‘In de knel’

Woensdag, 2 juni, 2021

Geschreven door: Heleen Smit
Artikel door: Perfecte Buren

Wanneer Noor haar nieuwe ideeën voor een product marketing aan het pitchen is bij de grote bazen van het bedrijf in Amsterdam waar ze werkt, krijgt ze een verontrustend telefoontje van haar oma: het gaat niet goed met opa en ze moet zo snel mogelijk terugkomen naar de Achterhoek. Zodra haar werk het toelaat, stapt ze op de trein terug naar de boerderij waar ze is opgegroeid. Wanneer ze daar aankomt, blijkt dat opa springlevend is en er niets met hem aan de hand is. Het was een smoes van oma om haar te laten komen. Het gaat namelijk niet goed met de boerderij, haar vader is verdwenen, haar moeder is ziek en haar broertje redt het niet om alleen het hoofd boven water te houden. Noor gaat aan de slag om de boerderij draaiende te houden, maar hoe langer ze er is, hoe meer vreemde dingen ze ontdekt. Waar is haar vader en waarom is hij weg? Wie zijn die vreemde mensen op het terrein? En waarom gedraagt Robbie, haar broertje, zich zo raar?

Het boek bestaat uit twee verhaallijnen. Het begint met een stukje dat zich een jaar voordat Noor terugkomt, afspeelt. De andere lijn is een jaar later. De hoofdstukken zijn om en om ingedeeld waardoor je als lezer steeds meer te weten krijgt over wat er een jaar eerder speelde en hoe dat samenkomt met het ‘nu’. Hierdoor is er continu spanning aanwezig. Naast deze verhaallijnen zorgt Smit er ook voor dat er constant vreemde dingen gebeuren die vragen bij de lezer oproepen, zoals een zwart busje dat Noor bijna van haar fietst rijdt of Robbie die gewond thuiskomt.

Daar komt bij dat de setting origineel en actueel is. Ik heb nog niet veel boeken gelezen die zich afspelen op een boerderij. Tegenwoordig hoor je ook veel dat boeren het moeilijk hebben om hun bedrijf draaiende te houden door alle regels waar ze zich aan moeten houden. Er gebeurt heel veel, maar niet zoveel dat het ongeloofwaardig wordt. De vele gebeurtenissen zorgen ervoor dat er constant een bepaalde spanning heerst en dat het tempo hoog blijft. De schrijfstijl is heel prettig. Smit schrijft heel vlot, gebruikt geen moeilijke woorden en houdt het modern.

Noor had enkele jaren geleden het contact met haar ouders verbroken. De reden hiervoor blijft een tijdje onbekend. Toen het eenmaal bekend was, kreeg ik het gevoel dat er meer aan de hand was. Het motief voor de breuk vond ik een beetje ‘slap’. Voor mij zou het niet motiverend genoeg zijn om het contact te verbreken, waardoor het een beetje geforceerd overkwam. Daarnaast wordt er voor mijn gevoel te weinig ingegaan op de ziekte van haar moeder, terwijl die wel een grote rol in het verhaal speelt. Ik had graag wat meer over vroeger willen lezen, over hoe het op de boerderij was toen Noor klein was. Dit boek krijgt van mij vier sterren.

Sanne

Eerder verschenen op Perfecte Buren.