijs en de Gouden en Zilveren Strop worden uitgereikt.

De Nederlandse Thrillerprijzen 2021

Op zaterdag 5 juni vindt in de bibliotheek Utrecht de uitreiking van De Nederlandse Thrillerprijzen 2021 plaats. Zo wordt de winnaar van de Zilveren Strop schrijfwedstrijd bekendgemaakt. De Zilveren Strop is de vakjuryprijs voor het beste Nederlandstalig korte spannende verhaal. Omdat de uitreiking via een livestream plaatsvindt is er dit jaar bij wijze van uitzondering een shortlist, en zullen de 5 genomineerden bij de uitreiking op zaterdag 5 juni zijn.

De voorselectie heeft uit 162 inzendingen de top 10 gekozen, waarna de jury aan het lezen is gegaan. Daarnaast reikt de jury vier thrillerprijzen uitgereikt: de Hebban Thrillerprijs, de Schaduwprijs, de Zilveren Strop en de Gouden Strop. In verband met corona mogen er echter nog steeds geen grote groepen bijeenkomen. Alleen de auteurs die kans maken op een prijs zijn uitgenodigd voor De Nederlandse Thrillerprijzen 2021. Daarom is er besloten om bij wijze van uitzondering dit jaar een shortlist bekend te maken en de top vijf uit te nodigen naar Utrecht te komen.

Bekijk hier de livestream!

Shortlist Zilveren Strop 2021

  • De Avondklok - Kevin de Haan
  • Dodelijke opname - Jorrit de Klerk
  • Handbagage - Hugo Luijten 
  • Niet Kijken - Alexander Colin
  • Sweet sixteen - Gillian King

Shortlist van de Hebban Thrillerprijs 2021

In januari 2020 kondigde de boekensite van de CPNB voor het grote publiek, Hebban een nieuwe prijs voor de beste Nederlandstalige thriller van het jaar aan. De Hebban Thrillerprijs is geen publieksprijs maar een lezersjuryprijs, naar voorbeeld van de Hebban Debuutprijs. Zo'n honderd ervaren thrillerlezers lezen de boeken die op de longlist staan. Zij bepalen de shortlist die wordt gelezen door een professionele jury. Het winnende boek wordt in de week van 7 t/m 13 juni bekendgemaakt. 

De 5 genomineerden boeken zijn:

Andere activiteiten in de Week van het spannende boek

Winactie ThrillZone

Webblog ThrillZone, waar artikelen op staan over boeken in de genres ‘thriller’ en ‘spannend’,bestaat 5 jaar. En dat vieren ze met jullie! Samen met uitgevers verloten zij in de maand mei een aantal prijzen! Bekijk hier de facebookpagina voor meer informatie over deze acties!

Winactie DE VERMISSING – MICHAEL BERG

Onlangs verscheen bij uitgeverij The House of Books de nieuwe thriller van Michael Berg, De vermissing. In samenwerking met de uitgever verloot webblog Thrillers en more 3 exemplaren. 

Klik hier voor meer informatie!


--

Sabine Bunschoten

Liesbeth Lagemaat wint de Grote Poëzieprijs 2021

Liesbeth Lagemaat wint de Grote Poëzieprijs 2021


Liesbeth Lagemaat won op 31 mei de Grote Poëzieprijs met haar bundel Vissenschild. In deze epische vertelling verhaalt een kalligrafist over het meisje Elpis. De lezer komt er langzaam achter dat Elpis verkracht is, waarna ze stierf. In het slot vertelt de kalligrafist hoe ze opsteeg naar de hemel, gedragen door forellen die als een schild om haar heen zwommen.

Ieder jaar reikt Prijs de Poëzie de Grote Poëzieprijs uit. Prijs de Poëzie is een productie van de Poëzieclub. Het doel van de Poëzieclub is om de Nederlandse poëzie onder de aandacht te brengen en om meer mensen enthousiast te maken over poëzie.

De bundel van Lagemaat bleek de beste uit 107 genomineerde bundels. De jury zegt over de bundel:  “De Grote Poëzieprijs 2021 kennen we toe aan een bedwelmende en meeslepende vertelling waar het dichterlijke vakmanschap van afspat: Vissenschild van Liesbeth Lagemaat.” Ook recensenten zijn lovend over de bundel. Thomas Möhlmann schrijft voor De Poëzieclub “Om maar meteen met mijn oordeel in huis te vallen: in haar nieuwe, zevende bundel is het Liesbeth Lagemaat gelukt om in een volkomen eigen poëtisch idioom meeslepend en overtuigend een tijdloos en gruwelijk sprookje te vertellen.”

Van Liesbeth Lagemaat verschenen zes andere bundels bij Wereldbibliotheek. Eerder kreeg ze de C. Buddingh’-prijs voor haar debuut Een grimwoud in mijn keel en de Karel van de Woestijneprijs voor haar vijfde bundel Nachtopera.  

--

Richtje Scholtmeijer

Thank God it’s Boekenweek

Thank God it’s Boekenweek


Jazeker mensen, het dak kan er vanaf. Het is weer boekenweek. Alle boekwinkels zijn weer open, veel boekhandels hebben schrijvers in huis om te signeren en Hanna Bervoets, de auteur van het Boekenweekgeschenk maakt een tour door het land. 
 
Het was een verstandige zet van de CPNB, het marketing- en communicatiebureau van de Nederlandse boekenwereld, om de Boekenweek vanwege de coronalockdown te verplaatsen naar eind mei/begin juni. In maart was het hoogstwaarschijnlijk een flop geworden en nu kan de boekenbranche de komende week hopelijk inhalen wat er afgelopen maanden is blijven liggen. 
 
Vandaar dat we een extra Boekenweeknummer van Bazarow Magazine maakten met natuurlijk aandacht voor het Boekenweekgeschenk en Boekenweekessay, een ruim gevulde agenda met activiteiten de komende dagen, en natuurlijk de nodige interviews, voorpublicaties en recensies. 
 
Aarzel niet, beste mensen: bezoek de boekwinkels, de boekverkopers hebben jullie gemist. Sla alvast ruim in voor de zomermaanden en bezorg iedereen in het wereldje een fijne maand.

Lees hier het nieuwe nummer van Bazarow Magazine

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden