Voor 23:00 besteld, morgen in huis

Gratis verzending vanaf €17,50

Steun de boekensector

Nieuws

De Hebban Regenboog Week komt eraan

De Hebban Regenboog Week komt eraan


Van 2 tot en met 8 augustus organiseren Hebban en de Gaykrant de Regenboog Week. Tijdens deze week is er extra aandacht voor boeken door en van belang voor de LGBTQ-community. Ook wordt op 7 augustus de Regenboog Top 100 bekend gemaakt, een top 100 van de beste LGBTQ-boeken waar lezers zelf op konden stemmen. 

Hebban is een populaire boekensite en lezerscommunity voor lezers uit Nederland en Vlaanderen. Sinds 2021 maakt het onderdeel uit van de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB). De Gaykrant is het grootste LGBTQ-platform van Nederland en België en brengt gratis en op een toegankelijke manier nieuws, achtergronden en columns voor en door leden van de LGBTQ-community van alle leeftijden. 

Hebban koos Boris Dittrich als boegbeeld voor de Regenboog Week. Dittrich is mensenrechtenactivist, ex-politicus en schrijver. Over lezen zegt hij: 

“Lezen is leven. Door lezen kom je in contact met mensen en situaties die je in het dagelijks leven niet zou ontmoeten. Lezen stimuleert je fantasie en is verrijkend. Je leert de wereld en jezelf beter begrijpen door te lezen.” 

Op Hebban kun je alvast een lijst vinden met boeken met een LGBTQ-thema. Op deze lijst staan bijvoorbeeld Glitter maakt alles beter, Zwemmen in het donker en De falling in love montage. Klik op deze link voor de volledige lijst. 

De Regenboogweek is onderdeel van de CPNB-campagne Zomerlezen. Tijdens Zomerlezen zijn er vijf themaweken. Naast de Regenboog Week zijn er nog de Spannende Week (al geweest, van 7 tot en met 13 juni), De Oranje Week (van 21 tot en met 27 juni), de Lekker Lezen Weken (van 5 tot en met 25 juli), De Groene week (van 23 tot en met 29 augustus) en de Boekhandel Tiendaagse (van 1 tot en met 10 september).  Daarnaast is er een overkoepelend thema voor deze vijf weken: “op reis in een boek”.Voor dit overkoepelende thema maakt Hebban wekelijks lijst met de mooiste, beste of populairste boeken op basis van een populair vakantieland.

--

Richtje Scholtmeijer 

De Stichting Armando schenkt groot deel van het werk van de kunstenaar  aan RKD en het Literatuurmuseum

De Stichting Armando schenkt groot deel van het werk van de kunstenaar aan RKD en het Literatuurmuseum


Multitalent Armando was kunstschilder, beeldhouwer, dichter, schrijver, violist, acteur, journalist, film-, televisie- en theatermaker. Hij werd in 1928 in Amersfoort geboren en overleed in 2018 in Berlijn, waar hij al jaren woonde.

Veel van zijn werk is nu in het bezit van De armando Stichting. De stichting beheert onder andere zijn schilderijen, beelden, literatuur, tv-programma’s en muziek. Armando baseerde een groot deel van zijn werk op een Amersfoorts kamp in de Tweede Wereldoorlog: hij zat zelf niet in het kamp maar woonde er als jongen naast. Dit werk wordt ook wel Gesamtkunstwerk genoemd. Daarnaast beheert de stichting fotodocumentatie, plakboeken, agenda’s, manuscripten, aantekenboekjes en schetsen. 

Vorige week maakte de stichting bekend een deel van Armando’s werk te schenken aan het RKD en het Literatuurmuseum. Het RKD - Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis -  is één van de belangrijkste documentatie- en onderzoeksinstellingen ter wereld. Ze werken nauw samen met musea, erfgoedinstellingen, universiteiten en particuliere instellingen. Ze leveren bijdragen aan onderzoek, maar ook aan publicaties en tentoonstelling. Het Literatuurmuseum is een stichting die de literaire schatkamer van Nederland beheert. Bijna alle Nederlandse schrijvers en illustratoren zijn vertegenwoordigd met manuscripten, brieven en andere voorwerpen. 

De Stichting Armando heeft nu dus een deel van haar archief beschikbaar gemaakt voor het RKD en het Literatuurmuseum. Zo kan een breder publiek kennis maken met Armando’s kunst en kan er verder onderzoek worden uitgevoerd naar het multitalent. Het archief geeft een overzicht van Armando’s Nul-periode in de jaren zestig, tot zijn laatste jaren. De Nul-groep was een verzameling kunstenaars die in hun werk een geheel nieuwe, verwondering wekkende visie op bekende dingen wou geven.

Sigrid Bruijel, namens de Armando Stichting zegt over de schenking: “We zijn uiterst zorgvuldig te werk gegaan bij het afwikkelen van de erfenis van Armando. Voorop staat dat we de herinnering aan Armando en zijn Gesamtkunstwerk levend willen houden en op de juiste manier aan het publiek willen overbrengen. We zijn als stichting gerustgesteld nu we weten dat het RKD en het Literatuurmuseum de juiste plekken zijn voor Armando's archief.”

Enkele boeken van Armando zijn Waarom, Ter plekke en Stemmen

--

Richtje Scholtmeijer 

Schrijver Mark de Haan overleden op 35 jarige leeftijd

Schrijver Mark de Haan overleden op 35 jarige leeftijd


Mark de Haan (1987) was een veelbelovende schrijver die in 2016 debuteerde met het verhaal Machmut Kanzal in tijdschrift Liter. Hij ging door met verhalen schrijven die later onder andere in tijdschrift Extaze werden gepubliceerd. In 2020 kwam zijn eerste prozaboek uit genaamd Buitenaards koraal. Dit debuut bevatte naast drie eerder gepubliceerde stukken ook vier nieuwe verhalen. 

“We moeten de naam Mark de Haan na dit debuut maar eens in de gaten houden,” schreef recensent Kees de Kievid

De Haan was bezig met het schrijven van een nieuwe roman, deze heeft hij echter niet af kunnen maken. Deze maand verscheen er wel nog een verhaal genaamd ‘Morituri et cetera in een speciaal verhalennummer van het blad Straatjournaal met andere onlangs gedebuteerde schrijvers. Een citaat uit dit verhaal:

“Hij klapt de stoel open en gaat zitten, tikje wijdbeens, handen in de schoot, een doornormale houding, zoals alles aan Age doodnormaal is.”

De Haan was nog maar kort bij Uitgever in de Knipscheer maar heeft er met zijn potentie en mooie verhalenbundel een grote indruk achtergelaten.

Mark de Haan was ongeneeslijk ziek. De uitvaart heeft in inmiddels besloten kring plaatsgehad.

--

Annemijn Dobbelaer

Bazarow Magazine

Ontvang ons magazine in je mailbox.


Je aanmelding kon niet opgeslagen worden, probeer het opnieuw.
Je aanmelding was succesvol.
ILFU organiseert verhalenwedstrijd

ILFU organiseert verhalenwedstrijd


Voor de tweede keer organiseert het  International Literature Festival Utrecht (ILFU), een verhalenwedstrijd. Het thema dit jaar is 'wat ertoe doet'; dit mag je interpreteren zoals je wil. Op de site van ILFU wordt het thema uitgelegd: 

“Verhalen doen ertoe. Verhalen die gaan over iets wat ertoe doet, doen er zo mogelijk nog meer toe. Verhalen zijn bij uitstek geschikt om boodschappen over te brengen, aan te kaarten wat er mis of juist prachtig is in onze samenleving, en anderen een inkijkje te geven in een nieuwe wereld.” 

Het festival vindt sinds 2018 ieder jaar plaats in Utrecht, een UNESCO City of Literature. Door de hele stad vinden er evenementen plaats. Zo vertellen dichters, vertalers, schrijvers en andere artiesten over hun werk en is er een boekenmarkt. Ook het NK Poetry Slam vindt plaats tijdens ILFU. 

In de verhalenwedstrijd van het ILFU zijn alle soorten verhalen welkom: een “gewoon” verhaal, een gedicht, liedjes of zelfs TikTokfilmpjes of InstaStories. Je kan je verhaal in één van de vijf categorieën insturen: tekst, audio/muziek, beeld, drama en spoken word. De winnaar krijgt 5.000 euro, daarnaast zijn er categorieprijzen van 1.000 euro. 

Je hebt tot 5 september om je verhaal in te sturen via de site van ILFU. Op deze site kun je ook meer info vinden over de wedstrijd. Tijdens het International Literature Festival Utrecht worden de winnaars bekend gemaakt. Dit festival vindt plaats van 23 september tot en met 2 oktober, als de maatregelen het toelaten in fysieke vorm. 

-- 

Richtje Scholtmeijer 

Hoe kun je je boeken opbergen in je woning zonder boekenkast?

Hoe kun je je boeken opbergen in je woning zonder boekenkast?


[Lifestyle] Als je een boekenliefhebber bent, moet je een behoorlijk enorme verzameling boeken hebben. Hoewel het geweldig voelt om ze te hebben en ze aan je bezoekers te laten zien, is het soms een probleem om ze op te slaan. Dit is al helemaal het geval als je geen boekenkast hebt. Gelukkig betekent dit niet dat je de boeken niet mooi kunt opbergen in je huis. Sterker nog, het is zelfs mogelijk om dit te doen in een bloempot, al is het nog beter om gebruik te maken van één van de onderstaande tips. 

Bewaar ze in een mand

Kratten en rieten manden zijn de beste flexibele opslagoplossingen. Je kunt er een aantal op elkaar stapelen om het meeste uit je ruimte te halen en ze in hoeken, naast meubels of langs de muren plaatsen. Kratten, bakken of manden vormen ook geweldige opbergmogelijkheden voor boeken, vooral als je je in een gebouw bevindt waar je geen planken mag ophangen. Je kunt kiezen voor een krat of opbergmand met deksel om boeken uit het zicht te houden of voor een open bak of mand om de mooie hoezen van de boeken te laten zien.

Leg ze op een tafel

De term 'koffietafelboek' bestaat niet voor niets. Boeken met afbeeldingen zoals illustraties of fotografie kunnen er geweldig uitzien op uw bijzettafels of salontafel en ze creëren ook nog eens uitzonderlijke gespreksstukken. Het is daarom goed om één of twee boeken te pakken die je boven op de tafel neerlegt. De andere exemplaren stapel je juist op een plank onder de tafel. Dit is dus eigenlijk alleen mogelijk als je een salontafel of bijzettafel hebt waarbij dit mogelijk is. Als je op zoek gaat naar een nieuwe tafel dan is het daarom verstandig om hier rekening mee te houden. 

Plaats ze op een plank

Wandplanken kunnen een geweldige plek zijn om je boeken te laten zien. Deze kleine opbergoplossingen zijn niet echt opvallend in compacte ruimtes en bieden veel flexibiliteit als het gaat om opbergmogelijkheden. Je kunt een van je wandplanken gebruiken om je favoriete boeken te laten zien of meerdere planken artistiek indelen voor extra opbergruimte. Je kunt boeken geflankeerd door andere items stapelen of boekensteunen gebruiken om ze op hun plaats te houden. Bovendien zorgt dit ervoor dat de boeken gewoon in het zicht blijven, wat veel mensen graag willen. Ook kun je ze eenvoudig van de plank pakken.

Toon ze op een vensterbank

Er is vrijwel niets beter dan de grote leeshoek. Plaats dat hoekje bij een raam met veel natuurlijk licht en je hebt eigenlijk de perfecte leesplek. Waarom haal je niet preventief een aantal van je favoriete titels van de plank en zet je ze op een plek waar ze thuishoren: een zonnige vensterbank. De beperkte ruimte en het natuurlijke brandpunt dat door het raam wordt gecreëerd, zullen niet alleen je favoriete boeken tentoonstellen, maar ze ook binnen handbereik houden wanneer je klaar bent voor een spontane leessessie.

--

 

Boekenweek 2021 groot succes

Boekenweek 2021 groot succes


De boekenweek van dit jaar was anders dan normaal door corona, zo was die verplaatst van maart naar juni en kon de NS reizigersdag niet doorgaan. Toch was was deze Boekenweek een groot succes, blijkt uit de omzetcijfers en een consumentenonderzoek. 

De CPNB maakt bekend dat er een significante omzetstijging bij boekhandels was door de Boekenweek. De CPNB is het marketing- en communicatiebureau van de Nederlandse boekenwereld. Zij organiseren alle grote campagnes, evenementen en PR rondom boeken, waaronder dus de Boekenweek. Volgens de CNPB kwam meer dan de helft van de omzet tijdens deze week door verkoop bij fysieke boekhandels. Het Boekenweekessay, De genocidefax, was het best verkochte boek. De genres die het het hoogste scoorden deden, waren fictie en literaire non-fictie. Ook de actie van NS, waarbij reizigers de Boekenweekgeschenken van de afgelopen twintig jaar konden downloaden, was een groot succes. Meer dan 66.000 lezers hebben de geschenken gedownload. 

Marktonderzoeksbureau Direct Research deed onderzoek naar de populariteit van de Boekenweek. Uit dit onderzoek blijkt dat bijna alle Nederlanders de Boekenweek in ieder geval van naam kennen. Het Boekenweekgeschenk is het meest bekendste onderdeel. De Boekenweek is dus populair en zichtbaar, zowel onder frequente lezers als onder minder frequente lezers. 

De Boekenweek van 2022 zal van 5 tot en met 13 maart plaatsvinden.

--

Richtje Scholtmeijer 

Hierom moet je per jaar minimaal 12 boeken lezen

Hierom moet je per jaar minimaal 12 boeken lezen


[Lifestyle] Uit steeds meer onderzoek blijkt dat lezen van boeken goed voor je is. Literatuur wel te verstaan. En wat is er nu heerlijker om bij het lezen van een mooie roman te genieten van koffie, van Nespresso cups bijvoorbeeld. Of wat denk je van koffie van verse koffiebonen. Maar hoe verbetert lezen precies je leven? Daarover kun je in dit artikel meer lezen! 

Betere gespreksvaardigheden

Omdat lezen je woordenschat en kennis van het correct gebruiken van nieuwe woorden vergroot, helpt lezen je om duidelijk te verwoorden wat je wilt zeggen. De kennis die je opdoet door te lezen, geeft je ook veel om over te praten met anderen. Zo worden je gespreksvaardigheden dus beter. Dat is handig bij vergaderingen. En dan nog een kopje koffie erbij van een merk dat je gekocht hebt op Koffiecupster.nl maakt je meeting helemaal succesvol.

Goed voor je hersenen

"Lezen is voor de geest wat beweging is voor het lichaam." Joseph Addison schreef dit citaat ongeveer 300 jaar geleden, voordat de moderne wetenschap en onderzoeksapparatuur zijn bewering konden staven. Tegenwoordig tonen wetenschappelijke studies echter aan dat lezen je slimmer maakt. Het lezen van een roman verhoogt bijvoorbeeld de doorbloeding en verbetert de connectiviteit in de hersenen.

Nieuwe ideeën

Heb je ooit een zaak in een thriller opgelost voordat je het slot las of een wending in een roman voorspeld? Je analytisch denken wordt alleen maar gestimuleerd door te lezen. Lezen helpt je patronen te ontdekken, problemen op te lossen en nieuwe informatie op te nemen alsof je in de schoenen van de personages leeft.

Betere concentratie

Met het moderne spervuur ​​aan mediaberichten en directe online-informatie wordt onze aandachtspanne steeds korter. Het lezen van een boek dwingt je, in tegenstelling tot het doorbladeren van een webpagina, je te concentreren. Om het meeste uit een verhaal te halen, moet je je fixeren op de plot en het boek voltooien. Door dit te doen, vormen je hersenen diepe verbindingen en oefenen ze concentratie.

Grotere culturele kennis

Het lezen van boeken die zich afspelen in andere culturen dan de onze, verschaft kennis van die culturen en het emotionele en spirituele leven van de mensen die daar leven. Mogelijk ben je van plan om ooit de wereld rond te reizen, maar tot die wereldreis kun je eerst nog culturen ontdekken door boeken te lezen. Door dit te doen zul je niet alleen meer over die bepaalde cultuur leren, want eigenlijk leer je meer over de hele wereld door te lezen.

Betere schrijver

Als je leest, absorberen je hersenen goede schrijftechnieken en woordenschat. In je eigen schrijven kopieer je onbewust de schrijfstijlen van boeken die je aandacht vasthielden. Lezen verbetert ook je woordenschat en spelling. Nieuwe woorden verschijnen in hun natuurlijke context in het boek dat je leest en je kunt de betekenis afleiden uit de omringende woorden, terwijl je hun spelling visueel afdrukt voor een nauwkeurige herinnering. Ook hierdoor kun je dus een betere schrijver worden.

--

Uitgeverij Moon organiseert de tweede officiële Moon schrijfwedstrijd

Uitgeverij Moon organiseert de tweede officiële Moon schrijfwedstrijd


In samenwerking met Scriptplus schrijfcursussen organiseert kinder- en YA-boeken uitgeverij Moon een schrijfwedstrijd. De opdracht is om een kort verhaal te schrijven van maximaal 3.000 woorden, gericht op kinderen van 8 tot en met 12 jaar. Het thema van het verhaal moet familie zijn. Iedereen mag meedoen met de wedstrijd.  

Je kunt je verhaal insturen tot en met 15 augustus. Op 15 september maakt de jury dan bekend wie gewonnen heeft. De jury dit jaar bestaat uit Annelies Harzing, van kinderboekhandelaar Kinderboekentuin te Breda; Mirjam Oldenhave, schrijfdocent en kinderboekenschrijfster; Pamela Sharon, schrijfster en winnaar tweede prijs van de Moon YA-contest en Luna Wong Lun Hing van uitgeverij Moon. De eerste prijs bestaat uit een cursus schrijven voor kinderen bij Scriptplus, de tweede prijs uit een kennismakingsgesprek met uitgever Luna en redacteur Nina, gecombineerd met een redactieronde van het ingestuurde verhaal door Uitgeverij Moon en de derde prijs is een boekenpakket ter waarde van 100 euro. 

Uitgeverij Moon is een uitgeverij gericht op kinder- en YA-boeken zoals prentenboeken, voorleesboeken, jeugdromans en Young Adult-romans. Ze geven zowel origineel Nederlandse boeken als vertaald werk uit. Recentelijk verschenen bij uitgeverij Moon de boeken Friet Flamingo, De zomer waarin alles veranderde en Het dikke dinoboek. Scriptplus is een organisatie die schrijfcursussen en opleidingen aanbiedt. Ze bieden cursussen voor zowel literair als zakelijk schrijven. Hun klassen zijn klein waardoor er veel persoonlijke aandacht is. 

Je kunt je verhaal insturen naar schrijfwedstrijd@uitgeverijmoon.nl en op deze site vindt je meer informatie over de wedstrijd. 

-- 

Richtje Scholtmeijer 

Uit de hoek 24: Schitterend zwart als kaviaar

Uit de hoek 24: Schitterend zwart als kaviaar


Marc Schoorls brutale vrijplaats 

Ah, ik word wel verwend door filmmuseum Eye. In 2019 was er de grote Jan Švankmajer-tentoonstelling inclusief een heel filmprogramma. Ik heb er familie en vrienden mee naar toe gesleept en ben zelf een keer of zeven, acht gaan kijken. Op Švankmajer’s werk raak je niet uitgekeken. Hij versmelt Kafka met Alice in Wonderland alsof dat de normaalste zaak ter wereld is. Een genie, die man.

Maar nu is er een heel programma rondom film noir in het nationale filmmuseum. Gaat dat zien! Het duurt tot 25 augustus.

Film noirs, vaak stemmig zwart-wit, zijn de veelal op hardboiled-verhalen gebaseerde en door het expressionisme beïnvloede films over een cynische, eenzame (anti-)held en een femme fatale, tussen wie zich allerlei intriges afspelen tegen de achtergrond van the asphalt jungle van de grote, moderne stad. Eye spreekt van de Dark Side of Hollywood: ‘Regenachtige straten, kringelende sigarettenrook en mannen met een duister verleden.’

De ‘klassieke periode’  begint met John Huston’s The Maltese Falcon (naar het gelijknamige boek van Dashiell Hammett) in 1941 en eindigt met Orson Welles’ Touch of Evil in 1958. (Welles ging los op de roman Badge of Evil van Whit Masterson.) Het zijn films met een barse toon en een hoekige stijl, maar doorgaans ook ontgoochelend melancholisch. Zeg maar: Black Velvet. Tot op de dag van vandaag ondergingen en ondergaan Martin Scorsese en Paul Verhoeven er de invloed van, net als Christopher Nolan, de Coen-broers en de gezusters Lilly en Lana (The Matrix) Wachowski.

In de literatuur zelf was het existentialisme de tegenhanger. Zoals met Walging (La nausée) van Sartre en de boeken van Camus (L’étranger!), maar De tranen der acacia’s van onze eigen Hermans overtreft die boeken (en veel van die films). Ik meen het. Ik schrijf erover in mijn boek Glas in lood, 100 jaar Hermans dat hoop ik rond 1 augustus zal laten verschijnen. Ik doe mijn uiterste best.

De openingsfilm was het emotioneel geladen In a Lonely Place, naar de thriller van Dorothy B. Hughes. Het is indrukwekkend liefdesmelodrama, met in de hoofdrol een briljante Humphrey Bogart, die deze film van Nicolas Ray ook produceerde. Voorbeeldig zwart. Schitterend. Zo zwart als kaviaar, om met de dichter Menno Wigman te spreken.

Ik heb een mooi boekje geschreven over de band die film noir prachtig in popmuziek vertaalde: Ode aan Joy Divison. Ik was erg nieuwsgierig of er een link was met de broeierige doemsong In a Lonely Place van Joy Division. ‘Caressing the marble and stone’ (Het marmer en de steen strelend). Stemmig lied. Maar nee.

Film noir is een genre bij uitstek voor de bioscoop. Je móét ze in het donker zien, die films, om de afdaling naar de vervreemding volledig te kunnen ondergaan. Om, poëtisch uitgedrukt (toe maar;), je ziel weg te slepen voor poorten van de hel. Want daar draait het om. Thuis gaat dat niet, voorzien van wat nootjes en een gezellig glaasje wijn, met de hond aan je voeten.

Vandaar dat ik er nog maar zo weinig van die klassiekers heb gezien. Double Indemnity, Gun Crazy, The Big Heat en The Big Sleep. Maar dat ga ik – Sleep no more! – de komende weken helemaal goed maken.

Meer weten? James Naremore schreef Film noir, A Very Short Introduction. Een fijn mooi boekje van Oxford University Press (isbn 9780198791744). Ben ermee bezig. Aanrader.

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 verschijnen in 2021.

 

 

Bazarow Magazine nr. 14 verschenen

Bazarow Magazine nr. 14 verschenen


Lees het nieuwe nummer hier

Zelfs midden in de vakantie verschijnt er gewoon weer een Bazarow Magazine. En ook dit magazine zijn er weer genoeg boekrecensies, interviews met auteurs, voorpublicaties en boekennieuws om boeken te vinden om op jouw leeslijst te zetten. Zo vertellen Rachel Holmes (biografie), Luc Boudens (roman) en Wouter ter Braake (levenswijsheid) over hun boeken en kun je alvast een stukje lezen van Wattek en Wente (jeugdthriller). Natuurlijk weer lezersacties, columns en nog veel meer. Én we beginnen een nieuwe reeks: over literaire en intellectuele helden die van hun voetstuk vielen. Doe je mee?

--

Redactie Bazarow

Ramsey Nasr schrijft het Poëziegeschenk van de Poëzieweek 2022

Ramsey Nasr schrijft het Poëziegeschenk van de Poëzieweek 2022


Ieder jaar organiseren het Poëziecentrum, poëzietijdschrift Awater en de Poëzieclub samen de Poëzieweek in Nederland en Vlaanderen. Komend jaar is de Poëzieweek van donderdag 27 januari 2022 tot 2 februari 2022. Tijdens deze week komt er ook ieder jaar een poëziegeschenk uit, die komende editie Ramsey Nasr komend jaar schrijft. 

Het thema voor 2022 is Natuur. De organisatie legt haar keuze voor het thema uit: 

“Het voorbije jaar hebben we met zijn allen opnieuw de natuur ontdekt. Niet zozeer de ver-weg-natuur of de hoge-bergen-natuur, maar wel de vergeet-me-nietjes-natuur, de wandel-je-mee-natuur, de hoeveel-vlinders-tel-jij-in-jouw-tuin-natuur, de laten-we-samen-over-een-beekje-springen-natuur. We hebben het avontuur in onze achtertuin herontdekt, de schoonheid van onze beken en bossen, vogels die we gisteren niet hoorden, eekhoorns die we niet meer zagen. We werden weer verliefd op onze vierkante meter tuin, de geraniums op ons balkon.

Tijdens deze Poëzieweek laten we ons verrassen door lieveheersbeestjeswoorden, door slingerplantzinnen en varenverzen. We fluisteren gedichten om de dieren te verwarmen in hun winterslaap, we laten onze woorden waaien in de wind. We geven taal aan wat we belangrijk vinden en willen bewaren. We zingen luid over een groene toekomst, vol bloesemingen en overvloed.”

Voor dit thema schrijft Nasr 10 gedichten die gaan over de natuur. Nasr debuteerde in 2000 met de bundel 27 Gedichten & Geen lied. Later werd hij stadsdichter van Antwerpen. In 2009 werd hij in Nederland voor vier jaar Dichter des Vaderlands. Voor zijn poëzie kreeg hij al verscheidene prijzen, waaronder de Hugues C. Pernath-Prijs, de E. du Perronprijs en de Gouden Ganzenveer. Niet alleen schrijft hij poëzie, hij is ook onderdeel van de vaste spelerskern van toneelgezelschap ITA. Ook speelt hij in een aantal tv-series, waaronder Overspel en Oogappels en recent I.M.. Voor zijn werk in deze laatste serie ontving hij een Gouden Kalf. Recentelijk verscheen er van Nasr een boek genaamd De Fundamenten

Het geschenk ontvang je tijdens de Poëzieweek als je in de boekhandel minstens 12,50 euro uitgeeft aan poëzie. 

--

Richtje Scholtmeijer

Terugkijken: DLVAlive met Chris  Reinewald over zijn oorlogsroman 'Hard zijn'

Terugkijken: DLVAlive met Chris Reinewald over zijn oorlogsroman 'Hard zijn'


“Thuis lag een fotoboek waar alle foto’s uit waren gehaald. Alleen de bijschriften stonden er nog in. Die foto’s zijn allemaal gebruikt als bewijsmateriaal. De negatieven waren er nog wel.”

Chris Reinewald in DLVAlive van 24 juni jl. over zijn boek Hard zijn over opgroeien in een NSB-gezin.

"Ik was 10 in 1965 toen ik in het boek ‘Ciske de man’ las over een pestkop die later NSB'er was. Toen ik met mijn moeder over de NSB sprak vertelde ze me dat het misschien niet allemaal zo was als ik dacht."

In zijn donkere, op historische feiten gebaseerde roman Hard zijn vertelt Chris Reinewald in 51 korte hoofdstukken het relaas van het Amsterdamse NSB-gezin Waldeneck. Nieuwsgierig geworden naar zijn eigen incomplete familiegeschiedenis ging de auteur op onderzoek uit en reconstrueerde in fictievorm wat gebeurd is en wat gebeurd zou kunnen zijn.

DLVA hoofdredacteur Roeland Dobbelaer ging op 24 juni 2021 bij DLVAlive in gesprek met Chris Reinewald, over zijn boek, over hoe het is om kind te zijn van NBS-ouders, over de keuze om hier een roman over te schrijven en niet een historische studie, over een stuk van de geschiedenis die we liever willen wegstoppen.

Midden 1940. De naïeve hoofdpersoon Leen schikt zich willig naar haar man Frits, een postbode, uniformen en gehard NSB’er in de Amsterdamse wijk De Pijp. Zoon Frits junior wil NSB-burgemeester worden. Als op 5 september, Dolle Dinsdag, het gerucht gaat dat de geallieerden op het punt staan Nederland te bevrijden, vluchten Leen en andere NSB-vrouwen en -kinderen naar nazi-Duitsland. In een opvangcentrum verblijft ze tussen lotgenoten. Ondertussen misdraagt Frits zich in Nederland als Landwachter. Uiteindelijk moet Leen in de Duitse oorlogsindustrie werken. In april 1945 wordt ze – terug in Nederland – geïnterneerd als landverraadster. Kort na de Bevrijding pakken de Canadezen Frits en Fritsje op: zij moeten een lange gevangenisstraf uitzitten. Leen komt als ‘meeloopster’ als eerste vrij en wacht thuis op man en zoon. In 1948 is het gezin Waldeneck weer herenigd. Hun verzwegen ‘foute’ verleden blijft echter tot 1978 opspelen. De roman eindigt in 1978.

--

De longlist van de Jan Wolkers prijs 2021 bekendgemaakt

De longlist van de Jan Wolkers prijs 2021 bekendgemaakt


In het radioprogramma Vroege Vogels is afgelopen zondag de longlist van de Jan Wolkers Prijs 2021 bekendgemaakt. De prijs wordt ieder jaar uitgereikt aan de beste Nederlandstalige natuurboeken. Dit kan van alles zijn: prentenboeken, veldgidsen of romans. De winnaar van de prijs krijgt 5.000 euro en een originele tekening van hem of haar door Siegfried Woldhek. Wie deze prijs gewonnen heeft, wordt bekend gemaakt op zondag 24 oktober, ook in het programma Vroege Vogels. Daarvoor verschijnt in september eerst nog de shortlist. 

In totaal zijn er 136 boeken ingezonden, die verschenen zijn tussen 1 juni 2020 en 1 juni 2021. Uit deze boeken zijn er 21 gekozen voor de longlist. De jury van de prijs bestaat dit jaar uit Karina Wolkers, Allard Stapel van het Wereld Natuur Fonds, Daniel Gulpers van Vroege Vogels en voorzitter Jean-Pierre Geelen van de Volkskrant. 

Eerdere winnaars van de prijs zijn Valerie Trouet in 2020 met haar boek Wat bomen ons vertellen; Marente de Moor in 2019 met Foon; Menno Schilthuizen in 2018 met Darwin in de stad

In de lijst hieronder staan alle boeken die op de longlist staan. Uiteraard kun je ze allemaal bij Bazarow bestellen door op de linkjes te klikken. 

De ontdekking van de natuur – Hans Mulder

Biografie van een vlieg – Jaap Robben en Paul Faassen

Ode aan de nachtegaal – Dick de Vos

De gewiekste vogelgids – Nico de Haan en Elwin van der Kolk (ill)

Terra Ultima – Raoel Deleo

Het orakel van de bosnimf – Hans van Dyck

De eik was hier – Bibi Dumon Tak en Marije Tolman (ill)

We vertrekken voordat het licht is – Wim Hofman

Boommensen - Jozef Keulartz

De Zeearend – Nienke Beintema

Mother - Marsel van Oosten

Wildernis-vernis – Norbert Peeters

Dagboek van een fotograaf – Stephan Vanfleteren

De Poel – Pauline de Bok

Aan zee, een kroniek van de kust – Martin Hendriksma

De onderwereld van de tuin – Romke van der Kaa

Noord – Marieke ten Berge en Jesse Goossens

De wind wijst de weg - Wouter Klootwijk en Irene Goede (ill)

Het landschap, de mensen – Auke van der Woud

De eenhoorn en andere fantastische dieren die ooit leefden – Lotte Stegeman en Marieke Nelissen (ill)

Het bijenbalkon - Caspar Janssen

-- 

Richtje Scholtmeijer 

B.B. Alston wint de Barnes and Noble Children’s YA Book Award

B.B. Alston wint de Barnes and Noble Children’s YA Book Award


De bekende Amerikaanse boekhandel Barnes and Noble reikt sinds dit jaar de Barnes and Noble Children’s YA book awards uit. De prijs gaat naar nieuwe en minder bekende schrijvers. Er zijn drie categorieën: picture books (prentenboeken), young readers (kinderboeken) en young adult. B.B. Alston kreeg de prijs in de categorie young readers voor zijn debuut Amari en de Nachtwachters. Het boek is in het Nederlands vertaald door Sandra Hessels. 

Amari en de Nachtwachters gaat over Amari die op zoek gaat naar haar vermiste broer Quinten. Op een dag vindt ze in zijn kast een geheimzinnige, tikkende koffer, met daarin een uitnodiging voor een test bij het Bureau voor Bovennatuurlijke Zaken. Om haar broer te vinden moet ze eerst gaan geloven in dingen als tovenaars, elfjes, buitenaardse wezens en andere bovennatuurlijke zaken. 

Barnes and Noble zegt over de keus voor B.B. Alstons boek: 

“It’s not often that a debut book comes around that enchants our hearts and minds as much as Amari and the Night Brothers did. Chock full of imagination, heart and spellbinding magical fun, this book is middle-grade fantasy at its finest. B.B. Alston’s fantastical world-building is the icing on the cake of this epic tale of courage, friendship and determination that is deserving of a place on the bookshelves of young readers for many years to come.”

Ook in Nederland is het boek goed ontvangen; Trouw schrijft: 

Amari en de Nachtwachters is een heerlijk, eigentijds, knap geconstrueerd avontuur met verrassende wendingen.” 

Amari en de Nachtwachters is het eerste deel in de trilogie, later verschijnen twee andere delen nog. 

-- 

Richtje Scholtmeijer 

Zoon van Lucinda Riley maakt achtste deel De zeven zussen af

Zoon van Lucinda Riley maakt achtste deel De zeven zussen af


Afgelopen donderdag maakte Xander Uitgevers, de uitgever van Lucinda Riley, bekend dat de zoon van Riley het laatste deel van De Zeven Zussen-serie afmaakt. 

Rileys boeken worden wereldwijd gelezen. Zeven boeken in de Zeven Zussen-serie waren al verschenen, maar het achtste boek, de ontknoping van de serie, moest nog komen. Voordat ze dit deel af kon maken, overleed Riley na een vier jaar lange strijd tegen kanker (zie ook dit nieuwsbericht). 

Maar nu heeft haar uitgever dus bekend gemaakt dat het achtste deel er alsnog komt. De zoon van Riley, Harry Whittaker, zal het boek afmaken. Eerder werkten de twee al samen aan een kinderboekenserie, en tijdens het schrijven van haar laatste boek had Riley al nauw contact met haar zoon zodat hij nu verder kan schrijven. 

Het boek gaat Atlas - het verhaal van Pa Salt heten en verschijnt waarschijnlijk in 2023 . 

De boeken in de serie die al verschenen zijn: 

--

Richtje Scholtmeijer

Uit de hoek 23: Een verhaal van verharding en volharding

Uit de hoek 23: Een verhaal van verharding en volharding


Marc Schoorls brutale vrijplaats 

Het is iets ziekelijk, schrijven. Of nee: het is ziektebestrijding. Een kuur. Geestelijke hygiëne. Want het is de aarde die ongezond is en de woekerende mensenwereld is zelfs hartstikke ziek.

Het is geen angst, het is weerzin. Niet dat ik geen angst ken natuurlijk. Het leven zit vol gevaren en het ritme ervan is die van treurnis en teleurstellingen. Dat is het drumstel onder je schedel dat bonkt en roffelt. Hoofdpijn krijg je ervan. Maar er valt mee te leven. Sterker nog, dat ìs het leven: de modus vivendi bestaat eruit dat je leert om te gaan met het verliezen van je illusies. Je moet je veren laten – en af en toe een scheet. Want humor is daarbij onontbeerlijk en de cultus van cultuur helpt.

De politiek werkt tegen, dat mag duidelijk zijn. Ik probeer me verre te houden van de polletiek, maar die blijft zich opdringen. En stemmen moet, dat vind ook ik. En dan, het kan nog erger. Veel erger. Ik zal de namen niet noemen. Ik word er chagrijnig van.

Verder hebben we, over erg gesproken, het bedrijfsleven nog. Het ongezonde bedrijfsleven. Want het gros ervan bestaat uit halve en zelfs hele criminelen. Allemaal maffia. (Bijna dan.) De maffia onderscheidt zich alleen daarin dat zij zich toeleggen op kwade zaken. Maar business is business. De maffiose zakenman herken je aan zijn kortzichtigheid, of aan zijn zonnebril.

De cultuurcultus is wat mij als schrijver betreft zelfs dè kuur. Het heeft me overeind gehouden in tijden van verwarring en nood. Bij voortduring dus eigenlijk, ha! Ik doe mijn offers. Niet uit puur altruïsme. Het is een kwestie van do ut des: ik geef opdat ik iets terugkrijg.

En nee, ik schrijf niet voor de eeuwigheid, dat niet. Ik ben ook niet gelovig en ik ben al langer dan vandaag niet meer bang voor de dood. Ik vrees de mènsen. Ik ken ze. Ik ben er zelf een van. Ik betreur die soort met haar verontreiniging van haar eigen natuurlijke omgeving. Ik heb medelijden met het andere gedierte en zie de schrikbarende en zorgwekkende teruggang van bijvoorbeeld de rijkdom (want dat is het) aan vogels en insecten met lede ogen aan.

Als gevolg daarvan moet ik het steeds meer van de cultuur, van de kunsten hebben. Maar wat is cultuur zonder natuur? Een tuin vol dieren achter tralies. Een gekortwiekt weiland zonder baltsende grutto’s en kieviten. (En waar zijn de wulpen  gebleven?) Wat is een zee zonder vis, een atol zonder koraal en een oerwoud zonder bomen? Ik vraag het u.

En ik vraag het mezelf. Het valt nog niet mee om niet moedeloos te raken of te blijven. Daarom schrijf ik. Tegen beter weten in. Het is iets irrationeels. Ik heb het vaak gelaten, dat geprobeerd in ieder geval. Schrijven. Ik sta wat dat betreft met mijn  rug tegen de muur, net als de schrijver in de preambule van Hermans’ verhalenbundel Paranoia. Ik kòn er verder ook helemaal niks mee. Ik liep bij uitgevers telkens tegen een muur aan. Net als Proust, en Stephen King met zijn eerste verhaal Carrie of J.K Rowling, de schrijfster van Harry Potter. Gelukkig is het nu technisch goed mogelijk je zelf voor uitgever uit te geven. Pauline Cornelisse deed dat. En al mis ik het opstapje van debuteren bij een bestaande uitgeverij, toen dacht ik: dan kan ik het ook. Zeker met mijn opleiding in de boekenbranche, al was dat 35 jaar geleden. Tommy Wieringa en Maike Meijer hebben het trouwens ook gedaan. 

Ik voel me stukken beter als ik eraan toegeef, aan die drift tot schrijven, want het is meer dan een drang. Ik schrijf tegen de klippen op. Mijn vader, vaak geplaagd door stevige neerslachtigheid, riep dan : ‘Laat af! Laat af!’ Hij was meer overtuigd van het bestaan van de duivel dan van God, meende ik. Daar kon ie nog wel eens gelijk in hebben ook.

Schrijven is mijn aflaat. Ik boet voor mijn bestaan. Net goed. Schuldig zijn we, allemaal. Aan de alom gaande verdommenis. Zelfs als je dat eigenlijk niet wil. En geen God die toeziet dat het niet goed gaat.

We moeten het zelf doen. Maar hoe? De oplossing zal moeten komen van de wetenschap. Van wie anders? De wetenschap heeft ons tot hier gebracht. We hebben er de vruchten van geplukt: luxe, calme et volopté, maar het moet anders. Want de natuur kan ons niet heel veel langer lijden. Moeder aarde kan haar kroost straks voeding bieden noch troost geven. Save Our Souls!

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen.

Het Letterenfonds pakt weer uit. 100.000 euro subsidie voor debutanten

Het Letterenfonds pakt weer uit. 100.000 euro subsidie voor debutanten


Tien getalenteerde debutanten – schrijvers van poëzie, fictie en non-fictie voor volwassenen en jeugd – ontvangen een beurs van € 11.000 van het Letterenfonds om aan hun tweede boek te werken. De tien zijn geselecteerd uit een groep van 29 aanvragers. Het Letterenfonds kent deze beurzen toe dankzij middelen uit de coronasteunpakketen van de overheid.  

De tien geselecteerden zijn:

Simone Atangana Bekono (Confrontaties, Lebowski, 2020) voor een dichtbundel.

Anna de Bruykere (Voor permanente bewoning, Cossee, 2020) voor een essayistische roman.

Michiel Cox (Messias van niks, Atlas Contact, 2019) voor een roman.

Thomas van der Meer (Welkom bij de club, Pluim, 2019) voor een roman.

Khalid Mourigh (De gast uit het Rifgebergte, Cossee, 2021) voor een non-fictieboek.

Mar Oomen (Missievaders, Atlas Contact, 2019) voor een non-fictieboek.

Sholeh Rezazadeh (De hemel is altijd paars, Ambo|Anthos, 2021) voor een roman.

Lotte Stegeman (De eenhoorn en andere fantastische dieren die ooit leefden, Luitingh-Sijthoff, 2020) voor een non-fictie jeugdboek.

Marjolein Visser (Restmens, Podium, 2020) voor een jeugdboek.

Roos Vlogman (Raaf, De Harmonie, 2021) voor een roman.

De  genoemde debuten verschenen alle in de periode tussen 1 januari 2019 en 15 maart 2021. Het Nederlands Letterenfonds ondersteunt op diverse manieren de ontwikkeling van beginnende schrijvers. Dit is de negende lichting debutanten die een startersbeurs ontvangt.

--

Redactie Bazarow

Surinaamse schrijvers in het online Literatuurmuseum

Surinaamse schrijvers in het online Literatuurmuseum


In 2020 was het 45 jaar geleden dat Suriname onafhankelijk werd. Eerder was daar al volop aandacht voor, onder andere met een uitgebreide tentoonstelling in de Nieuwe Kerk in Amsterdam en het toevoegen van Anton de Kom, auteur van Wij slaven van Suriname, aan de Canon van Nederland. 

Sinds het begin van deze maand is er nog meer belangstelling voor dit onderwerp, in de vorm van een online tentoonstelling van het Literatuurmuseum over Surinaamse schrijvers in verband met de onafhankelijkheid. 

In de tentoonstelling zijn er vier ‘zalen’, ofwel pagina’s met vijf schrijvers die allemaal te maken hebben met de Surinaamse onafhankelijkheidsstrijd. In de zalen wordt uitgelegd wie de schrijvers zijn, wat hun werk is en wat hun ideeën waren. Op de pagina worden stukken tekst afgewisseld met citaten en afbeeldingen, bijvoorbeeld van manuscripten, brieven, ansichtkaarten en foto’s. Je kan klikken op de foto’s om in te zoomen. Uit de verhalen wordt duidelijk dat de vijf schrijvers toch heel verschillend waren, ondanks het feit dat ze allemaal hetzelfde doel hadden. 

Zo is er de bekende schrijver Anton de Kom. Nu zien wij hem als één van de belangrijkste schrijvers van Suriname, maar toen zijn boek in 1934 uitkwam, was dat helemaal niet zo. Zijn boek werd wel positief ontvangen door recensenten, ook in Nederland, maar het lukte hem maar lastig om zich aan te sluiten bij de Nederlandse literaire wereld. Wij slaven van Suriname werd pas in de jaren ‘70 opnieuw uitgegeven. Hij schreef nog veel meer, waaronder een kinderboek en een filmscript, maar beide werd nooit uitgebracht. Uiteindelijk sloot hij zich aan bij het communisme, omdat dit toen de enige antikoloniale politieke stroming was. Hij sloot zich aan bij het verzet en stierf in 1945 stierf in een Duits concentratiekamp. 

De schrijvers Rudie van Lier, auteur van onder andere Praehistorie en Albert Helman, auteur van onder andere Het eind van de kaart worden samen in één ‘zaal’ behandeld. Deze schrijvers vonden meer aansluiting dan De Kom in de Nederland, omdat ze een relatief lichte huidskleur hadden en van goede afkomst waren. In hun stukken onderschrijven ze ook het belang van een onafhankelijk Suriname, maar in de stukken van Van Lier is de kritiek op het Nederlandse bewind veel subtieler dan in Wij slaven van Suriname. Beide schrijvers richtten zich dan ook meer op de cultuur en de maatschappij van Suriname, in de vorm van bijvoorbeeld geschiedschrijvingen. Helman had ook een bijzondere interesse in de oorspronkelijke Surinaamse taal, het Sranantongo. 

De andere schrijvers die behandeld worden zijn de dichter Trefossa, die veel ook in het Sranantongo schreef, en onder andere ook de eerste strofe van het Surinaamse volkslied (her)schreef. Ook de schrijfster Bea Vianen komt aan bod, misschien nog wel de opvallendste in het rijtje, vanwege haar bijzondere schrijfstijl en zware leven. Zij schreef onder andere Ik eet, ik eet, tot ik niet meer kan. Over deze schrijvers is nog veel meer te vertellen, maar je kan het ook zelf ontdekken via het Literatuurmuseum. 

In de ‘zalen’ kan je nog veel meer informatie vinden over de schrijvers en hun levens. Er is eerst een aparte zaal waar in een korte introductie wordt gegeven. Hier staat ook een filmpje van een Nederlandse onderzoeker die in het archief van het Literatuurmuseum op zoek gegaan is naar de werken en correspondentie van Anton de Kom. Zo kom je op een leuke manier meer te weten over het ‘achter de schermen’ van de tentoonstelling. Omdat de tentoonstelling online is, kun je rustig je tijd nemen om alles aandachtig te bekijken. Ook doet de online ervaring niet af aan de hoeveelheid informatie die je op kunt nemen, over iedere schrijver is zoveel geschreven dat je een vrijwel compleet beeld van de belangrijkste aspecten van hun levens kan vormen. 

Wie nieuwsgierig is geworden, kan via deze link - gratis - een kijkje nemen in het Literatuurmuseum. 

-- 

Richtje Scholtmeijer 

Jona Lendering reist af naar Avignon voor zijn nieuwe boek

Jona Lendering reist af naar Avignon voor zijn nieuwe boek


Historicus Jona Lendering is bezig met een nieuw boek. Het boek gaat over Hannibal, en preciezer waar deze wel of niet de Alpen overgestakn. Om “inhoudelijke puntjes op de i te zetten” reisde hij afgelopen maandag af naar de Alpen. Lendering schrijft over zijn ervaringen in de Alpen op zijn blog: 

“De regen zouden we zelfs als authentiek kunnen beschouwen, want uit dendroklimatologisch onderzoek blijkt dat het destijds opvallend vochtig was en mogelijk iets warmer dan tegenwoordig.”

Het boek gaat dus heel specifiek in op wat we wel en niet weten over Hannibal, de beroemde tegenstander van de Romeinen. De naam Hannibal, legeraanvoerder van Carthago, is over heel Europa bekend, iedereen die het hoort ziet waarschijnlijk olifanten in de Alpen voor zich. Toch is er ook heel veel wat we niet weten, waaronder het, volgens Lendering onbenullige, feit waar precies Hannibal de Alpen overstak. Juist omdat er weinig bekend is, gaat Lendering veel in op werkwijzen van oudheidkundigen en welke processen zij allemaal toepassen om een beeld te krijgen van wat er gebeurd is. Dat dit veel uitgebreider is dan alleen oude teksten erop naslaan, blijkt wel uit de flaptekst: 

“De overlevering van antieke teksten, de stereotypen waarvan antieke auteurs zich bedienden, klimaatreconstructie, het antieke landschap en de darmflora van zoogdieren behoren tot de onderwerpen die aan de orde komen.”

Leuk aan dit boek is dus dat het niet alleen informatie geeft over de gebeurtenis zelf, maar ook een kijkje biedt achter de schermen. Lendering is de aangewezen persoon om meer over wetenschappelijke processen te schrijven, in het dagelijks leven is hij werkzaam in de wetenschapsvoorlichting. Ook breekt hij op zijn blog regelmatig een lans voor het belang van het wetenschappelijk proces, in tegenstelling tot de mode van tegenwoordig om zo snel mogelijk naar een conclusie toe te werken.

Het boek zal in januari in de winkels verschijnen, maar is alvast te reserveren via deze link.

Van Lendering verschijnen sinds 1998 boeken, waaronder Xerxes in Griekenland, Alexander de Grote, Bedrieglijk echt en vele anderen. Op Lenderings blog, Mainzer Beobachter, staat een uitgebreide lijst van alles wat hij geschreven heeft. Op dit blog is ook het bericht over zijn nieuwe boek te vinden. Ook was Lendering te gast bij DLVAlive. Hij praat hier over zijn eigen boeken, maar ook over bronnen en andere historische boeken. Via deze link kun je de DLVAlive-avond terugkijken. 

--

Richtje Scholtmeijer

 

Schrijver Tine Versteegh verheugd over verkoop van haar debuut Het huis aan de singels

Schrijver Tine Versteegh verheugd over verkoop van haar debuut Het huis aan de singels


Anderhalve maand geleden kondigde schrijver Tine Versteegh in Bazarow Magazine een bijzonder manier aan van het publiceren van een roman. Haar roman Het huis aan de singels was slechts drie weken te bestellen. In het magazine legde ze uit waarom: "Ik heb gekozen voor een zo duurzaam mogelijke oplossing. Mensen bestellen het boek in de voorverkoop en na drie weken laat ik precies het aantal boeken drukken dat verkocht is." Je zou deze vorm van publiceren Printing Post Demand kunnen noemen. Inmiddels is het boek in productie en Versteegh is tevreden over het resultaat: "Er zijn weliswaar geen duizenden boeken besteld, maar dat is voor een debuut van een onbekende auteur in de voorverkoop ook totaal onrealistisch. Dat het aantal toch in de honderden liep, had ik niet durven dromen. Ik was blij met iedere bestelling die binnenkwam en helemaal met de mensen die zóveel vertrouwen in me hebben dat ze zelfs meerdere exemplaren bestelden.”

Het boek valt uiterlijk 15 juli bij de lezers op de deurmat. 

Het huis aan de singels gaat over de jonge vrouw Daphne. Tijdens een tripje naar de Wadden gaat er iets mis in de driehoek die Daphne tot dan toe met haar ouders vormde. Alles begint te schuiven. Herinneringen komen boven: mooie herinneringen aan de roemruchte salons die haar ouders hielden in hun huis aan de singels en aan de reizen die ze met z’n drieën maakten. Maar ook gitzwarte herinneringen, die ervoor zorgen dat Daphne los probeert te breken uit die driehoek. Het huis aan de singels is een roman over een zorgvuldig weggestopt familiegeheim, het menselijk onvermogen, de kwetsbaarheid van een opgroeiend meisje en de dunne lijn tussen geloven en weten. 

Of er een tweede druk komt laat Versteegh afhangen van de lezerreacties op de eerste druk. Dat zal dan weer gaan via Printing Post Demand. Inmiddels werkt Versteegh aan een tweede roman. De titel is nog niet bekend. Of ze ook voor haar tweede boek kiest voor deze vorm van publiceren weet ze nog niet. “Ik weet niet of ik nu wel iedereen heb bereikt bij wie dit verhaal resoneert, of genoeg mensen van de roman hebben gehoord. Ik ga daar rustig over nadenken. Maar eerst die tweede roman maar eens rustig afschrijven."

--

Roeland Dobbelaer



Brommer op zee komt met een boekenclub app

Brommer op zee komt met een boekenclub app


De VPRO heeft de Brommer op zee-app online gezet. Brommer op zee is een tv-programma waarin presentatoren Ruth Joos en Wilfried de Jong iedere week met schrijvers en dichters praten over hun werk. Onder andere Tommy Wieringa, K. Schippers, Aimée de Jongh, Cees Nooteboom en Hanna Bervoets zijn al langsgekomen in afleveringen. Een breed scala aan schrijvers dus. Helaas is het programma nu met zomerstop, maar voor iedereen die geen hele zomer kan wachten op nieuwe afleveringen heeft de VPRO nu een app gelanceerd. 

In de app staat iedere maand een boek online dat je gratis kan lezen. In de boeken staat bij verschillende stukken commentaar van de schrijver, maar ook reacties van andere lezers en leesopdrachten. Je kan dus op een hele interactieve manier met een boek bezig. Na een maand verdwijnt het boek weer en komt er een ander boek beschikbaar. 

De hele maand juli kun je nog Kom hier dat ik u kus van Griet op de Beeck lezen. In de app kom je dan opmerkingen van Op de Beeck tegen, zoals: 

"Het boek opent met een motto van Rilke, wat voor mij raakt aan de essentie van ons aller bestaan. Angsten hebben we namelijk allemaal: ongeacht onze leeftijd, ons geslacht of onze voorkeuren. Geloof jij dat het waar is, wat Rilke zegt? Zijn onze angsten in essentie hulpeloze zaken die louter onze liefde behoeven? En wat zijn jouw eigen draken; waar ben je zelf het meest bang voor?"

Als je het lezen van een klein scherm vervelend vindt of je probeert je schermtijd te beperken, kun je het boek uiteraard ook bij Bazarow bestellen, via deze link. 

De afleveringen van Brommer op zee zijn online te bekijken, via deze link. 

-- 

Richtje Scholtmeijer 

Gedenksteen voor Willem Frederik Hermans

Gedenksteen voor Willem Frederik Hermans


In 1986 verklaarde het Amsterdamse stadsbestuur Willem Frederik Hermans tot persona non grata omdat Hermans drie jaar eerder in Zuid-Afrika was geweest waar toen nog apartheid heerste. Nu, 35 jaar later, krijgt Hermans een gedenksteen in de Nieuwe Kerk te Amsterdam. 

De steen zal worden onthuld op dinsdag 31 augustus 2021, en luidt daarmee de start van het Willem Frederik Hermans jubileumjaar in, dat loopt van 31 augustus 2021 tot 1 september 2022. 31 augustus is de 100ste geboortedag van de schrijver. 

De steen zal worden onthuld door burgemeester van Amsterdam Femke Halsema, oud-premier van België en Europarlementariër Guy Verhofstadt en de familie Hermans. Onder de aanwezigen zullen Hermans’ uitgeverijen zijn, De Bezige Bij en Van Oorschot, het Huygens Instituut voor de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen en het Willem Frederik Hermans instituut. Piet Schreuders ontwierp de steen. 

De relatie tussen de hoofdstad en Hermans is altijd wat moeizaam geweest. Hermans groeide er op en studeerde er, maar had er niet de makkelijkste tijd: tijdens zijn middelbare schooltijd werd hij gepest als jongen uit een arbeidersgezin op een vooraanstaande school en tijdens zijn studententijd was het oorlog. Later verhuisde hij dan ook weg uit de stad naar andere plekken in Nederland en daarna naar Parijs en Brussel. 

Toch speelt de stad ook een grote rol in Hermans boeken. Juist omdat hij er tijdens de oorlog verbleef, kon hij de stad in zijn boeken tot in detail bespreken zoals De tranen der acacia’s, Ik heb altijd gelijk, De donkere kamer van Damocles en In de mist van het schimmenrijk

De gedenksteen voor W.F. Hermans komt te liggen in een kerk waar al tal van andere bekende en minder bekende schrijvers begraven liggen of worden herdacht met een steen. Zo liggen er de graven Joost van den Vondel, P.C. Hooft, Hella S. Haasse en Johan Huizinga. Sinds 2020 ligt er ook een gedenksteen voor Multatuli. 

Wie meer wil weten over de schrijver in relatie tot Amsterdam, kan via deze link een uitgebreid artikel lezen op het geschiedenistijdschrift Ons Amsterdam

-- 

Richtje Scholtmeijer

Anne Rube wordt de nieuwe voorzitter van de Schrijverscentrale

Anne Rube wordt de nieuwe voorzitter van de Schrijverscentrale


De Schrijverscentrale is een organisatie die adviseert en bemiddelt bij schrijversbezoeken in heel Nederland. Ze organiseren jaarlijks ongeveer 4500 activiteiten waarbij een schrijver in bibliotheken, boekhandels en op scholen en festivals vertelt over wat hij of zij doet. Op die manier maken ze literatuur breed zichtbaar en stimuleren ze het lezen. De Schrijverscentrale bereikt jaarlijks zo’n 400.000 lezers, waarvan 260.000 kinderen en jongeren. Vrijwel alle Nederlandse auteurs en illustratoren zijn aangesloten bij de Schrijverscentrale. 

Sinds 2015 was Nelleke Noordervliet voorzitter van de Schrijverscentrale. Noordervliet is schrijver en werkte onder andere voor de Volkskrant, het Historisch Nieuwsblad, Trouw en het radioprogramma OVT. Voor haar boeken kreeg ze de Multatuliprijs en de Constantijn Huygens-prijs. Noordervliet draagt nu het stokje over aan Anne Rube. Rube was interim-voorzitter van de Vereniging Openbare Bibliotheken, directeur-bestuurder bij Problibio, de provinciale ondersteuningsinstelling voor bibliotheken in Noord- en Zuid-Holland, uitgever bij Wolters-Noordhoff, directeur-uitgever bij Thieme-Meulenhoff en directeur van J.M. Meulenhoff. 

Rube zegt over haar nieuwe baan: “Het is een uitdaging om zo’n gewaardeerde en gelauwerde auteur als voorzitter op te volgen, maar ik voel me vereerd en ga me graag inzetten voor deze professionele organisatie waarbij vrijwel alle Nederlandse auteurs en illustratoren zijn aangesloten. Door jaarlijks zo’n 4.500 ontmoetingen tussen de schrijvers en hun lezers te regelen voor boekhandels, scholen en bibliotheken, maakt De Schrijverscentrale literatuur breed zichtbaar en stimuleert ze het lezen. Ik zie ernaar uit om samen de nieuwe plannen die er liggen vorm te gaan geven.” 

--

Richtje Scholtmeijer

De Longlist van de Libris Geschiedenis Prijs 2021

De Longlist van de Libris Geschiedenis Prijs 2021


Zaterdag 3 juli is in Trouw de longlist van de Libris Geschiedenis Prijs 2021 bekendgemaakt. Op de Longlist staan de volgende boeken: 

De Libris Geschiedenis Prijs wordt ieder jaar in oktober, de maand van de geschiedenis, uitgereikt aan een historisch boek dat een breed publiek aanspreekt. De prijs is een initiatief van Historisch Nieuwsblad, Libris, Nederlands Openluchtmuseum, Rijksmuseum Amsterdam, Trouw en VPRO. De boeken op de longlist moeten prettig leesbaar zijn en voortkomen uit historisch onderzoek. De uiteindelijke winnaar van de prijs krijgt € 20.000. 

Op de longlist staat een selectie van de tien beste boeken uit alle boeken die aangedragen zijn voor de prijs. Op 12 september maakt de jury de shortlist bekend en op 31 oktober maakt de jury bekend wie de winnaar is. 

De jury van de Libris Geschiedenis Prijs bestaat dit jaar uit Khadija Arib, lid van de Tweede Kamer (voorzitter), Karin van den Born, eindredacteur NTR-televisie; Mineke Bosch, hoogleraar Moderne Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen; Maria Holtrop, conservator Geschiedenis bij het Rijksmuseum; Annemarie Lavèn, hoofdredacteur van Historisch Nieuwsblad; Nelleke Noordervliet, schrijfster, verbonden aan Trouw; Maarten Prak, hoogleraar Economische en Sociale Geschiedenis aan de Universiteit Utrecht; Hubert Slings, wetenschappelijk medewerker bij het Nederlands Openluchtmuseum.

In voorgaande jaren wonnen het boek Liever dier dan mens van Pieter van Os, Dichter in de Jungle van Roelof van Gelder en Nobel streven van Frits van Oostrom de Libris Geschiedenis Prijs. 

--

Richtje Scholtmeijer

Uit de hoek 22: Een tragedie van goede bedoelingen

Uit de hoek 22: Een tragedie van goede bedoelingen


Ik ga er maandag naar toe, met vrouw en kinderen. Naar Quo vadis, Aida, de film over de val en het bloedbad van Srebrenica dat zich afspeelde van 11 tot en met 13 juli 1995. Waarna het stil werd. Onaangenaam stil.

Mijn jongste, een voormalig gymnasiast en eerstejaarsstudent biologie weet niet wat zich ruim 25 jaar geleden in Srebrenica heeft afgespeeld. Een gebrek in zijn opvoeding, zeker. Ter verdediging: hij heeft zulke dingen ook nooit willen weten: ‘Boeiûh!’ Trouwens, ik zag een paar weken geleden in de bioscoop De slag om de Schelde en ik moet toegeven dat ik daar zelf maar bar weinig van af wist. Terwijl de Tweede Oorlog mij van huis uit altijd erg heeft beziggehouden en geboeid. Je kunt niet alles weten, zegt de platitude dan.

Toen ik mijn kinderen, beiden gymnasiasten, jaren geleden eens meenam naar het opgeknapte Rijksmuseum, konden ze me van alles vertellen over de voorstellingen die te maken hadden met de klassieke mythologieën. Maar de nog talrijker geschilderde bijbelse taferelen zeiden hun hoegenaamd niets. Ook een kwestie van opvoeding: ik heb het thuis nog wel meegekregen. Met de paplepel: ‘En bek dicht! Zie mijn roman Zes broers en een zus. Ik vind dat er op scholen ook wel aandacht aan moet worden besteed, maar ze hebben het al zo druk, de docenten: ik weet het.

In De Volkskrant van 1 juli stond een interview met de Bosnische regisseur van Quo vadis, Aida, de Bosnische Jasmila Žbanić. Zij zei: ‘Ik hoopte altijd dat iemand anders deze film zou maken, maar er kwam geen andere film van de grond.’

Zelf dacht ik dat indertijd ook over de literatuur. Waarom schreef niemand daar nou een novelle of roman over? Zoals W.F. Hermans In Ik heb altijd gelijk uit 1951 schreef over de nasleep van de politionele acties (en de woningnood!) en A.F.Th van de Heiden in De slag om de blauwbrug over het Amsterdamse slagveld vanwege het kroningsoproer in 1980 dat ontstond onder het motto ‘Geen woning, geen kroning’.

Woningen zijn er nog steeds niet genoeg (scheefwoners zat), maar een literaire verwerking van het toch ook voor ons land traumatische Srebrenica-drama is er ook niet. Indertijd hield me die affaire een tijdlang erg bezig en ik probeerde voor mezelf de deksel van de doofpot te krijgen en vat op die verschrikking door er een novelle over te schrijven. 20.000 woorden, zo’n 50 pagina’s. Ik las alles waar ik de hand op kon leggen. De titel: Zombie. De ondertitel: ‘Een tragedie van goede bedoelingen.’

Een fragment:

“Wij zitten op onze basis in de bunker. Het lijkt wel of het daarbuiten onweert en hagelt. Maar zo erg kan het weer zelfs hier niet tekeergaan. We zijn bang, natuurlijk. Twee van ons kunnen van angst hun urine niet vasthouden. Peacekeepers zijn we, maar mooi dat we in onze broek piesen. Even verderop vallen doden, zoveel is zeker. En daaronder zullen ook vervelende, maar onschuldige burgers zijn. In mijn pauze – alles blijft gewoon volgens de reglementen gaan, orders van Snorremans – luister ik via m’n walkman naar The Cranberries. Het nummer ‘Zombie’ zet ik keer op keer op. Het refrein met de herhaalde zinsnede ‘in your head’, gezongen met een uithaal door een ijle, hoge vrouwenstem, zal ik de daaropvolgende dagen niet meer uit mijn hoofd krijgen. ’s Middags begint het te regenen, een zenuwachtige en kriebelige regen, en houdt het onnatuurlijke onweer op. ‘And the violence caused such silence.’ Het is een stilte die zwanger gaat van gevaar.”

Onzeker over of het wel klopte en of ik de juiste toon had gevonden liet ik het lezen aan mijn vrouw en een goede vriend. Ze vonden het oké, aarzelend in hun oordeel omdat er nog zoveel onduidelijk was in die jonge, nare geschiedenis. Dat begreep ik natuurlijk wel. Maar ze vonden het beslist de moeite waard om het op te sturen naar een paar uitgeverijen, waar ik een hekel aan had omdat ik al een paar keer, ontmoedigend vaak, het lid op de neus had gekregen.

De uitgeverijen reageerden met standaardbrieven en iets in de trant van: we bespeuren wel enig talent, dus we raden u wel aan door te gaan met schrijven.

Dat kende ik. Dat had ik al tien keer te horen gekregen. Moedeloos werd je ervan. Het was reden om er maar weer helemaal mee op te houden.

Toch pakte ik een tijd later de pen weer op. Het bloed kruipt en de inkt niet minder. Pas dertig jaar later zag ik de kans schoon om dan maar zelf een uitgeverij te beginnen. En ja, ik moet die novelle ook weer eens gaan herlezen. Heeft iemand met meer dan gemiddelde kennis van zaken van het drama van Srebrenica interesse als proeflezer? Want de novelle is geen literatureluur, maar ook geen reportage, wèl precaire stof: vandaar.

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen.

Speelruimte - nieuwe editie van online magazine Papieren Helden

Speelruimte - nieuwe editie van online magazine Papieren Helden


Deze week verscheen de nieuwe editie van het online literaire tijdschrift Papieren helden. Elke maand brengt het tijdschrift een tiental verhalen "die er nu toe doen op de een of andere rare manier". Het thema van de nieuwe editie is Speelruimte.

er is een deur
een vreemde hand
hoe voorzichtig kan je zijn
of roekeloos

tussen jou en een dier
de inktvis, het hert
de contaminatie

kan je iets doen
zonder elkaar
in de weg te zitten
kan je om de mens heen

stiekem over het hek
weg van het busvulsel
helemaal niks met discipline
later is gelijk aan nooit

Deze maand in Papieren Helden: Anne Büdgen, Anne Provoost, Claartje Chajes, Anke Verschueren, Sanne Kabalt, Koen Caris, Pieter Franciscus M, Lucia van den Brink, Mohana van den Kroonenberg en Caroline Ligthart.

In juli verschijnt de debuutroman Stenen eten van Koen Caris. In dit nummer lees je alvast de proloog. Inge Meijer schreef deze bijzondere column over Papieren helden voor Literair Nederland.

De voorstelling in de OBA ter gelegenheid van het eenjarig bestaan van papieren helden is nog steeds via deze livestream terug te zien.

Kijk hier voor de editie en om je te abonneren. Papieren helden wil de schrijver goed betalen zodat deze kan blijven schrijven. Wie zich abonneert (€ 10,00) vindt elke maand een magazine op zijn digitale deurmat.

--

Team Bazarow

Veel schrijvers bij VPRO's Zomergasten 2021

Veel schrijvers bij VPRO's Zomergasten 2021


Deze week maakte de VPRO de lineup bekend van zomergasten 2021. Opvallend is dat praktisch alle gasten wel een of meerdere boeken schreven.

Op 18 juli trapt Floris Alkemade af. Alkemade is rijkbouwmeester, hij adviseert het rijk onder anderen over de woningnood en over hoe wij ons denken kunnen veranderen om Nederland klaar te maken voor de toekomst. Recent schreef hij onder andere De toekomst van Nederland, De kunst van richting te veranderen

De Leesclub van Alles recensent Evert van der Veen schrijft over dit boek: “Dit boekje is een oproep om menselijke waarden niet uit het oog te verliezen en zou een bredere en diepere uitwerking verdienen omdat de thematiek belangrijk is. Het is klein maar mooi uitgeven: gebonden en geïllustreerd.”

Een ander boek van Alkemade is Rewriting Architecture, 10+1 Actions for an Adaptive Architecture.

De bekenste Zomergast dit jaar is wel schrijver Roxane van Iperen. Zij vult op 25 juli een avond. Ze schreef de bestseller t Hooge Nest, hield dit jaar de 4 mei-lezing en schreef het boekenweekessay De Genocidefax. Over dit laatste boek schrijft Nico Voskamp op De Leesclub van Alles: “Roxane van Iperen licht met dit essay een afschuwelijke periode uit de geschiedenis van Rwanda. Op 6 april 1994 botsen de twee grootste inheemse stammen, de Hutu’s en de Tutsi’s, zoals u zich misschien nog uit de krantenkoppen herinnert, op elkaar. Preciezer: de Hutu’s hakken in op de Tutsi’s. De Hutu’s hebben in het geheim een masterplan voorbereid waardoor ze bij verrassing het Tutsi-deel van de bevolking kunnen overvallen en een kopje kleiner maken, letterlijk en zonder genade.” Er kwam geen steun vanuit de VN. “Waarom? Dat maakt van Iperen duidelijk. Komt ze daarbij tot interessante conclusies? Absoluut.”

Op 1 augustus volgt Robert Vermeire, Hoogleraar Jeugd- en Kinderpsychiatrie. Vermeiren is spin in het web van de Nederlandse jeugdzorg en strijdt voor betere zorg voor kwetsbare jongeren. Hij schreef tien jaar geleden het boek Zit stil! Handleiding voor het opvoeden van overbeweeglijke kinderen. Een handleiding voor het opvoeden van kinderen met ADHD en ADD, met adviezen en praktische tips.

Zangeres Sevdaliza, de vierde Zomergast, 8 augustus, schrijft geen boeken. Ze is zangeres. Geboren in Iran, werd ze eerst professioneel basketballer maar koos voor de muziek.

Op 15 augustus wel weer een schrijver: Alfred Birney. Hij brak in 2017 door met zijn roman De tolk van Java. Christiaan Jongeneel schrijft op De Leesclub van Alles over het boek: “De hoofdmoot van deze autobiografische roman beslaat de memoires van Arto Noland, de vader van de ik-figuur, die tijdens de Japanse bezetting en de aansluitende Indonesische vrijheidsoorlog de ene na de andere tegenstander van de Nederlanders ombrengt met zwaarden, dolken en alles wat hij maar in handen heeft. Daaromheen vertelt Birney het verhaal hoe deze getraumatiseerde massamoordenaar eenmaal in Nederland een gezin sticht en dat vervolgens terroriseert. Een vrolijk boek is het niet, wel dwingend en zakelijk geschreven over een deel van de Nederlandse geschiedenis dat er doorgaans bekaaid vanaf komt – ook in Indonesië zelf.”

Andere boeken van Birney zijn In de wacht en Niemand bleef

De laatste zomergast wordt komende dagen bekend gemaakt.

--

Redactie Bazarow

Hoe kun jij Bazarow steunen?

Hoe kun jij Bazarow steunen?


We hopen dat onze doelstelling om terug te geven aan de boekensector je aanspreekt. Om concreet te maken hoe je ons hierbij kunt helpen, hebben we hier een aantal tips:

1. Op de eerste plaats: koop boeken bij ons. We zorgen dat de opbrengsten op een goede plaats terechtkomen. Maar vergeet niet om de fysieke boekhandel te steunen. 

2. Doe mee met ons Vriendenprogramma. Heb je een website? Besteed je regelmatig aandacht aan boeken? Word dan Vriend van Bazarow. Met ons affiliate-programma verdien je zelf iets en zorg je voor een grotere naamsbekendheid van Bazarow. Kijk hier.

3. Vertel je vrienden en bekenden over Bazarow. Laat hen zien waar we mee bezig zijn. Mond-tot-mondreclame werkt nog steeds het beste.

4. Ben je actief op sociale media? Volg ons dan en like/retweet/deel ons berichten. Zo leren meer mensen ons kennen. We zijn actief op Twitter (@Bazarow_com), Facebook (Bazarow), Instagram (@Bazarow_com) en LinkedIn.

5. Neem een gratis abonnement op Bazarow Magazine. Hoe meer mensen ons magazine lezen, hoe meer mensen we telkens kunnen vertellen wat we doen. Kijk hier. Elke twee weken ontvang je een nummer in je mailbox met het laatste boekennieuws, interviews, voorpublicaties, columns, winacties en nog veel meer.

6. Voor schrijvers en vertalers: als je over je boeken schrijft op de socials, op je eigen website, vermeld dan altijd #Bazarow. Zo vergroot je onze naamsbekendheid. Ook met het Vriendenprogramma kun je ons én jezelf steunen.

7. Voor uitgeverijen: sluit je bij ons aan. Vermeld Bazarow standaard als verkoopmogelijkheid bij de communicatie over de boeken die jullie uitgeven. En kies voor het Vriendenprogrammavan Bazarow. We betalen een hogere fee dan de grote online boekhandels. Zo steun je ons én je eigen organisatie.

8. Voor recensenten van DLVA/Bazarow: ondersteun ons met het Vriendenprogramma op je eigen blog. Maak van elke recensie van jezelf op DLVA een social media-post. Je werkt zo aan de bekendheid van onze merken.

Voorlopig hebben we niet als de grote internetbedrijven duizenden euro's aan marketinggeld. We stoppen geld liever terug in de sector. Daarom is alle hulp welkom en rekenen we op jou!

Hoe neem je de laptop mee naar het werk?

Hoe neem je de laptop mee naar het werk?


[Lifestyle] Werktassen, we kunnen niet zonder. Dit komt doordat we vaak veel dingen moeten meenemen. Er zijn ontzettend leuke tassen, niet alleen voor dames maar ook voor de heren. Er zijn veel varianten die je als werktas kunt gebruiken. Vroeger gebruikten de mannen vaak een laptop tas. Tegenwoordig ze je mannen met echt hippe tassen lopen en niemand weet dat er een laptop in zit. Het oogt leuker, trendy en het vult ook echt de outfit aan.

Waarom kies je voor een werktas

Een werktas heren is een stevige tas die wel tegen een stootje kan en waarin je vooral grotere items mee kunt nemen. Mappen, A4 documenten, boeken, misschien wel een lunchbox en natuurlijk de laptop. De tassen zijn heden ten dage overzichtelijk ingedeeld. Er zit vaak een tussenschot in de tas vastgenaaid met rits voor documenten of sleutels. Een vak voor de laptop en vakken voor opladers, telefoon, pennen etc. Door het stevige handvat kun je werktassen makkelijk meenemen en als je liever je handen vrij hebt dan gebruik je de lange schouderband. Werktassen voor mannen zijn stoer en degelijk en hebben vaak een neutrale kleur. Dat hoeft natuurlijk niet maar dit is wat we vaak in het straatbeeld zien. 

De maat van de laptop

Wat is de grootte van je laptopscherm? Je wilt natuurlijk niet dat je hem tevergeefs in een te klein laptopvak moet proppen of dat hij heen en weer schuift in de te grote tas, en dat de laptop alsnog beschadigd raakt. Je zal dus altijd de grootte van je laptop moeten weten voordat je een werktas aanschaft. Let ook op de dikte van de laptop. Regelmatig komt het voor dat mensen zich verkijken op de grootte van de laptop en dat ze thuiskomen met een werktas en de laptop er niet in past. Het is zonde van je geld en ook zonde van je tijd, want nu moet je de tas weer terugbrengen. Meet dus eerst de laptop op en koop dan de tas. 

Welke werktas kies je?

Wat vind je het leukste om te dragen? Je hebt namelijk speciale laptoptassen 17 inch en tassen waar een laptop in kan. De eerste categorie is puur bedoeld voor de laptop. Een rugzak, aktetas of een cowboysbag kan ook heel goed als laptop tas fungeren omdat er tegenwoordig een apart vak in de tas is gemaakt waar je een laptop in kan doen. Je kan er ook nog andere dingen in vervoeren en deze tassen staan ook nog eens hartstikke trendy en stoer. 

Laptoptrolley

Wist je dat je ook voor een laptoptrolley kan kiezen? Heb je vaak een té zware tas en ben jij veel onderweg naar allerlei afspraken? Een laptoptrolley kan dan een perfecte keuze zijn voor jou. Door de wieltjes onder de tas of koffer hoef jij dus niet meer te sjouwen met die veel te zware tas. Je kan deze trolleys in allerlei prints kopen of je kan kiezen voor een neutrale kleur.

Welke werktas je ook kiest, de keuze is geheel aan jou. Het maakt tegenwoordig niet heel veel uit waar je de laptop in vervoert als hij maar stevig in de tas past, en jij de tas op een fijne manier kan dragen. Kies in ieder geval voor een goede kwaliteit tas. Een tas slijt snel als je hem elke dag gebruikt, daarom is het belangrijk dat je kiest voor stevig en degelijk materiaal zodat je er een poosje mee voort kan.

--

 

 

De Gouden Vleermuis 2021

De Gouden Vleermuis 2021


Ieder jaar vindt in Zoetermeer het jaarlijkse Thrillerfestival plaats. Dit jaar zal het plaatsvinden van 24 oktober tot 31 oktober 2021. Een vast onderdeel van het Thrillerfestival is het uitreiken van de Gouden Vleermuis, een oeuvreprijs voor een belangrijke binnenlandse of buitenlandse auteur. 

De prijs ging eerder al naar Charles den Tex (Nederlands), Tomas Ross (Nederlands), René Appel (Nederlands), Hákan Nesser (Zweeds), Sara Löwestam (Zweeds), Theo en Marianne Hoogstraaten (Nederlands), Esther Verhoef (Nederlands), Jacob Vis (Nederlands)

De jury dit jaar bestaat uit Cees van Rhienen (voorzitter),  Heleen van der Velde en Guy Doms. Alledrie recenseren ze voor Hebban.nl

De prijs zal in oktober voor de dertiende keer worden uitgereikt. 10 september wordt alvast de longlist bekend met daarop de vijftien beste auteurs en boeken. Naast de Gouden Vleermuis wordt ook de Zilveren Vleermuis uitgereikt voor beste thriller en de debuutsprijs de Bronzen Vleermuis. 

Meer weten? Op deze site staat meer informatie over het festival. 

--

Richtje Scholtmeijer

Grote doorbraak: definitief € 20 miljoen subsidie voor de fysieke boekhandel

Grote doorbraak: definitief € 20 miljoen subsidie voor de fysieke boekhandel


De kogel is door de kerk. Er komt definitief substantiële steun voor de fysieke boekhandel. Het Nederlands Letterenfonds krijgt de opdracht het budget van € 20 miljoen te verdelen.

Deze week informeerden de ministeries van Economische Zaken, Financiën en Sociale zaken en Werkgelegenheid de Tweede Kamer over de uitvoering van de motie ‘Financiële ondersteuning boekhandels’, zoals ingediend door D’66 kamerlid Romke de Jong c.s. op 2 juni jongstleden. In de brief werd aangekondigd dat het Nederlands Letterenfonds de opdracht krijgt het beschikbaar gestelde budget van € 20 miljoen te verdelen. 

In de motie van De Jong wordt benoemd dat “de fysieke boekhandel van groot belang is voor de literatuur en het leesklimaat. De financiële gezondheid van de fysieke boekhandel heeft een positief effect op de gehele keten van het boekenvak, van schrijver en vertaler tot uitgever en boekhandel. Fysieke boekhandels spelen bovendien een belangrijke culturele rol en dragen bij aan de leefbaarheid en diversiteit van binnensteden.”

Het is nog niet duidelijk hoe de gelden worden besteed. Anne Schroën directeur van de Koninklijke Boekverkopersbond schrijft op de website van haar organisatie: “Wat betreft de uitvoering van deze regeling weten we momenteel nog niet meer dan dit: ‘Het Letterenfonds zal het budget verdelen over een regeling voor vergoeding van distributiekosten ad € 5 miljoen en een garantiefonds ad € 15 miljoen. De laatstgenoemde middelen zullen binnen een termijn van 5 jaar grotendeels terugvloeien naar de overheid. Overleg over de uitvoering van de motie is momenteel nog gaande tussen OCW, het Letterenfonds en het boekenvak. Dit overleg is met name gericht op een rechtmatige, snelle en controleerbare uitvoering van de motie.’“

Schroen schrijft verder: “Van alle kanten bereiken ons berichten dat deze regeling in de geschiedenis uitzonderlijk is, en bovendien is het boekenvak één van de tot dusverre drie sectoren die een specifieke steunmaatregel in ontvangst mag nemen. Het moge duidelijk zijn dat we hier ten eerste de minister, ten tweede de kamerleden en tot slot de vele ambtenaren hier zeer erkentelijk voor mogen zijn. Vanuit KBb is de afgelopen weken met man en macht gewerkt om dit tot stand te brengen; ik dank de bestuurders en collega’s voor hun geduld en flexibiliteit – die werden veelvuldig op de proef gesteld. Ook de partners in het vak verdienen lof voor hun bijdrage en vakkennis.

Zodra wij meer weten over de uitvoering en criteria, hoort u direct van ons. We zijn ons ervan bewust, de overheid en het Letterenfonds voorop, dat hier snelheid van handelen van belang is. We gaan alles in het werk stellen om deze regeling zo snel mogelijk uit te voeren, binnen de kaders van rechtmatigheid en controleerbaarheid waaraan de overheidssteun moet voldoen. Wordt spoedig vervolgd.”

Het is duidelijk dat deze steun uit Den Haag enorm belangrijk is voor de fysieke boekhandel. De afgelopen tien jaar verdwenen tientallen fysieke boekhandels door de opkomst van internetgiganten als bol.com. Steeds meer dringt het besef door dat de fysieke boekhandel een onmisbare schakel is in een volwassen democratie waarin lezen een sleutel is om te kunnen participeren in de samenleving. Het is zeer bemoedigend dat dit nu ook door de politiek wordt onderkend.

-- 

Roeland Dobbelaer

De acht beste boeken over slavernij, kolonialisme en racisme

De acht beste boeken over slavernij, kolonialisme en racisme


Op 1 juli is het Keti Koti, de viering van de afschaffing van de slavernij en herdenking van het slavernijverleden. Op deze dag is het 158 jaar geleden dat het Koninkrijk der Nederlanden de slavernij in Suriname en de Nederlandse Antillen afschafte. Ruim 45.000 oorspronkelijk Afrikaanse slaven kwamen hiermee vrij. 

Om deze dag te vieren en te herdenken hebben we hieronder acht boeken op een rijtje gezet. De boeken gaan niet alleen over slavernij maar ook over racisme en kolonialisme, onderwerpen die sterk met elkaar verweven zijn. 

 

1. Wij slaven van suriname- Anton de Kom

Wij slaven van Suriname van Anton de Kom is zowel een literair meesterwerk, persoonlijke en algemene geschiedschrijving als een felle aanklacht tegen racisme en uitbuiting. In dit boek uit 1934 werd voor het eerst de Surinaamse geschiedenis beschreven vanuit antikoloniaal gezichtspunt, door een afstammeling van slaafgemaakten die de gevolgen van de koloniale overheersing aan den lijve had ondervonden. De Kom vertelt hoe het Nederlandse koloniale bewind het land en zijn inwoners onderdrukte, en hoe verschillende Surinaamse bevolkingsgroepen daartegen in opstand kwamen. Met grote eruditie schrijft hij over de verschrikkingen, maar ook over moed, zelfrespect en vrijheid. 157 jaar na de officiële afschaffing van de slavernij en 86 jaar na publicatie heeft het boek, en zijn boodschap, niets aan zeggingskracht ingeboet.

Mitchell Esajas, Tessa Leuwsha en Duco van Oostrum schreven speciaal voor deze nieuwe editie elk een beschouwing die het boek in zijn context en de huidige tijd plaatsen.

 

2. De geschiedenis van de slavernij- Dick Harrison

In De geschiedenis van de slavernij geeft de Zweedse hoogleraar geschiedenis Dick Harrison, auteur van 'De Dertigjarige Oorlog', een indrukwekkend overzicht van de slavernij, van de vroegst bekende beschavingen tot hedendaagse dwangarbeid. Hij behandelt de oudheid, de middeleeuwen, de trans-Atlantische slavenhandel en de laatste twee eeuwen. In dit diepgravende werk wisselt Harrison de grote lijnen af met fragmenten uit dagboeken en brieven, waardoor hij het menselijke aspect benadrukt. Speciaal voor de Nederlandstalige editie voegde hij hoofdstukken toe over Congo, Indonesië en Suriname. 

 

3. Medardo de Marchenea. Staatsgevaarlijk in koloniaal Curaçao- Aart G. Broek, Medardo de Marchena

In 1929 publiceerde Medardo de Marchena een schotschrift waarin hij onstuimig uithaalde naar het koloniale bestuur, de rooms-katholieke missie en het internationale grootkapitaal op Curaçao. In ongekend felle bewoording hekelde De Marchena het racisme en de hypocrisie van de blanke elite en de uitbuiting van de Afro-Curaçaose bevolking. Hij kwam erdoor in beeld bij de inlichtingendienst op het eiland. Inspanningen hem gevangen te zetten mislukten tot het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Medardo werd opgepakt vanwege het uitdragen van een staatsgevaarlijk gedachtegoed en bracht de oorlogsjaren door in een interneringskamp op Bonaire. Medardo de Marchena schreef het schotschrift in het Papiaments, de creoolse moedertaal van hem en zijn mede-eilanders uit alle lagen van de bevolking. Onder de titel Onwetendheid of De vorming van een volk verschijnt het felle betoog voor het eerst in Nederlandse vertaling. Aan dit pamflet gaat een uitgebreide inleiding vooraf, waarin Aart G. Broek een gedenkwaardig handelen uit de koloniale geschiedenis beschrijft.

“Wie is er schuldig aan dat het ons ontbreekt aan al die hooggeschoolde posities die noodzakelijk zijn om het negerras aanzien te verlenen? Kunt u het zelf niet bedenken, mijn lezers? Het zijn die blanke mannen met blauwe ogen, die op vrouwen lijken door de manier waarop ze gekleed zijn en die zowel Rome als Nederland tot vaderland hebben. Zij zijn schuldig aan deze achterstand van Curaçao, terwijl onze gekleurde bevolking al bijna vier generaties geniet van de emancipatie.”

Pedro Pablo Medardo de Marchena was de buitenechtelijke zoon van de Afro-Curaçaose vrouw Anna Delphina Wiel. Hij werd geboren op donderdag 29 juni 1899 in het stadsdistrict Willemstad op Curaçao. Zijn opvoeding werd financieel en emotioneel gesteund door zijn Joodse vader Abraham de Benjamin de Marchena. Van hem kreeg Medardo als jong volwassen man de achternaam. Dat was niet vanzelfsprekend en onderstreepte Abrahams verbondenheid met Delphina en hun zoon. In 1920 bezocht Medardo New York. Daar maakte hij kennis met de ideeën en idealen van de Afro-Caribische activist Marcus Garvey. Die zouden hem zijn leven lang beïnvloeden. De Marchena overleed op 15 mei 1968 op Bonaire.

Aart G. Broek, (historisch) socioloog en letterkundige; auteur van onder meer Het zilt van de passaten; Caribische literatuur in de twintigste eeuw (2000), De kleur van mijn eiland; Ideologie en schrijven in het Papiaments sinds 1863 (2006), Geboeid door macht en onmacht; Geschiedenis van de politie op de Nederlands-Caribische eilanden (2011) en De terreur van schaamte; Brandstof voor agressie (2015).

Nieuwsgierig naar dit boek? In het laatste Bazarow Magazine staat een voorpublicatie. Klik hier om het te lezen. 

 

4. Max Havelaar- Multatuli

Max Havelaar is de grote roman van Multatuli (1820-1887). De roman is hét monument in de Nederlandse literatuurgeschiedenis. Maar bovenal is Max Havelaar een aanklacht tegen de apartheidssamenleving die — gelegitimeerd door zendingsdrift — uitbuiting van de inheemse bevolking in Nederlands-Indië mogelijk maakte. Een aanklacht die in Nederland insloeg als een bom omdat ze durfde raken aan de dominantie van koopmannen en dominees. De opschudding die Max Havelaar toen veroorzaakte, bepaalt nu nog de actualiteit van de roman. Nederlands-Indië is er dan wel niet meer, maar hoezeer is Nederland veranderd?

 

5. Lichter dan ik - Dido Michielsen 

Java, 1850. Isah groeit op in de kraton, het vorstenverblijf in Djokja. Haar levensloop lijkt daarmee vast te staan. Maar de eigenzinnige, jonge vrouw weet te ontsnappen aan de traditionele standenmaatschappij. Ze wordt huishoudster én minnares van een Hollandse officier en schenkt hem twee dochters. Wanneer hij hen verlaat, moet ze grote offers brengen om haar kinderen te zien opgroeien. Uiteindelijk beseft Isah dat ze haar eigen afkomst niet kan en ook niet wil verloochenen. 

 

6. Friday Black - Nana Kwame Adjei-Brenyah

In twaalf deels surrealistische, deels satirische, maar bovenal vlijmscherpe verhalen stelt Nana Kwame Adjei-Brenyah in Friday Black de uitwassen van racisme en onze consumptiemaatschappij aan de kaak. Hij laat zien hoe het is om jong en zwart te zijn in Amerika.

Vijf ongewapende zwarte tieners worden op gruwelijke wijze vermoord door een witte huisvader die zich door hen ‘bedreigd’ voelt – en die uiteindelijk wordt vrijgesproken. De medewerker van een pretpark maakt zich op voor alweer een dag als zondebok en doelwit van de racistische fantasieën van de overwegend witte bezoekers. Een verkoper in een winkelcentrum bereidt zich voor op de Black Friday-uitverkoop en de verwachte hordes zombieachtige, gewelddadige koopjesjagers.

 

7. Onzichtbare man - Ralph Ellison

Onzichtbare man van Ralph Ellison is het verhaal van een jonge, hoogopgeleide zwarte man, die geen kans krijgt om te slagen in een gesegregeerde maatschappij die weigert hem als een menselijk wezen te zien. Het verhaal volgt de fysieke en psychologische reis van de naamloze hoofdpersoon tegen de achtergrond van New York in de eerste helft van de twintigste eeuw. Ellison weet als geen ander het brute naast het burleske en het komische naast het tragische te plaatsen in een roman die nu, 65 jaar na eerste verschijning, relevanter en urgenter is dan ooit.

Onzichtbare man wordt alom geprezen als een van de beste Engelstalige romans van de twintigste eeuw. Onder anderen James Baldwin en Ta-Nehisi Coates lieten zich inspireren door de creatieve manier waarop Ellison een beeld schetst van een jonge zwarte man in het Amerika van vóór de burgerrechtenbeweging. Het boek stond model voor de memoires van Barack Obama.

 

8. The hill we climb- Amanda Gorman

The hill we climb is tot nu toe alleen nog maar in het Engels beschikbaar. Er wordt wel gewerkt aan een Nederlandse vertaling. 

Op 20 januari 2021 las Amanda Gorman haar gedicht The hill we climb voor tijdens de presidentiële inauguratie. Met haar 22 jaar is ze de jongste dichter die tijdens een inauguratie haar werk las. Het gedicht is nu uitgegeven in een speciale editie, inclusief een voorwoord van Oprah Winfrey. Het gedicht viert Amerika en bevestigt de kracht die poëzie kan hebben. 

--

Richtje Scholtmeijer

Sportzomer voor vrouwen

Sportzomer voor vrouwen


[Lifestyle] Er valt deze zomer veel te beleven en we mogen weer sporten. We zochten de leukste sportboeken voor vrouwen bij elkaar en nog enkele tips.

  1. Els Visser - Geen zee te hoog

“Hoe ik een schipbreuk overleefde en de beste triatlete van Nederland werd.”
Els Visser overleefde een schipbreuk en werd daarna topatleet: dit is haar ongelofelijke en inspirerende verhaal over veerkracht en doorzetten

  1. Claudia van Avermae - Get stronger

Wil je zo snel mogelijk een gezond resultaat? Met dit trainingsprogramma bouw je samen met Claudia aan een sterker lichaam en een sterkere geest. Fit en gezond in 30 dagen vol praktische work-outs en handige weekmenu's, maar ook met aandacht voor je geest en lichaam. 

  1. Kiki Bertens - Tennis met Kiki

Tennis is een sport voor jong en oud en is naast individuele aspecten ook een heel belangrijke teamsport die je zowel in de zomer als de winter kunt spelen. Zowel in toernooien als in competitieverband. Wil je meer leren over deze sport en over hoe je nog beter kunt worden? Wie kan dat je nu beter vertellen dan tennisambassadeur Kiki Bertens.

  1. Marian Rijk - Vergeten goud

Het leven van olympisch kampioene Rie Mastenbroek

Vergeten goud van Marian Rijk vertelt het verhaal van de Rotterdamse Rie Mastenbroek die zeventien jaar oud was toen ze onder het toeziend oog van de nazi’s tijdens de Olympische Spelen in Berlijn van 1936 op drie zwemonderdelen goud haalde en op één zilver. Een heldin.

  1. Anna van der Breggen - Mijn leven achter het erepodium

Hét boek over Anna van der Breggen: een uniek inkijkje in het leven van een topsporter! De unieke biografie ‘ANNA’ vertelt het levensverhaal van topwielrenster Anna van der Breggen, die op haar zevende al met fietsen begon en inmiddels een van de beste wielrensters ter wereld is. In dit boek blikt ze terug op haar wielercarrière en de belangrijke lessen die ze onderweg heeft geleerd, en geeft ze tips en adviezen aan de lezer. Hoe blijf je bijvoorbeeld gemotiveerd? Wat maakt je tot een topsporter? Hoe ga je om met tegenslagen? En hoe leef je gezond?

Extra tip. Hoe vind je de perfecte sport bh?

We weten allemaal dat sporten een high-impact activiteit is, maar niemand is zich daar meer van bewust dan een vrouw die in een slecht passende sportbeha loopt. Ondanks het ongemak blijven veel vrouwen sport bh's dragen die niet bij hen passen, omdat ze geen andere manier zien om hun passie voor sporten voort te zetten.

Er zijn zoveel keuzes in sportbeha's dat het moeilijk kan zijn om te weten waar te beginnen. We hopen dat deze serie artikelen vrouwen kan helpen bij het vinden van de perfecte sportbeha voor hun behoeften.

Biedt de BH de juiste ondersteuning?

De mate van ondersteuning die je nodig hebt in een beha hangt grotendeels af van je activiteit. Voor low-impact sporten zoals gewichtheffen en yoga, hebben veel vrouwen alleen een low-impact ondersteunende beha nodig. Medium-impact ondersteuning is beter voor wandelen en cross-training, terwijl high-impact ondersteuning is ontworpen voor high-motion activiteiten zoals hardlopen en mountainbiken. Maar houd er rekening mee dat hoe meer borstweefsel u heeft (d.w.z. grotere borsten), hoe meer ondersteuning u nodig heeft voor activiteiten met nog minder impact. Ook kunnen mensen met kleinere borsten tevreden zijn met een medium-impact ondersteunende beha voor zelfs activiteiten met veel beweging, zoals hardlopen.

Als je winkelt bij Sportbh.nl, kun je erop vertrouwen dat zij de sportbeha's of een balconette bh al op voorraad hebben georganiseerd om voldoende ondersteuning te bieden bij elke cupmaat voor de hoge impact van hardlopen.

Heeft de BH de juiste eigenschappen?

Er zijn veel bh-functies die de ondersteuning, pasvorm en veelzijdigheid van een sport bh zonder beugel of sport bh met voorsluiting bepalen. Afhankelijk van de vorm en grootte van je borsten, kunnen verschillende soorten beha's beter bij je lichaam passen. Racerback- en cross-back-bh's bieden bijvoorbeeld extra ruimte voor armbewegingen, maar bh's met ritssluiting en scoop-back zijn gemakkelijker over grote bustes te komen. Verschillende soorten cups, bandjes, vormen en sluitingen bepalen de steun en ingetogenheid van een beha.

Veel plezier deze sportzomer!

--

Veel bijval voor Bibi Dumon Tak

Veel bijval voor Bibi Dumon Tak


25 juni hield kinderboekenschrijver Bibi Dumon Tak de Albert-Verweylezing aan de Universiteit Leiden. Deze lezing geeft een schrijver altijd als afsluiting van een gastschrijverschap aan de universiteit. Gastschrijverschap houdt in dat er een schrijver een jaar lang aan de universiteit colleges komt geven, over het schrijven van boeken maar ook alles wat daarbij komt kijken. 

Dumon Tak behandelt veel punten in haar lezing. Volgens haar begon het idee voor de lezing met een tweet van @Ewaldeng. In deze tweet vraagt hij wat hij zijn dochter van acht moet voorlezen. En dan niet de klassiekers, want die kent hij allemaal al. Volgens Dumon Tak bestond het overgrote deel van de reacties echter wel uit klassiekers, bijvoorbeeld de boeken van Roald Dahl, of De brief voor de koning van Tonke Dragt. 

Volgens Dumon is het zonde dat ouders van kinderen alleen de boeken noemen die zij in hun jeugd lazen. Er zijn veel nieuwe boeken geschreven, die minstens net zo goed of zelfs beter zijn dan De Kameleon of Kruistocht in spijkerbroek

Niet alleen het gebrek aan nieuwe boeken verpest het leesplezier van jonge kinderen, ook de methode waarmee ze leren lezen. Sinds 1972 leren de meeste kinderen lezen met AVI-boeken. Voordat een AVI-boek een AVI-boek mag heten, moet het echter aan veel regels voldoen. Zo mag een boek van een bepaald niveau geen woorden met meerdere lettergrepen gebruiken. Dit leidt tot teksten waarin het onmogelijk wordt om precieze informatie over te dragen. 

Dumon Tak geeft in haar lezing ook aan hoe het wel moet: breng meer boeken uit zoals die van Edward van de Vendel, en zorg ervoor dat kinderen en ouders van kinderen ook boeken lezen die niet voorgeschreven zijn door een AVI-methode of door de juf. Je kunt heerlijk door een boekhandel struinen en zelf allerlei titels ontdekken. Daarnaast is het niet zo dat kinderen nooit meer oude boeken mogen lezen, zolang ze ook maar nieuwe titels ontdekken. 

Bibi Dumon Tak gaat hiermee in op de ontlezing van de jeugd en de kwaliteit (of het gebrek daaraan) van kinderboeken (zie ook het dit artikel). Haar lezing zet aan tot nadenken, aldus Jaap Friso en Bas Maliepaard van de Grote Vriendelijke Podcast. Het moet niet gezien worden als een aanklacht tegen klassiekers, maar juist een pleidooi om meer moderne jeugdliteratuur te lezen. 

Volgens Jaap Friso en Bas Maliepaard is dat hard nodig. Als zij langsgaan op basisscholen blijkt vaak dat juffen en meesters alleen de klassieken kennen. Nieuwe boeken worden nog nauwelijks gelezen. Ook op de site leesbevorderingindeklas.nl wordt het belang van meer aandacht onderstreept. Er zijn veel meer mogelijkheden voor kinderen om te leren lezen dan alleen de oude AVI-boeken. Het is volgens Femke van Leesbevordering in de klas dan ook goed dat Dumon Tak hierover praat, zelf doet ze nog meer suggesties om de AVI-boeken te vervangen.

Ook op Facebook is er veel bijval voor Dumon Tak: “Mijn ouders gaven mij toen al - eind jaren vijftig, begin jaren zestig - fantastische, nieuwe kinderboeken, heet van de naald. Ik was er ongelooflijk gelukkig mee. Behalve dat ik (nog steeds) referenties aan de 'klassieken' mis in conversaties. Maar dat nadeel neem ik met alle plezier op de koop toe.” Aldus Manja Ressler in reactie op het nieuwsbericht van NRC. Puck Maas schrijft: “[...] Als je wil dat je kinderen verliefd worden op het lezen, dan moet je laten zien dat het de liefde waard is. Dat je zelf ook nog vol passie kan lezen en voorlezen. Dat je ook nog af en toe verrast wordt. Ik ben het helemaal eens met dit artikel. Leuk, die klassiekers, en er is echt een tijd waarop een boekenliefhebbend kind er eentje wil lezen, maar laat jezelf ook eens lekker verrassen door een nieuw verhaal. Er is zoveel meer in het leven dan klassiekers.”

In haar lezing vestigt Bibi Dumon Tak dus de aandacht op moderne jeugdliteratuur. En dat is hard nodig, blijkt uit de reacties van velen. Dat betekent niet dat alle klassieke kinderboeken nu nooit meer gelezen mogen worden, maar het betekent wel dat er aandacht moet zijn voor boeken die kinderen écht leuk vinden, waarin ze kunnen wegdromen en die ze willen lezen. Want dat is natuurlijk het belangrijkste, dat kinderen weer met plezier boeken lezen. 

De verkorte lezing van Dumon is verschenen in NRC. Bij Querido is de lezing ook verschenen in boekvorm: Wipneus en zijn schimmelige vriendje Pim

-- 

Richtje Scholtmeijer

Shortlist Europese Literatuurprijs 2021 bekendgemaakt

Shortlist Europese Literatuurprijs 2021 bekendgemaakt


Dinsdagavond - 29 juni - maakte juryvoorzitter Manon Uphoff de shortlist van de Europese Literatuurprijs bekend, vanuit de Oude Lutherse Kerk in Amsterdam. De jury selecteerde vijf titels. De prijs wordt dit jaar voor de elfde keer uitgereikt.

De vakjury koos romans met “verhalen over wat het betekent te leven, te bestaan, te voelen en denken in Europa. Boeken die op een bijzondere manier in ons bleven rondzingen, en die op een onmiskenbare manier iets onvergetelijks zeggen over dit Europa,” aldus de jury.

De vijf geselecteerde titels zijn:

  • De jaren van Annie Ernaux, vertaald uit het Frans door Rokus Hofstede (De Arbeiderspers);
  • Meisje, vrouw, anders van Bernardine Evaristo, vertaald uit het Engels door Lette Vos (De Geus);
  • Langs de rivier van Esther Kinsky, vertaald uit het Duits door Josephine Rijnaarts (Uitgeverij Pluim);
  • De reparatie van de wereld van Slobodan Šnajder, vertaald uit het Kroatisch door Roel Schuyt (Wereldbibliotheek);
  • Herkomst van Saša Stanišić, vertaald uit het Duits door Annemarie Vlaming (AmboIAnthos).

Recensenten over deze boeken:

Anke Cijypers op De Leesclub van Alles over De jaren: “Meesterlijke biografie van een generatie. De jaren behelst de periode 1941 tot 2006. In de grote stroom gebeurtenissen die in zo’n leven passeren, weet Ernaux de eerste reacties te herinneren op, bijvoorbeeld, de val van de Berlijnse Muur, Aids, de vraag wat je op 11 september 2001 deed, om daarna feilloos het moment in de geschiedenis te vinden dat de tijd die wereldschok weer tot geschiedenis begint te vermalen. In deze pandemische tijd geeft dat perspectief, houvast, troost misschien wel. De jaren is in andere landen veelvuldig bejubeld en bekroond. Zeer terecht. Het is waarschijnlijk haar beste werk.” Lees hier de hele recensie.

Nathalie Brouwers op De Leesclub van Alles over Meisje, Vrouw, Anders:  “Geniale caleidoscopische raamvertelling over superdiversiteit. In het boek beschrijft Evaristo de levens van 12 vrouwen van verschillende achtergronden over verschillende decennia heen; de jongste is 19, het oudste nog levende personage 93. Allen hebben ze gemeen dat ze van gekleurde achtergrond zijn of gekleurde voorouders hebben. Voor de rest zijn hun levens en karakters heel verschillend. [...] Een brok geschiedenis die op dergelijke magistrale manier doorheen een roman verweven en vanuit verschillende invalshoeken bekeken wordt, is echt wel een mustread.” Lees hier de hele recensie.

Remco Ekkers op Tzum over Langs de rivier: “Waar men het leven slijt. Langs de rivier is de passende titel van een serie observaties van Esther Kinsky. De rivier is de River Lea, die begint in Hertfordshire, door Oost-Londen loopt, langs onduidelijke stukken grond en huizen en wegduikt onder viaducten en grote wegen naar oost en noord. Hij eindigt in de Thames. [...] Een bijzonder kenmerk van Kinsky’s waarneming is het vaak surrealistische karakter ervan. Ze beschrijft bijvoorbeeld het licht en de wolken in de kleuren van de Groningse Ploegschilders: fel paars en rood en groen, maar ze ziet ook vreemde dingen of figuren.” Lees hier de hele recensie.

Nico Hylkema op De Leesclub van Alles over De reparatie van de wereld: “Aangrijpend meesterwerk over gewone mensen. Zo vaak komt het niet voor, dat je al na enkele pagina’s weet dat je een meesterwerk in handen hebt. De roem is De reparatie van de wereld van de Kroatische schrijver Slobodan Šnajder al vooruitgesneld, maar toch is het altijd afwachten of je de juichende commentaren kunt delen. Na de laatste pagina is het antwoord zonder enige terughoudendheid, ja. [...] Misschien wel omdat het belevenissen van gewone mensen wier leven plots zo weinig waard kan zijn aangrijpend weet te vertellen. Bovendien is het een bijzonder goede gids in de nog levende geschiedenis.” Lees hier de hele recensie. 

Annemieke Hendriks in Trouw over Herkomst: “virtuoos lesje in overleven. De blik van Stanišić is poëtisch, met gevoel voor het mythische en het melancholische. Zijn werk doet denken aan dat van andere Slavische rasvertellers van nu, zoals de Poolse Olga Tokarczuk en de Tsjech Jáchym Topol. ‘Een poëet en revolutionair’, noemde het maandblad Rolling Stone hem. Ook in Herkomst, het semi-autobiografische relaas van een ontheemde jongen, is Stanišić lekker op dreef. Dit ‘semi’ vanwege de fantasierijke herinneringen die hij laat doorsijpelen, maar tegelijk confronteert met de werkelijkheid die hij soms liever niet wilde zien.” Lees hier de hele recensie.


De jury van de Europese Literatuurprijs 2021 bestaat naast voorzitter Manon Uphoff uit criticus Cyrille Offermans (De Groene Amsterdammer), literair vertaler Martine Woudt (laureaat 2020) en boekhandelaren Marieke de Groot (Pantheon Boekholt, Amsterdam) en Marischka Verbeek (boekhandel Savannah Bay, Utrecht). Het juryrapport is te vinden op www.europeseliteratuurprijs.nl.

Over de prijs

De Europese Literatuurprijs bekroont de beste hedendaagse Europese roman die in het voorgaande jaar in Nederlandse vertaling is verschenen. Zowel de auteur als de vertaler van de winnende roman wordt geëerd; de schrijver ontvangt € 10.000 en de vertaler € 5.000.

De longlist is samengesteld door zeventien Nederlandse kwaliteitsboekhandels. Uit deze lijst van twintig titels selecteerde de jury de shortlist en kiezen zij de winnende roman. De prijs wordt op zaterdag 6 november uitgereikt op het Crossing Border Festival in Den Haag.

De Europese Literatuurprijs is een initiatief van het Nederlands Letterenfonds, Academisch-cultureel centrum SPUI25, weekblad De Groene Amsterdammer en Athenaeum Boekhandel. De prijs wordt financieel mogelijk gemaakt door het Lira Fonds, de De Lancey & De La Hanty Foundation en het Nederlands Letterenfonds.

--

Roeland Dobbelaer

Yvonne Keuls, Christiaan Weijts, Mira Feticu en Justine Le Clercq in de bres voor Colette

Yvonne Keuls, Christiaan Weijts, Mira Feticu en Justine Le Clercq in de bres voor Colette


Zaterdag 3 juli organiseert De Stichting Antiquariaat Colette&Co een openbare verkoop van de favoriete boeken van verschillende Haagse schrijvers. Yvonne Keuls, Christiaan Weijts, Mira Feticu en Justine Le Clercq doen mee met de actie. Doel van de middag is om extra geld op te halen voor het behoud van het bijzondere antiquariaat. Op initiatief van o.a. de Volkskrantjournalist Jean-Pierre Geelen startte begin juni een crowdfunding-actie om de winkel te behouden. De huidige eigenaar, Jogchum de Vries is 80 jaar en al 25 jaar eigenaar van Colette. Hij wil graag met pensioen. Twee jaar lang zocht hij een opvolger, maar in eerste instantie leek de zaak hopeloos. De inmiddels opgerichte stichting heeft al meer dan dan 20.000 euro opgehaald. Het doel is nu 30.000. 

Colette Antiquariaat - Duinoord - Den Haag, Zuid-HollandMet de actie van aanstaande zaterdag hoopt de stichting de doelstelling te halen. Daarom: “loop langs bij Colette in de Reinkenstraat en luister voor de deur naar gesprekken over literatuur en gesproken columns over de liefde voor het boek. Ook kun je boeken kopen van de schrijvers zelf met een persoonlijke boodschap. De opbrengst gaat naar het redden en het in leven houden van ons geliefde antiquariaat. Tijdens het evenement gaan de initiatiefnemers van RedColette op de terrassen van Foots en Zamcaffé in gesprek over de toekomst van de boekwinkel. We zijn benieuwd naar jouw ideeën. Ook als je gewoon wil kennismaken en sfeer wil proeven ben je hartelijk welkom om aan te schuiven. Herkenningsteken: neem een boek mee!”

Meer informatie: https://colette.red/de-keuze-van-colette-kom-ook/

--

Roeland Dobbelaer

Uit de hoek deel 21: De kunst van het koken & de literatuur

Uit de hoek deel 21: De kunst van het koken & de literatuur


Toen ik chef-kok was bij de heerlijkheid die het Rijk van de Keizer heet, schreef ik bij de menukaart als toelichting op de kookstijl  dat je over koken en eten niet moeilijk moet doen. Koken is gewoon gebruik maken van mooie puurnatuurproducten, die als het effe kan een beetje uit de buurt komen. En die dien je dan onderling te combineren onder toevoeging van kruiden en specerijen. Het enige waar je verder op moet letten is op de geur en kleur, en de smaak en kraak.

Et voilà!

Ik bewonderde de gebroeders Albert en Ferran Adrià van het restaurant El Bulli wel, met hun jaarlijkse sluiting om zich terug te trekken in El Taller, hun laboratorium, om weer wat nieuws en spectaculairs uit te dokteren. Schuim van parmezaanse kaas en meer van die geniale onzin. De Dalí’s van de gastronomie, werden ze genoemd. En ja, ze hebben waarlijk revolutionaire ontwikkelingen bewerkstelligd. Schitterende kookboeken samengesteld ook.

Maar eigenlijk dacht ik er toch anders over. En die revolutie in restaurantkoken heeft er ook toe geleid dat sterrenchefs allerlei texturas in hun bereidingen gingen gebruiken die, jawel, de voedselindustrie ook graag gebruikt. Stabilisatoren en emulgatoren en zo. Chemische goedjes. Dat nu leek me niet de bedoeling. Ik verafschuw de voedselindustrie, waar de mensheid niet buiten kan: ik weet het.

Maar toch.

Ik ben meer van de nota bene Amerikaanse auteur Michael Pollan met zijn boek Een pleidooi voor echt eten. Eet niks wat je moeder of granny ook niet at. Zo is het: eten is traditie. Een prachttraditie. Samen aan tafel en zinnelijk genieten, want zinloze ellende is er al genoeg op de wereld ennuh... eten moet je toch: maak er dan, tegen de verdrukking en de industrie, iets moois van.

En ik hou het graag dicht bij huis. Carlo Petrini is me met zijn boek en beweging Slow Food heel dierbaar. Tegen de smaakvervlakking en tegen fastfood en al die troep. De voorverpakte gemakzucht: industrieverdriet, dat is het.

Zo bezie ik kunst ook. Niet moeilijk doen, maar met je materiaal iets zinnelijks maken, iets genietbaars, op welke manier dan ook. Dat mag zeker mooi zijn, maar het mag ook functioneel lelijk of zelfs bruut zijn.

En niks mot. ‘Moetjes’ zijn voor hen die per ongeluk zwanger gaan van iets en daar het liefst onderuit willen. Voor een kunstenaar ligt dat diametraal anders. Een kunstenaar is daar juist en precies op uit. Die wil maar al te graag bezwangerd worden door een vruchtbaar idee, en dat vaak omdat hij alleen het ongeluk aantreft in het leven.

Elke kunstenaar is een levenskunstenaar.

Maar het bedrog is overal en dus ook in de kunsten. Er zijn ook maar genoeg plebejers, patjepeeërs en möchtegerns bezig met hun zogenaamde kunst. Veel te veel zelfs. Ze flikken ons een kunstje, dat is het. Aan het kruis ermee, met die nepmessiassen. Oh lord! En halleluja. En dan amen. Om met den uitvreter van Nescio te spreken: één ‘Ziezoo’ en zes briefjes met G.v.d.

In de literatuur is het al niet anders. Heel veel phonies vragen om aandacht. Neem de Bekende Nederlanders: die willen allemaal hun boekie hebben. Omdat ze het voor hun onsterflijkheid (sowieso iets volstrekt belachelijks) niet moeten hebben van hun andere prestaties. Ach wat, eigenlijk is de verworven bekendheid die de leegheid zelve is, het enige wat ze bereikt hebben. Een koude eenzaamheid. Het is pathetic, zoals de Amerikanen zeggen, waar veel van die verderfelijke trends vandaan komen.

Waar herken je een echte schrijver aan? Dat is nog best lastig. Laat ik zeggen aan zijn eigenwijsheid. Aan zijn vermeende eigen (spatie) wijsheid desnoods. Aan het eigen lied dat hij zingt. Aan zijn stem. Aan de wijze waarop hij gebekt is. Groot, vervormd, kegelsnavelig of met een lange kromme snavel: dat maakt niet uit. Als het maar echt en oprecht is. Uit de eigen biotoop. Ik vind bijvoorbeeld Lammert Vos een echte schrijver. Zijn boeken zijn dun, heel dun. Maar dat zijn die van de kleine grootheid Nescio ook. Hun  oeuvre is klein maar fijn. Lammert Voos is de Groningse golem, uit de klei getrokken oprechtheid en dat draagt hij met trots uit.

En wie is of was dan bijvoorbeeld een phony? Nou, Joost Zwagerman bijvoorbeeld. Pas op het allerlaatst werd hij oprecht en schreef hij een paar diep eh... doorvoelde gedichten. Zijn romans zijn vlak. En zijn essays zijn die naam niet waardig: vlot en verdienstelijk geschreven journalistiek is het. IJverig was hij zeer zeker, maar zijn omgeving betaalde er een prijs voor, zie de bewonderenswaardige roman-mémoires De langste adem van zijn ex-vrouw Arielle Veerman.

Ronald Giphart is ook een neppe. Hoe aardig die ex-studentikoze baardman ook is, zijn werk is nix. Gips is het. Saai wit poeder, maar geen verleidelijke cocaïne die je doet dromen van onvermoede werelden.

Ach wat, de enige echte schrijver, dat ben ik natuurlijk.

Want dat denken aan alle schrijvers.

Waarvan akte.

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen.

Quay Street Productions koopt filmrechten van het Boekenweekgeschenk 2021

Quay Street Productions koopt filmrechten van het Boekenweekgeschenk 2021


Het Boekenweekgeschenk Wat wij zagen van Hanna Bervoets blijft een succes. Onlangs maakte Quay Street Productions bekend dat zij de filmrechten van het boek heeft gekocht. Vijf andere productiebedrijven streden ook om de filmrechten, maar de keuze viel uiteindelijk op Quay Street Productions. 

Quay Street Productions is een Brits productiebedrijf, opgericht in 2021 door producent Nicola Shindler. Shindler werkte eerder aan Russel T. Davies’ It’s A Sin, Harlan Cobans The Five, Safe en The Stranger, en series zoals Queer as folk en Years and Years. Het doel van Quay Street Productions is om films en series te maken die prikkelend, provocatief en uitdagend zijn. Het thema van Wat wij zagen past dan ook goed bij het Britse productiehuis. 

Ook zijn de vertaalrechten nu verkocht aan Zweden en Rusland. De teller van het aantal landen met vertaalrechten komt hiermee op negen, het hoogste aantal ooit voor een Boekenweekgeschenk. 

Wil je meer lezen over het Boekenweekgeschenk 2021? Klik hier voor een eerder nieuwsbericht over de vertaalrechten en klik hier voor een bespreking door Nico Voskuil. 

--

Richtje Scholtmeijer 

Het grote Bazarow & DLVA-onderzoek; de bevindingen

Het grote Bazarow & DLVA-onderzoek; de bevindingen


Bazarow.com is een online boekwinkel die ernaar streeft om terug te geven aan de makers en fysieke boekwinkels.  Schrijvers en vertalers ontvangen per verkocht exemplaar van hun boeken extra inkomsten . Daarnaast zijn we van plan om dit najaar samenwerkingen aan te gaan met fysieke boekwinkels. Door Bazarow aan te bieden als online verkoopplatform willen we de fysieke boekwinkels helpen in een tijd die - mede door de coronacrisis - steeds meer gefocust is op online verkoop. De Leesclub van Alles is een recensiewebsite waar recensenten onafhankelijk recensies schrijven over de boeken die worden verkocht op Bazarow.com. Zoals de naam al weggeeft lezen de recensenten van DLVA ook echt alles, dat betekent dat er recensies zijn van thrillers, literaire fictie, kinder- en jeugdliteratuur en uiteraard van literaire romans en poëzie.

Vorige maand vroegen we jullie om je mening te geven over Bazarow en De Leesclub van Alles. De resultaten van dit onderzoek zijn nu binnen en geanalyseerd. Omdat we onze lezers graag op de hoogte houden van ontwikkelingen binnen Bazarow en DLVA, volgt hier een korte samenvatting van de resultaten. 

Uit de enquête is naar voren gekomen dat het grootste deel van onze lezers vrouw is, en hoogopgeleid. Ook is ruim tweederde ouder dan 45 jaar en een veellezer: 64,8% van de respondenten leest meer dan 30 boeken per jaar!

81,8% van onze lezers koopt boeken bij de lokale boekhandel en de rest tweedehands of online. Wat opviel is dat sommige respondenten niet wisten dat men boeken kon kopen bij Bazarow.com. Bij dezen. Onze lezers zijn tevreden over Bazarow.com; alle aspecten krijgen cijfers boven de 7,3, de recensies zelfs een 7,7. Het belangrijkste doel van Bazarow vinden lezers het streven dat Bazarow een koppeling wil maken met lokale boekhandels. De welwillendheid van lezers om hun boeken bij lokale boekhandels aan te schaffen heeft volgens ons te maken met het breed gedragen sentiment dat men in coronatijd lokale bedrijven en ondernemingen steunt. Ook de campagne #ikleesthuis van de CPNB is in lijn met dit sentiment. 

Tips van lezers over Bazarow Magazine gaan voornamelijk over de overzichtelijkheid of vorm. Bazarow Magazine wordt goed gelezen en alle aspecten van Bazarow Magazine krijgen een cijfer boven de 7,6. Daarnaast zijn onze lezers tevreden met de frequentie van Bazarow Magazine: eens in de twee weken. 

Bij de recensies van De Leesclub van Alles vinden lezers dat het taalniveau van de nogal wat wisselt. Dat komt volgens ons doordat de recensies door een brede poel aan recensenten worden geschreven. De helft van de respondenten is geabonneerd op een of meerdere nieuwsbrieven van De Leesclub van Alles en geven deze nieuwsbrieven gemiddeld een 7,6.

De aanbevelingen die uit de bevindingen van het onderzoek geconcludeerd worden zijn als volgt:

Er valt winst te halen wat betreft communicatie: niet alle respondenten zijn op de hoogte van de mogelijkheden en doelen van Bazarow. Communiceer hier daarom duidelijk over. Dit zal de betrokkenheid verhogen en daarnaast bijdragen aan het communitygevoel. Om de communicatie over de doelen van Bazarow te vergroten is er reeds een pagina ontwikkeld waarin deze uiteen worden gezet. Kijk hiervoor hier.

Het belangrijkste doel van Bazarow vinden de respondenten de koppeling aan lokale boekhandels. Maak deze zo snel mogelijk. Respondenten vinden het belangrijk om lokale (boek)winkels te steunen en de koppeling van Bazarow aan deze winkels is voor alle partijen een win-situatie. De plannen zijn om deze zomer eerst e-Bookbestellingen mogelijk te maken. Het najaar staat de koppeling met de boekhandel op het programma. Deze week werd al de aansluiting met de Nederlandse Boekenbon gerealiseerd.

--

Daniël Klok

Uitreiking van de Zilveren Griffels en Penselen

Uitreiking van de Zilveren Griffels en Penselen


De afgelopen dagen reisde de jury van de Zilveren Griffels en Penselen door het hele land om prijzen uit te reiken aan kinderboekenauteurs of kinderboekenillustratoren.

De Zilveren Griffels en Zilveren Penselen zijn de belangrijkste kinderboekenprijzen. Wie een Zilveren Griffel of Penseel wint, maakt daarmee ook kans op de Gouden Griffel die dit jaar op 5 oktober wordt uitgereikt, bij de start van de Kinderboekenweek. Onder dit  artikel staat de lijst van de elf Griffelwinnaars en de acht Penselenwinnaars. 

27 boeken werden daarnaast nog bekroond met de Vlag en Wimpel. De Vlag en Wimpel is een aanmoedigingsprijs voor beginnende schrijvers en illustratoren. Eén van deze Vlag en Wimpels ging naar Charlotte Dematons, auteur en illustrator van het boek Alfabet. De jury zei over Dematons het volgende: 

“De jury spreekt daarmee haar waardering uit voor de toewijding en passie die uit de tekeningen blijkt en de speelse manier waarop kinderen door middel van beeld met het alfabet en de Nederlandse taal in aanraking komen.”

Dematons bedankte echter voor de eer: de prijs is volgens haar bedoeld om schrijvers en illustratoren die nog niet zo bekend zijn in het licht te zetten. Dematons vindt dat ze met haar 63 jaar en lange tijd in het vak niet meer hieronder valt. Ook is er al veel aandacht voor haar boek, dat dan ook al vele malen verkocht is. 

Kinderboekenrecensent Jaap Friso steunt Dematons op Twitter. Volgens hem verdient Charlotte Dematons meer dan alleen een Vlag en Wimpel: het boek Alfabet was groot kanshebber voor de Gouden Penseel. Volgens hem gaat de jury met het uitgeven van de Vlag en Wimpel voorbij aan het unieke karakter van het boek. Het weigeren van een kinderboekenprijs komt overigens maar zelden voor. 

 

Diversiteit en inclusiviteit 

Een paar weken geleden nog reikte de Jonge Jury de Prijs van de Jonge Jury uit. Over de prijs en de boeken die genomineerd waren schreven Yra van Dijk en Marie José Klaver toen een vernietigend stuk in de Volkskrant, waarna een levendige discussie ontstond over kinderboeken en populaire kinderboekenthema’s. De jury van de Griffels en Penselen was dus ook bijna verplicht om een statement te maken over (het gebrek aan) diversiteit en inclusiviteit in kinder- en jeugdboeken. In haar juryrapport schrijft ze: 

“Geen verhalen die slechts verstrooiing of kennis bieden, maar die tonen waartoe verbeelding ook buiten een boek in staat is. De jury onderstreept daarnaast het belang van representatie, diversiteit en inclusiviteit. Jeugdliteratuur heeft een rol te spelen in de wijze waarop kinderen de wereld zien. Die waarde moest dus een plek vinden naast die andere literaire kwaliteiten.”

In hetzelfde rapport levert de jury ook commentaar op het optreden van de overheid tijdens corona: 

“De Nederlandse overheid achtte bibliotheken en boekhandels niet essentieel, dus bleven hun deuren frustrerend genoeg gesloten. De jury vraagt zich af wat de impact daarvan is op het aanbod. De online verkoop steeg, maar er werd minder in de breedte verkocht. Wat doet dat met de keuzes van uitgeverijen? Heeft de jury dat enigszins teruggezien in het beperkte aantal inzendingen in de categorie poëzie?” 

De jury dit jaar bestond uit voorzitter Ed Tan (Hoogleraar Film, Media en Communicatie te Kopenhagen), Eline Rottier (eigenaresse van platform Boekwijzer.com), Thomas Hardie (interne cultuur coördinator op de Oscar Romeroschool te Rotterdam), Daniël Albering (directeur van de kleine kapitein en de Groningse Kinderboekhandel), Jörgen Apperloo (Youtuber voor Vlogboek), Joan Windzak (organisator prinsen- en prinsessenfestival en eigenaar kinderboekwinkel Educulture te Amsterdam) en Kim Blackburn (Freelance projectleider en adviseur Cultuur en Onderwijs). 

Winnaars van de Zilveren Griffels: 

 

Winnaars van de zeven penselen: 

--

Richtje Scholtmeijer

DLVAlive met Dietske Geerlings terugkijken

DLVAlive met Dietske Geerlings terugkijken


"Ik denk dat ik het kwaad niet zo interessant vind om over te schrijven”

Op donderdag 3 juni was schrijver Dietske Geerlings te gast bij DLVAlive online. DLVA Hoofdredacteur Roeland Dobbelaer ging met haar in gesprek over haar laatste roman Tere min, over haar schrijverschap, over het zelf publiceren van boeken, over klassieke muziek, over literatuuronderwijs aan middelbare scholieren en nog veel meer. Ook haar voorlaatste roman Waar maanlicht vleugels raakt komt ter sprake. 
 
 
Enkele uitspraken:
 
"Ik denk ergens dat het toch in jezelf zit." Dietske Geerlings vertelt over de rol die intuïtie speelt in haar schrijfproces.
 
"'Minnen' is voor mij een heel dierbaar woord omdat ik dan aan Hadewig moet denken." Dietske Geerlings vertelt over hoe ze op het idee van haar novelle Tere min kwam.
 
Over haar jeugd: "Ik was nooit zo'n lezer".
 
"Ik werk niet met een schrijfplan. Ik begin gewoon met schrijven."
 
Op de vraag waarom het kwaad ontbreekt in haar boeken: “Dat heb ik me nooit zo gerealiseerd. Die vraag is me nog nooit gesteld. Daar moet ik over nadenken. Ik denk dat ik het kwaad niet zo interessant vind om over te schrijven.”
--
Over het boek: “Zij heeft al vanaf haar geboorte geen haar. Op de begraafplaats, waar zij elke ochtend en nacht vogels spot, ontmoet zij hem die nog maar één been heeft. Er ontstaat een tere liefde tussen hen beiden. Hij bouwt voor haar een mysterieus kastje met twee antennes en speelt vanuit het niets ‘de vuurvogel’ voor haar. Zijn en ontbreken, beroeren en ontroeren, herinnering en missen zijn de thema’s van dit kleine verhaal over twee kwetsbare mensen. De theremin is een mysterieus kastje met twee antennes. Het is een van de oudste elektronische muziekinstrumenten, uitgevonden door Léon Theremin in 1920. De schoonheid van het instrument zit in het feit dat je het instrument niet aanraakt tijdens het spelen. Door met je handen boven het kastje te bewegen onttrek je muziek uit het niets.”
 
De Nederlandse Boekenbon nu ook te besteden bij Bazarow

De Nederlandse Boekenbon nu ook te besteden bij Bazarow


Het heeft even geduurd voordat de betaalsystemen goed op elkaar waren afgestemd, maar sinds deze week is ook De Nederlandse Boekenbon te besteden bij Bazarow.com.

Boekenbon kopen? De Nederlandse Boekenbon | Cadeaubon.nl

De Nederlandse Boekenbon wordt uitgegeven door De Nederlandse Boekenbon B.V., een non-profitorganisatie met als doel om het lezen te bevorderen en de boekverkoop te stimuleren. De organisatie van de Boekenbon is een dochterorganisatie van de Coöperatieve Koninklijke Boekverkopersbond, waar ook Bazarow lid van is.

De Boekenbon bestaat al ruim 75 jaar en is een gezichtsbepalend verkoop- en promotiemiddel voor de boekhandel. De Boekenbon is onder andere bedoeld om meer consumenten naar de winkel te trekken, en zorgt voor ongeveer 15% extra omzet in de boekhandel. Ook sponsort de Boekenbon bijvoorbeeld de Literatuurprijs voor fictie en non-fictie. Deze prijs was voorheen onder meer bekend onder de naam AKO Literatuurprijs en Bookspot Literatuurprijs. 

Volgens Bazarow hoofdredacteur Roeland Dobbelaer is het een logische keuze om te kiezen voor De Boekenbon. “We gaan in tegenstelling tot grote internetboekhandels geen eigen boekenbon ontwikkelen. We kiezen heel bewust voor De Nationale Boekenbon en willen daarmee de huidige infrastructuur van het boekenvak ondersteunen. De Boekenbon is niet alleen al jaren een prachtige cadeau om te geven én te krijgen. Zeker zo belangrijk is dat de opbrengsten direct terugvloeien naar de boekensector, en dat is toch een van onze hoofddoelstellingen.”

--

Redactie Bazarow

3 redenen voor het kopen van ramsjboeken

3 redenen voor het kopen van ramsjboeken


[Lifestyle] Van lezen word je slim, maar ook vitaler, ruimdenkender, welbespraakter en meer ontspannen.  Echt! Genoeg redenen om direct een nieuw boek te pakken wanneer je de ander hebt verslonden. Veel lezen houdt echter wel in dat je meer boeken zult kopen. En dan het struikelblok: boeken zijn nogal aan de prijs. Gelukkig staan de mooiste titels óók in de ramsj.

Als fervent boekenlezer weet je al wat je volgende boek wordt. Natuurlijk. Hij ligt al voor je klaar. Gekocht in een boekenwinkel waar de vaste boekenprijs netjes wordt gehanteerd. Hoewel de vaste boekenprijs het doel heeft om een brede beschikbaarheid en een gemêleerd aanbod van boeken te stimuleren, slaan de prijzen van boeken ook een aardig gat in je salaris. Prima voor enkele keren per jaar, maar wanneer je het ene na het andere boek verslindt, houd je aan het eind van je geld altijd een stukje maand over. Reden te meer om eens te kijken tussen het ramsjaanbod.

3. Goed geprijsd
Boeken hebben een kortere levensduur dan pakweg tien jaar geleden. Wanneer uitgeverijen nu boeken op de markt brengen mogen zij titels een jaar lang aanbieden voor de vaste boekenprijs. Na een jaar wordt de vaste boekenprijs eraf gehaald en mogen uitbaters zelf hun prijs bepalen. Het kan daardoor voorkomen dat je boeken in de ramsj treft tegen extreem hoge kortingen. Een ramsjboek voor prijzen van €3,99 zijn geen unicum.

2. Ecologische voetafdruk verkleinen
Natuurlijk is de boekenindustrie niet verantwoordelijk voor de kap van regenwoud. Harthout wordt immers niet gebruikt voor de productie van boeken. Wanneer bos wordt gerooid voor de papierindustrie, worden er direct bomen bij geplant. Helaas duurt het even voor bomen rijp zijn voor een nieuwe oogst. Kies eens voor duurzaam en kies eens voor een mooie ramsjparel in plaats van een splinternieuw boek. Richt je pijlers eens op het ramsj aanbod. Zo houd jij de verschraling tegen én betaal je een schappelijkere prijs dan wanneer je een nieuw boek koopt.

3. Eerbetoon aan schrijver
Denk nu niet dat enkel kneusjes in de ramsjcollectie belandden. Dit beeld ontstaat omdat reguliere boekenshops hun planken om de haverklap schoonvegen en uitgevers steeds meer bezuinigen op kosten voor hun depot. Doet een boek het niet goed– omdat de omloop van boeken nu eenmaal enorm is – dan verdwijnen genegeerde meesterwerkjes na een tijdje uit de winkel. Zonde. Richt je pijlers eens op het ramsj aanbod. Ieder niet gelezen boek is namelijk een gemiste kans. In de ramsj collectie vindt je parels van boeken, mooi verzameld werk van meesterschrijvers en zorgvuldig gedrukte kunstboeken. Koop een ramsjboek. De auteur zal je dankbaar zijn.

Wat wordt je volgende boek op je leeslijst?

 

 

 

 

 

 

Nelleke Noordervliet over Europese literatuur, de moed van de schrijver en ontlezing

Nelleke Noordervliet over Europese literatuur, de moed van de schrijver en ontlezing


Dit jaar hield Nelleke Noordervliet de jaarlijkse lezing ‘De staat van de Europese literatuur’. De lezing, die voor de tweede keer werd gehouden, is een initiatief van de Universiteit van Amsterdam, Faculteit Geesteswetenschappen en het Amsterdam Centre for European Studies in samenwerking met de Onderzoeksschool Literatuurwetenschappen en SPUI25, het academisch-culturele podium van Amsterdam. Het doel van de lezing is de aandacht vestigen op Europa’s literaire traditie. 

Nelleke Noordervliet is schrijver. Ze heeft een groot aantal boeken op haar naam staan, waarvoor ze onder andere de  Constantijn Huygensprijs kreeg. Ook is ze columnist voor Trouw en voor het radioprogramma OVT. Tijdens haar lezing sprak ze over de moed van de schrijver. 

Ze  benadrukt het belang van de Europese literatuur, en welke rol die voor haar persoonlijk speelt. Overal waar ze is in Europa ziet ze de personages van grote schrijvers voor zich. Via hen ziet ze Europa. Daarnaast gaat ze ook in op de ontlezing van jongeren en het afnemende belang van literatuur voor alle groepen van de samenleving, ook voor de elite. “De grote auteurs van de twintigste eeuw, laat staan die van de eeuwen ervoor, werden niet meer gelezen en begrepen.” Volgens Noordervliet benadrukt de coronacrisis nog extra hoe klein de rol van boeken en literatuur is geworden: coffeeshops en slijterijen mochten open blijven, terwijl boekwinkels en bibliotheken de deuren moesten sluiten. 

Toch is de literatuur, die van de oude schrijvers maar ook die van jonge schrijvers, belangrijk als je een helder beeld wil krijgen van wat er speelt in de maatschappij: “De roman laat als eerste de uiterst kleine bewegingen in de maatschappij zien, die grote veranderingen aankondigen. De roman is de kanarie in de kolenmijn. Ze is sensitief, voorspellend, geduldig, pluriform, gedetailleerd.” 

Om de ontlezing tegen te gaan, zou Europa niet alleen moeten inzetten op leesbevordering, maar ook op leesbehoud. Heel Europa zou hier pluriform voor moeten strijden. Als voorbeeld om ontlezing tegen te gaan noemt ze de Nederlandse Boekenweek. Als het aan Noordervliet ligt, heeft straks ieder land in Europa een Boekenbal, een Boekenweekgeschenk, optredens van schrijvers, krantenartikelen, uitzendingen en podcasts. 

De moed van de schrijver, besluit Noordervliet, laat zich zien in het feit dat de schrijver alleen schrijft, dat hij nieuwe onderwerpen durft aan te snijden en zich niet hoeft te binden aan een ideologie of politiek programma. 

Na deze lezing was het aan Eva Meijer om te reageren. Meijer is filosoof, beeldend kunstenaar, schrijver en singer-songwriter. Haar werk is veelvuldig bekroond, en in meer dan achttien talen vertaald. 

Meijer begint haar lezing met het uit elkaar trekken van twee soorten schrijversmoed: “de moed die zich uit in het vertellen van tegenverhalen en de moed die zich richt op het opnieuw uitvinden van de taal.” Volgens Meijer is deze moed daarnaast altijd begrensd door bijvoorbeeld de taal maar ook door de tijdgeest van dat moment. Dit leidt ertoe dat Meijer zichzelf de vraag stelt wat de moed van de schrijver betekent in een wereld die vergaat. 

De lezing van Noordervliet en de reactie van Meijer daarop zijn de zoveelste toevoegingen aan het debat over ontlezing van de jeugd en het teruggedrongen belang van literatuur. Wat deze lezingen een toevoeging maakt, is het feit dat Noordervliet daadwerkelijk een voorstel doet hoe ontlezing tegen te gaan. Daarnaast legt ze de nadruk op leesbehoud en niet alleen op leesbevordering. Hierdoor is de lezing niet alleen een samenvatting van de problematiek, maar voegt ze ook wat toe. 

Het is dan ook jammer dat de lezingen niet toegankelijk zijn voor een groot publiek. Ze worden gekenmerkt door zinnen als “De poëtische houding, noodzakelijk om het leven goed te leiden, gaat verloren als de functie van literatuur hooguit een ornamentele is in de salons van enkele oude mannen en vrouwen.” (in de lezing van Noordervliet) en “Misschien begrijpen we nog maar een snipper van de veelstemmigheid van onze werkelijkheid.” (in de lezing van Meijer). Daarnaast doet Noordervliet enkele generaliserende uitspraken die ze onvoldoende onderbouwt met cijfers of wetenschappelijk onderzoek. Een voorbeeld hiervan is: “De grote auteurs van de twintigste eeuw, laat staan die van de eeuwen ervoor, werden niet meer gelezen en begrepen.” 

Het is goed dat het debat van ontlezing door ‘De staat van de Europese literatuur’ in een Europese context wordt geplaatst. Deze problematiek speelt immers niet alleen in Nederland, en als landen kunnen we van elkaar leren. Maar wie de stukken leest met de vraag: “Wat is dan de huidige staat van de Europese literatuur?” zal in de lezingen het antwoord niet vinden. 

De lezing van Nelleke Noordervliet is via deze link terug te lezen, en de reactie van Eva Meijer via deze link. 

-- 

Richtje Scholtmeijer

Waarom Bazarow en De Leesclub van Alles?

Waarom Bazarow en De Leesclub van Alles?


2 websites, 1 doel: alles voor boeken

Wij ondersteunen schrijvers, vertalers, uitgevers, boekhandels én lezers

Bazarow en De Leesclub van Alles maken de boekenmarkt weer gezond. Dat doen we door de opbrengsten eerlijker te verdelen onder boekhandelaren, schrijvers, vertalers en uitgevers. Dus meer voor de boekmakers, minder voor grote platforms als Bol.com en Amazon.

Bazarow. Koop hier je boeken en steun het boekenvak:

Wij:
– respecteren tarieven van uitgevers
– ondersteunen schrijvers en vertalers met een extra financiële bijdrage
– uitlevering bestellingen via fysieke boekhandels (2022)

Wij pleiten voor:
- geen geld meer naar de grote internetreuzen, lees: roofkapitalisten, maar geld terug de sector in
- distributiehuis CB, voorheen Centraal Boekhuis, moet weer echt collectief voor de sector worden: transparanter, lagere tarieven, minder winstoogmerk en diensten op maat.

www.bazarow.com / www.magazinebazarow.com

DLVA: de grootste recensiesite van Nederland, 12.000+ recensies

Onafhankelijke redactie:
–         elke dag nieuwe recensies
–         aandacht voor nieuwe én oude boeken
–         aandacht voor bekende én onbekende boeken en schrijvers
–         aandacht voor fictie én non-fictie
–         elke dag nieuwsbrieven aangepast aan jouw interesses
–         elke drie weken DLVAlive, gesprekken met schrijvers en vertalers

www.deleesclubvanalles.nl

Wil je een nieuw boek melden, heb je een idee voor een artikel of voor een DLVAlive avond, wil je recensent of redactielid (onbezoldigd) worden bij Bazarow/DLVA? Stuur een mail naar info@deleesclubvanalles.nl.

Uit de hoek deel 20: We mogen weer!

Uit de hoek deel 20: We mogen weer!


Marc Schoorls brutale vrijplaats

O, zó fijn! Er mag weer van alles. (Bijna dan). Wat een heerlijkheid! Op restaurant. Of naar een concert of een tentoonstelling. Zo ben ik benieuwd naar de tentoonstelling van Bruce Nauman in het Stedelijk Museum. ‘Het grootste overzicht van de Amerikaanse kunstenaar Bruce Nauman in Nederland tot nu toe.’

De modieuze prietpraat laat ik graag aan me voorbijgaan. Zinnen als: ‘Al meer dan vijftig jaar definieert hij de essentie van wat een kunstwerk kan zijn telkens opnieuw.’

Of deze: ‘Naumans interesse in ambiguïteit en verschillende betekenislagen heeft betrekking op de dagelijkse menselijke ervaring, waarbij zekerheid niet altijd vanzelfsprekend is.’

Bent u er nog?

Het klinkt naar mijn smaak maar weinig uitnodigend. Toch ga ik. En dan gewoon kijken en het werk op me laten inwerken. Pluspunt: de man heeft humor. Neem zijn neonlichtwerk Seven Figures uit 1985. Maar al die ondeugende seksende figuurtjes hebben ook iets triestigs in hun repeterende mechaniek. Tsja. Wat is nou liefde? zoals de grote volkszanger Hazes zong. 

Kiki Coumans tipte op Facebook over de primeur van een tentoonstelling over het ontstaan van de surrealistische beweging in de Bibliothèque nationale te Parijs. ‘Subliem aangepakt,’ schrijft ze. Dus daar wil ik ook naar toe!

Maar het pre-coronaplan was om naar Italië te gaan. Zoals Ally Smid onlangs deed. Zij schreef op FB: ‘Bijzonder. Ineens sta je tegenover Het Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci in Milaan.’ Dat eenvoudige bericht kreeg veel bijval. En ik snap dat.

O, ik weet het nog goed. Een jaar of 25 geleden. Ik had toen geen zin in die lange rij, staand in de brandend hete zon. Dan ging ik liever op een terrasje onder een parasol zitten en wat eten en drinken. Want daar zijn ze goed in, die Italianen. (En dan daarna lekker vrijen in het hotelletje... Al verzweeg ik die al te bekende en toch geheim gehouden wens.)

Maar nee. ‘Eten komt daarna wel.’ Zo drong mijn jonge, mooie  vrouw aan. Okay. Zucht. En hup, in de rij.

Eenmaal binnen deed ik uit het niets een Stendhalletje: de tranen sprongen in mijn ogen. Wat een werk! Wat een kracht en ontroering! Die lyriek van al die handen en hun gebarentaal... Ja, ook daar zijn ze goed in, de Italianen. De interpunctie bij hun zo lyrisch gesproken taal gaat manueel. Alleen dat al is een genot om te zien. En Da Vinci had dat meesterlijk (dûh) op de muur aangebracht. Santo cielo!

In die halfduistere ruimte, zag ik een deels afgebladderd tafereel en ik hield het niet droog. Godverdee zeg! Ik deed het nog net niet in mijn broek, maar de tranen biggelden over mijn wangen. Ik wist niet wat me overkwam. Ik schaamde me zelfs. Idioot die ik was.

Weer thuis heb ik een dikke catalogus van Da Vinci’s werk gekocht en een biografie gelezen. Die van Serge Bramley. (Ik heb begrepen dat die nieuwe, van Walter Isaacson, beter is. Staat op het veel te lange lijstje.) Ik kocht een dik boek met een overzicht van zijn werk. Fan-tas-tisch, dat alles.

Leonardo Da Vinci (1452-1519) is misschien wel de enige mens ooit die het epitheton l’uomo universale toekomt: kunstenaar, uitvinder en wetenschapper – in die volgorde. ‘Ik wil wonderen verrichten,’ noteerde hij op een van de 6500 papiervellen vol tekeningen en tekstjes. Zijn allereerste biograaf, Vasari, noemde hem zo’n dertig jaar na zijn dood dan ook ‘werkelijk hemels en wonderbaarlijk’.

En ik ontdekte hem als schrijver. Jawel. Dat kon dit genie bij uitstek dus ook, al hoorde je daar nooit iets over. Dus dan zelf maar in de pen klimmen. En zoals dat gaat blijft het dan niet bij een artikeltje, maar werden het 18 pagina’s: meer dan 6.000 woorden.

Uiteindelijk kon ik een artikel van 1200 woorden kwijt bij De Groene Amsterdammer omdat (toeval!) in maart 1996 een grote Leonardo-expositie in de Kunsthal Rotterdam werd geopend.

‘Leonardo is in hart en nieren een schrijver, hij is zowel geestelijk als lichamelijk aanwezig in het werk,’ schreef Robert Zwijnenberg in zijn proefschrift. Hij spreekt van het  ‘livresque karakter’ van Leonardo’s werk en gaf zijn proefschrift daarom Denken op papier als titel mee. Mooi.

Da Vinci ging overigens prat op zijn ongeletterdheid. In een prachtige maxime haalt hij nog eens uit naar de ‘literati’ en hun boekenwijsheid: ‘Degene die in discussie auteurs aanhaalt, doet geen beroep op zijn intelligentie, maar op zijn geheugen.’ Maar zo ongeletterd was hij niet: hij had heel wat gelezen en bezat een eigen bibliotheekje.

Als schrijver had hij grote ambities: ‘Ik zal een vertelkunst scheppen die grote dingen uit zal drukken.’ Het is er niet van gekomen, maar bleef bij aanzetten. Kort werk. Fabels, raadseltjes, aforismen.  

Zie: www.groene.nl/artikel/leonardo-s-brein

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen

Met Derksen completeert Michel van Egmond de VI-familie

Met Derksen completeert Michel van Egmond de VI-familie


[Lifestyle/Voetbal] De op 28 mei verschenen biografie Derksen van de hand van Michel van Egmond en Antoinnette Scheulderman, is alweer toe aan zijn tweede druk. Het boek is een logische volgende stap na Van Egmonds andere bestsellers over Veronica Inside-kopstukken René van der Gijp en Wim Kieft. 

Leven in de brouwerij

Het is een understatement om te zeggen dat er altijd leven in de brouwerij is, bij Veronica Inside. Dat komt uitgebreid aan bod in de twee boeken van Michel van Egmond over de voetbaltalkshow: Topshow en Inside. Ze geven een kijkje achter de schermen, waar Johan Derksen naar voren komt als nukkige medewerker die geen mogelijkheid onbenut laat voor oneliners - liefst controversiële. En ontaarden die in een rel, dan gooit hij graag nog wat olie op het vuur. "Ik kom toch niet helemaal uit Grolloo gereden om met meel in de mond te praten?" Het moet de voormalig profvoetballer en hoofdredacteur nagegeven worden dat hij altijd onomwonden zijn mening geeft. Al toont de biografie een andere, zachtere Johan Derksen.

Auto stofzuigen

Wat Johan Derksen ook deelt met Gijp is zijn liefde voor auto's. Gijp heeft er verschillende: voor de boodschappen, de hond en voor lange afstanden. Met zo'n wagenpark voor de deur moet autoverzekeringen vergelijken intussen een koud kunstje zijn voor de Dordtenaar, zeker nadat hij in één van zijn auto's werd aangevallen. Derksen zelf heeft een voorkeur voor SUV's, waar labradoodle Cuby achterin kan springen - diezelfde Cuby die 's nachts tussen Johan en zijn vrouw in komt liggen, de reden dat het stel maar een groter bed heeft aangeschaft. Overigens stofzuigen beide analisten het liefst dagelijks hun auto's. In het 400 pagina's tellende Derksen zijn al met al verrassende kanten van het tv-fenomeen te ontdekken, met gevoel voor ironie opgetekend zoals alleen Michel van Egmond dat kan. Met dit boek hebben liefhebbers hun VI-familie compleet. 

Dwangstoornissen

"Thuis heb ik niet zo'n grote bek", zegt Derksen bijvoorbeeld. Als Nederlands blues-geweten organiseert hij theatertours en een jaarlijks festival. En wat veel kijkers niet weten, is dat zowel hij als zijn collega's Kieft en Gijp dwangstoornissen hebben. Bij Wim Kieft is bijna het gehele boek De Terugkeer daaraan gewijd, in Gijp lezen we hoe de hoofdrolspeler in zijn smetteloze huis alles met militaire precisie rangschikt. Derksen laat zich niet onbetuigd op dat gebied: zijn tienduizenden cd's staan op alfabetische volgorde en al zijn sportboeken als soldaten in het gelid. Wanneer de tv-gids wordt bezorgd met een vouw erin, haalt Derksen een nieuwe. "Daar kan ik niet tegen, een vouw in de tv-gids."

--

 

20 jaar in het vak. 10 vragen aan Fantasy schrijver Johan Klein Haneveld

20 jaar in het vak. 10 vragen aan Fantasy schrijver Johan Klein Haneveld


Johan Klein Haneveld (1976-) schreef tot nu toe twintig romans, verhalenbundels en studieboeken. Zijn korte verhalen werden gepubliceerd in tal van anthologieën waaronder Ganymedes, Verhalen Vertellers en Eindtijden in de pulder, en stonden in diverse tijdschriften zoals Fantastische Vertellingen, The Flying Dutch en SF Terra. Hij recenseert boeken voor Fantastische Vertellingen, schrijft blogs voor Modern Myths en Fantasy-Schrijven en is jurylid voor de jaarlijkse SF/Fantasy-verhalenwedstrijd van Godijn Publishing.

In 2020 verschenen van zijn hand de horrorverhalenbundel Ruisreizigers en de fantasyroman Hoeder van de vulkaan. Hij stelde bovendien de bundel Voorbij de storm samen, met verhalen over klimaatverandering van Nederlandse en Vlaamse SF-auteurs. In 2021 kwam zijn futuristische horrorroman Scherven vol ogen uit. Zijn nieuwste boek is de mini-bundel De mens, een sprinkaan, gepubliceerd bij St. Fantastische Vertellingen. In oktober ziet zijn eerste Young Adult-roman het licht: Het denkende woud.

Johan woont samen met zijn vrouw in Delft en werkt als eindredacteur bij het Tijdschrift voor Diergeneeskunde. In zijn vrije tijd geniet hij van zijn vier aquariums, en van zijn voortdurend groeiende collectie boeken en strips. Als de Coronacrisis voorbij is, hoopt hij snel weer een dierentuin of een natuurhistorisch museum van binnen te zien. Hij is te volgen op Twitter (@JohanKH) en Facebook en op http://johankleinhaneveld.blogspot.com/.

  1. Van harte gefeliciteerd Johan met je twintigjarige jubileum. Hoe ben je tot het schrijven van fantasy en SF gekomen?

"Mijn vader had SF-romans en -boeken in de kast staan en nog voor ik tien was, had ik die al gevonden. Op mijn elfde las ik voor het eerst In de ban van de ring. Ik las verder jeugdboeken als Euro-5 en de Yoko Tsuno-stripverhalen.

Daarnaast ben ik van jongs af aan gefascineerd door de natuur. Ik las alles wat los en vast zat over het leven in de diepzee, of over andere planeten en kreeg op mijn tiende een eigen aquarium van mijn ouders. Die interesse in wetenschappelijke onderwerpen was de brandstof voor mijn liefde voor het fantastische genre. Ze leidde tot speculatie: wat leeft er nog meer in de diepzee? Zullen we ooit landen op Mars of reizen naar de sterren? Als we nu over industriële robots beschikken, hoe zien robots er over honderd jaar dan uit? Ik verzon ook hele eigen werelden, met een eigen samenleving en een eigen ecosysteem. Een ervan, Kartaalmonland, gebruikte ik als basis voor de wereld in mijn fantasytweeluik De Krakenvorst.

Nog steeds ben ik gefascineerd door de ‘wat als’-vraag van de speculatieve fictie, die kan leiden tot nieuwe inzichten. En ik geniet van de verwondering die ik ervaar als ik lees over werelden en gebeurtenissen die ik me tot dan toe niet eens kon voorstellen. Ik begon al op basisschoolleeftijd te schrijven. Mijn eerste verhaal heb ik nog in een schrift in de kast staan. Het heet De Mosasaurus en gaat erover wat er gebeurt als er een Mosasaurus uit het Krijttijdperk in het openluchtzwembad De Hoorn in Alphen aan den Rijn terechtkomt…"

  1. Wat was je eerste boek? En als je het terugleest, ben je hier nog tevreden over?

"Mijn debuutroman Neptunus kwam uit in 2001. Ik begon het te schrijven in 1998, toen ik worstelde met overspannenheid. Een docent suggereerde dat ik veel bezig was met activiteiten die ik van mezelf moest. Naast mijn studie Biomedische Wetenschappen waren dat kerkelijke activiteiten, zoals bijbelstudie en mezelf Nieuw-Testamentisch grieks leren. De docent zei dat ik eens moest bepalen wat ik in het moment graag wilde doen. Ik realiseerde me meteen dat ik weer moest schrijven. Als tiener had ik dat ook veel gedaan, maar ik was er vier jaar mee gestopt. Ik was er enorm trots op dat het werd uitgegeven, maar nieuwe lezers raad ik aan een van mijn recentere boeken te lezen. De beschrijvingen van ruimtereizen en de actiescènes in het boek vind ik nog sterk en het plot is prima, maar de karakters zijn wat eendimensionaal en de dialogen komen niet zo realistisch over. Het boek is ook wel erg prekerig, besef ik twintig jaar verder. Een subtiele aanpak is veel beter."

  1. Je hebt alle genres en subgenres in de fantasywereld wel geprobeerd. Wat is je echte favoriete subgenre? En welke boeken van je horen hierbij?

"Eigenlijk kom ik altijd terug bij de sciencefiction. Speculatie op basis van wetenschappelijke mogelijkheden vind ik het interessantst en ik ben ongeduldig met verhalen waarin met magie alles maar mogelijk is, of waarin de natuurwetten met voeten worden getreden. In mijn eigen fantasyverhalen functioneert magie daarom eigenlijk meestal als nog onbekende wetenschap en bedenk ik een kloppend ecosysteem voor draken of andere fantasiewezens, zoals de reuzeninsecten in Acmala. Een recensent zei laatst over mij: ‘Johan schrijft sciencefiction, zelfs als hij fantasy schrijft’. Ik moest hem gelijk geven. Ook mijn horrorverhalen zijn te omschrijven als ‘dark SF’ of ‘kosmische horror’. De grootte van het universum, de diepte van de tijd, die zijn al indrukwekkend op zichzelf zonder dat er demonen aan te pas hoeven komen. Ik schreef twee bundels met korte SF-verhalen: Conquistador en Het teken in de lucht. Verder verschenen van mij de SF-romans De afvallige ster en IJsbrekers en de novelle Plastic vriend. Mijn bundel Ruisreizigers en mijn roman Scherven vol ogen vallen onder de ‘futuristische horror’."

  1. Over welk boek ben je het meest tevreden en waarom?

"Mijn postapocalyptische ‘Sword & Sorcery’-roman Hoeder van de vulkaan is mijn grootste prestatie geweest tot nu toe. Ik had mezelf voor een behoorlijke uitdaging gesteld toen ik die ging schrijven. Ten eerste wilde ik de elementen van dit subgenre van de fantasy op een moderne manier toepassen. Daarvoor situeerde ik het verhaal in een postapocalyptische wereld, waarbij er nauwelijks leven is overgebleven en mensen alleen kunnen blijven bestaan rond vulkanen. Ten tweede koos ik voor een ongebruikelijk perspectief. De roman is geschreven in de tweede persoon. Het werd het beste boek dat ik tot nu toe heb geschreven, misschien juist wel doordat ik mezelf heb uitgedaagd. De recensies zijn ook positief, dus het heeft zijn vruchten afgeworpen. Een recensent noemde het mijn meest literaire roman tot nu toe en een sleutelroman voor mijn oeuvre. Daar ben ik trots op."

De mens een sprinkhaan

  1. Je viert je jubileum met een miniverhalenbundel. Waar gaat het boek over?

"De mens een sprinkhaan bevat twee verhalen. Een ervan, De sprinkhanen, is een nieuwe versie van een van de eerste korte verhalen die ik schreef toen ik heet schrijven als zestienjarige serieus begon te nemen. Beide gaan over toekomstige samenlevingen waar de mens om te overleven kenmerken van insecten heeft overgenomen: de gestructureerde samenleving, de bepantsering. Maar verliezen we daarmee niet wat eigen is aan ons menszijn? Moeten mensen dan niet proberen aan die systemen te ontsnappen? St. Fantastische Vertellingen brengt boeken uit zonder winstoogmerk, dus is dit boekje voor slechts 3,95 euro bij de uitgever te bestellen."

  1. Hoe vind je dat de Nederlandse fantasy ervoor staat? En tellen we internationaal mee?

"Er zijn altijd Nederlandse auteurs geweest die de fantastiek bedreven. Dat gaat van ‘Kort verhaal van eene aanmerkelijke luchtreis en nieuwe planeetontdekking’ van Willem Bilderdijk en ‘De kleine Johannes’ van Frederik van Eeden, via de verhalen van Belcampo en ‘Nieuwe Maan’ van Anton Koolhaas, tot de werken van Peter Schaap en Wim Gijsen. Denk ook aan jeugdboeken van Tonke Dragt en Thea Beckman. De laatste jaren zijn de fantasyfestivals in opkomst geboden die kleinere uitgevers een afzetmarkt boden buiten de boekwinkels om. Internetfora en social media gaven schrijvers ook de kans direct een lezerspubliek aan te spreken.

Tegenwoordig zijn er heel wat schrijvers actief in het fantastische genre. Er zijn SF-tijdschriften en verhalenwedstrijden speciaal op dit genre gericht. Steeds meer mensen durven mooie initiatieven te ontplooien. Ik zie ook steeds meer samenwerkingsverbanden tussen schrijvers ontstaan en een steeds groter aantal schrijvers dat, ook al zijn de oplages klein, toch een professioneel niveau weet te bereiken.  Tais Teng en Jaap Boekestein verzonnen zelfs een heel nieuw typisch Nederlands subgenre: Ziltpunk - te vinden in hun bundel ‘Orkaanhoeders en Dijkenfluisteraars’. Mijn novelle ‘Plastic vriend’ valt ook hieronder.

Omdat SF en fantasy in Nederland echter niet het grote publiek bereikt, wordt weinig ervan vertaald. Een aantal schrijvers levert zelf verhalen in het Engels aan internationale bundels en tijdschriften. Ik weet echter dat een Italiaanse uitgever binnenkort hoopt een bundel met Nederlandse SF uit te geven. Ook Thomas Oldeheuvelt laat met zijn boeken zien dat het wel degelijk mogelijk is om ook in het buitenland succes te hebben als Nederlandstalige genreauteur."

  1. Landelijke kranten en tijdschriften besteden nauwelijks aandacht aan jouw genre, zit dat jullie schrijvers niet enorm dwars?

"Dit is een onderwerp waar we als schrijvers onder elkaar regelmatig over praten. Want meer aandacht voor Nederlandstalige schrijvers en boeken zou een grote stimulans zijn voor het genre in ons taalgebied. Nu weten veel mensen niet eens dat er Nederlandse SF- en fantasyschrijvers zijn. Veel zijn daarom dit soort boeken in het Engels gaan lezen en zeggen dan zelfs dat ze dat prettiger vinden dan lezen in het Nederlands. De gemiddelde boekwinkel heeft meer planken met Engelstalige SF en fantasy dan met Nederlandstalig werk. En die paar planken met SF- en fantasyboeken in het Nederlands bevatten dan voor 95 procent uit het Engels vertaalde boeken van onder andere G.R.R. Martin en Robin Hobb. Zelfs grote boekwinkels hebben maar een paar boeken staan van Nederlandse schrijvers. Geinteresseerde lezers moeten nu bij toeval tegen schrijvers uit hun eigen taalgebied oplopen.

Het niet waarderen van schrijvers van eigen bodem lijkt iets van de Nederlandse cultuur te zijn. Een vriend van me, Roderick Leeuwenhart, vond in Nederland niemand die zijn SF-manuscript wilde uitbrengen. Hij heeft zijn internationale contacten aangesproken en heeft nu een contract van de grootste SF-uitgever uit China en een eerste oplage van 5000 boeken. Zelfs Thomas Oldeheuvelt moest eerst doorbreken in de VS en de goedkeuring krijgen van Stephen King voordat het brede publiek in Nederland hem wilde omarmen. Maar er zijn geweldige Nederlandse en Vlaamse schrijvers die ook een groot publiek verdienen, zoals Jasper Polane met zijn weird fantasy, Petra Doom met haar urban fantasy, Anthonie Holslag met zijn psychologische horror en Sophia Drenth met haar duistere vampierenverhalen."

  1. Op twitter doe je verslag van hoeveel woorden je elke dag schrijft. Zijn er ook schrijfloze dagen en wat doe je dan?

"Ben ik eenmaal met een project bezig dan schrijf ik er zeven dagen per week aan, of het nu een kort verhaal is of een roman. Voordat corona uitbrak schreef ik dan in de trein op weg naar en terug van mijn werk. En in de lunchpauze zocht ik de bibliotheek op om verder te schrijven. Nu werk ik vooral ’s avonds tussen acht en negen en vaak nog ’s avonds laat. Ik ben niet bepaald een ochtendmens. Tussen projecten kunnen pauzes vallen. Die kunnen weken duren, maar al snel word ik dan ongedurig. Te lang niet schrijven heeft slechte gevolgen voor mijn mentale toestand. Somberheid ligt op de loer. Zodra ik weer aan een verhaal begin voel ik me weer beter. Kennelijk heb ik die uitlaatklep voor mijn creativiteit nodig. Ter afwisseling teken ik ook veel, onder ander een stripje ‘Schrijversperikelen’, dat ik twee keer per week deel op social media, en ik lees heel graag. Naast mijn stoel staat een grote stapel nog ongelezen boeken. Verder neemt het werk aan de promotie van boeken ondertussen ook heel wat tijd in beslag."

  1. Wat zijn je grote helden/voorbeelden in het vak. Heb je ze wel eens gesproken, zou je ze willen spreken?

"Mijn grote helden in het boekenvak zijn Arthur C. Clarke en Isaac Asimov van wie ik veel verhalen heb gelezen. Ook al is de wetenschap in hun verhalen soms achterhaald, hun ideeën inspireren mij nog steeds. Beide zijn helaas al overleden. Moderne schrijvers die ik erg waardeer zijn Kim Stanley Robinson, die de wereldwijde gevolgen van klimaatverandering in beeld brengt; Becky Chambers, die een humanitisch aspect aan de SF toevoegt en een hoopvol toekomstbeeld en Adrian Tchaikovsky, die een geweldig levende verbeelding heeft. Ook de Nederlandse SF- en fantasyschrijver Tais Teng is voor mij een inspirerend voorbeeld. Ik las als tiener al verhalen van hem die me lang zijn bijgebleven. Nu publiceren we bij dezelfde uitgever en ontmoeten elkaar regelmatig op evenementen. Hij wilde zelfs een verhaal bijdragen aan mijn klimaatbundel Voorbij de storm, met 25 SF-verhalen over klimaatverandering van Nederlandstalige auteurs. Ik voelde me heel erg vereerd!"

  1. Aan welke boek(en) werk je nu?

"Op dit moment werk ik aan een space opera die in 2022 moet verschijnen, De zwarte schim. Een proeflezer had een aantal erg zinvolle opmerkingen bij het manuscript, dus daar ga ik deze zomer meer aan de slag. Verder schrijf ik aan twee boeken waarvoor ik samenwerk met een andere auteur. Samen met Theo Barkel schrijf ik een vervolg op ons eerste boek samen, De Quantumdetectives, waarbij we ons uitleven met SF met een knipoog in een toekomstig Nederland. Met horrorsschrijver Anthonie Holslag zocht ik al twee jaar naar een project waar we samen aan konden werken. We hebben het eindelijk gevonden! Het wordt een erg leuke roman met twee verhaallijnen, waarvan we er elk een voor ons rekening nemen."

--

Redactie Bazarow

Irritatie bij literaire weblog Tzum over het ‘jatten’ van de verkiezing van de beste Regenboogboeken door Hebban en CPNB

Irritatie bij literaire weblog Tzum over het ‘jatten’ van de verkiezing van de beste Regenboogboeken door Hebban en CPNB


Webblog Tzum is niet gelukkig met het nieuwe initiatief van CPNB en Hebban. Deze organisaties lanceerden samen met de Gaykrant de verkiezing van de ‘Regenboog top 100’. Tzum schrijft gisteren: “Tzum had al een top 250 van mooiste homoboeken en een top 150 van mooiste lesbische boeken en sinds vorig jaar zijn we bezig met een enorme groslijst voor de mooiste regenboogboeken aan te leggen om het brede palet van de LHBTQ+-literatuur te tonen. Daaruit zouden we een nieuwe toplijst gaan samenstellen. Maar zie: goed gejat is beter dan zelf bedacht: de CPNB, Hebban (eigendom van de CPNB) en de Gaykrant hebben nu de boekverkiezing van ‘De Regenboog Top 100’ online gezet.

Tzum heeft ook bezwaren tegen de leestips van Hebban voor ‘Regenboogboeken’: “Op de site van Hebban word je direct doorverwezen naar de leestips voor Regenboogweek met allemaal actuele boeken. Geen recente boeken uit de Regenboogreeks, want uitgevers moeten de CPNB altijd betalen als er leestips verzorgd moeten worden en zonder geld geen leuke spontane tips op Hebban.”

Een reactie van Hebban en CPNB hebben we nog niet zien langskomen.

--

Roeland Dobbelaer

Boeken voor in je strandtas

Boeken voor in je strandtas


[Lifestyle] Na anderhalf jaar af en aan quarantaine en dus vooral thuis boeken lezen, mogen we langzaamaan onze boeken weer meenemen op vakantie. Hier hebben we al tijden naar uitgekeken, want waar lees je nou lekkerder dan in de rust van een fijne vakantieplek. Thuis is de verleiding al gauw te groot om je nuttig te maken en ligt dat boek al snel weer op een plank te verstoffen. We hebben dus heel wat in te halen! Om te voorkomen dat je een boodschappentas vol boeken meesjouwt, hebben we de lekkere-luie-lees-tips voor deze zomer alvast voor je uitgelicht.

De Heks van Limbricht van Susan Smit

Entgen Luijten woont in Limbricht, een plaatsje nabij Sittard aan het eind zeventiende eeuw. Een eigengereide vrouw die gewend is haar eigen weg te gaan, vaak met hulp van haar kennis uit de natuur. U voelt hem al aankomen, in de tijd word je dan al snel beschuldigd van hekserij. Susan Smit baseerde dit waargebeurde verhaal op de nog bestaande stukken van Luijtens proces in 1674. Dit proces loopt echter anders dan dat iemand had kunnen voorspellen. Een adembenemend verhaal over een vrouw die de machten trotseert die haar willen breken.


De zeven zussen 7- De zevende zus van Lucinda Riley
Wie kent de serie inmiddels niet? In korte tijd werd de boeken van Lucinda Riley razend populair en vlogen ze de boekhandels uit. Een cliché om mee te nemen op vakantie? Welnee, de boeken van Riley zijn niet voor niks zo populair geworden dus deze laatste in de serie is zeker de moeite waard om te lezen. Na de onthulling dat de missende zus misschien is gevonden begint er een race tegen de klok. Op basis van slechts twee aanwijzingen voert de zoektocht de zussen over de hele wereld. Toch lijkt Merry tekens aan de zoektocht van de zussen te ontglippen… Wil ze wel gevonden worden? Het zevende deel uit de serie is geen boek om in je handtas tussen je telefoon, portemonnee, pasjeshouder en sleutels mee te nemen. Het is een flink boek, maar dan ook uitermate geschikt voor een lange dag aan het strand. Kortgeleden werd helaas bekend dat de bestsellerauteur van De zeven zussen op 55-jarige leeftijd overleed. Dus na het lezen van het zevende deel is het nog de vraag of het laatste deel uit gaat komen. 

Ik ga leven van Lale Gül

Deze autobiografische roman is het spetterende debuut van de slechts drieëntwintig jarige Amsterdamse Lale Gül en volgens velen een must read deze zomer. Ik ga leven gaat over de hoofdpersoon Büsra en is een eerlijk verhaal van een jonge vrouw die de grenzen van haar geloof onderzoekt. Opgroeiend in een streng Islamitisch gezien betekent dat vooral heel veel dingen stiekem doen, zoals alcohol drinken en make-up gebruiken, en heel veel vragen stellen. Als Arnon Grunberg zegt dat je erg grappig schrijft en Özcan Akyol zegt dat je een moedig boek hebt geschreven dat lof verdient, dan weet je dat je het goed gedaan hebt. 

 

‘Red Colette’ groot succes

‘Red Colette’ groot succes


Ongeveer 24.000 boeken liggen er in stapels van ongeveer 1,70 meter hoog. Tussen de stapels lopen smalle gangetjes. Wie er tussendoor loopt moet voorzichtig zijn om niet iets om te stoten. Dat is wat je ziet als je boekenantiquariaat Colette aan de Haagse Reinkenstraat binnenloopt. De eigenaar is Jogchum de Vries. 80 jaar is hij, en al 25 jaar eigenaar van Colette. Maar nu wil hij graag met pensioen. Twee jaar lang zocht hij een opvolger, maar in eerste instantie leek de zaak hopeloos. “Van tweedehandsboeken kan je niet meer leven”, erkent De Vries in een artikel in de NRC. De enige optie die hij nog had was de winkel verkopen zodat er een kleine supermarkt of koffietentje in kon komen. 

Acht boekenliefhebbers staken hier een stokje voor. Het zijn Volkskrant-journalist Jean-Pierre Geelen, schrijver Kim Heijdenrijk, Trouw-journalist Edwin Koopman, Boekenkrant-journalist Istvan Kops en Elsevier-journalist Constanteyn Roelofs, historicus en geschiedenisdocent Marjonne Maan, IT-er en filosoof Nils Kappeyne en vakbondsvrouw Linda Vermeulen. De acht konden het niet over hun hart verkrijgen dat Colette zou sluiten. “Colette is namelijk geen doorsnee boekenwinkel; het is een belevenis, een boekenjungle waar je doorheen dwaalt en onverwachte schatten vindt”, aldus het team Red Colette. 

Het doel van de actie is om Colette over te nemen, maar dan als stichting. De acht actievoerders gaan er dan werken als vrijwilliger. Colette blijft uiteraard in de eerste plaats een tweedehandsboekhandel, maar daarnaast zal er ruimte zijn voor schrijfcursussen, optredens van dichters of schrijvers of een plek voor je leesclub. De acht willen van Colette vooral een ‘literair lustoord’ maken. 

14 juni geleden begonnen ze met een crowdfundactie. 20.000 euro was er nodig. In slechts drie dagen hadden ze dit bedrag al gehaald. “Ik weet niet zo goed hoe ik me voel. Drie dagen geleden begon ik met zeven anderen een crowdfundactie om een boekwinkel over te nemen. We hadden ingezet op een startkapitaal van 20000 euro dat we in 35 dagen bij elkaar zouden proberen te krijgen. Inmiddels zijn we dat bedrag gepasseerd. Ik zit hier met ongeloof.” schreef Istvan Kops, één van de actievoerders, erover op Facebook. 

Het geld zal onder andere besteed worden aan het veilig maken van de elektriciteit, het repareren van de voordeur, het opschonen van de winkel, professioneel advies en de borg voor de huur. Als alles goed loopt, zal de hernieuwde Colette in de herfst feestelijk geopend worden. 

Geld doneren kan nog steeds. Klik hier als je ook wil bijdragen. 

-- 

Richtje Scholtmeijer

Acht redenen waarom je Kom hier dat ik u kus nog steeds moet gaan lezen

Acht redenen waarom je Kom hier dat ik u kus nog steeds moet gaan lezen


[Lifestyle] De succesroman van de Vlaamse Griet op de Beeck kwam al in 2014 uit maar is nog steeds een aanrader. Een boek dat een periode lang door iedereen werd gelezen maar nu wat in de vergetelheid geraakt lijkt te zijn. Totaal onterecht, want Kom hier dat ik u kus is een ijzersterk boek. Daarom vind je hier 8 redenen waarom je dit boek alsnog gelezen moet hebben. Kom hier dat ik u kus

  1. Griet op de Beeck is inmiddels succesvol als schrijver en alom geprezen. Ze heeft echter jaren moed moeten verzamelen om schrijver te durven zijn. Ze studeerde Germaanse filogie, werkte jaren als dramaturg en schreef columns voor De Morgen. Pas in 2013 debuteerde ze met Vele Hemels boven de zevende. Een teken dat ook schrijvers mensen zijn en soms wat tijd nodig hebben om zichzelf te durven laten zien. Met Kom hier dat ik u kus zette Op de Beeck zichzelf definitief op de kaart. 
  2. Het is geen dikke pil die maanden op je nachtkast ligt te verstoffen en die te zwaar is om mee te sjouwen. In je telefoontasje past hij niet, maar stop hem in je clutch om mee te nemen naar je werk en je zult het verhaal nooit hoeven los te laten.
  3. Dat wil je namelijk ook niet. Kom hier dat ik u kus vertelt het verhaal van Mona als kind, als vierentwintigjarige en als vijfendertigjarige. Over haar moeder die sterft bij een auto-ongeluk en de bijzondere gezinsverhoudingen die hier op volgen. Het boek gaat over kapotte mensen en hoe zij hier wanhopig mee proberen te dealen, maar daarbij anderen ook schaden.
  4. Kom hier dat ik u kus is geen boek waarin dingen mooier worden gemaakt dan ze zijn. De personages zijn herkenbaar, de problemen zijn herkenbaar en zo ligt alles heel dicht op de huid. Wees dus gewaarschuwd, dit is een boek die je niet in de koude kleren gaat zitten.
  5. Inmiddels is Kom hier dat ik u kus verfilmd tot een tragikomisch drama. Eind dit jaar zal deze film te zien zijn op het Nederlands Filmfestival, dus zorg dat je het boek hebt gelezen voor die tijd. Laat je niet beïnvloeden door de interpretatie van de filmmaker en lees het boek met jouw eigen bril.
  6. Er zijn inmiddels al een half miljoen exemplaren verkocht en het boek is zelfs al vertaald naar het Engels. Deze vertaling: Mona in three acts staat zelfs al op de longlist voor de Dublin Literary Award. 
  7. Griet op de Beeck heeft dan ook al talloze bekroningen op haar naam staan. Ze ontving de Bronzen Uil Publieksprijs, en werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs, de Academia Literatuurprijs en de NS Publieksprijs. 
  8. Heb je hem uit en wil je meer? Genoeg reden om je strandtas deze zomer vol te stoppen met de andere geweldige boeken van Griet op de Beeck en dat wat je dus gemist hebt eens snel in te halen.  
Over Mel Wallis de Vries en jeugdboeken: kritiek van literatuurwetenschappers, steun van jeugdboekenschrijvers en jongeren

Over Mel Wallis de Vries en jeugdboeken: kritiek van literatuurwetenschappers, steun van jeugdboekenschrijvers en jongeren


Het maatschappelijk debat over de ontlezing van de jeugd en de beste oplossing hiervoor bestaat al langer. Dit debat heeft wel een nieuwe impuls gekregen door een opiniestuk van Yra van Dijk en Marie-José Klaver. In een uitgebreid artikel gaan zij in op populaire jeugdliteratuur, of hoe zij het noemen: “jeugdpulp”. Aan de hand van de recent uitgereikte Prijs van de Jonge Jury leggen ze uit wat er naar hun idee mis is met hedendaagse jeugdliteratuur. Hierbij geven ze voorbeelden uit de boeken van Mel Wallis de Vries. 

Van Dijk en Klaver beginnen hun stuk met de stelling dat de huidige oplossing voor ontlezing niet de juiste is, en zelfs schadelijk kan zijn voor jongeren. Deze oplossing is het onder de aandacht brengen van boeken die het commercieel goed doen, bijvoorbeeld door de Prijs van de Jonge Jury. Door boeken als die van de populaire jeugdboekenschrijfster Mel Wallis de Vries krijgen de jongeren een eenzijdig beeld voorgeschoteld en worden ze niet in staat gesteld om kritisch na te denken en tot zelfontplooiing te komen. Als Van Dijk en Klaver de boeken van Mel Wallis de Vries analyseren, komen ze tot de volgende conclusie:

“[De hoofdpersonen] zijn overwegend passief en lijken geen enkele inhoud of substantie te hebben. Ze hebben geen hobby’s (behalve vloggen of soms hockeyen), in het grootste deel van het boek geen toekomstdromen, en geen interessante of originele gedachten. De personages be- en veroordelen elkaar op hoe ze eruit zien, en wat ze eten en drinken. Daar gaan hun gesprekken ook over.”

Van Dijk en Klaver beredeneren overigens niet alleen dat de boeken die zij onder ‘jeugdpulp’ scharen, zwak in elkaar zitten en bijdragen aan vereenvoudigde wereldbeelden, ze gaan zo ver om te zeggen dat dit soort boeken gevaarlijk kunnen zijn voor jongeren: 

“De lezer zit zo gevangen in het wereldbeeld van deze tieners en krijgt geen hulp van een auteursstem of anderszins relativerende, normaliserende of moraliserende interpretatie. Dat is bij deze leeftijdsgroep nog schadelijker, omdat die niet mimetisch leest, maar belevend: de kinderen ondergaan het verhaal echt.”

Als het aan Van Dijk en Klaver ligt zouden we dit soort boeken dus niet langer moeten aanraden aan kinderen, of überhaupt toe moeten staan in het curriculum. Het is in plaats daarvan belangrijk dat de jongeren op school boeken lezen met meer (of in ieder geval andersoortig) inhoud dan die van Mel Wallis de Vries, zodat ze meer kennis krijgen over de belevingswerelden van andere mensen uit de maatschappij en middels literatuur de ruimte krijgen om tot zelfontplooiing te komen. 

Het stuk van Van Dijk en Klaver bleef niet onopgemerkt in de wereld van de kinder- en jeugdboeken. Van verschillende kanten kwam kritiek op het opiniestuk. Onder andere van Gerlien van Dalen en Giel van Strien, directeuren van Stichting Lezen en Passionate Bulkboek, organisaties die de Jonge Jury ondersteunen. Van Dalen en Van Strien stellen in een opiniestuk in de Volkskrant juist dat schrijvers van jeugdthrillers de onderwerpen die zij bespreken aan de kaak willen stellen en onder jongeren bespreekbaar willen maken. Daar komt nog bij dat de auteurs van deze boeken langsgaan op scholen en met leerlingen praten en ze op deze manier enthousiasmeren voor hun boeken, maar ook voor lezen in het algemeen. Volgens Van Dalen en Van Strien zijn het juist de boeken van Mel Wallis de Vries en andere genomineerden en/of prijswinnaars van de Prijs van de Jonge Jury die maken dat een leerling een positieve eerste ervaring heeft met boeken en lezen. Vanuit deze positieve ervaring gaat de leerling misschien wel op zoek naar andere boeken, mogelijk met meer diepgang. 

Ook Carlie van Tongeren, schrijfster van Young-Adult boeken, levert in de Volkskrant kritiek op het stuk van Van Dijk en Klaver. Zij kiest hierbij een andere insteek dan Van Dalen en Van Strien, en gaat juist in op het eenzijdige beeld wat Van Dijk en Klaver in hun artikel oproepen. Zij stelt dat het klopt dat de prijswinnaars van de Jonge Jury inderdaad vaak thrillers zijn, maar dat dat niet de enige boeken zijn die bijvoorbeeld op shortlists eindigen of ‘leestip’ worden van de Jonge Jury. Daarnaast onderstreept ze het belang van een kinderboekenjury die ook daadwerkelijk bestaat uit kinderen en jongeren. Een ander belangrijk punt van kritiek is op de neerbuigende houding van de literaire ‘elite’: 

“De enorme, groeiende kloof die er is tussen de elite – zoals ik u, excuus, toch even noem – die de ‘echte’ literaire werken nu zelfs al in de onderbouw wil opdringen. En de jongeren zelf – of eigenlijk: de ‘gewone’ bevolking, die mogelijk minder opleiding en/of kansen heeft dan u zal krijgen. En tevens de kloof tussen wat we zouden wíllen dat jongeren lezen en wat reëel is om te verwachten.”

Sylvia Witteman reageert in haar column in de Volkskrant ook op het stuk van Van Dijk en Klaver en volgt daarbij de belangrijkste punten van Van Dalen en Van Strien. Zij schrijft: 

Wild [een boek van Mel Wallis de Vries] is inderdaad pulp. Is het erg dat tieners pulp lezen? Nee hoor. Elk boek dat een kind vrijwillig en voor zijn plezier leest is meegenomen. Wie weet denkt hij/zij na de zevende Wallis de Vries: ‘als lezen zo leuk kan zijn, dan durf ik ook wel eens een andere schrijver te proberen’, en belandt via Stephen King bij Shakespeare.”

Via het radioprogramma Dit is de Dag reageert Marie-José Klaver op de kritiek op haar opiniestuk. Hierin nuanceert zij haar kritiek enigszins, volgens Klaver maakt het weinig uit wat jongeren lezen in hun vrije tijd, maar juist in de klas zou er meer aandacht moeten zijn voor meer ‘gelaagde’ boeken.

De grote vraag is natuurlijk wat Mel Wallis de Vries hierop te zeggen heeft, maar tot nu toe heeft ze zich nog niet in de discussie gemengd. Verstandig, wellicht?  

-- 

Richtje Scholtmeijer

Uit de hoek deel 19: Ik ben een Europeaan!

Uit de hoek deel 19: Ik ben een Europeaan!


Marc Schoorls brutale vrijplaats

Wie bèn jij? vraagt de vlinderlarf aan Alice in Wonderland. Het is een essentiële vraag. Zoals Alice in Wonderland sowieso een diepgravend boek is, dat dieper gaat dan zomaar een afdaling in een konijnehol.

In de week dat Nederland ogenpijnlijk oranje kleurt voor het Europees Kampioenschap, staat er in De Groene Amsterdammer (6 juni 2021) een interessante voorpublicatie uit Will Tiemeijer’s boek Project Nederland: van feitelijke naar gewenste nationale identiteit.

Het idee van de Nederlandse identiteit, schrijft Tiemeijer, is eigenlijk een onding. En gelijk heeft hij. Tiemeijer: het gaat er niet om wat wij als Nederlanders zijn, maar wie we zouden willen zijn. Tiemeijer bepleit een gewènste identiteit die stoelt op onze lotsverbondenheid. Want het menselijk leven zou geen stoelendans moeten zijn. Maar ja. Zucht.

Troonprinses Maxima kreeg op d’r haute couture-broek toen ze in 2007 uitsprak dat ze na al die jaren dè Nederlandse identiteit niet gevonden had.

Hoogleraar Herman Pleij publiceert er veel over op geleerde, maar zeker ook vaak zeer vermakelijke wijze.

Onze grote historicus Johan Huizinga vond ons maar een stelletje onheroïsche burgerkaraktertjes en dat van notaris tot dichter. ‘Onze nationale cultuur is burgerlijk in elke zin.’ In alle opzichten dus.

Daar zullen we het mee moeten doen.

Wij Nederlanders lijken geobsedeerd door de vraag wie we zijn. Denken we. We hebben het gemeen met de landen om ons heen en ja, met àlle landen.

Voorop staat – en daar zijn we het volgens een enorme enquête van het Sociaal Culturele Planbureau wel over eens –­ de Nederlandse taal. En dat doet de schrijver natuurlijk goed, al zijn er genoeg die stiekem liever Engelstalig waren. (Maar ikke nie hoor! roep ik braaf en burgerlijk;)

Het is voor alle volkeren een worsteling, die vraag naar de nationale identiteit. Voor een land als Duitsland is bijvoorbeeld de geschiedenis totaal onbruikbaar geworden. Daar loopt men, schrijft Tiemeijer, het liefst met een grote boog om het onderwerp heen. Als om een viesbruine drol van een straathond, voeg ik daar met plezier aan toe. De oorlog ligt hun te vers in het geheugen, schrijft Tiemeijer. De stront stinkt nog, zeg ik dan.

Ook voor alle landen om ons heen geldt dat de taal voorop staat. E pluribus unum (eenheid in verscheidenheid) zou volgens velen een fraai motto zijn voor het eigen land. Mìjn idee is dat te laten gelden voor Europa. Ik ben een Europeaan. Zo ervaar ik dat. Meer nog dan een Nederlander. En ik zeg het met trots.

Ik maak deel uit van het Europa dat is begonnen in Griekenland met haar fantastische mythen, een cultuur die zogezegd haar vervolg kreeg in de grandeur van het klassieke Rome. Ik ben christelijk opgevoed, totaal doordrenkt van die traditie, maar ik heb me op mijn 20e laten uitschrijven bij de kerk: ik ben antireligieus. Maar het heeft wel prachtvolle kerken en kathedralen opgeleverd, illustere schilderkunst en ander beeldend werk. Mooie heiligenverhalen ook en daaruit voorvloeiend wereldlijke literatuur. En ja, een hoop nonsens en ellende. Het vieze badwater van het godskindje zeg maar.

O, Europa! Je cultuur is je schitterende kroon. Afgezien van alle machtige mooie wetenschap, wou ik me even beperken tot de grenzeloze kunsten.

Ik lach graag om Engelsen en ik luister graag naar Engelse popmuziek. En eigenlijk lees ik graag boeken uit àlle Europese landen en probeer daarbij de Engelstalige literatuur een beetje te vermijden, want dat leest iedereen al. Geef mij dan maar de Fin Esa Sariola, die heel goed is maar die helemaal niemand kent. Ik hou van de Duitse klassieke muziek, van de Franse literatuur, van Frans en Italiaans eten, van de Spaanse schilderkunst, van Adriaen de Vries, Rodin en de magere sprieten van Giacometti evenzeer als de gezellige dikkerds van Botero (die dus helemaal geen Europeaan is, maar wel werkt in die traditie, opgeleid als hij is in Madrid en langdurig woonachtig in Parijs). En Rusland? Rusland is op het randje...

Uiteindelijk zijn we allemaal wereldburgers die het met elkaar moeten zien uit te houden op dat lieve, mooie kleine blauwe oogje in de kille onbegrijpelijke duisternis van tijd en ruimte.

Wie ben ik? De deze week zo plots gestorven schrijver A. L. Snijders zou antwoorden: Tat tvam asi. (Dat zijt gij.)

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen

 

 

 

 

 

“Hoe moet het nu verder?” Fans reageren geschokt op het overlijden van Lucinda Riley

“Hoe moet het nu verder?” Fans reageren geschokt op het overlijden van Lucinda Riley


Fans reageren geschokt op het overlijden van Lucinda Riley, bestsellerauteur van De Zeven Zussen. “Hoe moet het nu verder?” vragen ze zich af.

Lucinda Riley, schrijfster van de bestseller-serie De Zeven Zussen, overleed vrijdag op 55-jarige leeftijd. Dat maakte haar uitgever Sander Knol van Xander Uitgevers bekend. Riley is de auteur van de tot nu tot zeven boeken over De Zeven Zussen die wereldwijd al 30 miljoen exemplaren verkochten. Riley was al geruime tijd ziek en overleed aan kanker.

Haar familie liet in een korte verklaring weten: "We are so sorry to have to tell you that Lucinda died peacefully this morning, surrounded by her family, who were so important to her. We realise that this will be a terrible shock for most people, who won’t have been aware that Lucinda had been battling cancer for four years.

Lucinda touched the lives of all those she met, and those who turned the pages of her stories. She radiated love and kindness in everything she did, and will continue to inspire us all forever. Above all, Lucinda loved life, and lived every moment to the full.”

In haar eigen woorden: “Through the pain and the joy of the journey, I have learnt the most important lesson life can offer, and I am glad of it. The moment is all we have.”

Op sociale media reageren fans geschokt. “Had net het zevende deel uit, en nu is ze dood,” schreef iemand op twitter. Veel fans vragen zich af hoe het nu verder moet. “Heel triest…. Was echt benieuwd naar het laatste deel, “ schreef een andere fan. “Jee, er komt dus geen boek over Pa Salt,… schrijft weer een andere fan. Honderden fans wereldwijd bedanken de schrijfster voor haar boeken.

In Nederland was recent het laatste boek over De Zeven Zussen verschenen, De Zevende zus, maar er zou nog een achtste komen, over de mysterieuze adoptievader die de zeven zussen bij elkaar bracht. In deel zouden alle laatste mysteries worden opgelost.

Volgens de Sander Knol (Xander Uitgevers) was Riley inderdaad aan dat achtste deel begonnen in Nieuws & Co op NPO Radio 1 zei hij: "Dat was wel haar bedoeling, dat dat laatste deel er zou komen. Voor wie de serie kent, er is nog één figuur over wie je meer wil weten, de adoptievader Pa Salt, en met dat boek was ze begonnen. Ik weet dat ze 60, 70 pagina's heeft geschreven. Dat is waar we zijn."

Of deze pagina’s gepubliceerd worden is onbekend. "Ik denk dat het moment nu is om stil te staan bij haar als auteur en als moeder van een samengesteld gezin van zeven kinderen. Dat is waar we nu aan denken,” aldus Knol.

Er wordt vaak neerbuigend gedaan over de boeken van Riley. Dat is ontrecht. Iemand die zoveel mensen wereldwijd aan het lezen krijgt, die verdiend hoe dan ook een standbeeld.

--

Roeland Dobbelaer

Misdaad van eigen bodem loont!

Misdaad van eigen bodem loont!


Special Bazarow Magazine over De Week van het Spannende Boek

We zitten midden in De Week van het Spannende Boek. De prijzen voor de beste thrillers van afgelopen tijd vliegen ons om de oren en veel nieuwe boeken van grote en kleinere schrijvers in het genre van het spannende boek verschenen afgelopen weken of staan op het punt om te verschijnen. Natuurlijk besteden we dit nummer uitgebreid aandacht aan spannende boeken.

We hebben een aantal voorpublicaties en interviews en in de recensie-rubriek besteden we extra aandacht aan thrillers. We zien een stijging van het aantal Nederlandstalige thrillers en concluderen: misdaad van eigen bodem loont.

Lees hier het nieuwe nummer.

DLVAlive met Jona Lendering terugkijken

DLVAlive met Jona Lendering terugkijken


Oudheidkundige Jona Lendering over zijn fascinatie voor de oudheid, over zijn werk, en over bedrog in de wetenschap

[Leesclubavond] Op donderdag 20 mei, 20.00 uur was historicus en archeoloog Jona Lendering te gast bij DLVAlive. Hij sprak over zijn nieuwe boek Bedrieglijk echt, oude papyri, moderne controverses. Ook zijn boek Xerxes in Griekenland kwam ter sprake. Ik vroeg hem ook waar zijn interesse in de oudheid vandaan kwam en hoe hij zijn eigen vak ziet.

Enkele uitspraken van Lendering tijdens het gesprek:

“In mijn vak is het heel moeilijk om niet wat sympathieën te ontwikkelen. Neem nu Barsine, de minnares van Alexander de Grote, ze was een Perzische vrouw, een paar jaar ouder dan Alexander. Zij moet een sleutelfiguur te zijn geweest. Zij sprak meerdere talen. Als bemiddelaar tussen de Grieken en de Perzen. Heel belangrijke figuur, wordt maar een paar keer in de bronnen genoemd.”

“Zeker met sensationele vondsten van papyri moet je voorzichtig zijn, want dat kan zomaar een vervalsing zijn.”


“Het schrijven van historische boeken door populair-historici zorgt er eigenlijk voor dat minder bekende historische auteurs, zoals Jeroen Wijnendaele, die hun wetenschappelijke werk veel beter doen, niet worden opgemerkt.”“Papyri kunnen literaire stukken zijn, zoals bijvoorbeeld iets van Sophocles, maar ook een kattenbelletje als: ik kom morgen langs, zorg je dat je gebak in huis hebt?”

Jona Lendering over zijn boek op Sargasso:

“Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven. Elke eerstejaarsstudent weet namelijk waarom dit een rookgordijn was: analisten kunnen immers wel slechte vervalsingen ontmaskeren, kunnen goede vervalsingen niet ontdekken en kunnen niet aantonen of iets echt is. Dat weet elke oudheidkundige en het persbericht over de laboratoriumresultaten is minimaal te typeren als misleidend. Het was niet voor het eerst dat oudheidkundigen rookgordijnen legden. En ook niet voor het laatste. Sargasso had in Nederland de primeur van de ontdekking van de Sapfo-fragmenten, waarvan inmiddels duidelijk is dat de ontdekker snoeihard heeft gelogen. Er is sprake van óf vervalsing óf heling van geplunderde goederen. De simpele waarheid is dat datafraude veel meer voorkomt dan in elk geval ik vreesde. Ik heb erover geschreven in Skepter. Hoewel er redenen zijn tot grote bezorgdheid, gaat mijn boek niet alleen daar over. Ik hoop in Bedrieglijk echt vooral te tonen dat de bestudering van antieke teksten, ongeacht de moeilijkheden, vooral heel fascinerend is.”

In mijn recensie schreef ik:

Bedrieglijk echt biedt een fascinerende inkijk in de wereld van de oudheidkunde, met hele mooie en ook hele lelijke dingen. Ook voor elke leek een heerlijk boek om te lezen. Volgens Lendering loopt het aantal gepubliceerde antieke teksten in de tienduizenden. Bij opgravingen duiken nog steeds nieuwe papyrusrollen op, ook onvervalste. Interessant is dat er heel veel van die rollen, ook die al jaren geleden zijn gevonden, nog ongeopend zijn. Ze uitrollen betekent vaak, merkt Lendering op, dat ze onherroepelijk beschadigd raken. Gelukkig komen er steeds meer technieken bij om deze papyri intact te laten waarmee we toch kunnen lezen wat er staat. Zo wacht ons mogelijk nog een groot aantal nieuwe teksten uit de oudheid. Wat zou daar allemaal bij kunnen zitten? Waarom niet de dialogen van Aristoteles. Of zijn tweede deel uit de Poëtica over de komedie? Allemaal verloren gegaan, dachten we. Maar je weet het nooit.”

--

Roeland Dobbelaer

10 redenen waarom ook jij Het huis aan de singels wilt bestellen

10 redenen waarom ook jij Het huis aan de singels wilt bestellen


De debuutroman Het huis aan de singels van Tine Versteegh is nog tot 20 juni te bestellen en hier zijn tien redenen om dat vooral te doen:

  1. De lovende woorden van Jan Vantoortelboom, auteur van onder meer het prachtige DWDD-boek van de maand Meester Mitraillette: "In een indrukwekkend zuivere en vlotte stijl neemt Tine Versteegh je mee in het leven en de gedachten van een beschadigde jonge vrouw, een vrouw die je na afloop zou willen ontmoeten om in een woordeloos gebaar van troost even je armen om haar heen te slaan."
  2. Grote kans dat je Versteegh als schrijver al kent, ze publiceert namelijk veel en is ghostwriter. Geen bekende naam, wel bergen ervaring.
  3. Je steunt graag leuk originele, creatieve ondernemende projecten.
  4. Zeker als ze ook nog eens bijzonder duurzaam zijn (zie ook het artikel in Bazarow magazine van 28 mei), want op 20 juni wordt de opdracht voor het drukwerk gegeven en wel voor het aantal dat dan verkocht is.
  5. Steun je graag je lokale boekhandel? Goed plan. Vraag hen het te bestellen en ook zij worden er beter van.
  6. De roman heeft een eigen soundtrack. Je krijgt 2 mp3’s toegestuurd met prachtige pianomuziek van Roeland Drost die hij - geïnspireerd door het verhaal - heeft opgenomen enkel voor de lezers van het boek. Je kunt een fragment horen in het promofilmpje op hethuisaandesingels.nl.
  7. Uitgeverij Donkigotte is geen reguliere uitgeverij, maar is ondernemend en creatief, waarbij professionele kwaliteit voorop staat.
  8. Renate Dorrestein had stevige kritiek op een novelle die Versteegh zo’n vijftien jaar geleden schreef. Dat was een ware stimulans voor de toen nog beginnende auteur. Hoe jammer dat Dorrestein de vruchten niet kan zien van vijftien jaar workshops, manuscripten weggooien en opnieuw beginnen, schaven en schrappen en de samenwerking met een professionele literaire redacteur. Jij kunt dat wel, dus laat die kans niet lopen.
  9. Je geeft, net als vele anderen, graag romans cadeau. Dus maak iemand blij met dit boek!
  10. Je gaat ongetwijfeld nog meer van deze auteur horen, linksom of rechtsom. Hoe gaaf is het dan zo’n uniek exemplaar van haar debuutroman gekocht en gelezen te hebben?

Je kunt nog slechts een week bestellen op www.hethuisaandesingels.nl.  

De hamvraag

Maar waar gaat die roman dan over? Dat lees je hier, net als het eerste hoofdstuk. Je wilt daarna vast doorlezen. 

--

Redactie Bazarow (nee, Bazarow heeft geen financiele belangen in dit boek, we steunen graag bijzondere projecten in het boekenvak!)

 

'Fake trip' wint de Prijs van de Jonge Jury

'Fake trip' wint de Prijs van de Jonge Jury


Gisteren maakte de jury bekend dat de Prijs van de Jonge Jury dit jaar naar Fake trip van Margje Woodrow gaat. Het boek Bijna echt van Lisa van Campenhout won dit jaar De Jonge Jury Debuutprijs. Andere kansmakers waren Je hebt één nieuwe volger van Chinouk Thijssen, Genadeloos van Jennefer Mellink, Zwarte vijvers van Amina Laffet voor de Debuutprijs en Zomerburen van Rianne Robben voor de Debuutprijs. 

De Prijs van de Jonge Jury wordt sinds 1998 uitgereikt. Aanvankelijk maakten alle boeken kans, vanaf 2017 zijn dit alleen nog maar oorspronkelijk Nederlandstalige boeken. De prijs is bedoeld om jongeren uit de onderbouw van de middelbare school (leeftijd van ongeveer 12 tot 16 jaar) meer te laten lezen. Dit jaar stemden zo’n 10.000 jongeren op hun favoriete boek. Gisteren werd het winnende boek bekend gemaakt via een feestelijke livestream, waarbij onder andere genomineerde schrijvers kwamen vertellen over hun boek en er een optreden was van danscrew Furious Flow. De livestream is terug te kijken via deze link. 

--

Richtje Scholtmeijer

Overwegend positieve reacties op keuze voor spoken-wordartiest Zaïre Krieger als vertaler inauguratiegedicht Amanda Gorman

Overwegend positieve reacties op keuze voor spoken-wordartiest Zaïre Krieger als vertaler inauguratiegedicht Amanda Gorman


Overwegend positieve reacties op keuze voor spoken-wordartiest Zaïre Krieger als vertaler inauguratiegedicht Amanda Gorman

Gisteren maakte uitgeverij Meulenhoff bekend dat spoken-wordartiest Zaïre Krieger het gedicht The Hill We Climb van Amanda Gorman vertaalt. Gorman sprak haar gedicht uit op 20 januari bij de inauguratie van de Amerikaanse president Joe Biden.

In de NRC vertelt de 25-jarige Krieger dat toen ze het gedicht voor het eerst hoorde dacht: “Dit is mijn ervaring. Ik werd emotioneel. Het feit dat daar met de bestorming van het Capitool niet zo lang geleden een confederate flag [vlag van de geconfedereerde Staten van Amerika, de staten die destijds slavernij niet wilden afschaffen. Een vlag die in het heden voor controverse zorgt, red.]had gewaaid en dat er daarna een jonge, zwarte vrouw voor een president haar gedicht voordraagt: die contrasten zijn poëtisch.”

De Nederlands-Surinaamse Zaïre Krieger (1995) studeerde Internationaal en Europees Recht en is journalist voor onder andere OneWorld, Dipsaus en de VARA Gids. Ze treedt al geruime tijd op met haar poëzie en laat zich onder andere door rap inspireren. In 2019 won ze een SPOKEN Award. Volgens Meulenhoff is de kunstenaar een originele stem binnen de Nederlandse wereld van spoken word. "Ze is een technische schrijver die haar inspiratie vindt in de hiphop. Haar performances zijn gelaagd, ritmisch en doorvoeld", aldus de uitgever.

Krieger op Twitter: “I’m so excited to share this news FINALLY! To not only do Gorman’s work justice, but also to represent our incredibly rich Dutch Spoken Word scene ✨✨❤️”

In het voorjaar ontstond een rel toen Meulenhoff de vertaalopdracht gaf aan Marieke Lucas Rijneveld. Op sociale media werd getwijfeld of het wel gepast is om een witte auteur het werk over zo’n gevoelig onderwerp als racisme en discriminatie van een zwarte schrijver te laten vertalen. Reineveld maakte eind februari bekend de opdracht terug te geven.

De reactie op Krieger als vertaler van The Hill We Climb zijn wisselend. Krieger krijgt veel steunbetuigingen:

“I knew it. Gefeliciteerd!” Twittert Trouw-columnist Emine Uğur /@overlistener. “Hee wat cool! Van harte!” volgt cabaretier Claudia de Breij. En de politiek leider van BIJ1 en tweede kamerlid Sylvana Simons @SylvanaBIJ1: “Beste nieuws sinds lang, hoor!! Gefeliciteerd!!!”

Te verwachten was dat er naast de vele felicitaties ook weer een leger van racistische trollen wakker werd om met allerlei aantijgingen te komen; over de woke-cultuur, over positieve discriminatie, over dat zwarte mensen baantjes van witte mensen afpikken en andere drek.

Vanuit het schrijversgilde zagen we nog weinig reacties, alleen een hele cynische van schrijver en columnist Jamal Ouariachi: “Zaïre Krieger is een ‘technische schrijver’. Ze schreef o.m. de handleiding voor de Whirlpool OWFC 3C26 X, een Troubleshooting Guide voor de AEG VX7-2-EB-C en een korte monografie van de robotarm. De perfecte kandidaat dus voor de vertaling van dat kutgedicht van Amanda Gorman.”

Uit het rondje langs de socials kun je maar een ding concluderen: zolang er sprake is van racisme en discriminatie is er nog veel werk te doen want voor sommige mensen kan  niemand het goed doen. Wij wensen Krieger veel succes met haar vertaling en zien daar belangstellend naar uit. De vertaling van het gedicht verschijnt op 7 september.

--

Roeland Dobbelaer

A.L. Snijders, schrijver van het zeer korte verhaal, overleden

A.L. Snijders, schrijver van het zeer korte verhaal, overleden


Vanochtend maakte AFdH Uitgevers bekend dat A.L. Snijders, pseudoniem voor Peter Müller, overleden is op 83-jarige leeftijd. 

A.L. Snijders werd bekend door het zeer korte verhaal (zkv), vaak niet langer dan een pagina. Een genre dat hij zelf uitvond. Sinds 2000 stuurde hij via de mail zijn zeer korte verhalen over uiteenlopende onderwerpen naar mensen die zich hiervoor aangemeld hadden. Zijn verhalen werden zo populair, dat Paul Abels en Martijn Friens AFdH Uitgevers in 2006 oprichtten om zijn verhalen uit te kunnen geven. Voor zijn werk ontving hij in 2010 de Constantijn Huygensprijs. 

A.L. Snijders was nog altijd actief, afgelopen april kwam zijn laatste bundel, Tat Tvam Asi, uit en gisterochtend stuurde hij zijn laatste zkv rond. Verder las hij iedere zondagochtend zijn laatste zeer kort verhaal voor op Radio 4. De fragmenten hiervan zijn via deze link terug te luisteren. 

Van Snijders verschenen de volgende bundels: Lood, Herinneringen aan een vader, Belangrijk is dat ik niet aan lezers denk, Bordeaux met ijs, De mol en andere dierenzkv’s, Vijf bijlen, een handige dromer, Brandnetels en verkeersborden en Wapenbroeders.

--

Richtje Scholtmeijer

 

Thalia Verkade en Marco te Brömmelstroet winnen de Brusseprijs 2021

Thalia Verkade en Marco te Brömmelstroet winnen de Brusseprijs 2021


Op 5 juni 2021 wonnen Thalia Verkade en Marco te Brömmelstroet de Brusseprijs 2021 voor hun boek Het recht van de snelste. Hoe ons verkeer steeds asocialer werd. Verkade schrijft bij De Correspondent over mobiliteit en Te Brömmelstroet is hoogleraar Urban Mobility Futures aan de Universiteit van Amsterdam. 

Verkade en Te Brömmelstroet schrijven in hun boek over de ‘autologica’ van Nederland, waarin steeds te zien is dat het uitgangspunt in de politiek, het maatschappelijk debat, maar ook de taal, dat van de automobilist is. “De IJtunnel is ‘gesloten’ vanwege de Dam tot Damloop. Gesloten, voor wie? Voor automobilisten. Maar is de tunnel dan niet juist geopend, voor 50.000 hardlopers? Dit is autologica”, schrijft Verkade bijvoorbeeld in een artikel op decorrespondent.nl. 

Van de in totaal 187 ingestuurde boeken belandden er vijf op de shortlist, hiervan was Het recht van de snelste uiteindelijk de beste volgens de jury: “Alle vijf de boeken stemmen tot nadenken, maar het boek dat we bekronen stemt tot omdenken. Alle vijf de boeken zijn juwelen, maar het boek dat we bekronen kan ook een instrument zijn waarmee je aan de slag gaat. Op de overige vier boeken zal in de toekomst vaak worden teruggegrepen, maar het boek dat we bekronen grijpt vooruit.”

De andere boeken op de shortlist waren: 

Sinds 2006 reikt het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten (Fonds BJP) ieder jaar de Brusseprijs uit. De prijs is vernoemd naar de journalist M.J. Brusse, die leefde van 1873 tot 1941, en gaat naar het beste Nederlandse journalistieke boek. De winnaars krijgen een bedrag van 10.000 euro. In de jury dit jaar zaten: Gerri Eickhof (NOS), Yvonne Zonderop (ex-adjunct hoofdredacteur de Volkskrant), Maarten Dessing (Boekblad), Martha Riemsma (hoofdredacteur Tubantia) en Pieter van Os (NRC Handelsblad en winnaar Brusseprijs 2020). 

 

--

Richtje Scholtmeijer

Uit de hoek deel 18: Natuur versus Cultuur

Uit de hoek deel 18: Natuur versus Cultuur


Marc Schoorls brutale vrijplaats

De biograaf van Nescio schrijft dat hij zijn gelukzaligste momenten beleefde als hij zich één voelde met de natuur. Als hij zich kon overgeven aan zijn indrukken: het zonlicht, de wolken, de rivier die altijd maar blijft stromen, de bomen. ‘Even geen gevoel van mislukking meer, geen verlangen naar elders. De tijd staat stil en voor een ogenblik voelt hij zich opgenomen in de eeuwigheid,’ zegt ze erover in een interview met de NRC. ‘Hij had zijn eigen methode gevonden om in het leven overeind te blijven.’

Ik herken dat. Nescio was een natuurfilosoof. Een terneergeslagene vol tederheid.

Vorige week brak de zon echt door en werd het éíndelijk volop voorjaar. Plots was de vrolijkheid van de lente in alle hevigheid uitgebarsten. (Dat koning corona wijken moet, helpt ook.)

Ik genoot met volle teugen van een vroege ochtendwandeling met hond Sjakie in het Diemer Bos. Al dat frisse groen, die ‘krankzinnig geworden kroppen sla’, zoals Céline dat eens mooi verwoordde. Ik hoorde de zanglijster jubelen, het zwartkopje zijn opbeurende melodietje doen, De vink sloeg zijn slag en alom tjaften de tjifs.

Het Diemer Bos is een aangelegd bos en dat kun je zien aan de pijpleidingen die er lopen en de nu bijna geheel begroeide vijvermatten die de oevers uitmaken. Het is er bepaald moerassig. Een nieuw oerbos: hier heeft heel lang geleden ook een drassig bos gestaan. Er zijn resten van aangetroffen. Gefossiliseerde houtstamdelen.

Ik hoorde de nachtegaal. Dan kan je dag bijna niet meer stuk.

Maar helaas: ook hier brandnetels, bramen en fluitenkruid. Stikstof minnend spul.

En, valt me op, veel kleefkruid.

Nou, we doen ons best om de natuur met een deken van stikstof te smoren, dat moet gezegd.

Maar ik zag gelukkig ook bloeiend onkruid.

Mag dat woord ‘onkruid’ geschrapt worden in het woordenboek?! Noem het dan maar door boeren en domme burgers ‘ongewenst gewas’ of ‘uitroeigras’, dat er trouwens en heel natuurlijk eerder was dan wij allemaal. Round up: prachtspul! Genocidegroen. 

Ik liep dit keer vanuit het bos onder de A9 door en kwam in een weidegebied. Een klein reservaat. Met volop hoog en bloeiend en naar vroeger geurend gras.

Ik had het ontdekt! Mon petit paradis. Mijn miniland van Maas en Waal,  tussen de riviertjes de Gaasp en de Diem. Maar vooral ook tussen de A1 en de A9. Ik zag er een blauwe en een zilverreiger. Ik hoorde kikkers. Ik zag de wind het wuivende gras strelen.

Ik was bijna gelukkig.

Dat duurt nooit lang, dat weet u. Er kwamen hardlopers met oordopjes voorbij en schreeuwerige wielrenners in giftig gekleurde pakjes.

De mens, dat armzalige schepsel, heeft de cultuur als excuus, als deerniswekkend zelfgeschapen paradijs omdat hij vervreemd en verwijderd is geraakt van de natuur. Zet onze huisdieren af tegen de wilde voorgangers. En zie precies hetzelfde: ecce homo! Wij zijn net als  die keffende, verwende toy-poedels, wij kunnen alleen vanbinnen nog huilen als een wolf.

Aan de rand van het bos hoorde ik spotvogel: zanger naar mijn hart. Luid en duidelijk. En de wielewaal riep! De wielewaal aan de laatste groene rand van dat godvergeten bouwoord Diemen!

Ik vond een dode bosspitsmuis. Herkend met de app op mijn mobiel. ‘Heel gewoon,’ stond er. 

Gewoon? Gewóón? De natuur is nooit ordinair. Dat bestaat niet. Want daar wordt meteen korte metten mee gemaakt. Maar onze bloemen in huis kunnen wèl heel ordinair zijn, en in parken en tuinen trouwens ook.

Daarom staat mijn eigen postzegeltuin vol onkruid. We zien gele bloemen, witte, roze en het is telkens weer anders. De brandnetels, hoe goed ook als waardplant voor sommige vlindersoorten, haal ik weg en de braam geef ik ook geen kans. Voor de rest mag dat groen zo’n beetje zijn gang gaan.

De natuur kan niet ordinair zijn. Maar wel wreed. Vorige week vlogen de eerste koolmeesjes uit het nestkastje in onze tuin. Te vroeg, denk ik. Het nat was goed voor de grutto, maar het was een slecht koolmezenvoorjaar geweest. Echt hummeltjes waren het nog. De een belandde in het vijvertje, de ander onder de scheurdeur. Het was beredderen met paniekerige mezenouders om ons heen. En toen we even niet opletten kwam er een ekster die er met een zo’n pluizenbol in zijn bek vandoor ging. En toen deden twee andere eksters hetzelfde. Ik ben er uren ziek van geweest.

Maar de zoon, eerstejaars biologiestudent, zei en terecht: ‘Kom op, pa. Dat is ook de natuur.’

Nou, doe mij dan toch maar cultuur;)

Ik ben overigens in honderd jaar W.F. Hermans gedoken om daar een mooi boekje van te maken. Die man die luid profeteerde dat de mens blind was voor de oorspronkelijk chaos, was zelf totaal blind voor de natuur. In de ehh... beperking toont zich de meester, zei der alte Goethe, die zelf wel van de bloemetjes was. Van Heidenröslein tot das Veilchen – toch hóór ik ook graag een viool.

Bij wijze van toegift

Lord Byron, uit: Childe Harold’s Pilgimage

There’s pleasure in the pathless woods
There’s a rapture on the lonely shore
There’s a society where none intrudes
With deep sea and music in its roar
I love man not the less
But nature more
--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen

 

Groningse dichter Remko Ekkers (1941-2021) overleden

Groningse dichter Remko Ekkers (1941-2021) overleden


Vrijdag overleed onverwacht de Groningse dichter Remko Ekkers (1941-2021). Op 1 juli zou hij tachtig worden. Ekkers publiceerde een groot aantal dichtbundels, was betrokken bij veel literaire activiteiten met name in zijn provincie Groningen en doceerde letterkunde aan de Noordelijke Hogeschool in Leeuwarden en aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij was een geboren docent en begeleidde ook veel jonge schrijvers en dichters. In maart publiceerde hij nog een bundel, Hop over de sofa, een rijke bundel met gedichten over een breed scala aan onderwerpen.

In deze bundel staat het gedicht Beeldend, met daarin de volgende strofes:

“De oppervlakte laat zich lezen
als een proces, alles breekt naar
de dood, maar alles begint weer
in een andere vorm, het gaat niet
om mijn ik, vingerafdruk.

Ik heb een gevoel, een emotie
die ik doorgeef tot de aarde
ons zonnestelsel verbrandt
ontploft, sterrenstof vormt
voor nieuwe planeten.”

Ekkers was ook nauw betrokken bij uitgeverij Kleine Uil en het aan deze uitgeverij verbonden literaire webblog Tzum. Daar verscheen dan ook direct een uitgebreid in memoriam van zijn onderwijscollega, tevens hoofdredacteur van Tzum, Coen Peppelenbos: 

“Het is altijd lastig om een in memoriam te schrijven over iemand die je kent. Ik werd namelijk, begin jaren negentig, een collega van Remco Ekkers op de NHL (de lerarenopleiding Nederlands van de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden) en het laatste jaar van de lerarenopleiding van Ubbo Emmius in Groningen. Nanne Tepper en Marc Reugebrink zaten onder meer tussen zijn studenten. Ik heb hem daar weleens gevraagd wat hij nou ten diepste was: docent of dichter. Zijn voor mij opmerkelijke antwoord toen was: ‘Docent.’ Misschien zou hij op een ander moment of in een andere levensfase een ander antwoord hebben gegeven, maar hij was een begenadigd docent van de oude stempel: een verteller met enorm veel kennis die zijn studenten mee kon nemen in een groter verhaal. Een docent waarbij studenten van andere vakken op de gang zaten om het college te kunnen volgen.”

Lees hier het hele IM van Coen.

Op DLVA/Bazarow verschijnt komende weken een uitgebreide bespreking van Ekkers laatste bundel Hop over de sofa.

--

Roeland Dobbelaer

Bernice Berkleef wint met 'Bloedsteen' de Gouden Strop 2021

Bernice Berkleef wint met 'Bloedsteen' de Gouden Strop 2021


Gistermiddag werden in de Utrechtse stadsbibliotheek ‘De Nederlandse thrillerprijzen 2021’ uitgereikt. De belangrijkste thrillerprijs, de prijs voor het beste Nederlandstalige spannende boek van het jaar, De Gouden Strop, gaat dit jaar naar Bloedsteen van Bernice Berkleef. Floris Kleijne ontving voor Klaverblad de Schaduwprijs, de vakjuryprijs voor het beste spannende Nederlandstalig debuut. De Vlaamse auteur Toni Coppers won met Val de tweede editie van de Hebban Thrillerprijs, de lezersjuryprijs van lezerscommunity Hebban. Tot slot ontving Hugo Luijten voor Handbagage de Zilveren Strop, de vakjuryprijs voor het beste Nederlandstalige spannende verhaal.

De prijsuitreiking vormde het startschot voor de Week van het Spannende Boek (7 t/m 13 juni). Met De Nederlandse thrillerprijzen 2021 bundelen de Bibliotheek Utrecht, lezersplatform Hebban.nl en de Stichting Gouden Strop de krachten voor een jaarlijks thrillerevenement.

Bernice Berkleef over het winnen van de Gouden Strop 2021: “Ik ben helemaal overdonderd. Ik dacht: we hebben allemaal gelijke kansen, maar als het je tweede boek is en je bent 35 jaar, dan is dit surrealistisch. Dit is een jeugddroom”, aldus de schrijfster bij de uitreiking.

Bloedsteen is volgens de juryleden een “knap geschreven en spannende thriller, die verleden en heden met elkaar verbindt." De thriller gaat terug in de tijd, naar Java tijdens de Tweede Wereldoorlog. De vader van Ella heeft illegaal goederen van Java naar Nederland gesmokkeld. Als haar vader, die vroeger in een jappenkamp heeft gezeten, in hechtenis overlijdt besluit Ella zelf naar Java af te reizen om in hun familiehuis tot rust te komen. Daar ontdekt ze een familiegeheim. Volgens de jury maakt de geschiedenis echt onderdeel uit van het verhaal. "Waardoor het geen droog geschiedenisboek wordt. De karakters zijn goed gevat en het verhaal bouwt op tot een onverwacht einde."

De jury van de Hebban Thrillerprijs over Val: “Een sterk verhaal, een fijne schrijfstijl, interessante personages en tot het allerlaatste moment erg spannend. Deze thriller greep mij bij de lurven en liet me niet meer los!”

De Week van het Spannende Boek, tegenwoordig bekend als ‘De Spannende Boekenweken’, is een themaweek om de literaire genres van 'spannende boeken' (detectives, thrillers) te promoten.

--

Roeland Dobbelaer

Iris Hanika wint Preis der Leipziger Buchmesse met ‘Echos Kammern’

Iris Hanika wint Preis der Leipziger Buchmesse met ‘Echos Kammern’


28 Mei won Iris Hanika met de roman Echos Kammern de Preis der Leipziger Buchmesse. De Leipziger Buchmesse-prijs, die in totaal 60.000 euro bedraagt, wordt sinds 2005 uitgereikt en bekroont voor de uitmuntende Duitstalige nieuwe publicaties en vertalingen in de categorieën fictie, non-fictie/essay schrijven en vertalen. De jury bestaat uit Duitse journalisten en literatuurcritici. In tegenstelling tot de voormalige Duitse Boekenprijs eert de prijs geen succesvolle boeken uit afgelopen jaren, maar alleen nieuwe publicaties. De prijsuitreiking vindt altijd plaats op de eerste beursdag in de glazen hal van het expositiecentrum van Leipzig. De jury van deze prijs bestaat uit zeven literatuurcritici en experts.

Iris Hanika is een Duitse schrijfster. Ze werd geboren in Würzburg, groeide op in Bad Königshofen en woont sinds 1979 in Berlijn. Ze leverde regelmatig bijdragen aan Duitse kranten en tijdschriften als de Frankfurter Allgemeine Zeitung en Merkur. Eerder verschenen boeken van Iris Hanika:

Over het boek

Aan het begin van de nieuwe roman van Iris Hanika komen we aan in New York met Sophonisbe, een nog niet zo jonge dichteres die zo heet. Hoe gedurfd de roman ook begint - we zijn al op een receptie bij Beyoncé op de tweede dag - hij katapulteert ons onnavolgbaar naar waar de taak van de moderne dichter ligt: ​​een nieuwe, totaal andere taal vinden voor het heden, geluk, de essentie ... voor alles. Het gaat over het leven in de steden (midden in het boek keren we terug naar Berlijn, dat momenteel zowel door geld als New York wordt platgegooid), maar het gaat ook over een late liefdesrage, die echter anders is dan in de jeugd, leidt niet naar de afgrond, maar is slechts de laatste hindernis voor bevrijding van de onredelijke eisen van het instinct, waarna men zich kan overgeven aan de geneugten van de ouderdom. '' Echos Kammern '' is een groot literair genot, zowel een reisroman als een roman, soms een actieroman en een levensgids, een excursie naar het begin van poëzie en een blik in de toekomst.

De andere genomineerden waren:

De prijsuitreiking vond online plaats. Klik hier om de uitreiking te bekijken.

--

Sabine Bunschoten

CPNB: Boekenweek 2021 verloopt goed

CPNB: Boekenweek 2021 verloopt goed


Het CPNB (Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek) dat ieder jaar de Boekenweek organiseert, is positief over het verloop ervan tot nu toe. “De Boekenweek verloopt goed, voor zover wij daar zicht op hebben,” zegt CPNB-directeur Eveline Aendekerk. Het lijkt erop dat meer mensen naar de boekhandel gaan, wat waarschijnlijk het gevolg is van de campagne om bij je lokale boekhandel te kopen, maar ook van de versoepelde coronamaatregelen en het lekkere weer van de afgelopen dagen. 

Hoewel de Boekenweek dit jaar er nog anders uitziet door corona, doen boekhandelaren hard hun best deze week wat extra’s te doen voor hun klanten. Daarnaast zijn er deze week door het hele land veel activiteiten die bijdragen aan de bekendheid ervan. Zo zijn de auteurs van het Boekenweekgeschenk en het Boekenweekessay, Hanna Bervoets en Roxane van Iperen, op tournee door het hele land en ook andere auteurs zetten zich in voor de Boekenweek. Verder geeft de NS alle Boekenweekgeschenken van de afgelopen 20 jaar als gratis e-boek, om te vieren dat de zij al 20 jaar de Boekenweek sponsoren. Dit alles leidt ertoe dat de Boekenweek grote aandacht krijgt op sociale media en dus, ondanks corona, zeer succesvol is. 

-- 

Richtje Scholtmeijer

David Colmer wint de James Brockway Prize 2021

David Colmer wint de James Brockway Prize 2021


Ieder jaar reikt het Nederlands Letterenfonds een prijs uit aan de beste poëzievertaler die uit het Nederlands vertaalt. David Colmer wint de prijs dit jaar.  Colmer komt uit Australië en vertaalde onder andere bundels van Hugo Claus, Cees Notenboom, Paul van Ostaijen, Ester Naomi Perquin, Annie M.G. Schmidt en Menno Wigman. Daarnaast vertaalt hij ook Nederlandse romans. 

De jury beredeneerde haar keuze voor Colmer als volgt: “Colmer toont een grote gevoeligheid voor de specifieke eisen van elk gedicht. Hij is een zeer veelzijdige vertaler, in staat om te werken met zowel vrije verzen als in meer traditionele vormen”. De uitreiking van de prijs vindt op zaterdag 12 juni online plaats en het is mogelijk hierbij aanwezig te zijn door je hier aan te melden. 

Het is niet de eerste keer dat een jury Colmer prijst om zijn vertaalkunsten, bijvoorbeeld met de Independent Foreign Fiction Prize en de IMPAC Dublin Literary Award voor vertalingen van romans van Gerbrand Bakker, de Vondel Prize. Hij won ook prijzen in Australië. 

De naam van de prijs komt van de vertaler James Brockway, die met zijn vertalingen onder andere bundels van Rutger Kopland en M. Vasalis beschikbaar maakte voor het Engelstalig publiek. Overigens hoeft een prijswinnaar niet in het Engels vertaald te hebben, eerder wonnen al de Fransman Daniel Cunin, de Duitser Ard Posthuma en de Spanjaard Francisco Carrasquer.

-- 

Richtje Scholtmeijer

Foto door: Victor Schiferli

De Week van het Spannend boek

De Week van het Spannend boek


De Week van het Spannende Boek, tegenwoordig bekend als ‘De Spannende Boekenweken’, is een themaweek om de literaire genres van 'spannende boeken' (detectives, thrillers) te promoten. Begin dit jaar werd bekend dat Stichting CPNB de nieuwe eigenaar van lezerscommunity Hebban.nl is geworden. Hebban heeft van oudsher veel affiniteit met het genre spannende boeken. Zo wordt jaarlijks de Hebban Thriller Tiendaagse georganiseerd (dit jaar van 17 t/m 26 februari). Met de CPNB als nieuwe eigenaar zullen dit soort succesvolle initiatieven van Hebban voortaan, naast online, ook breder zichtbaar worden in bijvoorbeeld bibliotheken en boekhandels. Als opvolger van de Spannende Boeken Weken organiseert Hebban 7 t/m 13 juni  De Week van het Spannende Boek , waarin onder andere de Hebban Thrillerprijs en de Gouden en Zilveren Strop worden uitgereikt.

De Nederlandse Thrillerprijzen 2021

Op zaterdag 5 juni vindt in de bibliotheek Utrecht de uitreiking van De Nederlandse Thrillerprijzen 2021 plaats. Zo wordt de winnaar van de Zilveren Strop schrijfwedstrijd bekendgemaakt. De Zilveren Strop is de vakjuryprijs voor het beste Nederlandstalig korte spannende verhaal. Omdat de uitreiking via een livestream plaatsvindt is er dit jaar bij wijze van uitzondering een shortlist, en zullen de 5 genomineerden bij de uitreiking op zaterdag 5 juni zijn.

De voorselectie heeft uit 162 inzendingen de top 10 gekozen, waarna de jury aan het lezen is gegaan. Daarnaast reikt de jury vier thrillerprijzen uitgereikt: de Hebban Thrillerprijs, de Schaduwprijs, de Zilveren Strop en de Gouden Strop. In verband met corona mogen er echter nog steeds geen grote groepen bijeenkomen. Alleen de auteurs die kans maken op een prijs zijn uitgenodigd voor De Nederlandse Thrillerprijzen 2021. Daarom is er besloten om bij wijze van uitzondering dit jaar een shortlist bekend te maken en de top vijf uit te nodigen naar Utrecht te komen.

Bekijk hier de livestream!

Shortlist Zilveren Strop 2021

  • De Avondklok - Kevin de Haan
  • Dodelijke opname - Jorrit de Klerk
  • Handbagage - Hugo Luijten 
  • Niet Kijken - Alexander Colin
  • Sweet sixteen - Gillian King

Shortlist van de Hebban Thrillerprijs 2021

In januari 2020 kondigde de boekensite van de CPNB voor het grote publiek, Hebban een nieuwe prijs voor de beste Nederlandstalige thriller van het jaar aan. De Hebban Thrillerprijs is geen publieksprijs maar een lezersjuryprijs, naar voorbeeld van de Hebban Debuutprijs. Zo'n honderd ervaren thrillerlezers lezen de boeken die op de longlist staan. Zij bepalen de shortlist die wordt gelezen door een professionele jury. Het winnende boek wordt in de week van 7 t/m 13 juni bekendgemaakt. 

De 5 genomineerden boeken zijn:

Andere activiteiten in de Week van het spannende boek

Winactie ThrillZone

Webblog ThrillZone, waar artikelen op staan over boeken in de genres ‘thriller’ en ‘spannend’,bestaat 5 jaar. En dat vieren ze met jullie! Samen met uitgevers verloten zij in de maand mei een aantal prijzen! Bekijk hier de facebookpagina voor meer informatie over deze acties!

Winactie DE VERMISSING – MICHAEL BERG

Onlangs verscheen bij uitgeverij The House of Books de nieuwe thriller van Michael Berg, De vermissing. In samenwerking met de uitgever verloot webblog Thrillers en more 3 exemplaren. 

Klik hier voor meer informatie!


--

Sabine Bunschoten

Liesbeth Lagemaat wint de Grote Poëzieprijs 2021

Liesbeth Lagemaat wint de Grote Poëzieprijs 2021


Liesbeth Lagemaat won op 31 mei de Grote Poëzieprijs met haar bundel Vissenschild. In deze epische vertelling verhaalt een kalligrafist over het meisje Elpis. De lezer komt er langzaam achter dat Elpis verkracht is, waarna ze stierf. In het slot vertelt de kalligrafist hoe ze opsteeg naar de hemel, gedragen door forellen die als een schild om haar heen zwommen.

Ieder jaar reikt Prijs de Poëzie de Grote Poëzieprijs uit. Prijs de Poëzie is een productie van de Poëzieclub. Het doel van de Poëzieclub is om de Nederlandse poëzie onder de aandacht te brengen en om meer mensen enthousiast te maken over poëzie.

De bundel van Lagemaat bleek de beste uit 107 genomineerde bundels. De jury zegt over de bundel:  “De Grote Poëzieprijs 2021 kennen we toe aan een bedwelmende en meeslepende vertelling waar het dichterlijke vakmanschap van afspat: Vissenschild van Liesbeth Lagemaat.” Ook recensenten zijn lovend over de bundel. Thomas Möhlmann schrijft voor De Poëzieclub “Om maar meteen met mijn oordeel in huis te vallen: in haar nieuwe, zevende bundel is het Liesbeth Lagemaat gelukt om in een volkomen eigen poëtisch idioom meeslepend en overtuigend een tijdloos en gruwelijk sprookje te vertellen.”

Van Liesbeth Lagemaat verschenen zes andere bundels bij Wereldbibliotheek. Eerder kreeg ze de C. Buddingh’-prijs voor haar debuut Een grimwoud in mijn keel en de Karel van de Woestijneprijs voor haar vijfde bundel Nachtopera.  

--

Richtje Scholtmeijer

Thank God it’s Boekenweek

Thank God it’s Boekenweek


Jazeker mensen, het dak kan er vanaf. Het is weer boekenweek. Alle boekwinkels zijn weer open, veel boekhandels hebben schrijvers in huis om te signeren en Hanna Bervoets, de auteur van het Boekenweekgeschenk maakt een tour door het land. 
 
Het was een verstandige zet van de CPNB, het marketing- en communicatiebureau van de Nederlandse boekenwereld, om de Boekenweek vanwege de coronalockdown te verplaatsen naar eind mei/begin juni. In maart was het hoogstwaarschijnlijk een flop geworden en nu kan de boekenbranche de komende week hopelijk inhalen wat er afgelopen maanden is blijven liggen. 
 
Vandaar dat we een extra Boekenweeknummer van Bazarow Magazine maakten met natuurlijk aandacht voor het Boekenweekgeschenk en Boekenweekessay, een ruim gevulde agenda met activiteiten de komende dagen, en natuurlijk de nodige interviews, voorpublicaties en recensies. 
 
Aarzel niet, beste mensen: bezoek de boekwinkels, de boekverkopers hebben jullie gemist. Sla alvast ruim in voor de zomermaanden en bezorg iedereen in het wereldje een fijne maand.

Lees hier het nieuwe nummer van Bazarow Magazine

De Internationale Dag van het Kind

De Internationale Dag van het Kind


De Internationale Dag van het Kind is een feestdag die in verschillende landen op 1 juni wordt gehouden. Deze dag is van oudsher bekend als de 'Internationale Dag ter Bescherming van Kinderen' (International Day for Protection of Children). Op deze dag geven ouders hun kinderen cadeaus en nemen ze mee op excursies naar pretparken, dierentuinen of musea.

Een boek dat perfect aansluit op deze bijzondere dag is het vandaag gepresenteerde boek:  ‘t Liefste kind. Dertien gedichten, over het avontuur van geboren worden, de kwetsbaarheid van leven en de duizend vragen van het ouderschap. Met slaapliedjes uit allerlei landen, gespeeld door leden van het Koninklijk Concertgebouworkest wat te beluisteren is via een QR-code. De aanleiding voor dit boekje was de vondst van een pasgeboren baby in een ondergrondse afvalcontainer in Amsterdam, februari 2021. Het meisje werd gered.

Met bijdragen van de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb en burgemeester Femke Halsema van Amsterdam. Journalist en NPO Radio 4-presentator Margriet Vroomans leest de gedichten voor. Een ode in poëzie en muziek, aan het liefste kind.De opbrengst van dit boekje gaat naar Stichting Beschermde Wieg.

 --

Sabine Bunschoten

Boekenweekgeschenk Hanna Bervoets komt uit in zeven verschillende landen

Boekenweekgeschenk Hanna Bervoets komt uit in zeven verschillende landen


Hanna Bervoets schreef dit jaar het Boekenweekgeschenk Wat wij zagen. De uitgever maakte deze week bekend dat de rechten al aan zeven landen zijn verkocht. Wat wij zagen heeft een zeer actueel en populair thema, namelijk sociale media. De hoofdpersoon in het boek is content moderator en moet van verschillende berichten bepalen of ze wel geschikt zijn voor het platform waar ze voor werkt. Hierdoor ziet ze de hele dag afschuwelijke filmpjes die uiteindelijk haar eigen denkwereld bepalen.

De populariteit van dit thema blijkt wel uit het feit dat de vertaalrechten van het boek al verkocht zijn aan verschillende landen. Het is de eerste keer dat zoveel landen de vertaalrechten van een Boekenweekgeschenk kochten, voordat het in de boekhandels lag. Niet alleen hebben Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Italië, Noorwegen en Finland al rechten in hun bezit, ook in Amerika komt het boek waarschijnlijk in 2022 uit. Daarnaast zijn er onderhandelingen gaande over internationale filmrechten. Dat zoveel landen interesse tonen in het boek is geen verrassing, niet alleen vanwege het hedendaagse thema, maar ook vanwege het heldere beeld dat Bervoets weet te schetsen van het leven van een content moderator en de psychologische gevolgen van dit beroep. Wie meer wil weten over de inhoud van het boek, kan hier de bespreking lezen van Nico Voskuil in het laatste Bazarow Magazine.

--

Richtje Scholtmeijer

De 8 leukste voetbalboeken

De 8 leukste voetbalboeken


Vrijdag 11 juni 2021 start het EK voetbal. Om dit te vieren en alvast in de voetbalstemming te komen hebben wij de 8 leukste voetbalboeken op een rij gezet.

1. Omschakeling - Michael Cox & Ralph Van Der Aa

Voetbal is oorlog, voetbal is emotie en cultuur. Maar voetbal is ook een idee en ideeën worden constant gekopieerd, aangepast en verbeterd. In Omschakeling beschouwt Michael Cox dertig jaar Europese tactiek door steeds een voetballand uit te diepen. Het begint met de erfenis van het vermaarde Nederlandse totaalvoetbal, om van daar verder te gaan naar de verdedigende organisatie van Italië toen de Serie A de sterkste competitie ter wereld was, de kracht en snelheid van Frankrijk met Zidane, de opkomst van de back als Portugese uitvinding van Mourinho, het tiki-taka van Spanje en de Gegenpressing van Klopp en Bayern uit Duitsland. Tegenwoordig vind je al deze elementen terug in de Engelse Premier League. Voetbal in Europa is een verhaal van continu omschakelen qua stijlen en invloeden. Terwijl het tactische en stilistische zwaartepunt voortdurend verschuift van land naar land, is er één constante in dit boek: de schitterende herinneringen aan legendarische wedstrijden en spelers die met liefde voor het spel beschreven worden.

2. Trilogie - Jaap Visser

Ajax heeft de Europa Cup 1971-’72-‘73. Wanneer het trainer Rinus Michels als een drilsergeant is gelukt de vrijblijvendheid uit Ajax te ranselen, begint de zegetocht. Eerst door Nederland, daarna wordt Europa veroverd. Ajax is Johan Cruijff en Piet Keizer in een hecht collectief. In de Europa Cup zijn de Amsterdammers drie seizoenen aaneen ongenaakbaar en onder Michels’ opvolger Stefan Kovács schittert de rood-witte diamant als een briljant.

3. Derksen - Michel van Egmond & Antoinnette Scheulderman

Je haat van hem of je houdt van hem. Al meer dan tien jaar lang kijken bestsellerauteur Michel van Egmond en ster-interviewer Antoinnette Scheulderman van zeer nabij en in grote verbazing naar Johan Derksen. Samen schetsen ze een indringend portret van een man die bekend werd door zijn controversiële uitspraken op televisie, maar die buiten het zicht van de camera's ook heel veel andere kanten heeft. Of, zoals hij in dit spraakmakende boek zelf zegt: 'Ik heb alleen op tv een grote bek.'

Alles komt aan bod in dit boek. Zijn successen als journalist en televisiester, maar ook zijn tragische jeugd en zijn misdragingen als voetballer. Zijn lange vriendschappen met Johan Cruijff en Harry Muskee en zijn diepe liefde voor de blues, maar ook de vechtpartij met Van Morrison en zijn constante neiging tot choqueren. Hij staat uitgebreid stil bij de tragische dood van zijn eerste vrouw en bij zijn eigen val van de trap, maar ook bij het krankzinnige eetpatroon dat hij erop nahoudt en natuurlijk bij de rel rond zijn Akwasi-grap en de verstrekkende gevolgen daarvan.

4. LIEKE - Lieke Martens & Vincent de Vries

In deze volledig geactualiseerde editie van haar boek vertelt Lieke Martens over het WK voetbal in 2019, haar teenblessure en de weg naar de Olympische Spelen in Tokio. In 2017 won ze met het Nederlands elftal het EK en ze werd de beste speelster van het toernooi, van Europa én van de wereld. In LIEKE deelt ze voor het eerst haar verhaal. Van haar eerste doelpunten bij de F-pupillen in Nieuw Bergen tot haar mooiste acties bij FC Barcelona en ontmoetingen met supersterren als Messi, Neymar en Ronaldo. Met medewerking van onder anderen Jackie Groenen, Daniëlle van de Donk, Kika van Es, Anouk Hoogendijk, Sarina Wiegman en Patrick Kluivert.

5. De coach en zijn geheim - Robin van Galen

De coach en zijn geheim is een meeslepende ‘voetbalthriller’ die zich afspeelt in het seizoen 2024-2025 en gaat over topsport, coachen, muziek en liefde. Ieder mens blijkt vaak een geheim bij zich te dragen.

Alex Morinson is een 51-jarige Engelse voetbalcoach die al veel gewonnen heeft in zijn rijke carrière. Diverse clubs in Engeland en Spanje wist hij uiterst succesvol te maken. Om verschillende redenen is hij toe aan een nieuw avontuur. Hij kiest niet opnieuw voor een topclub, maar hij gaat bij het, van origine kleine Excelsior aan de slag. De Kralingers uit Rotterdam-Oost hebben grote ambities. Er is een geldschieter opgestaan die geen genoegen meer wenst te nemen met een rol in de marge. Morinson moet binnen drie jaar de club naar de Europese top loodsen, met winst in de Champions League als het ultieme doel! De druk om te presteren is immens en op zijn weg naar succes wordt hij blootgesteld aan diverse, uiterst aantrekkelijke verleidingen die andere, duistere kanten van de coach naar boven brengen met alle gevolgen van dien.

6. De Coolsingel bleef leeg - Hugo Borst

Het klassieke boek over Feyenoord. Het is precies vijfentwintig jaar geleden dat Hugo Borst dit boek over Feyenoord schreef.

In De Coolsingel bleef Leeg bericht hij op onnavolgbare wijze over het turbulente seizoen 1995/96, toen hij in de boezem van de club verkeerde en zag hoe Willem van Hanegem en Jorien van den Herik de opstandige spelersgroep in toom probeerden te houden. Ook een kwart eeuw later is dit baanbrekende werk nog net zo actueel als toen, en veel meer dan een sportboek alleen. Het is niet alleen een ontnuchterende schets van de gang van zaken achter de schermen van een volksclub, maar ook een portret van de rijke geschiedenis van Feyenoord en bovenal een prachtige ode aan Rotterdam en de Rotterdammers.

7. De trainer maakt het verschil - Mauro Van de Looij

Als trainer kun je het verschil maken. Je wilt dat je spelers plezier hebben en hun talenten volop ontwikkelen. Of je nu beroepstrainer bent of een ouder die onverwacht langs de lijn staat, je doet het veel beter als je weet wat je wilt bereiken en hoe je dat kunt aanpakken. Mauro van de Looij, ervaren jeugdtrainer bij eredivisieclubs, geeft je in dit boek praktijkervaringen en wetenschappelijke inzichten over motivatie, selectie, trainen en coachen. Hij neemt je mee langs vragen als: Hoe belangrijk is winnen eigenlijk? Wat is jouw invloed op de motivatie van je spelers? Hoe herken je talent? En wat zeg je in de rust? Niet eerder verscheen er zo’n compleet boek dat je helpt om jouw visie en stijl verder in te vullen. Als trainer, coach en leider. Mauro daagt je uit tot het creëren van een prestatiecultuur waarin de persoon op nummer 1 staat.

8. Mijn voetbal - Johan Cruijff

Johan Cruijff legt de 14 basisprincipes van het voetbal voor iedereen begrijpelijk uit. Uit alles blijkt waar hij voor staat: mooi, aanvallend voetbal, veel aandacht voor de voetballer zelf en bovenal: spelplezier. Dat is de grootste motor van succes. Zijn visie is niet zomaar een mening maar een overtuiging gebaseerd op tientallen jaren ervaring op het hoogste niveau. Een visie waarmee hij zichzelf en veel andere talentvolle spelers naar de absolute top bracht en waar nog elke dag aan wordt gerefereerd. Johan Cruijff – Mijn voetbal is een geheel herziene heruitgave van Voetbal uit 2012. Het bevat extra hoofdstukken en is vormgegeven in de lijn van de autobiografie Johan Cruijff - Mijn verhaal. 

--

Sabine Bunschoten

DLVAlive met Christiaan Weijts - 29 april 2021

DLVAlive met Christiaan Weijts - 29 april 2021


"Ik wil de mensen niet per se waarschuwen met mijn roman"

[Leesclubavond] “Ik wil de mensen niet per se waarschuwen met mijn roman Furore. Ook is het geen politieke roman. Zoveel invloed hebben boeken niet meer. Het gaat me er vooral om de toekomst in contrast te zetten met de wereld rond 1900 door de verbeeldingskracht in te zetten,” aldus Christiaan Weijts tijdens DLVAlive van 29-4.

Roeland Dobbelaer sprak met hem over zijn roman Furore: “Voor filosofisch en wetenschappelijk ingestelde schrijvers lijkt het een straf dat je in ons land voornamelijk wordt gerecenseerd door literatuurwetenschappers. Hen gaat het minder om ideeën maar vooral om een mooi verhaal met mooie zinnen. Misschien dat daarom de meeste Nederlandse literatuur gaat over egodocumenten die worstelingen met ouders, verkeerde vrienden of juist geen vrienden, ontluikende seksualiteit en vooral het geloof als onderwerp hebben. Persoonlijke ellende verkoopt, ideeënromans nee, dat vinden we lastig. Christiaan Weijts (Leiden, 4 mei 1976) is zo’n schrijver die ideeënromans aflevert.”

Tijdens de avond hield Weijts eerst een korte lezing over zijn roman. Aan de hand van foto’s van Parijs en Schoorl en diverse schilderijen vertelde hij over de vriendschap tussen Picasso en de Nederlandse journalist Tom Schilperoort, een vriendschap die een grote rol speelt in zijn roman. Daarna startte het gesprek. “Ik wil ook gewoon mooie verhalen vertellen,” aldus Weijts.

Weijts studeerde van 1994 tot 1999 Nederlands en literatuurwetenschap aan de Universiteit Leiden. Hij is columnist in NRC en de Groene Amsterdammer. Hij woont en werkt in Den Haag. Weijts’ debuutroman Art. 285b, waarvan de titel verwijst naar het stalking-artikel in het Nederlandse Wetboek van strafrecht, verscheen in 2006. Art. 285b. werd vrijwel unaniem lovend ontvangen, en leverde hem nominaties op voor zowel de AKO Literatuurprijs als de Gouden Uil.

Lees hier de recensie van Roeland Dobbelaer van Weijts roman Furore.

Uit de hoek deel 17: Grootmeester Youp van ’t hek

Uit de hoek deel 17: Grootmeester Youp van ’t hek


Marc Schoorls brutale vrijplaats

Beckett, bek dicht! Want theater is een vak en grootmeester Youp van ’t Hek legt in een promofilmpje voor een puur commercieel gebeuren (grootmeesters.nl/masterclasses) wel even uit wat ‘theater’ is. Namelijk dit: ‘Even mensen uit een ander dingetje tillen.’ En dan volgt: ‘Ik ben Youp van ’t Hek, welkom bij grootmeesters.’

Alle grootmeesters draaien zich om in hun graf: Shakespeare, Vondel, Werner Schwab, ik noem maar een dwarspad op het kerkhof.

Welke debiel debiteert zoiets achterlijks? Nou, ’s lands grootste komiek. En bek. Of om het chic te zeggen: cabaretier. Cabaret is kleinkunst. En daar is Van ’t Hek heel groot in.

Toegegeven: vroeger vond ik hem soms best lollig. Tenminste, als ik met een kater z’n column las of met beneveld brein naar zijn oudejaarsconference keek. Ik heb mijn leven gebeterd: ik drink tegenwoordig veel cola zero of een alcoholvrij biertje.

Wat hij daarvan zou vinden? ‘Ach, rot toch op met je gezeik!’ zou hij roepen. ‘En doe effe normaal!’ Want Youp van ’t Hek is de kroegtijger als cabaretier. En een cabaretier is vaak een moralistische huiskamerfilosoof die zich voordoet als grappenmaker.

Lollig, dat was het. Maar meer ook niet. Zeker niet hoogdravend. Een bevlogen Pegasus? Nee. ‘Doe effe normaal zeg!’ Eerder een recalcitrante antimoralist. Een übermensch die durft te léven. En van alles te roepen.

Al tijdens zijn schooljaren werd hij van het internaat verwijderd wegens onredelijk gedrag. Gelukkig haalde hij met veel moeite zijn mavo-diploma. Zijn voorbeeld? Niet W.F.H., maar Toon Hermans.

Een per definitie narrige cabaretier verhoudt zich tot een ware filosoof als een kleinzielige columnist tot een grote schrijver. Youp intussen presenteert zichzelf als schrijver en denker.

Léést hij wel eens een boek? Ik geloof niet dat ik hem daar in al z’n geblèr wel eens op betrapt heb. Op biertjes drinken wèl. In het café, grapjes makend tegen zijn hofhouding nadat ze naar het voetbal zijn geweest. Iets wat getuigt van een bovengemiddelde intelligentie doet hij verder niet. Wel afgeven op andere voetbalsupporters. Toen hij als fervent Ajacied bedreigingen kreeg, zei hij (voor de veiligheid erg achteraf): ‘Dat waren geen grote denkers.’

Maar hij dus wel. Nou, dat zie ik anders. Wat hij doet is denken in z’n achteruit. Zonder omkijken. Jaha, Youp vormt in z’n eentje een denktank: hij walst alles plat met die grappen van hem.

Maar het is waar, Youp schrijft boeken. Of eigenlijk: boekjes. Het gaat om zijn verzamelde columns, die randverschijnselen uit een krant. Het leven is wèl leuk. Zulke titels. Meest recente: In corontaine. Vréselijke titel: een dichter is ook al niet aan hem verloren gegaan. Verder zijn daar de teksten van zijn oudejaarsconferences. En kinderboeken. En hij bezorgde ’t Is beter stil te luisteren, de verzamelde gedichten van Toon Hermans. Hij leest ze voor, en houdt zich daarmee al meteen niet aan de titel. Enfin, zulke boekjes. Dat niveau.

Ook wat dat betreft háált hij het niet bij aloud voorbeeld Freek de Jonge. Kijk, dat is pas een profeet! Die schreef in 2005 al Cordon sanitaire, wat wèl een mooie titel is. En die schreef een roman of drie, vier; deed de Kellendonk-lezing, en nog zo wat.

Cabaretiers spreken veelal voor eigen parochie. Freek heeft een Grote Boodschap en houdt die niet voor zich in het privaat. Youp op zijn beurt hangt als slimme koopman de snaakse volksjongen uit en verkoopt vooral praatjes. En daarbij houdt Youp de zaak al helemaal niet in het privaat, maar laat hij zijn windjes graag in het openbaar. Guitig als hij denkt te zijn boert hij er bij voorkeur bij, pist over van alles en nog wat, nichten bijvoorbeeld, en vindt zichzelf in zijn onverstoorbaarheid heel stoer.

De acrobatische vertelkunst heeft Youp van Freek afgekeken. Alleen doet hij het veel minder virtuoos, of eigenlijk: niet virtuoos. De Jonge is gewoon veel meer woordkunstenaar, veel meer artiest ook. En hij komt een stuk intelligenter over, zoals hij zich ook veel meer begaan betoont met de wereld zoals die helaas is.

Het lijkt me ook niet meevallen: altijd maar leuk willen zijn. Maar Youp heeft er lol in. Hangt dolgraag de getapte caféjongen uit. De toffe gast van dik zestig in z’n jeans en op z’n sneakers dan wel ouwe gympen. Met  de fuck you-middelvinger als moderne VOC-mentaliteit. En lekker  nonchalant. Hij doet als burgerking een Gooi naar de Big Bec van de antiburgerlijkheid. Als vijand van de brave burger is hij een huichelachtige volksheuler.

Wat durfde hij te zeggen tegen de Volkskrant. ‘Ik heb het op dit moment ook moeilijk, met mijn bedrijfje.’

Bedrijfje?

Moeilijk?!

Je zou bijna medelijden met hem krijgen. Met de man die naar eigen opscheppen bijna vijf miljoen boeken verkocht en wiens zalen altijd uitverkocht zijn. De snoever. Hij is al net zo pocher als de eerste de beste Gooise villapooier.

En Youp is nu oud, zwak en ziekelijk. Zijn humor is misselijk. Maar zijn Toon is en blijft  hermansiaans snoeverig. Vandaar deze repliek.

Youp stinkt, zoals het leven stinken kan. Wat wij nodig hebben is geestelijke hygiëne. Humor en beleefdheid. Wijsheid ook. Dat alles ontbreekt er aan bij Youp. Voor de rest heeft hij van alles veel te veel. Buikvet, mond, geld en wat dies meer zij. Meneer is een decadente Gooise drol die zich voordoet als leuke caféklant. Zó klaar mee.

--

(Dit is een sterk verkorte versie van een polemiek die de Hekkesluiter vormt van het boekje Meer dan humor: Erasmus & de vos dat klaar is maar waarvoor ik momenteel geen geld heb om het te doen verschijnen.)

Eric Carle, de man achter het beroemde kinderprentenboek ‘Rupsje Nooitgenoeg’ op 91-jarige leeftijd overleden

Eric Carle, de man achter het beroemde kinderprentenboek ‘Rupsje Nooitgenoeg’ op 91-jarige leeftijd overleden


Weinig kinderboeken zijn zo bekend als Rupsje Nooitgenoeg. Hele generaties kinderen zijn er mee opgegroeid, hele generaties ouders lazen het boek voor aan hun kinderen. Zondag overleed de schepper van het Rupsje, de Amerikaan Eric Carle, op 91-jarige leeftijd. 

Carle schreef meer dan zeventig kinderboeken, maar The Very Hungry Caterpillar, zoals het origineel uit 1969 heet, was de bekendste. De rups die altijd honger heeft en maar door blijft groeien stal menig kinderhart. Eten, eten, tot je een vlinder wordt. Prachtig boek.

Andere boeken die hij maakte zijn Beertje Bruin, wat zie je daar? en Papa, pak jij de maan voor mij?

Carle werd geboren in Duitsland en daar maakte hij als kind de Tweede Wereldoorlog mee. Op de Amerikaanse radio vertelde hij daarover: “Tijdens de oorlog waren er geen kleuren, alles was grijs en bruin.” Daarom waren zijn boeken vol van kleur.

Karl van Heijster, recensent voor De Leesclub van Alles schreef twee jaar geleden bij de vijftigste verjaardag van het rupsje: “De uniek stijl van de illustrator – een combinatie van crêpepapier en acrylverf – is een genot op zich. Maar de pedagogische waarde van het boekje mag niet onderschat worden. In een zo kort mogelijke tijd maakt Rupsje Nooitgenoeg de jongsten onder ons bekend met tellen, de dagen van de week, de levenscyclus van een rups én – iets subtieler – het belang van gezonde voeding! Rupsje Nooitgenoeg is met recht een klassieker en mag in geen enkele kinderbibliotheek ontbreken. In een rechtvaardige wereld wordt Carles’ aandoenlijke rupsje met succes nog vijftig jaar ouder.”

--

Roeland Dobbelaer

Zomernummer poëzietijdschrift Awater verschijnt begin juni

Zomernummer poëzietijdschrift Awater verschijnt begin juni


Awater is het grootste poëzietijdschrift van Nederland. In Awater vind je nieuws, achtergronden en poëziekritiek. Daarnaast ontvangen abonnees drie keer per jaar de meest interessante dichtbundel van het actuele aanbod.

Awater reikt sinds 2008 jaarlijks de Awater Poëzieprijs uit. De prijs komt tot stand door middel van het bevragen van 'beroepslezers' (poëziecritici, -docenten en -bloemlezers). Hen wordt gevraagd een top 3 te maken van Nederlandse dichtbundels die het jaar ervoor zijn uitgebracht. De prijs bestaat uit een geldbedrag van vijfhonderd euro en wordt uitgereikt aan het einde van de poëzieweek. De Poëzieweek 2022 start op Gedichtendag, donderdag 27 januari, en loopt t.e.m. woensdag 2 februari.

 Vanaf 4 juni is de zomereditie van poëzietijdschrift Awater verkrijgbaar. In deze editie staat onder andere een interview met Willem Thies, nieuw werk van Rozalie Hirs, vertaalde poëzie van Charles Simic en debutant Mattijs Deraedt interviewt zijn voorbeeld Ingmar Heytze.

Edwin Fagel schrijft over het oeuvre van Alfred Schaffer en Gemma Plum heeft het gedicht at ik hoorde in de schelp van Bernke Klein Zandvoort verstript.

 Daarnaast is er de column van de Dichter des Vaderlands Lieke Marsman en zijn er recensies van boeken van onder meer Babs Gons, Antoine de Kom, Tjitske Jansen, Anne Broeksma en Dorien de Wit.

En natuurlijk de Awater Top 6, de Poëzie Top 15, de lijst met nieuw verschenen titels, de poëzie-agenda en de Poëzieclub Pagina's.

Klik hier voor meer informatie

 --

Sabine Bunschoten

Zomer- of najaarstage bij Bazarow & De Leesclub van Alles

Zomer- of najaarstage bij Bazarow & De Leesclub van Alles


Vanaf 1 juni is er weer ruimte voor nieuwe stagiair(e)s journalistiek, marketing of literatuurwetenschappen bij Bazarow & De Leesclub van Alles. Het betreft een stage van tenminste vier dagen per week waarin je jouw kennis en vaardigheden in de praktijk brengt en verder kunt ontwikkelen. Je kunt meteen deze zomer aan de gang of starten in september. Heb jij affiniteit met social media, websites, artikelen schrijven en bovenal met boeken? Dan zijn we op zoek naar jou!

Thuiswerken is bovendien volledig mogelijk bij deze stage, mocht dat nog nodig zijn in verband met corona. De standplaats is Zeist.

Tot je taken behoren o.a.:
– Nieuwsberichten, artikelen en recensies schrijven;
– Samenstellen Bazarow Magazine;
– Ondersteunen bij marketing;
– Meehelpen met het onderhouden van de website en sociale media;
– Projectmanagement;
– Meedenken over de verdere uitbouw van zowel Bazarow als DLVA. 

Vereisten
– Je bent een HBO/WO student(e) met een relevante studie-achtergrond (marketing, communicatie, journalistiek, literatuurwetenschappen etc.)
– Je bent enthousiast, creatief, leergierig en hebt een hands-on-mentaliteit;
– Je hebt affiniteit met media;
– Je beheerst de Nederlandse taal in woord en geschrift;
– Je bent beschikbaar vanaf juni 2021 of vanaf september 2021. De stage duurt minimaal 3 maanden.

Wat bieden wij?
– Een leuke en afwisselende stage met ruimte voor persoonlijke ontwikkeling;
– Professionele vakinhoudelijke begeleiding. Je komt hier om te leren;
– Je maakt kennis met een groot aantal aspecten van het boekenvak;
– Samenwerking in een gezellig en divers team;
– Doorgroeimogelijkheden;
– Stagevergoeding.

Solliciteren?
Wil jij deel uitmaken van ons team? Overtuig ons waarom jij dé nieuwe journalistiek en marketing stagiair(e) bent voor Bazarow en De Leesclub van Alles door jouw motivatiebrief (kort) en CV (lang) op te sturen. Deze kun je mailen naar: roeland@deleesclubvanalles.nl t.a.v. Roeland Dobbelaer. Graag ontvangen we je sollicitatie voor 1 juli 2021.

Profiel van de organisatie
Bazarow 
is een verkopende boekensite die werkt aan een betere en eerlijkere verdeling van inkomsten in het boekenvak. We onderscheiden ons daarnaast van andere boekensites door een sterke inhoudelijke kant. Dit gebeurt in de vorm van nieuws, agenda, recensies en vooral het tweewekelijkse digitale magazine.

De Leesclub van Alles is een recensiesite die over alle soorten boeken recensies plaatst. Er is veel samenwerking tussen Bazarow en DLVA. De voornaamste manier van samenwerken is het doorplaatsen van recensies van DLVA naar Bazarow. 

Meer weten? Bel dan met Roeland Dobbelaer, hoofdredacteur Bazarow Magazine/De Leesclub van Alles: 06-42224455

Eerdere stagiaires van Bazarow en De Leesclub Van Alles:
Isolde
Tijdens mijn stageperiode bij Bazarow kreeg ik de kans om mijn schrijfvaardigheid te actief te trainen en bij te houden. Omdat je tijdens de stage iedere dag zeker één, maar meestal meerdere berichten schrijft, ga je snel vooruit. De stage is verder heel veelzijdig, naast nieuwsberichten werk je ook aan interviews en andere projecten. Hiernaast krijg je de gelegenheid om eigen initiatieven te nemen als je ideeën hebt voor de site of het magazine. Je werkt in een team met mensen die een passie voor boeken delen, en dat is heel fijn en gezellig.

Renske
De stage bij Bazarow en de leesclub van alles is veelzijdig. In een vrij beperkte periode (in mijn geval 20 weken) leer je snel veel verschillende vaardigheden aan. De focus ligt vooral op nieuwsberichten schrijven en het magazine maken. Maar er is ruimte genoeg voor interviews afnemen en het schrijven van recensies. Een veelzijdige stage waarbij je veel kunt leren. Eigen inbreng wordt zeker gewaardeerd en zo heb ik met de andere stagiaires en hoofdredacteur en stagebegeleider Roeland zelf meerdere leuke projecten opgezet en met succes kunnen afronden.

--

De 8 beste Bob Dylan-boeken

De 8 beste Bob Dylan-boeken


Bob Dylan werd deze week (24 mei) 80 jaar! Dylan wordt door velen beschouwd als de belangrijkste popmuzikant en tekstdichter van de afgelopen zestig jaar, en een cultureel-maatschappelijk icoon dat geen gelijke kent. Bob Dylan, geboren als Robert Allen Zimmerman is een Amerikaanse singer-songwriter en kunstenaar. In 2016 kreeg hij de Nobelprijs voor Literatuur. Speciaal om zijn verjaardag te vieren hebben wij een top 8 Bob Dylan-boeken samengesteld!

1. Bob Dylan compleet; het verhaal van de 492 songs - Philippe Margotin & Jean-Michel Guesdon

Bob Dylan compleet is een reis van het absolute begin naar het meest recente einde, onderweg stoppend bij albums en outtakes, films en concerten - alles gebaseerd op interviews met de songwriter zelf en de muzikanten, producers en bekenden om hem heen. Daarbij is het boek rijk geïllustreerd met zowel iconische als onbekende foto's van de beste fotografen uit de rockscene. Dit is een bijbel die het waard is om keer op keer uit de boekenkast getrokken te worden bij het beluisteren van de klassieke liedjes.

2. Chronicles Volume 1 - Bob Dylan (Engelstalig)

WINNAAR VAN DE NOBELPRIJS VOOR LITERATUUR: De gevierde eerste memoires van misschien wel de meest invloedrijke singer-songwriter van het land; Bob Dylan. 'Ik kwam van ver en was van ver naar beneden begonnen. Maar nu stond het lot op het punt zich te manifesteren. Ik had het gevoel dat het recht naar mij keek en niemand anders. ' Dat schrijft Bob Dylan in Chronicles: Volume One, zijn opmerkelijke boek over kritieke momenten in zijn leven en carrière. 

3. The Lyrics - Bob Dylan (Engelstalig)

Deze uitgebreide collectie bevat de songteksten van zijnhele werk, inclusief de veranderingen die hij tijdens zijn legendarische carrière heeft verwerkt tussen studio-opnames en live optredens.

4. Bob Dylan in Nederland voorjaar '65 - Tom Willems

Vijftig jaar geleden, in mei 1965 veroverde Bob Dylan als een donderslag bij heldere hemel naamsbekendheid bij de Nederlandse muziekliefhebber. Wat ging er vooraf aan die donderslag in mei 1965? Wat bracht CBS Nederland ertoe om in mei 1965 de single “Subterranean Homesick Blues” uit te brengen? Hoe is het mogelijk dat Bob Dylan in mei 1965 voor de camera’s van VARA zou verschijnen? Waarom werd deze uitgelezen kans om de Nederlandse televisiekijker kennis te laten maken met Bob Dylan op het laatste moment afgeblazen? En als dat optreden wel door was gegaan, hoe had dat optreden dan geklonken?

Tom Willems geeft een halve eeuw later in dit boek antwoord op deze en andere vragen over de aanloop naar die zo cruciale maand voor de Nederlandse Dylan-liefhebber: mei 1965.

5. Bob Dylan in de studio -  Patrick Roefflaer

In Bob Dylan in de studio vindt de lezer het volledige achtergrondverhaal van elk van zijn bijna veertig studioplaten aan de hand van vele details en citaten van betrokken muzikanten en producers. Waar en wanneer vonden de opnamen plaats? Wie werkte eraan mee? Wat is er in de studio gebeurd? Wat waren de reacties bij het verschijnen? Kortom: waarom zijn die platen zoals ze zijn en hoe zijn ze zo geworden?

6. Bob Dylan Revisited - Scobie Stephen (vertaald door: Erik Bindervoet en  R.J. Henkes)

Hoe vaak en in hoeveel gedaantes is Bob Dylan al aan het publiek verschenen? Hij was folkmuzikant, protestzanger, een door God geïnspireerde popartiest. Hij speelde akoestisch en maakte tot ontsteltenis van zijn fans ineens elektrisch versterkte muziek. De bundel Bob Dylan Revisited voegt nog een nieuwe kant toe van Bob Dylan toe: dertien stripkunstenaars interpreteerden dertien van zijn nummers. Onder hen uit Italië Lorenzo Mattotti (A Hard Rain’s A-Gonna Fall), uit de Verenigde Staten Dave McKean (Desolation Row), uit Frankrijk François Avril (Girl Of The North Country) en uit Servië Gradimir Smudja (Hurricane). Alle dertien stuk voor stuk prachtige korte (strip)verhalen. De bundel bevat de originele teksten en de vertaling in het Nederlands.

7. Bob Dylan; American Troubadour - Donald Brown (Engelstalig)

Donald Brown onderzoekt Bob Dylan zijn invloedrijke albums, tours en persona's. In een boeiend avontuur geeft Brown verhelderend maar kritisch commentaar op Dylans hele carrière. 

8. Bob Dylan; NYC 1961-1964 - Ted Russell & Chris Murray (Engelstalig)

Een archief van nooit eerder gepubliceerde foto's van de jonge Dylan, toen hij voor het eerst naar New York City verhuisde in de jaren 1960. Er was geen duidelijke reden voor Ted Russell om Bob Dylan in 1961 te fotograferen. Dylans eerste album was nog niet uitgebracht en dit is een van de redenen waarom de foto's van Ted Russell zo buitengewoon zijn. Ze bieden een oprechte openhartige blik op de jonge zangeres en gitarist.

--

Sabine Bunschoten

Brommer op zee meer kijkcijfers

Brommer op zee meer kijkcijfers


We weten natuurlijk niet of de Bazarow-actie #ikkijkbrommeropzeeterug heeft geholpen, maar feit is dat de afgelopen zondag meer mensen keken naar het VPRO/Canvas boekenprogramma Brommer op Zee.

De collega’s van Tzum melden dat er 84.000 kijkers op het programma afstemden. En daar komen alle terugkijkers nog bij, bijvoorbeeld ondergetekende, die vanochtend op Brommer afstemde. In de uitzending van zondag zaten onder andere Cees Nooteboom en Marjolijn van Heemstra. Nooteboom schreef het essay Over het Japanse klooster Kozan-ji en de beroemde dierentekeningen. Hierin schrijft hij over zijn ontdekkingen in het klooster Kozan-Ji in het noorden van Kyoto, waar rollen met tekeningen van speelse dieren uit de vroege dertiende eeuw te vinden zijn.

Marjolijn van Heemstra (1981) vertelt over haar boek In lichtjaren heeft niemand haast - een pleidooi voor meer ruimte in ons leven. Een boek over de verschillende percepties van ruimte: in ons hoofd, in ons leven en de ruimte voorbij de aarde. In deze uitzending onder andere Marjolijn van Heemstra en Cees Nooteboom.

Jeroen Olyslaegers zat in het schrijfhok en schreef een stuk over Antwerpen.

En; blijven terugkijken mensen. https://www.npostart.nl/brommer-op-zee/23-05-2021/VPWON_1329971

--

Roeland Dobbelaer

"Rauw, compact, dat is mijn stijl"

"Rauw, compact, dat is mijn stijl"


Op donderdag 8 april sprak DLVA hoofdredacteur Roeland Dobbelaer met schrijver Ine Boermans over haar debuut Een opsomming van tekortkomingen.

Bekijk hier de hele opname van het gesprek: https://www.youtube.com/watch?v=Bwv47gqbEe0

Enkele uitspraken van Boermans tijdens het gesprek:

“Mijn eigen leven is eigenlijk mijn muze, mijn eigen verleden. Eerder was dat de dood van mijn moeder, en in zekere zin, ook een tijdje mijn vader.”

“Rauw, compact, dat is mijn stijl.”

“Mijn roman is grotendeels uit mijn eigen leven gehaald, maar, je laat dingen weg, je voegt dingen toe. Je haalt het door de zeef van fictie. Wel is het een roman uit mijn oogpunt. Ik heb dan ook wel een hekel aan sardientjes.”

Over het boek: In Een opsomming van tekortkomingen probeert Lot haar weg te vinden in een karig met familiegeluk bedeeld leven. Haar nieuwe psycholoog lijkt niet echt te kunnen verklaren waarom ze zo vaak overmand wordt door verdriet. Als ze in een trein stapt, bijvoorbeeld, denkt Lot steevast aan nazi-transporten naar Auschwitz. En als ze worst eet denkt ze aan doodgeknuppelde varkens. De psych raadt haar aan om in die gevallen de sluizen maar eens goed open te zetten, maar ook dat lukt maar matig.

Roeland Dobbelaer over Een opsomming van tekortkomingen op DLVA: “Een opsomming van tekortkomingen is verplichte kost voor narcisten die kinderen overwegen. Op elk pagina staat het advies te lezen: ‘doe het niet’. En voor de mensen die nog steeds worstelen met hun ouders: lees het boek. Je voelt je direct stukken beter. Het ligt niet aan jou.”

 

Uit de hoek deel 16: For life...

Uit de hoek deel 16: For life...


Marc Schoorls brutale vrijplaats

Filosofie is altijd geschiedenis. Op het eigenlijke, zeer actuele moment dat je er het meeste behoefte aan hebt, aan woorden van ontwarring en zelfbegrip en misschien, heel misschien, zelfs íéts van troost, als je trop vraiment in de put zit, ultimately down bent, totaal en traurig deprimiert, dan blijkt het waardeloos te zijn, filosofie. Alle filosofie.

Filosofie? Oud papier, lege woorden, pure onzin. Nonsens bij alle sensitiviteit die jij juist voelt en waaronder je gebukt gaat.

In zo’n vreselijk neerslachtige bui is er, hopelijk, nog wel herkenning mogelijk. Reflectie. In de beluistering van muziek bijvoorbeeld, die op de allereerste plaats. Muziek, met haar woordloze vermogen tot dialoog.

Of in de spiegel van een roman. Dan wel in de afleidende bezinning van een krankzinnige of een woestijnheilige (wat ook kan samengaan), in de de profundis van een ongelovige zondaar.

Maar toch.

Mijn sympathie, mijn bewondering, gaat toch vooral uit naar de duivel. Hoe die dit alles geflikt heeft op aarde. Dat is toch ook gewoon bewonderenswaardig? I have had my moments of doubt and pain. Mijn god ja, en of ik die had en soms nog heb.

De filosoof die mij in mijn allermoeilijkste momenten op de been hield, is de hardhoofdige karpatenkop E.M. Cioran, met zijn elegante zwier en cynische hondehart.

Romans, verhalen lezen kon ik dan niet, maar een paar mismoedig opbeurende regeltjes, druppels uit een flesje sterk vol aforismen, dat wilde nog wel eens lukken.

Cioran, mijn held! Zijn van treurigheid lekkende woorden waren mijn toverdrank.

Ooit heb ik hem even gesproken. Het was een heel kort en beroerd gesprek, want van de zenuwen en met mijn bar en boze Frans kòn het ook niks worden. Maar we wisselden een blik van verstandhouding. Hij knikte. Hij zag het.

Hij herkende mij, zoals ik me in hem herkende. We wisten van elkaar hoe het ervoor stond. Hilarisch slecht. We moesten allebei een beetje, een héél klein beetje lachen. Allebei verlegen. Met de situatie. Met elkaar. De oude filosoof en de jonge dichterlijke ziel (die stonk uit zijn oksels, daar onder zijn arm). Ja, de situatie was nogal absurd, daar in dat Amsterdamse Maison Descartes anno (wat was het?) 1984.

Ik had zijn boek bij me. Het enige dat ik had en kende. Die titel! En ja, dat ook, dat omslag, een afbeelding van  ene Yves Tanguy, een surrealist zo te zien van wie ik ook nog nooit gehoord had. De flaptekst achterop vertelde dat hij, E.M. Cioran, met niemand anders te vergelijken viel dan met, behalve Nietzsche, de grote Multatuli.

Dat boek, daar in die kast, dat was verkocht. Hoe slecht ik ook in m’n centen mocht zitten.

De hoofdverkoper Bob Jongschaap trok zijn wenkbrauw op. Zijn bloedeigen zoon was helemaal ondergedoken in de extreme harde death-rock, maar dit was toch ook niet echt lectuur voor een jong en verondersteld fris iemand als ik. Waar moest het heen met die jeugd: ik zag het hem denken. Maar Cioran was een ware (en zware) denker (en drinker). Een zielsverwant. Mon semblable!

Cioran signeerde mijn exemplaar van Geboren zijn is ongemak, dat ik zelf ontdekt had in die boekhandel Van Stockum, waar ik elke zaterdag werkte als kassaknul. Niemand die dat boek kende of er iets over gelezen had. Mijn ene lezende broer leek het niks en mijn beste lezende vriend al evenmin. ‘Flauwe titel ook.’ Daar kon ik het mee doen. Maar ik wist beter. Voor mij was dit dè ontdekking. Ik had mijn filosoof gevonden zoals ik ook mijn band had gevonden: Joy Division (Diezelfde broer en vriend in zeldzame eensgezindheid: ‘Onzalige pokkeherrie.’) Hun Teutoonse deuntjes en grafteksten hielpen ook om me op de been te houden. Al was het maar om er als een gek op te springen en te dansen.

Speciaal voor hem, voor mijn privéheilige Cioran, had ik een geel papiertje op het schutblad geplakt met een citaat van de dichter Pierre Reverdy uit La lucarne ovale. Ik wou weten of hij het kende: ‘On ne peut plus dormir quand on a une fois ouvert les yeux.’

Hij begreep mij niet en kon niet lezen wat er op dat papiertje stond. Weer glimlachten we naar elkaar. Ik verlegen en naar ik dacht, maar niet durfde te denken, hij ook. Ik, domme, kniezerige August die niet eens in de schaduw mag staan van deze moderne Diogenes.

Wat hij in mijn zijn boek krabbelde kon ik niet lezen: ‘Bien ansaleuent’? Dat andere wel: ‘E.M. Cioran Amsterdam.’

Pas nu, bijna veertig (!) jaar later, echt waar, nu ik het boek voor deze gelegenheid voor de zoveelste keer opsla en ik me opnieuw buig over de krabbel, zie ik het: ‘Bien amicalement’. Dat staat er! ‘Hoogachtend’! Hij tegen mij. Het is een giller. Een regelrechte aanfluiting. Ik had ter plekke door de granieten vloer moeten zakken, daar in dat prachtige instituut Maison Descartes. Ik had er dood moeten vallen. Het was schaamteloos.

Maar hij bedóélde natuurlijk: in goede vriendschap. Daar was ik zeker van, wat al die andere literaire en filosofisch hotemoten en onderprofessoren me daar in dat Maison Descartes ook allemaal vertellen mochten. Wat ze overigens niet deden, want ze vonden me zo te zien maar een raar sujet, met mijn op de schouders (A weight!) kapotte leren jas en die artistieke, zelfs flamboyante zijden sjaal.

Ik stond daar met een vriend! Een oude vriend zelfs. Een heel oude vriend. Wij kwamen van ver, zo zag ik dat.

Ja, daar stond hij voor me, licht voorover gebogen. Was hij soms hardhorend? Ik zie hem nog staan. Och Jezus, ik zal het nooit vergeten. Dat lichtvoetige zwaarmoedige menneke. Die ongelovige heilige. Vooroorlogs fout en naoorlogs goed. Jong van geest, oud van ziel. Die Roemeens-Franse filosoof.

Wat een combinatie van landen ook! Vandaar dat hij zo’n uitzonderlijk iemand was, zo’n bizondere peinzer. Met zijn zwarte kijk èn zwarte humor. Heerlijk. Met zijn onlogische syllogismen. Alles even raar maar waar. Met zijn sardonische lach en bittere tranen. Zijn gekte en zijn gewoonheid (ook hij ja: niemand ontkomt, de banaliteit is surtout, de alledaagsheid een dagelijks feit). Zijn ironie en hypocrisie.

De man, mais oui, was een genie. ‘For life is quite absurd and death’s the final word.’ Waarmee ik maar wil zeggen: ‘Always look on the bright side of life!’

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen

Bazarow Magazine nummer 10 verschenen

Bazarow Magazine nummer 10 verschenen


TV kijken om te kunnen blijven lezen
 
Enkele weken geleden maakte de NPO bekend dat het prachtige geschiedenisprogramma Andere Tijden moet sneuvelen. Ook boekenprogramma’s hebben het moeilijk. Neem nou Brommer op zee. Leuk programma, te weinig kijkers. Als wij niet kijken, dan verdwijnen de kwaliteitsprogramma’s en gaat de vertrossing in Hilversum nog veel verder. Boekenprogramma’s hebben een positief effect op de boekenbranche; meer verkochte exemplaren, meer bekendheid van schrijvers en vertalers. Dus willen we mooie boeken blijven lezen, juist dan moeten we ook TV kijken. Corvee dus. Het is niet anders.
 
Voor nu ligt er weer een mooi magazine om te kijken én te lezen. 

Nog geen abonnee op Bazarow Magazine? Abonneer je hier. Er zijn geen kosten aan verbonden

Sinan Çankaya's 'Mijn ontelbare identiteiten' wint de Jan Hanlo Essayprijs Groot 2021

Sinan Çankaya's 'Mijn ontelbare identiteiten' wint de Jan Hanlo Essayprijs Groot 2021


Sinan Çankaya kreeg op donderdagavond 20 mei de Jan Hanlo Essayprijs Groot 2021 uitgereikt voor zijn essaybundel Mijn ontelbare identiteiten. De Jan Hanlo Essayprijs is een tweejaarlijkse literatuurprijs voor essayisten die in 1999 werd ingesteld ter ere van de dichter en schrijver Jan Hanlo. Er zijn twee prijzen per editie: de Essayprijs Groot voor de beste essaybundel en de Essayprijs Klein voor het beste essay. Aan de Jan Hanlo Essayprijs Groot is een geldbedrag van €7.000 en een trofee verbonden. De jury overhandigt de prijs dit jaar voor de 12e keer. De Jan Hanlo Essayprijs Klein 2021 (€1.500 en trofee) voor het beste nog niet eerder gepubliceerde essay bij het thema 'Nooit meer stil' ging naar Münise Yavuz voor haar essay De flat.

De jury over de bundel van Sinan Çankaya:

“Çankaya koppelt zijn persoonlijke worsteling met identiteit aan actuele maatschappelijke ontwikkelingen, zonder zoetsappige pleidooien voor tolerantie en verdraagzaamheid, maar mét de broodnodige nuance in een gepolariseerd en soms giftig debat over de multiculturele samenleving. Daarbij ontziet hij zichzelf niet: hij toont zich kwaad, bloedeerlijk en onzeker, en zijn sprekende, persoonlijke voorbeelden missen nergens hun doel. Mijn ontelbare identiteiten is een essay dat er op elke bladzijde toe doet.”

Eerdere winnaars van de Jan Hanlo Essayprijs Groot zijn Carolina Trujillo, Sana Valiulina, Arjen van Veelen, Joke Hermsen, Rudy Kousbroek, David Van Reybrouck, Tijs Goldschmidt en Marja Pruis.

--

Sabine Bunschoten

Tommy Wieringa en Ricardo Domeneck writers in residence bij NIAS

Tommy Wieringa en Ricardo Domeneck writers in residence bij NIAS


Tommy Wieringa verblijft van september 2021 tot februari 2022 als writer in residence aan het Netherlands Institute for Advanced Study (NIAS) in Amsterdam. In 2022 zal hij opgevolgd worden door Ricardo Domeneck. Wieringa en Domeneck werken daar op uitnodiging van het Nederlands Letterenfonds en het NIAS.

Schrijver Tommy Wieringa (1967) gaat van september 2021 tot februari 2022 op het NIAS werken aan een nieuwe roman. Dit boek zal naar verwachting in het voorjaar van 2023 verschijnen. Dit wordt Wieringa’s tweede verblijf op dit instituut, in 2011 werkte hij er aan de roman Dit zijn de namen. Dit boek werd bekroond met de Libris Literatuurprijs, de publieksprijs van de Gouden Boekenuil 2013 en de Inktaap 2014. Wieringa brak in 2005 door met zijn boek Joe Speedboot, dat bekroond is met de F. Bordewijk-prijs en onder andere werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en de Libris Literatuurprijs. Daarnaast schrijft hij columns voor NRC Handelsblad.

Schrijver Ricardo Domeneck (São Paulo, Brazilië, 1977) zal zich van februari tot en met juni 2022 op het NIAS verdiepen in de Braziliaans-Nederlandse geschiedenis. Ricardo Domeneck is een veelzijdig kunstenaar, die naast gedichten en essays ook beeldende kunst, performances, muziek en video’s maakt. Hij heeft in Brazilië acht poëziebundels en twee prozabundels gepubliceerd, en zijn werk is in het Spaans en Duits vertaald. In 2015 verscheen Het verzamelde lichaam, een selectie van zijn gedichten in het Nederlands. 

Beide auteurs zijn ter kandidaat gesteld door hun uitgevers, waarna zij op basis van de voordrachten en hun (onderzoeks)voorstellen door het Nederlands Letterenfonds en NIAS gezamenlijk geselecteerd zijn als writers in residence.

Het residentieprogramma van NIAS en Letterenfonds

Elk jaar weer blijkt de uitwisseling tussen de fellows (zowel uit de kunsten als uit verschillende wetenschappelijke disciplines) zeer vruchtbaar en inspirerend. Het residentieprogramma is een samenwerking tussen NIAS en het Nederlands Letterenfonds.

NIAS-KNAW

Het Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Sciences (NIAS-KNAW) stimuleert interdisciplinair en nieuwsgierigheidsgedreven onderzoek. NIAS-KNAW biedt tijdelijke fellowships toe aan gerenommeerde academici, journalisten, kunstenaars en schrijvers, die samenkomen in een omgeving waar kennisdeling centraal staat.

--

Sabine Bunschoten

Opnieuw prijs voor 'Wij zijn licht' van Gerda Blees

Opnieuw prijs voor 'Wij zijn licht' van Gerda Blees


Weer een prijs voor Gerda Blees en haar debuutroman Wij zijn licht, over de leden van een woongroep die ophouden met eten. Deze week ontving Blees de Literatuurprijs van de Europese Unie van dit jaar. Eerder dit jaar werd Wij zijn licht al bekroond met de Boekhandelsprijs van de Nederlandse boekverkopers. Blees stond met haar boek ook op de shortlist voor de Libris Literatuurprijs. Die werd vorige week gewonnen door Jeroen Brouwers met zijn roman Cliënt E. Busken.

De Europese Commissie beloont iedere drie jaar uit de 41 deelnemende landen een opkomend literair talent. Dat gebeurt bij toerbeurt: elk jaar wordt in ongeveer eenderde van de landen een winnaar verkozen. De winnaars ontvangen een bedrag van vijfduizend euro en krijgen hulp om hun boek te laten vertalen in andere Europese talen. De andere genomineerden dit jaar vanuit Nederland waren: Jente Posthuma met Waar ik liever niet aan denk en Raoul de Jong met Jaguarman.

De Literatuurprijs van de Europese Unie wordt sinds 2009 uitgereikt. Eerdere Nederlandse winnaars zijn:
* Rodaan Al Galidi met De autist en de postduif, 2011
* Marente de Moor met De Nederlandse maagd, 2014
* Jamal Ouariachi met Een Honger, 2017.

De Leesclub van Alles-recensent Anke Cupers over Blees’ roman: “In Wij zijn licht van Gerda Blees sterft een vrouwelijk lid van een spirituele woongroep aan ondervoeding. Het verhaal begint terwijl deze Elisabeth op een luchtbed in de woonkamer sterft. De drie overige leden van de woongroep zitten om haar heen, en doen in feite niets anders dan wachten tot ze dood is. Blees heeft zich voor haar debuutroman laten inspireren door de werkelijkheid. Een krantenbericht over een spirituele woongroep waarvan een van de leden stierf aan ondervoeding, omdat de groep meende van licht en liefde te kunnen leven. Elisabeth, bij leven een uiterst zwijgzaam karakter, houdt er in deze roman een hart aan over dat net zo veel weegt als een hondenhart.

De roman is geen gefictionaliseerd verslag van een hongerdood. Het is een literaire bevraging van de werkelijkheid, en van groepen die zich overal en steeds opnieuw vormen. Die zich vormen uit een paar feiten, uit een dementie, uit het licht dat ons niets laat vergeten. De roman evolueert van het wij dat een nacht is, naar het wij dat het licht uit de titel is. De hongerkunstenaar van Kafka stierf door een gebrek aan aandacht, zijn kooi stond op het einde van het verhaal in een donker hoekje van het circus. De in tweestrijd verkerende Muriël, zal ze ontsnappen of blijven, staat in het strelende licht, en daarmee in de hoop gezien te worden. En waar Kafka’s hongerkunstenaar als oud stro bij elkaar wordt geveegd, wordt Elisabeth na haar dood zeer liefdevol ontleed. Door de patholoog, en door de schrijver. Het zijn de originele invalshoeken, het talent om het absurde in alledaagse dingen te signaleren en de nauwgezette taal van Blees die deze roman tot een zeer aan te bevelen roman maken.”

--

Roeland Dobbelaer

Programma DLVAlive mei en juni

Programma DLVAlive mei en juni


Voor de komende maanden hebben we weer een mooi en gevarieerd online programma aan DLVAlive avonden samengesteld. Zoals altijd wisselen we fictie en non-fictie af. Achtereenvolgens zijn historicus en oudheidkundige Jona Lendering, schrijver en neerlandica Dietske Geerlings en journalist en schrijver Chris Reinewald te gast.
Recent publiceerden ze elk een nieuw boek. Tijdens DVLA gaat Bazarow hoofdredacteur Roeland Dobbelaer met hen in hen in gesprek.

Van de avonden worden opnamen gemaakt. Eerdere avonden met Ine Boermans (boek: Een opsomming van tekortkomingen) en met Christiaan Weijts (boek: Furore) staan nu online. Kijk ze hier terug.

 
 

Programma mei en juni 2021

Donderdag 20 mei, 20.00 uur: Historicus en oudheidkundige Jona Lendering over zijn boek Bedrieglijk echt

 
 

Historicus en oudheidkundige Jona Lendering geeft een korte inleiding over zijn nieuwe boek Bedrieglijk echt. Daarna gaat Roeland Dobbelaer met hem in gesprek en is er gelegenheid voor het stellen van vragen.

Over het boek: In Bedrieglijk echt beschrijft Jona Lendering de wedloop tussen wetenschap en vervalsers in de papyrologie. Veel romantischer dan papyrologie kan wetenschap niet zijn. In een ver land ontdekt iemand een antieke boekrol of wat snippers papyrus en ineens is daar een lang vergeten tekst. Vaak komen de papyri echter van de zwarte markt, zoals het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat enkele jaren geleden veel publiciteit trok. Hoewel binnen enkele dagen vaststond dat het ging om een vervalsing, erkende de onderzoekster dit pas toen de vervalser was opgespoord. Jona Lendering laat in Bedrieglijk echt zien dat fraudeurs kansen krijgen de wetenschap een loer te draaien door de zucht naar roem van wetenschappers.

Een avond over de oudheid, archeologie en papyrologie, en over fraude en bedrog in de wetenschap.

- datum: Donderdag 20 mei
- aanvang: 20.00 uur, einde: ca. 21.30 uur
- gast: Jona Lendering, historicus en oudheidkundige, auteur van een groot aantal boeken over de oudheid
- interviewer: Roeland Dobbelaer, filosoof en hoofdredacteur Bazarow/De Leesclub van Alles
- besproken boek: Bedrieglijk echt
- bestel hier je ticket à € 5,- (studenten en scholieren: € 1,-)
- het boek is hier te bestellen

 
 

Donderdag 3 juni: Dietske Geerlings over haar nieuwe boek Tere min

 
 

Op donderdag 3 juni is Dietske Geerlings te gast bij DLVAlive online. Hoofdredacteur Roeland Dobbelaer gaat met haar in gesprek over haar laatste roman Tere min, over haar schrijverschap, het zelf publiceren van boeken, klassieke muziek, over literatuuronderwijs aan middelbare scholieren en nog veel meer. Daarna is er gelegenheid voor het stellen van vragen.



Over het boek: “Zij heeft al vanaf haar geboorte geen haar. Op de begraafplaats, waar zij elke ochtend en nacht vogels spot, ontmoet zij hem die nog maar één been heeft. Er ontstaat een tere liefde tussen hen beiden. Hij bouwt voor haar een mysterieus kastje met twee antennes en speelt vanuit het niets ‘de vuurvogel’ voor haar. Zijn en ontbreken, beroeren en ontroeren, herinnering en missen zijn de thema’s van dit kleine verhaal over twee kwetsbare mensen.

De theremin is een mysterieus kastje met twee antennes. Het is een van de oudste elektronische muziekinstrumenten, uitgevonden door Léon Theremin in 1920. De schoonheid van het instrument zit in het feit dat je het instrument niet aanraakt tijdens het spelen. Door met je handen boven het kastje te bewegen onttrek je muziek uit het niets.”

- datum: Donderdag 3 juni
- aanvang: 20.00 uur, einde: ca. 21.30 uur
- gast: Dietske Geerlings, auteur en docent Nederlands op een middelbare school
- interviewer: Roeland Dobbelaer, filosoof en hoofdredacteur Bazarow/De Leesclub van Alles
- besproken boek: Tere min
- bestel hier je ticket à € 5,- (studenten en scholieren: € 1,-)
- het boek is hier te bestellen

 
 

Donderdag 24 juni: Chris Reinewald over zijn roman Hard zijn

 
 

In zijn donkere, op historische feiten gebaseerde roman Hard zijn vertelt Chris Reinewald in 51 korte hoofdstukken het relaas van het Amsterdamse NSB-gezin Waldeneck. Nieuwsgierig geworden naar zijn eigen incomplete familiegeschiedenis ging de auteur op onderzoek uit en reconstrueerde in fictievorm wat gebeurd is en wat gebeurd zou kunnen zijn.

Midden 1940. De naïeve hoofdpersoon Leen schikt zich willig naar haar man Frits, een postbode, uniformen en gehard NSB’er in de Amsterdamse wijk De Pijp. Zoon Frits junior wil NSB-burgemeester worden.

Als op 5 september, Dolle Dinsdag, het gerucht gaat dat de geallieerden op het punt staan Nederland te bevrijden, vluchten Leen en andere NSB-vrouwen en -kinderen naar nazi-Duitsland. In een opvangcentrum verblijft ze tussen lotgenoten. In 1948 is het gezin Waldeneck weer herenigd. Hun verzwegen ‘foute’ verleden blijft echter tot 1978 opspelen.

Roeland Dobbelaer gaat in gesprek met Chris Reinewald, over zijn boek, over hoe het is om kind te zijn van NBS-ouders, over de keuze om hier een roman over te schrijven en niet een historische studie, over een stuk van de geschiedenis die we liever willen wegstoppen.

- datum: Donderdag 24 juni
- aanvang: 20.00 uur, einde: ca. 21.30 uur
- gast: Chris Reinewald (Amsterdam, 1955), cultuurjournalist en (co-)auteur van diverse boeken
- interviewer: Roeland Dobbelaer, filosoof en hoofdredacteur Bazarow/De Leesclub van Alles
- besproken boek: Hard zijn
- bestel hier je ticket à € 5,- (studenten en scholieren: € 1,-)
- het boek is hier te bestellen


--
NB. DLVAlive is uitsluitend online te volgen. Vooraf ontvangen mensen met een ticket een link voor online deelname.
Kosten: regulier ticket € 5,-; scholieren/studententicket € 1,-.
Redactieleden en recensenten van DLVA hebben gratis entree, stuur daarvoor een mail naar info@deleesclubvanalles.nl

 

 

Oplage Boekenweekgeschenk met 6% gestegen

Oplage Boekenweekgeschenk met 6% gestegen


Het boekenweekgeschenk is een jaarlijkse uitgave in het kader van de Nederlandstalige Boekenweek. Het wordt tijdens de week door boekhandels in Nederland gratis aangeboden aan klanten die tijdens die week voor een zeker bedrag boeken aanschaffen. Hanna Bervoets schrijft het Boekenweekgeschenk 2021 en Roxane van Iperen het essay. Roxane van Iperen bij CPNB: 'Ik vind het een geweldige eer het Boekenweekessay te schrijven en om in het voetspoor van literaire grootheden als Komrij, Dorrestein en Palmen het boekenvak en de literatuur te mogen vertegenwoordigen.’ 

De oplage van het Boekenweekgeschenk 2021 is 627.650 exemplaren. Dit is 6% meer dan de oplage van het Boekenweekgeschenk in 2020. De oplage van het Boekenweekessay is ook gestegen ten opzichte van afgelopen jaar namelijk met 3.7% meldt boekblad.

Het lijkt erop dat er in het bestelproces voor de Boekenweek geen duidelijke corona-impact is te zien. CPNB: “De genoemde oplage betreft uitsluitend het aantal exemplaren voor de Nederlandse boekhandel. Daarnaast gaan nog 13.700 exemplaren naar Vlaanderen. De oplage van de Friese vertaling is 2.260 exemplaren. Van het Boekenweekessay De genocide fax van Roxane van Iperen zijn 70.141 exemplaren voor Nederland en 1.630 exemplaren voor Vlaanderen besteld.” In De genocide fax vertelt Van Iperen op het relaas van een man die machteloos moet toezien hoe een van de wreedste conflicten van de 20e eeuw zich voor zijn ogen ontvouwt. Daarbij houdt ze niet alleen zichzelf een spiegel voor, maar ook de lezer. Het boek van Bervoets (Wat wij zagen) gaat over Kayleigh die voor een online platform gruwelijke filmpjes, fake news en bedreigingen moet verwijderen. Het is een verhaal over “wie of wat ons wereldbeeld bepaalt”.

Behalve het boek van Bervoets biedt de CPNB dit jaar ook de Boekenweekgeschenken van de afgelopen twintig jaar opnieuw aan. Dit epub-bestand voor de e-reader is gratis te verkrijgen. Hiermee vieren CPNB en NS dat de treinvervoerder twintig jaar hoofdsponsor is. 

--

Sabine Bunschoten

#ikkijkBrommeropZeeterug

#ikkijkBrommeropZeeterug


In april startte het nieuwe boekenprogramma van de VPRO: Brommer op Zee. Presentatoren Ruth Joos en Wilfried de Jong interviewen elke week schrijvers en dichters over hun werk. De titel van het programma verwijst naar een verhaal van J.M.A. Biesheuvel. Er is ook een online leesclub waar iedereen zich voor kan aanmelden. Samen met een maandelijks wisselende host lezen kijkers een boek en gaan daarover met elkaar in gesprek.

Inmiddels zijn er vijf afleveringen geweest en ik moet zeggen: wat een leuk en positief programma! De liefde voor boeken staat op nummer 1 en ik heb al een aantal verrassende, voor mij onbekende schrijvers en dichters en dito boeken zien langskomen. Brommer op Zee gaat niet voor de bestsellers, maar voor de verdieping. En dat alleen maakt dat dit programma een lang leven beschoren moet zijn.

Maar er is wel een lastigheid: omdat het op de vroege zondagavond wordt uitgezonden, een beetje op een moment dat heel boekenminnend Nederland nog aan de avonddis zit, vallen de kijkcijfers tegen.

Nu is het haast onmogelijk voor een omroep om met lage kijkcijfers een programma overeind te houden. Wat een terreur overigens. Waarom is 100.000 niet voldoende, vraag ik me af. Er zijn legio tijdschriften en kranten die met een dergelijk lezerspubliek meer dan tevreden zouden zijn, maar op tv kan dat blijkbaar niet. 

Daarom mensen: ik begrijp dat jullie zondagavond om 19.20 uur nog aan het tafelen zijn, maar kijk dit mooie programma zeker terug, en wel alle afleveringen. Anders gaat dit programma het ook niet redden.

Vandaar start Bazarow vandaag de actie: Kijk Brommer op Zee terug met de hashtag #ikkijkbrommeropzeeterug!

Veel plezier. Hier nog de links naar de laatste afleveringen:

Aflevering 5 met Hanna Bervoets en Chris De Stoop

Aflevering 4 met Babs Gons en Robbert Welagen

Aflevering 3 met Joke van Leeuwen en Joris van Casteren

--

Roeland Dobbelaer

Nieuwe boekenpodcast gelanceerd: ‘De Epiloog’

Nieuwe boekenpodcast gelanceerd: ‘De Epiloog’


Dinsdag 18 mei 2021 start een wekelijkse (gratis) livestream/podcast genaamd De Epiloog. De podcast vindt wekelijks plaats op dinsdag. Redacteur Peter de Rijk van uitgeverij In de Knipscheer gaat een-op-een in gesprek met een schrijver van een recente, bijzondere roman. Dit kan een schrijver zijn van de uitgeverij zelf, maar ook schrijvers van andere uitgeverijen. 

Peter de Rijk had 25 jaar bijna wekelijks een boekenprogramma met live-interviews met schrijvers, muzikanten en beeldend kunstenaars voor Amsterdam FM-Radio vanuit de Openbare Bibliotheek Amsterdam. De Epiloog start wekelijks om 16.00 uur en is te volgen via de homepage van debat- en cultuurpodium Pletterij, op hun Facebookpagina of op hun Youtube-kanaal. Als opmaat naar de Boekenweek 2021 van zaterdag 29 mei tot en met zondag 6 juni gaat de spotlight in deze aflevering op romanschrijver Peter Lenssen en zijn dit voorjaar verschenen roman Genoeg geweest.

Klik hier voor de eerste (gratis) aflevering op 18 mei met schrijver Peter WJ Brouwer.

--

Sabine Bunschoten

Nieuwe bezetting jury Libris Literatuur Prijs 2022 bekend

Nieuwe bezetting jury Libris Literatuur Prijs 2022 bekend


Stichting Libris Literatuur Prijs maakte maandagochtend 17 mei de jury van de Libris Literatuur Prijs 2022 bekend in een persbericht en op Facebook. De nieuwe jury bestaat uit:

Ahmed Aboutaleb, burgemeester van Rotterdam en voorzitter van de jury,

Katja de Bruin, chef boekenredactie bij de VPRO Gids,

Femke Essink, neerlandicus en literair criticus voor de Groene Amsterdammer,

Alicja Gescinska, filosoof en schrijver,

Theo Hakkert, literair journalist en recensent voor o.a. Tubantia.

Zij vervangen:

Lilianne Ploumen, PVDA-fractievoorzitter in de Tweede Kamer, oprichter SheDecides en voorzitter van de jury,

Judith Eiselin, literair recensent bij het NRC Handelsblad,

Johan Fretz, schrijver,

Maarten Moll, schrijver en literair recensent bij Het Parool

Yves T’Sjoen, hoogleraar moderne Nederlandse literatuur aan de Universiteit Gent

 De nieuwe jury zal de ingezonden romans van 2021 lezen en beoordelen. Uit het aanbod kiezen zij een longlist, shortlist en winnaar. De Libris Literatuur Prijs is een van de belangrijkste Nederlandse literatuurprijzen. De zes genomineerden op de shortlist ontvangen 2.500 euro en de winnaar 50.000 euro plus een door Irma Boon ontworpen bronzen legpenning. Dit jaar won Jeroen Brouwers de prestigieuze prijs met zijn roman Cliënt E. Busken.

--

Daniël Klok

Uit de hoek deel 15: Saaie leeskost? Mooi niet!

Uit de hoek deel 15: Saaie leeskost? Mooi niet!


Marc Schoorls brutale vrijplaats

"Van bijna alles in de literatuur kan worden gezegd dat het te lang is," schreef de heerlijk scherpzinnige en vaak ironische Jules Renard in zijn Dagboek 1887-1899. Het wordt ook van mijn boeken gezegd. Nou, daar heb ik wel wat op terug te zeggen. Luister dus ajb toe, want ik was u gratis en voor niks de oren en dat uit puur eigenbelang, want ik wil dat mijn boeken verkocht en gelezen worden. Eerlijk van mij, he?

Mijn boeken te lang: pfoeh! Lekker dik zul je bedoelen.

Laat ik eerst dit vaststellen: lezen is een bezigheid die tijd kost. Ik zeg niet dat het tijdverdrijf is – ik zou niet durven zeg! Televisie kijken is vaak tijdverdrijf, kaarten is tijdverdrijf, bootje varen is tijdverdrijf: àl het pure amusement is tijdverdrijf. En zo doen veel drank & drugs het besef van tijd bezinken: dat is ook een mogelijkheid om voor even aan die soms pijnlijk knagende tand des tijds te ontkomen.

Maar lezen is vooral zìnvolle tijdsbesteding. Want het opent je de ogen voor die andere rare kostgangers op twee benen en hun situaties. Het doet je dromen of huiveren – het doet wat me je. Soms zelfs veel. Het doet je lachen, gieren, brullen of juist tranen met tuiten huilen. Het emotioneert. Dat kan het althans. En dat maakt het dat je eigen rugzakje niet meer zo zwaar aanvoelt.

Voorts steek je van een boek lezen vaak nog wat extra’s op ook: ook mooi meegenomen. Achter op de bagagedrager van de lezer zit een nieuwe kennis die je raad influistert en op ideeën brengt waar je helemaal geen vermoeden van had. Zo is het mij vergaan, en dat vaker dan eens. Soms wordt zo’n passagier zelfs je beste vriend, iemand die – hoe imaginair ook – je tot nieuwe daden aanzet. (En dan maar hopen dat het ook in de ogen van anderen goede daden zijn: we moeten ook weer niet overdrijven en van lezen alles verwachten. Een heelkunst is het niet, om met Menno Wigman te spreken – hij had het over dichten, ik weet ’t.)

Maar lezen is kortom óók een bezigheid die, als het boek tenminste bevalt en een beetje niveau heeft (zeg brugklas plus), als heerlijk wordt ondervonden. Puur geestelijk genot.

Dus waarom moeten boeken dan korter?

Er kan maar één reden zijn: omdat ze niet altijd even boeiend zijn. Omdat er sommige passages en misschien wel hoofdstukken uit kunnen. Zelfs mijn lievelingsauteur Dostojevski, schrijver van soms bizar dikke boeken, heeft ook heel veel gaap verwekkende pagina’s geschreven. En het beste boek dat ik gelezen heb, De reis naar het einde van de nacht van Louis-Ferdinand Céline, kent mindere stukken. De Bijbel: niet elk hoofdstuk en zeker niet elk vers is de moeite waard. Hele volksstammen vinden Jezus op die sandalen van hem maar een saaie geitenbreier of een held op sokken (ik durf dat allemaal niet te zeggen).

Een boek mag nooit saai zijn. Dat is regel één en daar ben ik het volkomen mee eens. Maar een boek met alléén maar hoogtepunten en flitsende scènes is een soort achtbaan die alleen maar naar beneden roetsjt: zo het ravijn in, de Mol achterna. Nee, een goed boek is meer dan louter spannend: achteraf is elk plot plat. Een goed boek bestaat bij de gratie van zijn eigen dynamiek. Die dynamiek is noodzakelijk. De afwisseling van plaatsen en gebeurtenissen, en van gesprekken en handelingen zijn de vitaminen en de mineralen van een goed verhaal.

En dan heb je ook de obsessies van de schrijver nog. De obsessies die hem noopten tot het schrijven van zijn boek. Zonder obsessies gaat het niet of is het per definitie maakwerk en dus strafwerk om te lezen. Láát die man of vrouw nou. Hij of zij lijdt voor ons. Opdat wij ervan kunnen genieten. Doe er vooral je voordeel mee. Maar kóóp dat boek dan ook en lul niet met anderen mee die er ook van gehoord hebben maar het evenminnetjes gelezen hebben.

Een boek is er om te lezen: om te lezen in alle eenzaamheid. En niet om over te kletsen met anderen. Dat is niet verboden, maar het is wel puur, nee: melk-amusement. Tamelijk zinloos tijdverdrijf. Daarom zijn boekenprogramma’s zo’n verdomd moeilijk genre. Maar onder het genot van een kop koffie of een goed glas wijn kan het best te doen zijn om ernaar te kijken en te luisteren. Je kunt niet de hele tijd maar in dat hoekie met een boekie blijven zitten. Zelfs ondergetekende komt wel eens uit de hoek. Zo heet deze rubriek zelfs! Dus ik wou maar zeggen: zet ’m op, Ruth Joos en Wilfried de Jong! Gassen met die bak, de zee op! Weg van de klippen van hen die alleen maar kunnen kleppen, zeuren en zeiken.

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen

Marjan Slob gastschrijver in Parijs bij honderdste geboortedag van W.F. Hermans

Marjan Slob gastschrijver in Parijs bij honderdste geboortedag van W.F. Hermans


Filosofe Marjan Slob gaat drie maanden naar Parijs als gastschrijver voor het honderdste geboortejaar van Willem Frederik Hermans. In parijs schrijft ze een essay geïnspireerd door het gedachtengoed van Hermans. 

Marjan Slob (1964) is essayist en filosoof. Haar laatste boek De lege hemel over eenzaamheid verscheen in oktober 2020. Eerder publiceerde zij ondermeer Hersenbeest. Ze schrijft columns in De Volkskrant. In 2017 was zij de eerste vrouw die de Socrates Wisselbeker voor het meest urgente, oorspronkelijke en prikkelende Nederlandstalige filosofieboek won.

Op 1 september is het honderd jaar geleden dat Willem Frederik Hermans in Amsterdam werd geboren. Hij woonde twintig jaar in Parijs. Rond zijn geboortedag verschijnen enkele delen van zijn Volledige Werken en drie aan hem gewijde boeken. Afgelopen voorjaar (maart) is er een oproep gedaan aan Nederlandse schrijvers om met een voorstel voor het te schrijven essay te  komen. Dit programma (WFH-gastschrijverschap) is een initiatief van de Nederlandse ambassade in Frankrijk in samenwerking met het Letterenfonds, NRC, uitgeverij De Bezige Bij en de Franse uitgeverij Gallimard, die werk van Hermans in vertaling heeft uitgebracht.

De jury, bestaande uit Tiziano Perez (Nederlands Letterfonds), Michel Krielaars (NRC), Nicolette Koopman (culturele attaché in Parijs) en Willem Otterspeer (Hermans’ biograaf), moest kiezen uit een groot aantal bijzondere en originele voorstellen van zowel beginnende als gevestigde schrijvers.

--

Sabine Bunschoten

Oorlogsdagboek ‘Het Achterhuis’ van Anne Frank geveild voor 10.000 euro

Oorlogsdagboek ‘Het Achterhuis’ van Anne Frank geveild voor 10.000 euro


De eerste druk uit 1947 van het oorlogsdagboek Het Achterhuis van Anne Frank is dinsdagmiddag geveild voor 10.000 euro. Deze eerste editie is verkocht bij veilinghuis Burgersdijk & Niermans in Leiden.

De eerste druk van het dagboek is een bijzonder exemplaar omdat het nog beschikt over de originele stofomslag. De bovenste binnenhoek van de omslag mist een hoekje en de buitenste randen zijn licht versleten. Volgens het veilinghuis is het boek in zeer goede staat, gezien de kwetsbaarheid van het werk. Van de meeste andere eerste edities zijn de stofomslagen kwijtgeraakt of erg beschadigd geraakt. Eerdere exemplaren van de eerste druk brachten meer dan 8.000 euro op.

In Nederland zijn in 1947 3.036 exemplaren van Het Achterhuis gedrukt. Een deel van de oplage schonk Otto Frank, de vader van Anne, aan vrienden en kennissen, maar ook aan leden van het Koninklijk Huis.

--

Sabine Bunschoten

Jeroen Brouwers wint Libris Literatuur Prijs 2021 met ‘Cliënt E. Busken’

Jeroen Brouwers wint Libris Literatuur Prijs 2021 met ‘Cliënt E. Busken’


Juryvoorzitter Lilianne Ploumen maakte maandag 10 mei bekend dat Jeroen Brouwers de Libris Literatuur Prijs 2021 wint met zijn roman Cliënt E. Busken. Dit gebeurde in het Amsterdamse Felix Meritis op een speciale avond waarin alle zes kanshebbers extra in de schijnwerpers werden gezet. Omdat Jeroen Brouwers om gezondheidsredenen niet aanwezig kon zijn werd de geldprijs van 50.000 euro door zijn uitgever Sander Blom van Atlas Contact in ontvangst genomen. De Libris Literatuur Prijs is één van de meest prestigieuze Nederlandse literatuurprijzen en Jeroen Brouwers wint de prijs met zijn leeftijd van 81 op de valreep met het voorlopige sluitstuk van zijn schrijverschap.

De jury prijst Brouwers om zijn stijl en taalgebruik:

“Client E. Busken bewijst dat zelfs ogenschijnlijk maar voort wauwelen kan vlammen, zinderen en tergen. Brouwers zuigt je mee in een verslavend taalcircus. De roman is een ware krachttoer, hilarisch, ontroerend, griezelig en ontluisterend tegelijk.  Met deze unieke verkenning toont Jeroen Brouwers dit jaar als geen ander wat literatuur vermag: een reis te maken door een binnenwereld van een ander. Het is fenomenaal, wild, ongeremd: het is de ultieme beheersing van ongeremdheid. De jury van de Libris Literatuurprijs 2021 kon en wilde daar niet omheen. Wat een boek!”

De Leesclub van Alles-recensent Jan Koster schreef in een recensie van Cliënt E. Busken:

“Op elke bladzijde zijn wel taalvondsten, prachtige zinnen, mooie observaties te vinden. Het is triest, het cynisme is bijtend, maar het is ook vaak op een grimmige manier bijzonder humoristisch. Het maakt van Cliënt E. Busken een boek om meermaals te herlezen.

Het is een prachtige toevoeging aan het toch al niet misselijke oeuvre van Brouwers.”

--

Daniël Klok

Guida Joseph eerste winnaar Holocaust Literatuurprijs

Guida Joseph eerste winnaar Holocaust Literatuurprijs


Illustrator en schrijver Guida Joseph wint de Holocaust Literatuurprijs met haar boek De rode draad. Dit is gisteren bekend gemaakt in het tv-programma Op1. De Holocaust Literatuurprijs  is een nieuwe boekenprijs die in het leven is geroepen voor de bevordering van kennis over vervolging en vernietiging van Europese Joden.. In De rode draad verhaalt Joseph (1949) in de vorm van een graphic memoir met een mengsel van tekeningen, briefjes, foto’s en collages over het leven met haar ouders. Haar vader overleefde Auschwitz, haar moeder verpleegde hem de rest van zijn leven.

De jury over het boek: “Het is doordrongen van humor en lichtvoetigheid zonder de gruwelen te verzwijgen of te verbloemen. Nooit verliest Joseph haar prioriteiten uit het oog, maar ze is er zich altijd van bewust dat leven en overleven uit banaliteiten en vulgariteiten en hogere honing bestaan. Daarmee dringt het leven zelf en de genocide het hoofd van de lezer binnen.” De jury prijst daarnaast de “geslaagde en met zoveel liefde bijeen gesprokkelde melange van memoires, stripverhaal, familiegeschiedenis met foto’s en historisch overzicht van het leven van één specifieke overlevende van de Holocaust ineen.”

Dit jaar is het eerste jaar dat de Holocaust Literatuurprijs is uitgereikt. De prijs is bedoeld ter bevordering van de kennis over vervolging en vernietiging van de Europese Joden. Het prijzengeld van 1.000 euro is afkomstig uit het geld dat de Nederlandse Spoorwegen heeft uitgekeerd aan de nabestaanden van Hannelore Grünberg-Klein (1927-2015), als tegemoetkomingen voor slachtoffers van het nazi-regime die de NS in de Tweede Wereldoorlog naar concentratiekampen heeft vervoerd. 

--

Sabine Bunschoten

Dromen over worden wat je wil: ‘Pirouette in Paramaribo’

Dromen over worden wat je wil: ‘Pirouette in Paramaribo’


Het boek Pirouette in Paramaribo  van journalist en presentator Humberto Tan gaat over de elfjarige Gerda. Gerda heeft maar één droom en dat is een professionele ballerina worden. In Paramaribo wordt Gerda gepest. Ze denkt dat ze daar haar hele leven aan vastzit, totdat ze van haar balletjuf hoort over een balletopleiding, een belangrijke vooropleiding als je een goede ballerina wil worden. Er is maar één probleem: deze opleiding is in Nederland.

Pirouette in Paramaribo is een goed boek dat aansluit op het thema van de kinderboekenweek 2021: Worden wat je wil. Van 6 oktober tot en met 17 oktober 2021 is het weer Kinderboekenweek! Van astronaut tot dokter en van zangeres tot YouTuber; deze keer staat de Kinderboekenweek in het teken van dromen over later. Worden wat je wil is het thema. Kinderboeken zijn een onuitputtelijke bron om over beroepen te fantaseren.

DLVA recensent, Denise de Groot, schreef eerder al een recensie over dit kinderboek:

Is de droom sterk genoeg?

Pirouette in Paramaribo geïllustreerd door mode-illustrator Judith van den Hoek gaat over de elfjarige Gerda uit Paramaribo. Zij wil ballerina worden. Als ze danst, voelt ze zich vrij. Maar om echt professioneel danseres te worden, zal ze moeten worden toegelaten tot de Dansvakopleiding aan het Conservatorium in Den Haag. Ze gaat op reis, haar droom tegemoet. Eenmaal in Nederland vraagt de balletopleiding het uiterste van haar, en Gerda mist haar familie en Suriname. Is haar droom sterk genoeg om al het andere te overwinnen?

Traditiegetrouw vraagt De Nieuwe Kerk Amsterdam een prominente Nederlander een kinderboek te schrijven bij de najaarstentoonstelling. Dit jaar ter gelegenheid van De Grote Suriname-tentoonstelling die vanaf 5 oktober 2019 in De Nieuwe Kerk Amsterdam te bewonderen is.

Humberto: “Toen ik door De Nieuwe Kerk werd gevraagd om het kinderboek te schrijven bij De Grote Suriname-tentoonstelling, was ik verrast en meteen ook geprikkeld. Verrast omdat ik geen kinderboekenschrijver ben en geprikkeld omdat ik meteen een idee had. Een idee voor het verhaal en een idee voor een illustrator.”

In de maanden voorafgaande aan de Kinderboekenweek besteedt Bazarow regelmatig aandacht aan boeken die goed aansluiten bij het thema.

--

Sabine Bunschoten

Uit de hoek deel 14: Dronkenmanspraat

Uit de hoek deel 14: Dronkenmanspraat


Marc Schoorls brutale vrijplaats

Marc Schoorl kreeg afgelopen vrijdag een mooie recensie op zijn debuutroman Zes broers en een zus. Hij dronk wat veel en zag geen tijd voor een column en trakteert daarom op aantekeningen die hij gister noteerde in het lichtvoetige logboek dat hij bijhoudt en dagelijks aanvult met invallen en, soms, uitvallen.

Ochtendhersengymnastiek. Elke ochtend vroeg en soms al heel vroeg, zet ik me aan de keukentafel om de nachtelijke invallen die me deden ontwaken te noteren en uit te werken.

Sprekend de waarheid. Ik ben geregeld dronken, maar eigenlijk nooit van geluk.

Twee zwaluwen. Collega Heleen van Royen haalt in haar AD-column van 8 mei 2021 een naar haar zeggen oud Portugees spreekwoord aan, dat ik haar graag nazeg: ‘Een schrijver zonder obsessie is als een zwaluw zonder zomer.’

De roman als tandem. Ik heb begrepen dat de grote reus die A.F.Th. van der Heijden is, zijn twee aparte romancycli gaat vervlechten tot één tandem. Wat een heidens karwei zal dat zijn, want die twee cycli zijn allebei nogal uitgewaaierd. Maar titanenarbeid is hem wel toevertrouwd. Ik ben benieuwd!

Oerzedendelict. Waar de mens is geweest, is de onschuld van de natuur onteerd. Meteen en voor altijd. Want we bewonderen de schoonheid van de natuur al eeuwen, maar verkrachten haar dag in dag uit. Maagdelijk? Dat betekent onmenselijk.

Passiefist. Mijn dochter zegt me dat ik passief agressief ben. En ik maar denken dat ik beschááfd ben. Of komt dat, puntje bij paaltje, op hetzelfde neer?

Uit de sacristie. Humor is het (voor mij) Heilige Hart dat ons zuurstofarme gesnotter verandert in zuurstofrijk geschater

Held! Helden zijn er in soorten en maten, van toen en van nu. Prins Emanuel von und zu Liechtenstein is er bijvoorbeeld een. In een ongetwijfeld eerlijk man-met-beergevecht waarin het erom spande (geknakte vingers, gebroken nagels) schoot hij de beer King Arthur van Transsylvanië dood. Ik las erover in de Volkskrant van 8 mei 2021. Op de verjaardag van mijn vrouw wier lievelingsdier, precies ja, de beer is. Prins Emanuel strijkt nu met de eer dat hij de grootste beer van Europa van het leven heeft beroofd. Ere wie ere toekomt! Ik zeg: onthoofden die man, of aan het kruis ermee!

Plastic smart people. Ik zag van de week op tv de relatief jonge Tim Hofman met nauw verholen verontwaardiging een vilein programma presenteren over plastic. Het motto? "Je eet wekelijks een pinpas aan plastic." Nou ja, dacht ik, het is misschien nog beter dat ding op te eten dan nòg maar weer meer te consumeren. Enfin.

Ik heb ervan geleerd en ik heb ervan genoten. De Nederlandse international Unilever blijkt een van de grootste producenten te zijn (Coca-cola is de grootste). Op papier belijden ze bij Unilever hun goedwillende onschuld, ze "nemen hun maatschappelijke verantwoordelijkheid" en zo, maar in de praktijk produceren ze elk jaar weer meer. In India bijvoorbeeld. Waar een arts een heilige koe van straat plukte om het zieke dier te bevrijden van 53 kilo plastic troep in zijn maagstreek. Het allereerste stukje plastic dat ooit in het milieu is terechtgekomen, zweeft er nog steeds in rond. In menselijke foetussen zijn al microplastics aangetroffen. De oceanen bevatten meer verpakkingsmateriaal dan vis, die trouwens ook allemaal onooglijke kleine plastic deeltjes bevatten. Zelfs het maagdelijke witte ijs van Antarctica bevat plastics. Vrouwen peelen, scrubben, lakken en bepoederen hun huid en nagels met dure cosmetica die, jawel, nogal al wat nanoplastics bevat. Zoals, nog jaweller, zacht wc-papier die ook bevat. Ja, want wij – u en ik –  gebruiken het, al dat plastic dat de industrie zo gaarne en (bijna) gratis voor ons maakt. Koning, keizer, admiraal: allemaal. Van Maxima in het paleis tot de minima in de achterstandswijken. Iedereen. We vegen onze reet ermee af!

Nou, dank je, Tim Hofman en het hele team van Pak de macht. Het was een prachtprogramma!

Ja, ik ben weer heel wat wijzer geworden. En mijn smart is ook weer vermeerderd. Het houdt niet op. Nooit niet. Het aangezicht van moeder aarde wordt geplastificeerd. Onze nieuwe hersenen? Die zullen gaan bestaan uit botox. Aan die toekomst wordt gewerkt (en verdiend.)

Wat een wereld! In mij zit een reus van een kneus, beschadigd tot in het diepst van zijn zielige ziel, als een gek wanhopig aan zijn kettingen te rukken en te trekken. Ik zou het wel willen uitschreeuwen. O echt. Tieren zou ik willen. Grofgebekt tekeer gaan. En wild om mij heen slaan. Trappen naar Jan en alleman. Maar dat doe ik allemaal niet. Ik schrijf het op. Zo netjes mogelijk. Keurig binnen de lijntjes. Het lijkt misschien op strafwerk, maar het is een feestelijke viering van het vrije woord. En het héét beschaving. Het is daarom dat ik me schrijver mag noemen. Heerlijk. Ik draag die eretitel met trots. Ik vraag me alleen af waarom sommige anderen zich ook schrijver durven te noemen. Maar dat vertel ik er natuurlijk niet bij. Ik zou wel gek wezen!

--

Van Marc Schoorl (Wassenaar, 1962) verschenen in onder meer De Gids, Vrij Nederland en De Groene Amsterdammer literaire artikelen en beschouwingen. De laatste tien jaar werkte hij vooral aan zijn ‘grote trilogie’ Autobiografie van een romanpersonage. Deel 1 is Zes broers en een zus dat in december 2020 verscheen. Het werd deels als feuilleton gepubliceerd op Bazarow.com.
Deel 2 en 3 zullen in 2021 verschijnen

 

Bibliotheek Haarlemmermeer is op zoek naar een nieuwe polderdichter!

Bibliotheek Haarlemmermeer is op zoek naar een nieuwe polderdichter!


De Bibliotheek Haarlemmermeer is op zoek naar de nieuwe Polderdichter Haarlemmermeer 2021-2022. Er is geen leeftijdscatergorie verbonden aan de wedstrijd, iedereen van jong tot oud mag meedoen. Dus doe jij iets met dichten, van klassiek tot spoken word of rap, geef je dan op! 

Eerder (2018) won Mirjam Noach de wedstrijd. Afgelopen twee jaar heeft zij mooie gedichten geschreven voor onder andere de Bibliotheek en de gemeente. Deze gedichten zijn gebundeld in een boek dat is opgenomen in de collectie van de bibliotheek. De bibliotheek is op zoek naar iemand die het stokje van Mirjam overneemt. 

Wat doe je als Polderdichter?

  • Je werkt samen met de Bibliotheek Haarlemmermeer aan de inhoud van het ‘Polderdichterschap’. Jullie betrekken hierbij de inwoners van de gemeente Haarlemmermeer.
  • Je wordt aangesteld voor een periode van twee jaar en schrijft gedichten over lokale gebeurtenissen of personen.

Aanmelden kan op de volgende wijze:

  • Lever twee door jou geschreven gedichten aan. Dit mogen gedichten zijn die je al geschreven hebt, of voor deze gelegenheid speciaal hebt geschreven.
  • Maak een video waarin je je kort even voorstelt en één van je gedichten voordraagt.
  • Schrijf een korte motivatie waarom jij de titel Polderdichter 2021-2022 zou willen dragen.
  • De gedichten, video en motivatie mag je via wetransfer.com versturen naar aanmelden@debibliotheekhaarlemmermeer.nl.
  • We ontvangen je aanmelding graag vóór 14 mei.

Dichtwedstrijd

Na de eerste ronde zal er een tweede ronde plaatsvinden waarbij je een gedicht in opdracht mag schrijven. Meer informatie krijg je vanuit de organisatie. 

--

Sabine Bunschoten

Service & contact

Heb je ons nodig? Onze klantenservice helpt je graag verder

Klantenservice

Gratis bezorging

vanaf € 17,50

Retourneren

retourneer je artikel

Op werkdagen voor 23:00 besteld

morgen in huis

Stevig verpakt

bezorgd door PostNL

Veilig en snel winkelen

Betaalmogelijkheden